Αρχείο

All posts for the month Μαρτίου 2012

Eξεταστικες

Published 24 by yvris

Λοιπον, ολους αυτους που δεν υποφερουν για να φερουν εις περας τις υποχρεωσεις τους, αλλα απλα καθονται και τις κανουν σα να ειναι το πιο απλο πραγμα του κοσμου.

Που δεν αναβαλλουν για αφου πλυνουν τα πιατα, βαλουν σκουπα και κανουν για 100η φορα refresh στο facebook.

Που ειναι σε φαση «α αυτο πρεπει να γινει» και απλα το κανουν, σα να ειναι φυσικο.

Που δε δυσανασχετουν με τις υποχρεωσεις αλλα τις αντιμετωπιζουν σαν ενα απο τα καθημερινα πραγματα της ζωης.

Που στο σχολειο ηταν παντα διαβασμενοι και εδειχναν να το κανουν χωρις κοπο. Οχι τα φυτακια που γαμιοντουσαν, απλα αυτους που εκαναν τις υποχρεωσεις τσακ μπαμ, τις τελειωναν και μετα δεν ειχαν ουτε τρεξιμο τελευταια στιγμη, ουτε ενοχες, αλλα ειχαν απλα την υπολοιπη μερα τους ελευθερη. Που δεν επαιζε να τους πιασει ποτε ο καθηγητης αδιαβαστους.

Που στη σχολη διαβαζαν καθε μερα κι απο λιγο, και στην εξεταστικη ηταν αραχτοι και προετοιμασμενοι, ενω ολοι οι αλλοι καιγομασταν και υποφεραμε.

Που δεν εχουν υποφερει ποτε απο αναβλητικοτητα, απο αγχος και απο ενοχες για τους τροπους που θα μπορουσαν να το εχουν κανει καλυτερα.

Ολους αυτους, τους μισω. Με παθος.

Και δεν ειναι μονο οτι τους φθονω. Ειναι οτι χαλανε και την πιατσα. Και κανουν τους αλλους να πιστευουν οτι αυτες οι δομες σκλαβιας ειναι κατι το φυσικο. Και οτι εμεις που δεν ειμαστε ρομποτακια ειμαστε ανικανοι.

Execution vs Creativity, 0 – 1 biatches!

Για να μη σας αφησω ομως στην αρνητικη ενεργεια, να μια γουστοζικη ιστοριουλα απο εξεταστικη του αδερφιου:

Παει το αδερφι να δωσει μαθημα χωρις να εχει πατησει ουτε μια φορα στη διαλεξη. Μπαινει λοιπον ενας πιτσιρικας, μοιραζει τα θεματα και δινει καποιες εξηγησεις για τα θεματα.

Κοιτα ο bro το θεμα, δεν του κολλαγε η εξηγηση. Πχ οπως ηταν διαμορφωμενο το θεμα β, η απαντηση επρεπε να ειναι θετικη στο θεμα α για να μπορεσεις να προχωρησεις με το β, ενω στο α ηταν αρνητικη.

Φωναζει λεπον τον επιτηρητη και τον ρωταει σχετικα. Ο επιτηρητης του λεει οτι δεν ξερει. Ρωταει τοτε ο bro που ειναι το παιδι που εδωσε τις εξηγησεις πριν. «Το παιδι, λεει ο επιτηρητης, ειναι στην αλλη αιθουσα και θα ξαναρθει τωρα».

Ερχεται πισω λοιπον το παιδι, του κανει σημα ο αδερφος, και πλησιαζει να τον ρωτησει. Του λεει λοιπον ο bro:

«Συγνωμη, οι εξηγησεις που εδωσες πριν ειναι δικη σου ερμηνεια επι των θεματων, ή ειναι η οδηγια του καθηγητη;»

Τον κοιταει καλα καλα ο νεαρος και του απανταει:

«Στη συγκεκριμενη περιπτωση αυτα τα δυο θα ταυτιζονταν, γιατι εγω ειμαι ο καθηγητης!»

………………….!

Ο bro ειπε να μην το επιχειρησει καθολου να δωσει το μαθημα τοτε, αλλα τελικα το εδωσε. Και περασε κιολας. Αναρωτιεμαι αν ο καθηγητης ειχε προλαβει να μαθει το ονομα του 🙂

3 παρατηρησεις για συναδελφους…

Published 22 by yvris

Επειδη καποια πραγματα στη μουσικη σκηνη ειναι λιγουλακι παρεξηγημενα εδω περα, παρακαλω διαβαστε και κατανοηστε οτι:

1) Ενας τραγουδιστης με μια κιθαρα δεν ειναι one-man-band. Οταν λεμε one-man band εννοουμε κατι σαν αυτον:

(οκ δε φαινεται καθαρα απο τη φωτογραφια αλλα, επειδη τον εχω δει, ο τυπος παιζει κοντραμπασο με το χερι του, ντεφι με το ποδι του και τραγουδαει, ενιοτε δε παιζει και φυσαρμονικα ταυτοχρονα)

και οχι αυτο:

ιδιως δε αν ειναι εντεχνας.

2) Αυτο παει προς τραγουδιστριες κυριως, οχι ολες, καποιες. ΞΕΚΑΒΑΛΗΣΤΕ, ΡΕΕΕΕ! Τραγουδιστριες ειστε, δεν πηρατε και βραβειο Νομπελ, σιγα το σημαντικο που κανατε! Δεν καταλαβαινω προς τι τοσο ψηλα ο αμανες ορισμενες!

Kαι δεν εννοω μονο το μαλακισμενο τουπε και τη νοοτροπια οτι ειστε τοσο γαματες που δε μιλατε σε αλλους, γιατι πού να τους δειτε εκει χαμηλα που βρισκονται σε σχεση με τον αφ’υψηλου θρονο σας. Εννοω και τη μαλακια που εχουν μονο οσες επαφες θεωρουν οτι θα τις προωθησουν, και αλλες τις κλανουν κανονικοτατα, αφου ως διασημες μη χεσω μιλανε μονο με αλλους διασημους και περιφρονουν παλιες συνεργασιες ή φιλιες. Δεν πειραζει, θα το βρουν μπροστα τους 🙂

Βασικα ΚΑΙ για τραγουδιστες παει, υπαρχουν παρα πολλοι κουλτουροκαβαλημενοι εκει εξω. Προσεχετε μη σας φυγει ο ποντος απο το καλτσον.

3) Οταν λεμε houseband, εννοουμε κατι σαν αυτο:

και οχι αυτο:

Για να ειναι houseband πρεπει πρωτα να ειναι band, και οχι, ουτε one-man-band ειναι!

4) Αλλη μια παρατηρηση προς τραγουδιστες και τραγουδιστριες: Γαμω το στανιο μου, μην τραγουδατε αγγλικα με ελληνικη προφορα!! Ελεος δηλαδη! Τραγουδιστες ειστε, υποτιθεται οτι εχετε ενα παραπανω ανεπτυγμενο αυτι απο τους υπολοιπους, ακομα και αν δεν ξερετε αγγλικα ΑΚΟΥΣΤΕ τη γαμημενη την προφορα και μιμηθειτε την! Αλλιως γινεστε, περα απο ενοχλητικοι στο ακουσμα, και λιγουλακι γραφικοι.

Υγιαινετε!

Σκατανθρωποι

Published 21 by yvris

Κοντινο μου προσωπο εφαγε πενταρα γιατι και καλα αναπαυοταν σε ωρα εκπαιδευσης. Τον καρφωσε αυτος που υποτιθεται οτι τους εκανε την εκπαιδευση. Γιατι λεω υποτιθεται; Γιατι αυτος που εκανε και καλα την εκπαιδευση, ηταν την ωρα της εκπαιδευσης στο καψιμι κι επαιζε ταβλι!!

Μα τι σκατανθρωποι που υπαρχουν, ρε φιλε! Καρφωνεις δηλαδη γιατι; επειδη μπορεις; Αντε ψοφα, βρωμοσπιουνε!

Η κατηγορια των ανθρωπων που προκαλουν κακο εν γνωσει τους κι επιτηδες, ΕΝΩ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ, ειναι η χειροτερη κατηγορια ανθρωπου για μενα. Απλα δε χωραει το μυαλο μου πώς γινεται να λειτουργουν ετσι – δεν αναφερομαι σε περιπτωσεις εκδικησης. Και καθε φορα που μου συμβαινει εμενα (μετραω 4), με βρισκει καθε φορα τρομερα εκπληκτη και απογοητευμενη, διοτι ποτε δεν μπορω να σκεφτω οτι καποιος θα κανει κατι τετοιο.

Με αφορμη το σπιουνο του καρνταση λοιπον θυμηθηκα μια αλλη σπιουνα/τσιρακι/κωλογλειφτρια που ειχε κανει μια αντιστοιχη μαλακια μερικα χρονια πριν στην ΑΣΟΕΕ.

Ειχαμε ενα σαπιο καθηγητη, ο οποιος αν και απαγορευοταν, εβαζε απουσιολογιο στο μαθημα του..! Προφανως για να χρειαζοταν να καταφυγει σε τετοια μεσα για να παταει κοσμος στο μαθημα, καταλαβαινετε οτι μαλλον δεν την παλευε και πολυ. Μια χρονια ομως του βαλανε πολυ χερι οι φοιτητες και απ’ο,τι ακουσα δεν εβαλε απουσιολογιο. Ηταν η 3η χρονια που δηλωνα το μαθημα και δεν ειχα ασχοληθει να το περασω ως τοτε.

Για να κανει ομως τη μπινια του και να δει ποιοι παρακολουθουν, αποφασισε ξαφνικα για πρωτη χρονια να βαλει προοδο στο μαθημα! Την οποια δεν ανακοινωσε πουθενα, παρα μονο στους 5 που παρακολουθουσαν τις διαλεξεις του. Ελα ομως που 2 μερες πριν την προοδο το μαθαινει απο καπου και η ΠΑΣΠ, οποτε αναρτα ημερομηνια εξετασης και υλη. Το βλεπω εγω και κανω οσο διαβασμα προλαβα μεσα σε 2 μερες, και παω να γραψω με τη νοοτροπια «παμε κι ο,τι πιασουμε καλο θα ειναι».

Προφανως την ιδια νοοτροπια ειχαν και πολλοι αλλοι εκτος απο μενα, διοτι ερχεται η μερα της προοδου και ο μαλακας, εκει που περιμενε 5 ατομα, βρισκεται αντιμετωπος με ενα γεματο αμφιθεατρο! Οποτε για να αδειασει λιγο το τοπιο, να δει ποιοι παρακολουθουσαν (και αρα ειχαν ενημερωθει και διαβασει), και επειδη θα βαριοταν και να διορθωνει, λεει πως οποιος δε γραψει καλα, οχι μονο δε θα του προστεθει ο βαθμος στο τελικο διαγωνισμα, αλλα θα παρει και μειον μοναδες! Απο το τελικο!!

Εννοειται πως δεν το δεχτηκαμε και ξεκιναει μια διαμαρτυρια απο πολλους φοιτητες, οτι αυτο δεν ειναι δικαιο κλπ. Αυτος ελεγε απλα να περασουμε εξω απο την αιθουσα. Εκει πηρα κι εγω το λογο και του ειπα οτι ειναι αδικο που δεν ανακοινωσε πουθενα την προοδο, γιατι υπαρχουν φοιτητες που δουλευουν και δεν μπορουν να παρακολουθουν τα μαθηματα. Η μονη του απαντηση ηταν οτι «τα συνδικαλιστικα σας δε με ενδιαφερουν». Αλλα το βασικο προβλημα ηταν πως ηταν αδικο να κοψει βαθμους απο το τελικο διαγωνισμα αν δεν πηγαιναμε καλα στην προοδο, και οτι θα μπορουσε απλως να μην το μετρησει. Αυτος ηταν ανενδοτος και επεμενε να περασουμε εξω.

Τοτε πεταγεται μια ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗ μικρη καπιταλιτσα, μελλοντικη σκυλα-μανατζερ (καρκινος της κοινωνιας). Η οποια τι δουλεια ειχε, εκτος απο το να γλειψει το κωλαρακι του καθηγητη; Αν διαφωνουσε μπορουσε απλα να βγαλει το σκασμο.

Και τι λεει; Λεει «Κι εμεις δουλευουμε, αλλα ρωτησαμε και μαθαμε. Και τωρα δεν περνατε εξω, για να μη μας ενοχλειτε, να μπορεσουμε να γραψουμε;»

Αν τυχον και το διαβαζεις ποτε αυτο κοπελια, και σου θυμισει κατι απο μια προοδο που εδωσες καποτε στην ΑΣΟΕΕ, να ξερεις οτι ΕΣΥ εισαι απο τις αιτιες που η Ελλαδα (και ο κοσμος) εχει φτασει σε αυτην την κριση σημερα: η ασκηση των οικονομικων επαγγελματων αποβλεποντας μονο στο προσωπικο συμφερον και ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΗΘΙΚΗ.

Ελπιζω να εχεις αναθεωρησει την εαυτουλικη νοοτροπια σου μεχρι σημερα. Ελπιζω να μη χρειαστηκε να σε διωξουνε απο τη δουλεια σου για να μπορεσεις να καταλαβεις τι σημαινει η λεξη «αλληλεγγυη», που τοσο περιφρονητικα εφτυσες τοτε, οταν σε περιμενα εξω απο την αιθουσα για να τα πουμε.

Εγω δεν εχω αναθεωρησει. Ακομα πιστευω οτι ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ!

Ντροπη σου.

 

Μεγαρο Μουσι – κης

Published 18 by yvris

Προ ολιγου λοιπον γυρισα απο το Μεγαρο οπου ειχα παει να δω το Rise and Fall of the City of Mahagonny. Καλη παρασταση ηταν δε λεω! Αν και το Threepenny Opera μου ειχε αρεσει περισσοτερο.

Αλλα η ιστορια που θελω να πω δεν εχει να κανει με την οπερα αλλα με το Μεγαρο! Ειναι μια ιστορια που θυμηθηκα σημερα, που ειχε συμβει πριν μερικα χρονια που ειχα παει να δω μια αλλη παρασταση! Αλλα πρωτα λιγος προλογος (κι επεξηγηση του τιτλου):

Με την παρεα μου, τους τυπους που συχναζουν στο Μεγαρο και σε τετοια μερη (ξερωγω Λυρικη, κουλτουρο-events, βραδιες ποιησης – προφεροντας απαλα το «π») τους λεμε «πιασομουσηδες». Αυτο προερχεται απο την κλασικη κινηση του φιλοσοφου που χαϊδευει το μουσι του την ωρα που φιλοσοφει και πεταει το φιλοσοφικο ήξεις αφιξεις του. Εναλλακτικα λεμε οτι χαϊδευουν τη Μουσα τους. Βεβαια αυτο δε σημαινει οτι σνομπαρουμε τη Λυρικη, το Μεγαρο κλπ κλπ. Οπως βλεπετε κι εγω εκει πηγα, ο δε φιλος με τον οποιο εχουμε βγαλει τον ορο παιζει σε φιλαρμονικη ορχηστρα. Αυτο που κοροϊδευουμε ειναι το attitude που συνοδευει τετοια ατομα, τα οποια πατανε μονο σε τετοια events και πουθενα αλλου, κι εχουν μονιμως τη μυτη ψηλα. Αλλο εμεις: εμεις ειμαστε καφροι. Πηγαινουμε εκει γιατι γουσταρουμε τη μουσικη, και οχι για να το παιξουμε κουλτουριαρηδες, κοκοτες και να πουλησουμε μουρη. Και δεν ειναι το μονο που κανουμε στη ζωη μας, εχουμε πολλες ασχολιες και γουσταρουμε πολλα και διαφορετικα ειδη μουσικης εμεις, γιατι εμεις δεν ειμαστε πιασομουσηδες, ειμαστε ανοιχτομυαλοι εμεις.

Πισω στην παρασταση, λοιπον! Βγαινουμε που λετε εξω στο διαλειμμα κι ειχε εκεινα τα κλασικα μπαρ που ειχαν, εκτος απο καφεδες, αναψυκτικα και κρασια, κατι σαντουιτσακια (υπερτιμημενα) με διάφορα μεσα. Αυτα σερβιρονταν σε πιατακι με δυο μικρα μπριος μεσα. Φτανει λοιπον η σειρα μου στην ουρα και ημουν αναμεσα σε δυο: το ενα ηταν με σολομο και το αλλο αναθεμα κι αν θυμαμαι, με κανα κατσικισιο τυρι θα ηταν ή με κανα προσουτο. Δεν μπορουσα να διαλεξω, αλλα επειδη ηταν υπερτιμημενα, δεν μπορουσα να παρω και τα δυο. Διαλεγω λοιπον στην τυχη αυτο με το σολομο.

Οσο περιμενω τα ρεστα, ο κυριουλης απο πισω μου (καμια 50φευγα και ισως και παραπανω χρονων) λεει στην κοπελα οτι κι αυτος εκεινο με το σολομο θελει. «Αχ κριμα, του λεει η κοπελα, πηρε η δεσποινις (εγω) το τελευταιο με το σολομο, δεν εχουμε αλλα».

«Τι να κανουμε, λεει ο κυριουλης, ας παρουμε αυτο (ας πουμε) με το προσουτο» (δηλ. τη δευτερη μου επιλογη. Ιδια γουστα ειχαμε με τον κυριουλη τελικα!)

Και φυσικα, επειδη ειμαι τελειως κοιλιοδουλη οπως ξερετε απο προηγουμενα ποστ, ριχνω την ιδεαρα που μου φανηκε τελειως φυσικη:

«Επειδη κι εγω αναμεσα σε αυτα τα δυο ημουν, μηπως θελετε να κανουμε ανταλλαγη το ενα απο τα δυο μπριος; να σας δωσω εγω ενα με σολομο και να μου δωσετε κι εσεις ενα απο τα δικα σας, κι ετσι δοκιμαζουμε και τα δυο!»

Ο πιασομουσης κυριουλης αρχικα εφαγε ΤΡΕΛΟ σκαλωμα, και στη συνεχεια ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ με την ιδεα μου! «Να μοιραστουμε!? Βεβαιως! Μπραβο σας, πολυ εξυπνη ιδεα! Δεν ειχα σκεφτει ποτε κατι τετοιο!»

Εμενα παλι μου ειχε φανει το τελειως φυσικο. Ηταν και η φαση καταληψεις τοτε και το φαϊ που ετρωγα ηταν τις περισσοτερες φορες μοιρασμενο, πολλες δε φορες με αγνωστους, τελειως κοινοβιακες καταστασεις. Πχ ειχε καποιος γενεθλια; εφερνε την τουρτα και μετα τι κομματακια και πιατακια και μαλακιες; Ο καθενας ενα κουταλι και βουρ! Οποτε δε μου φανηκε τιποτε φοβερο σαν ιδεα. Αν το σκεφτεις ομως within the context, πρεπει να ηταν μεγαλο σοκ για τον 55αρη πιασομουση κυριουλη που μαλλον μονο μεσα στο Μεγαρο συχναζε.

Απλα συμπεραινω οτι μαλλον ο κυριουλης ηταν ανυπαντρος. Διοτι αν ειχε στενη σχεση με γυναικα, λογικα θα ηταν εξοικειωμενος με την εφοδο στο πιατο και το «μισο-μισο φαϊ για να δοκιμασω και απο το δικο σου» που ειναι στανταρ οτι κανουν οι γυναικες. Σας υπενθυμιζω αλλωστε:

αλλα επειδη ειμαστε και πολυ κουλτουριαρηδες να ‘ουμ’, και μια που ειμαστε στη φαση Weill, παρτε και λιγη πχοιοτητα!

Αλλα επειδη κατα βαθος ειμαστε παντα 60’s ROCK, η αγαπημενη μας βερσιον του πιο γνωστου κομματιου της σημερινης οπερας:

Δουλεια στο Amsterdam

Published 13 by yvris

Λοιπον επειδη βλεπω στα στατιστικα μου οτι πολλοι ερχεστε σε αυτο το blog ψαχνοντας στο google για «δουλεια στο Αμστερνταμ» (και προφανως απογοητευεστε γιατι μονο για δουλεια δε μιλαω εδω μεσα..). Θα σας δωσω καποιες βασικες οδηγιες που ελπιζω να σας φανουν χρησιμες.

Το πρωτο και βασικοτερο πραγμα που πρεπει να τακτοποιησει κανεις φτανοντας εκει ειναι να κανει εγγραφη στο Δημο (gemeente), ωστε να παρει το Burgerservicenummer (BSN, παλιοτερα γνωστο και ως SOFI nummer) του. To BSN ειναι ο αριθμος πασπαρτου που χρησιμευει για να ανοιξεις τραπεζικο λογαριασμο, να βρεις ασφαλιση, να παρεις επιδοματα και να πληρωνεις φορους, γενικα τα παντα ολα και τα κοαλα τιποτα. Χωρις BSN δεν υπαρχεις ενα πραμα.

Το BSN το παιρνεις δηλωνοντας στο Δημο τη διευθυνση σου και κανοντας εγγραφη σε αυτη τη διευθυνση. Ειναι πολυ σημαντικο να το κανεις αυτο, διοτι αν σε πιασουν να ζεις καπου χωρις να εισαι εγγεγραμμενος εκει υπαρχουν πολυ υψηλα προστιμα. Πού μπορει να υπαρξει προβλημα τωρα: Για να παρεις το BSN πρεπει να εχεις μονιμη διευθυνση. Για να βρεις να νοικιασεις σπιτι στο Αμστερνταμ (αν δεν εισαι φοιτητης, οποτε και λογικα θα εχεις εστια) σου ζητανε το συμβολαιο με τη δουλεια σου οπου αναφερετε ο μισθος σου. (Αυτο γινεται για δυο λογους: α) για να εχουν κατι σαν εγγυηση οτι εχεις μισθο για να τους πληρωνεις τα νοικια και β) αν εχεις πολυ υψηλο μισθο δεν επιτρεπεται να νοικιασεις φθηνο σπιτι, ωστε να μπορουν να τα παρουν πιο χαμηλομισθοι). Για να βρεις δουλεια ομως, αν δεν την εχεις βρει ηδη κι εχεις κανει τις σχετικες συνεννοησεις, συνηθως σου ζητανε το BSN για να γινει η προσληψη – ειναι κατι σαν ΑΦΜ και αριθμος κοινωνικης ασφαλισης ολα-σε-ενα. Χωρις BSN δεν μπορεις να δουλεψεις διοτι εισαι εκτος συστηματος, παρανομος και ανασφαλιστος.

Πώς μπορει να λυθει αυτο: Υπαρχουν οι εξης τροποι. Ο πρωτος ειναι, οταν θα βρεις δουλεια, να συνεννοηθεις με τους εργοδοτες για το οτι σου λειπει το BSN και οτι θα το βγαλεις αμεσα, ωστε να σου δωσουν (conditional, εστω) συμβολαιο βαση του οποιου θα καταφερεις να βρεις σπιτι. Ο δευτερος ειναι να βρεις εναν πιο συνεννοησιμο ιδιοκτητη ή μεσιτη, που θα καταλαβει το προβλημα και θα προσφερθει να βοηθησει (λεφτα αλλωστε θελει να βγαλει κι αυτος), και ολο και καποιος τροπος θα υπαρξει. Πχ οταν νοικιασαμε το 2ο σπιτι μας, επειδη δεν δουλευαμε τοτε, χρειαστηκε να παρασχεθουν αλλες εγγυησεις, οπως πχ να υπογραψουν οι γονεις μου ως εγγυητες με ενα αντιγραφο της φορολογικης τους δηλωσης. Ενας τριτος τροπος ειναι, εαν εχεις κανενα φιλο εκει και φιλοξενεισαι καπου, να πατε μαζι στο Δημο και να κανει δηλωση αυτος (εφοσον φυσικα ειναι εγγεγραμμενος εκει) οτι θα μενεις μαζι του και δεχεται να εγγραφεις στη διευθυνση του. Προσοχη: Μην το κανετε αυτο και μετα πας να μεινεις αλλου χωρις εγγραφη, διοτι αν σας πιασουν θα φατε προστιμο και οι δυο. Αν μεινεις οντως εκει προσωρινα και στο μεταξυ, αφου εχεις αποκτησει το BSN βρεις αλλου σπιτι, θα πρεπει να δηλωσεις τη νεα σου διευθυνση. Παλι προσοχη: Επιτρεπεται μεχρι ενας συγκεκριμενος αριθμος ατομων για καθε σπιτι (αναλογα τα τετραγωνικα), οποτε ενδεχεται ο φιλος σου να μη μπορει να σε εγγραψει, ακομα και αν εχει καθε καλη διαθεση. Επισης, να κοιταξει το συμβολαιο του με τον ιδιοκτητη διοτι ειναι πολυ πιθανο να πρεπει να ενημερωσει και τον ιδιοκτητη για κατι τετοιο, αλλιως αν στραβωσει ο ιδιοκτητης σας πεταει και τους 2 εξω.

Τα ενοικια ειναι αρκετα πιο ακριβα απ’ό,τι στην Ελλαδα. Ενδεικτικα, ενα στουντιο στο κεντρο κοστιζει περιπου 800-1000 ευρω το μηνα (τα ενοικια ειναι συνηθως all-inclusive), ενω με ενα budget 300-500 ευρω βρισκεις ειτε μια τρυπα ειτε συγκατοικηση. Αν φυγεις λιγο απο το κεντρο ομως μπορει να βρεις κατι πιο αξιοπρεπες με καλυτερα λεφτα.

Προσοχη στις αγγελιες! Ειδικα στο craigslist υπαρχουν παρα πολλες απατες. Μη δωσετε σε ΚΑΝΕΝΑΝ λεφτα πιο μπροστα αν δε συναντηθειτε, δειτε το σπιτι και υπογραψετε πρωτα το συμβολαιο. Emails του τυπου «ειμαι στην Αγγλια τωρα για μια δουλεια αλλα αν μου στειλεις τα λεφτα θα σου στειλω το κλειδι» ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΕΣ, οσο ωραια κι αν φαινονται τα σπιτια!

Χρησιμα links ειναι σιγουρα τα εξης:

http://www.kamernet.nl -> site με αγγελιες για σπιτια και διαμερισματα. Θα χρειαστει να πληρωσειες ενα μικρο ποσο για εγγραφη στο site ωστε να μπορεις να απαντας στις αγγελιες, αλλα αυτο ειναι ουσιαστικα για να προστατεψει τους χρηστες του site απο διαφορους απατεωνες (οι οποιοι δε θα ηθελαν να πληρωσουν). Σε αυτο το site βαζουν αγγελιες κατα 95% ιδιοκτήτες ή νοικαρηδες που θα φυγουν για ορισμενο χρονικο διαστημα και οχι τοσο μεσιτες. Στα συν: Δε θα πληρωσεις προμηθεια μεσιτη, δε θα γινει ιστορια με συμβολαιο, η δουλεια θα γινει πολυ πιο γρηγορα. Στα πλην: Περιπου στα μισα απο αυτα τα σπιτια δε θα επιτρεπεται να κανεις εγγραφη, πραγμα το οποιο δεν το προτεινω.

http://www.iamsterdam.com/en/living: Τα παντα ολα για οποιον ενδιαφερεται να μετακομισει στο Αμστερνταμ, στα αγγλικα, με links, διευθυνσεις και τηλεφωνα. Ενας πολυ πιο αναλυτικος οδηγος οσων γραφω εγω εδω.

Μια που ειπα αγγλικα… Ειναι υποχρεωτικο να μιλαει κανεις ολλανδικα για να βρει δουλεια στο Αμστερνταμ; Η απαντηση ειναι πως οχι, δεν ειναι, ολοι εκει μιλανε αγγλικα, αλλα ειναι σιγουρα πολυ πιο δυσκολο. Βεβαια αν μιλαμε για high skill δουλειες εξαρταται παντα απο τη δουλεια και τον εργοδοτη, αλλα για δουλειες τυπου McJobs (ανειδικευτου) μπορεις να βρεις σε τουριστικα μερη. Μαθηματα ολλανδικων προσφερουν παντως καποιοι Δημοι, και ακομα δωρεαν μια φορα την εβδομαδα στην Ελληνικη κοινοτητα (διευθυνση: De Wittenkade 111). Οι μισθοι ακομα και για τις κατωτατες δουλειες (τυπου σερβιτορος, ταμιας κλπ) ξεκινανε απο περιπου 9 ευρω την ωρα (συν πλην). Δουλειες γενικα υπαρχουν και για αγγλοφωνους, αλλα οσο πιο συγκεκριμενο ειναι αυτο που ψαχνεις τοσο πιο δυσκολα θα το βρεις.

Για να δουλεψεις ειναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ να εισαι ασφαλισμενος – ακομα κι αν εχεις ευρωπαϊκη καρτα ασφαλισης και εισαι ασφαλισμενος εδω, ΔΕΝ μετραει αν βρεις δουλεια εκει, πρεπει να παρεις τοτε ολλανδικη ασφαλιση. Ενιοτε γινονται ελεγχοι και αν δουλευεις και εισαι ανασφαλιστος παλι παιζουν πολυ υψηλα προστιμα. Η βασικη ασφαλιση στο Αμστερνταμ κοστιζει γυρω στα 100 ευρω το μηνα, αν ομως εισαι ανεργος/χαμηλομισθος δικαιουσαι ενα επιδομα που λεγεται zorgtoeslag και σου επιστρεφει περιπου 75-80% των εξοδων ασφαλισης. Αναλογο επιδομα ειναι και το επιδομα ενοικιου, το οποιο λεγεται huurtoeslag, και για να το παρεις ισχυουν ορισμενες προϋποθεσεις σχετικα με το μισθο σου, το υψος του ενοικιου, τη διαρκεια του συμβολαιου, τα ποσα ατομα μενουν στο διαμερισμα και τι μισθο εχουν κλπ. Πχ δεν το δικαιουσαι για σπιτια με πολυ υψηλο ενοικιο, αφου υποτιθεται οτι για να κανεις αιτηση εισαι χαμηλομισθος. Τις προϋποθεσεις κοιταξτε τις μονοι σας, δε θα τα δωσω και ολα μασημενη τροφη εδω μεσα γιατι βαριεμαι τα γραφειοκρατικα. Καλο ειναι ομως να γνωριζετε οτι υπαρχει αυτο το επιδομα, διοτι δε σε ενημερωνει ΚΑΝΕΙΣ γι’αυτο αν δε μυρισεις τα νυχια σου να πας να ρωτησεις, κι εγω εχασα κατι πολυ ωραια λεφτακια που δικαιουμουν για το πρωτο σπιτι μου, διοτι δεν το ηξερα την πρωτη χρονια και οταν το εμαθα ειχε περασει η προθεσμια *&^%%$@!

Για να βρεις τη δουλεια: Αν δε μιλαμε για McJob ή πρακτικη ασκηση, τοτε η πιο σωστη κινηση ειναι να ψαξεις μεσω ενος uitzendbureau (αγγλικα: recruitment agency, recruiter). Ειναι κατι σα μεσιτες εργασιας. Οι εταιριες εμπιστευονται περισσοτερο να παρουν καποιον συστημενο απο ενα γραφειο και τσεκαρισμενο γι’αυτους, παρα να παρουν γουρουνι στο σακι αν κανεις αιτηση ανεξαρτητα. Να φανταστεις, φιλος αναγκαστηκε τελικα να γυρισει στην πατριδα του διοτι εκανε αιτηση στις θεσεις που τον ενδιεφεραν μονος του, απορριφθηκε, και μετα που πηγε τελικα μεσω του recruiter τις ειχε καψει ολες ακριβως επειδη πηγε μονος του. Links για αξιοπιστα γραφεια απο αυτα εχει στο site που σας εδωσα παραπανω 🙂 Βεβαια, εκτος απο την προσληψη, υπαρχει και το status του freelancer ή του homeworker, μπορειτε να τα ψαξετε μονοι σας γιατι λεπτομερειες δεν ξερω, αλλα τουλαχιστον εχετε ενα μπουσουλα για το τι να ψαξετε.

Για να ανοιξεις τραπεζικο λογαριασμο: χρειαζεσαι το BSN σου, το ενοικιαστηριο συμβολαιο σου, ταυτοτητα και δε θυμαμαι τι αλλο, αυτα θα σας τα πει η τραπεζα. Μια μικρη ενημερωση: Το συστημα εκει ειναι αρκετα ανεπτυγμενο, το internet banking, οι debit cards (PIN cards) και το Chipknip (φορτωνεις λεφτα στο chip της καρτας σου τα οποια αφαιρουνται απο το λογαριασμο σου επιτοπου και μετα τα χρησιμοποιεις απο το chip, φαντασου σα να βαζεις καρτα στο κινητο σου, απλα βαζεις καρτα στην ..καρτα) χρησιμοποιουνται πολυ περισσοτερο απο τα μετρητα. Για να διατηρεις λογαριασμο πληρωνεις (εκτος αν ειναι λογαριασμος student) ενα ποσο καθε τριμηνο συνηθως, αναλογως ποσα προνομια σου παρεχει ο λογαριασμος (πχ για εναν απλο βασικο λογαριασμο ειναι κατι λιγοτερο απο 4 ευρα το τριμηνο).

Μηνιαια εξοδα: Καλο ειναι να ξερετε να μαγειρευετε! Το φαγητο εξω στο Αμστερνταμ ειναι πιο ακριβο (και πιο σκατα) σε σχεση με την Ελλαδα, ενω τα σουπερ μαρκετ πιο φτηνα (οχι ολα, πρεπει να ξερεις σε ποιο να πας. Συγκεκριμενα τα Dirk ειναι πολυ φθηνα και με μεγαλη ποικιλια, ενω τα Albert Heijn που ειναι και παντου ειναι τα ακριβοτερα). Εγω με το φιλο μου διναμε για 2 ατομα περιπου 100 ευρω για ψωνια που διαρκουσαν 2-3 εβδομαδες, χωρις ομως να υπολογισουμε καποια τυπου γαλα κλπ που τα αγοραζαμε απο τη γειτονια. Και τρωγαμε ΚΑΛΑ. Επισης η διασκεδαση (καφες-μπυρα) ειναι πιο φτηνη σε σχεση με Ελλαδα, αυτα που ειναι πιο ακριβα ειναι οι συγκοινωνιες και τα ενοικια.

Μετακινησεις: Εν γενει στο Αμστερνταμ δε συμφερει να εχεις αυτοκινητο, ειναι πανακριβο το παρκινγκ κλπ. Εννοειται οτι το βασικο μεσο ειναι το ποδηλατο: παει παντου (δεν υπαρχουν ανηφορες), ειναι οικολογικο, παρκαρεις ευκολα. Ακομα και για να πας σε μια αλλη πολη, με ενα μικρο fee το ανεβαζεις στο τρενο και οταν φτασεις στον προορισμο σου εχεις κι εκει το δικο σου μεταφορικο μεσο. Τα ταξι ειναι πολυ πιο ακριβα απ’ο,τι στην Ελλαδα, ουτε να τα σκεφτεσαι. Οι μαζικες συγκοινωνιες ειναι πολυ καλες. Τα τραμ στην ωρα τους, τα λεωφορεια επισης, τα τρενα ενιοτε πηδανε δρομολογια (πολυ κακο αν πας αργοπορημενος στο αεροδρομιο) αλλα εν γενει ειναι αξιοπιστα. Για να τα χρησιμοποιησεις (κυριως τα αστικα, τραμ λεωφορεια μετρο αλλα ισχυει και για καποια τρενα πλεον) βγαζεις μια GVB OV-Chipkaart, η οποια ειναι μια πλαστικη καρτουλα-εισιτηριο, με την οποια κανεις check-in και check-out στα ειδικα μηχανηματα των μεσων μεταφορας κατα την επιβιβαση και την αποβιβαση. Η καρτα «φορτιζει» με λεφτα σε ειδικα μηχανηματα στους σταθμους ή στα σουπερ-μαρκετ και αφαιρουνται λεφτα με καθε check-in/out. Τετοια μπορεις να βγαλετε ειτε ονομαστικη (με το ατου οτι αν τη χασεις, δε χανεις τα χρηματα που ειχε φορτωμενα επανω), ειτε απλη (με το ατου οτι ειναι πιο ευκολη διαδικασια). Επισης μπορεις να βγαζεις εισιτηριο καθε φορα που παιρνεις καποιο μεσο, αλλα αυτο ειναι πολυ πολυ πιο ακριβο (το εισιτηριο κοστιζει στανταρ 2.80, ενω με την καρτουλα μια διαδρομη μπορει να κοστιζει και 10 cents).

Πολυ βασικο link: 9292ov.nl , το site με ολα τα δρομολογια τρενων και αστικων συγκοινωνιων. Βαζεις το σημειο εκκινησης και το σημειο που θες να πας και σου βγαζει δρομολογιο με το ποιες συγκοινωνιες θα παρεις και σε ποιες στασεις θα αλλαξεις, ποση ωρα θα κανεις και ποσο θα ειναι το εισιτηριο. Μπορεις να το ψαξεις ειτε με την ωρα που θα ξεκινησεις απο το σπιτι σου, ειτε με την ωρα που θες να φτασεις σε εναν προορισμο, οποτε σου λεει και τι ωρα να ξεκινησεις. Απλα οι ωρες για τα αστικα μεσα ειναι λιγο τυχαιες ενιοτε, για τα τρενα ομως ειναι σωστες.

Tελος, αν υποθεσουμε οτι ολα καλα βρηκες σπιτι, ενα site που ειναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ειναι το www.marktplaats.nl . To marktplaats ειναι το σαητ με τα second hand αντικειμενα, απο επιπλα για το σπιτι μεχρι εισιτηρια για συναυλιες. Πολλες φορες βρισκεις πραγματα που καποιος χαριζει κιολας. Εμεις ας πουμε ειχαμε βρει ενα δωρεαν τραπεζι για την κουζινα, καρεκλες με 5 ευρω, διπλο στρωμα ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ με 10 ευρω, γιατι ο τυπος το πηρε μαζι με το κρεβατι που αγορασε αλλα ηθελε να βαλει το δικο του και να το ξεφορτωθει. Μπορεις να κανεις αναζητηση και αναλογα με την περιοχη (πχ ψαχνω καναπεδες σε αποσταση 3 χιλιομετρα το πολυ απο το σπιτι μου), με τα λεφτα (ψαχνω καναπεδες σε αποσταση 3 χιλιομετρα απο το σπιτι μου μεχρι 25 ευρω) κλπ. Αν αποφασισες να μετακομισεις στο Αμστερνταμ, αυτο το site θα πρεπει να μπει οπωσδηποτε στα αγαπημενα σου.

Ενα αλλο πολυ καλο και πολυ αναλυτικο blog στα ελληνικα ειναι αυτο εδω (ολα τα λινκ απο τον ιδιο): http://www.ipernity.com/blog/socrates/home  http://3000meres.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.html, http://www.boreiodytika.com/2010/09/blog-post.html, http://3000meres.blogspot.com/2011/08/mofeueu.html. Σε καποια απο τα πραγματα που αναφερει εγω ειχα διαφορετικη εμπειρια, αλλα εν γενει τα διαδικαστικα τα λεει σωστα. Καλο ειναι αν ετοιμαζεσαι να μεταναστευσεις, να παιρνεις οσο το δυνατον πιο πολλες πληροφοριες απο οσο το δυνατον πιο πολλες πηγες, αλλωστε.

Tελικα αξιζει να παει κανεις εκει; Αυτο ειναι μια απαντηση που θα δωσει κανεις μονος του. Σιγουρα ειναι μια πολη με πολυ υψηλη ποιοτητα ζωης, αλλα απο την αλλη δεν ειναι τοσο ευκολο να βρεις δουλεια – ξερω αρκετους που εψαχναν για καιρο και τελικα δε βρηκαν και τα παρατησαν. Συντομα θα ανεβασω ενα συγκριτικο ποστ με τα καλα και τα κακα του Αμστερνταμ σε σχεση με την Αθηνα, και κανει ο καθενας την επιλογη του. Μεχρι τοτε ομως, ελπιζω να βοηθησα λιγακι με τα βασικα. Για περισσοτερες ερωτησεις αφηστε σχολιο!

Frankly, my dear…

Published 10 by yvris

Περασα προχτες εξω απο το μαγαζι οπου δουλευες… κι επιταχυνα το βημα μου για να μη σε πετυχω. Γιατι αν σε πετυχαινα θα σε εφτυνα στα μουτρα, και δεν ηθελα να χαραμισω το σαλιο μου. Δεν ξερω πως το εχεις καταφερει με τη γλοιωδη σου συμπεριφορα, και απο εκει που καποτε νομιζα οτι ησουν ο ανθρωπος μου (μιλαμε για πολυυυυ παλια ομως), τωρα με εχεις κανει να σε σιχαινομαι. Και το προβλημα δεν ηταν ουτε η σχεση μας, ουτε το πως χωρισαμε, γιατι αυτα ηταν καλα. Δεν ειναι καν το πως μου φερθηκες αφου χωρισαμε, που συμπεριφορα ανθρωπου που αγαπουσε δεν ηταν. Δεν ξερω αν φταιει η απομυθοποιηση, ομως πλεον πολυ αμφιβαλλω αν ημασταν μαζι επειδη με αγαπουσες κι εσυ, ή απλα επειδη βρισκομουν εκει. Ομως ουτε αυτο ειναι το προβλημα. Το θεμα ειναι οτι εχω χασει καθε ιδεα που ειχα για σενα διοτι συνειδητοποιω ποσο ψευτικος ανθρωπος εισαι. Οχι μονο μαζι μου. Γενικα. Το σιχαινομαι οταν σε βλεπω να γλειφεις εκει που εφτυνες (μα τοση αναγκη εχεις πια;), οταν σε βλεπω να φερεσαι σαν τον τελευταιο λιγουρη ενω υποτιθεται οτι το’χεις, οταν βλεπω τον πραγματικο σκατοχαρακτηρα σου και συνειδητοποιω ποσα ψεματα ειχες πει, κι ακομα ενδεχομενως λες στον εαυτο σου. Οταν αλλα λες και αλλα εισαι. Και να σου πω κατι; Δε με ενδιαφερει που δε με στηριζεις τωρα που το ΒΛΕΠΕΙΣ γαμωτο οτι τα παω καλα, και ουτε για το τυπικο δε λες ενα «μπραβο, χαιρομαι για σενα». Δε με νοιαζει που ποτε δε με στηριξες κι ελεγες μαλακιες οτι και καλα δε σε ενδιαφερουν αυτα, και τωρα κανεις αυτα που δηθεν δε σε ενδιεφεραν, με ανθρωπους που δηθεν ηθελες να ξεκοψεις. Δε με νοιαζει που χαθηκες, ενω μου ειχες κανει δηθεν ανθρωπινη προσεγγιση και τελικα ενα ψεμα ηταν και αυτο μπας και γαμουσες (και ποσο το χαιρομαι που δε γαμησες!), και δε με νοιαζει που μετα μου εδειξες ποσο χεστης εισαι και δεν ειχες τα αρχιδια να μου πεις καταπροσωπο αυτο που πραγματικα ηθελες – λες και ημουν εγω αυτη που σε ειχε προσεγγισει. Δε με νοιαζει που μετα απο ολα αυτα δε μου εδωσες καν την ευκαιρια να σε φτυσω, και πιθανοτατα εχεις μεινει με την εντυπωση οτι *εσυ* εισαι αυτος που δε μιλαει σε *εμενα* – αν και ξερω οτι ουσιαστικα δεν το κανεις επειδη δεν τολμας, γιατι ξερεις τις μαλακιες σου και ξερεις τι σε περιμενει. Δε με νοιαζουν καθολου ολα αυτα, γιατι εμενα κακο δε μου κανεις, μονο στην αυτοεκτιμηση σου αν σου εχει μεινει καθολου. Εγω ειμαι καλα, παω καλα και θα παω ακομα καλυτερα χαρη στις δυναμεις και τις ικανοτητες μου, και δε θα σου χρωσταω τιποτα. Εσυ μεινε εκει, χαμηλα, να κανεις παρεα με τη δυσκοιλια και με τον πρωην μου που κραζαμε καποτε μαζι, και με διαφορα αλλα σκουπιδια που εγω εχω πεταξει απο τη ζωη μου, να δουμε αν μετα θα τολμας να κοιταξεις τον εαυτο σου στον καθρεφτη.

Δεν ξερω αν δουλευες ακομα εκει, ομως δε σε πετυχα. Καλυτερα. Γλειψιμο εσυ, φτυσιμο εγω, μπορει να τρωγαμε και καμια γλιστρα στα σαλια και να σπαγαμε τιποτα.

Και μια που εχουμε πιασει τα σκουπιδια.. Δεν ξερω τι σε ενοχλησε και με διεγραψες ετσι απλα, δεν ξερω καν αν διαβαζεις αυτο εδω και αν ξερεις οτι ειναι δικο μου. Και αν το διαβασες και σε ενοχλησε, γιατι δεν το συζητησες μαζι μου, αφου δεν εχω αναφερει το ονομα σου πουθενα αλλωστε, ουτε κανενα αλλο διακριτικο σου στοιχειο; Ας ειναι, χεστηκα. Το σκεφτομουν κι εγω ετσι κι αλλιως να εκανα αυτην την κινηση. Ξερεις, σε αγαπουσα ειλικρινα και σε νοιαζομουν καποτε, τοτε που ησουν κι εσυ πιο αληθινη, αν υπηρξες ποτε. Εγω σε κρατουσα αγκαλια οταν εκλαιγες, εγω ημουν εκει στα πρωτα σου καρδιοχτυπια, εγω στην πρωτη σου περιοδο, εγω στο νοσοκομειο πριν παμε να δουμε το Connie&Carla. Δε σε βολευα πια να ειμαι στη ζωη σου και το καταλαβαινω, γιατι ηθελες να χτισεις μια αλλη εικονα για σενα. Την ψευτικη, ομορφη σου εικονα – κι εγω δε σου εκανα. Οχι γιατι η συμπεριφορα μου ηταν αληθινη και αφτιασιδωτη, γιατι παντα ετσι ηταν. Αλλα γιατι ηξερες οτι αυτος ο νεος σου δηθεν εαυτος δε θα μπορουσε να περασει σε μενα. Ηξερα παρα πολλα για σενα, πραγματα που εσυ η ιδια δεν ηθελες να θυμασαι. Γι’αυτο αρχισαν να σε ενοχλουν τα παντα πανω μου, απο το πως ντυνομουν μεχρι το πως οδηγουσα. Αλλα ξερεις, με το να κρυβεις τα σκατα που εχεις μεσα σου και να παριστανεις οτι ποτε δεν εγιναν, δε σημαινει οτι οντως δεν εχουν γινει και οτι δεν ειναι μερος σου.. Οποτε τουναντιον θα σου προτεινα να τα αποδεχτεις, κοπελιτσα. Να κανεις ειρηνη με τον εαυτο σου και να σταματησεις να εισαι τοσο κομπλεξικια και να προσπαθεις να κρυβεσαι πισω απο τους τονους μακιγιαζ σου, οι οποιοι παρεμπιπτοντως να το ξερεις, σου εχουν κανει ασχημη επιδερμιδα και σπυρακια. Μηπως και ηρεμησουν οι γυρω σου, γιατι εγω τι ειχα τι εχασα. Μια αριβιστρια εισαι και τιποτε αλλο, και αν δεν το ειχα καταλαβει νωριτερα ηταν γιατι δεν ηξερα τη λεξη…

Υστερογραφο: Αν βαφεις τα μαλλια σου 40 χρωματα και 100 ντεκαπαζ ειναι πολυ λογικο να σου πεφτουν, δε φταιει ο καθε κακομοιρης που παει να σε χαϊδεψει απο τρυφεροτητα. Και επισης δεν εισαι πια 16, εισαι 27. Οι φωτογραφιες στο FB με σουφρωμενα χειλη, λουτρινα ζωακια, και αυτες που βγαζεις μονη σου στελνοντας φιλακια στον καθρεφτη με το αποψινο σου outfit δεν ειναι γλυκουλες αλλα γελοιες. Στην απιθανη περιπτωση που με διαβαζεις και ξερεις οτι γραφω για σενα, αν εχεις καποιο προβλημα με αυτα που γραφω ή θεωρεις οτι σε εκθετω (παρολο που δεν εχω γραψει το ονομα σου ουτε κανενα αλλο διακριτικο στοιχειο σου), επικοινωνησε μαζι μου, ξερεις που να με βρεις. Αλλα να εισαι ετοιμη να μου μιλησεις κι εσυ ανοιχτα οπως εγω, αντι να την κανεις παλι μουλωχτα. Μεχρι τοτε συνεχισε να μιλας και να γλειφεις ολους αυτους που καποτε δεν καταδεχοσουν αλλα τωρα προφανως σε συμφερει, διοτι να τους αγαπησες και να εγινες φιλη ξαφνικα μου φαινεται πολυ χλωμο. Δεν ξερω καν αν ξερεις τι σημαινει πραγματικα φιλία.

Σκουπιδια, ειπαμε.. Ξερεις κατι, δεν ξερω τι μπορει να νομιζεις για τον εαυτο σου και για ποιο λογο σε εχω ξεκοψει. Παντως αυτα που μου ειχες κανει τοτε, και ηταν και πολλα, τα εχω ξεπερασει προ πολλου. Μη σου πω οτι χαιρομαι που μου συνεβησαν στα 16 μου και με ατσαλωσαν και τωρα ξερω απο που να φυλαγομαι. Αλλος ειναι ο λογος που σε αποφευγω συνειδητα, και δεν τον καταλαβες οταν σου τον ειπα . Ειναι επειδη δε σε αντεχω σαν ανθρωπο. Δεν αντεχω αυτη την υπερμετρη σιγουρια σου οτι «αυτο που λες, ειναι», ενω εχεις πει τη μεγαλυτερη παπαρια του αιωνα. Δεν αντεχω τις στρεβλες ιδεες που εχεις μεσα στο κεφαλι σου και τις νομιζεις για μοναδικη αληθεια, και τον εαυτο σου για μεγαλο φιλοσοφο. Ειλικρινα δε σου κραταω καμια κακια και χαιρομαι που τα πηγαινεις καλα στη ζωη σου. Αλλα σε παρακαλω, μακρια απο μενα. Α, και κατι τελευταιο.. Για να ειναι «η μονιμη μπαντα», θα πρεπει πρωτα να ειναι μπαντα, οχι σχηματακι, γαμω την wannabe απομιμηση του Σταυρού!

Μια που τους εχω πιασει ολους, νομιζες οτι εσυ θα μου ξεφευγες; Εσυ, ο ανθρωπος που περιφρονω οσο κανεναν αλλον και που δε θελω ουτε να βλεπω; Που εισαι απο τους πιο ελεεινους, γιατι ο,τι εκανες το εκανες εν γνωσει σου και κυριως ΕΝ ΨΥΧΡΩ; Ολα τα αλλα δικαιολογουνται απο μια -ελαχιστη εστω- παρουσια συναισθηματος, εσυ ομως ησουν εκτελεστης: Οπλιζω, τραβαω, μπαμ. Παμε γι’αλλα. Και καλα κανεις να πας γι’αλλα, αν ηταν αυτο που ηθελες. Κι εγω αυτο ηθελα. Ηταν ομως αναγκη, ρε πουστη, να με κοροιδεψεις ετσι; Γιατι αλλα ελεγες μπροστα μου και αλλα πισω απο την πλατη μου; Γιατι δεν ησουν ειλικρινης σε αυτο που ηθελες, ωστε να βρεθουμε να κανουμε τιμιο, ομορφο σεξ με αλληλοσεβασμο, ως δυο συναινουντες ενηλικοι; Τοσο πολυ σε χαλαει, ή μηπως επειδη δεν εχεις εσυ σεβασμο για τον εαυτο σου, σου ειναι αδυνατο να το σκεφτεις ετσι; Γιατι κωλωνες τοσο να εισαι σωστος, γιατι επρεπε να το παιζεις τοσο πολυ; Γιατι να βγαζεις εμενα πουτανακι, ενω καναμε ακριβως το ιδιο πραγμα, εσυ δε σε πολυ μεγαλυτερο βαθμο απ’ο,τι εγω; Εσυ ησουν το πουτανακι, οχι εγω, γιατι εγω ο,τι εκανα το εκανα τιμια κι επειδη γουσταρα, οχι για να καλυψω αλλα μου κενα. Γιατι ομως να μου πεις τοσα ψεματα; Γιατι να με κανεις να νιωσω τοσο χαμηλα για τον εαυτο μου, να χασω την αυτοεκτιμηση μου, να νομιζω οτι εφταιγα εγω σε κατι απλα και μονο επειδη εσυ ησουν ανεπαρκης; Δε σου αρεσε το σεξ; Ηθελες και το δραμα μαζι; Ας το περναγες μονος σου, σαν αντρας, αρχιδακι.. Με μια απλη, ευθεια και τιμια προσεγγιση θα ηταν πολυ πιο καλα και για τους δυο μας, αλλα οχι, επρεπε να τα γαμησεις ολα επειδη εχεις απωθημενα που σε παρατησε η πρωην σου γιατι προτιμουσε γυναικες. Την εχω αφησει πισω την ιστορια μας εδω και καιρο, ομως αυτα δε σου τα εχω πει ποτε και καποια στιγμη θα πρεπει να τα μαθεις. Για να τα βγαλω εγω απο μεσα μου, σαν ξερατο, γιατι καθε φορα που σε βλεπω μου γυρνανε τα αντερα. Γιατι την απορριψη παντα την ξεπερνας, η πικρα ομως και το συναισθημα του μαλακα μενουν μεσα σου να σε δαγκωνουν, να θυμασαι οτι ησουν χαζη κι εφαγες την κοροϊδια, οτι φερθηκες σαν ηλιθια και να ντρεπεσαι για τον εαυτο σου. Και αυτα δεν ηταν καθολου αναγκαια, καθολου μα καθολου αναγκαια, θα μπορουσαμε απλα να εχουμε ζησει κατι ομορφο. Να κοιταμε πισω και να εχουμε ζεστες αναμνησεις, οπως με τοσους αλλους πριν απο σενα, να συναντιομαστε τωρα και να χαμογελαμε ο ενας στον αλλο, αντι να αλλαζω δρομο επειδη ΣΕ ΜΙΣΩ. Ομως οχι, δεν το ηθελες, προτιμουσες να με κανεις να νιωθω μαλακας για 5-6 (σιγα τα) βραδια που περασα μαζι σου. Δεν προκειται να σου το συγχωρησω ποτε αυτο, εκτος κι αν μου ζητησεις συγνωμη και αναγνωρισεις τα λαθη σου, που δεν προκειται να γινει. Και καταφερες ετσι κατι που δεν ειχε καταφερει ΚΑΝΕΙΣ πριν απο σενα: οτι αν ακουσω πως επαθες κατι ασχημο, θα χαρω. Συγχαρητηρια αν εσυ αισθανεσαι καλα για τον εαυτο σου, για τον τροπο που το χειριστηκες. Και για τις επιλογες (ας γελασω) που κανεις τωρα. Αισθανεσαι καλα;

Στον παπαρα που ηρθε και μου κολλησε απο πισω ενω ειχα βγαλει αλαρμ, δε με αφηνε να παρκαρω και μου την ειπε κιολας: Ναι, τοτε σε επιασε ο πονος κομπλεξικε ΜΑΛΑΚΑ οτι θα εβγαινες στο αντιθετο ρευμα, λες και δεν το χες ξανακανει ποτε. Ας μη μου κολλαγες απο πισω, ΗΛΙΘΙΕ! Το μονο θεμα σου ηταν να την πεις επειδη ειδες γυναικα στο τιμονι, να επιβεβαιωσεις τον αντρισμο σου επειδη εχεις μικρο πουλι. Ακομα και η γυναικα ομως ξερει οτι οταν ο αλλος παρκαρει κι εχει αναψει τα γαμωλαμπακια του, του αφηνουμε χωρο να παρκαρει, ΑΧΡΗΣΤΕ! Αντε τραβα να πλυνειες κανα πιατο, αν ξερεις κι αυτο πως γινεται, γιατι απο τιμονι δεν… και απο τροπους ακομα περισσοτερο. Ηλιθιε.

Στην καργιολα που εγινε αιτια να χασω το αεροπλανο, επειδη με καθυστερησε επιτηδες και μετα δεν ειδοποιησε στο gate. Και μετα πηγε να μου φαει 150 ευρα για την αλλαγη της πτησης κιολας – ΕΛΕΟΣ! Σε σενα μωρη καργιολα δε θα ευχηθω τιποτα. Ηδη σε ξερουνε αυτοι που δουλευουν μαζι σου και αν συνεχισεις ετσι θα το φας το κεφαλι σου μονη σου. Οποτε αλλαζω γνωμη, σου ευχομαι γρηγορα να αλλαξεις τροπους. Για το καλο το δικο σου και για το καλο των πελατων, γιατι μου χαλασες την εικονα που ειχα σχηματισει για την πιθανοτατα πιο καλη αεροπορικη εταιρια που εχω πεταξει (και πιστεψε με, εχω δοκιμασει πολλες).

Σε σενα που δεν ξερω αν τελικα με διαβαζεις ή αν βαρεθηκες γιατι δεν εχεις δωσει κανενα σημαδι, αλλα, αν με διαβαζεις, ξερεις ποια ειμαι: Ειναι ισως ηλιθιο, αλλα να το ξερεις οτι στενοχωρηθηκα που δεν ηρθες, εκεινο το βραδυ που ειχες πει οτι θα ερχοσουν. Σε περιμενα.

Ισως γι’αυτο να μη σου μιλησα προχθες τελικα (εγω σε σενα και οχι το αντιθετο, αν και μαλλον θα ειχες κι εσυ τους λογους σου), ισως και γιατι δε χωνευω καθολου την παρεα σου: τον «κοιταξτε με, αφιχθη η ντιβα» τροπο που μπαινει παντα μεσα οταν ερχεται λες και δεν υπαρχει κανεις αλλος, τον τροπο που δε σεβεται ποτε το μαθημα και πιανει ψιλοκουβεντουλα μεγαλοφωνως (κι εσυ με ενοχλει οταν το κανεις αυτο), τον τροπο που χεστηκε για ολα και μου χωνει παντα τον καπνο της μεσα στη μαπα (και καπως γινεται και παντα καθεται διπλα μου γαμωτη), ενω καποιοι αλλοι τουλαχιστον ρωτανε αν ενοχλεισαι προτου αναψουν και φροντιζουν να κρατανε το τσιγαρο τους απο την αλλη πλευρα. Ολα αυτα μου κανουν σκατανθρωπο που δε νοιαζεται και δε νιωθει, μου κανουν «εχω συνηθισει να με υπηρετουν», και δε γουσταρω. Μαζι με διαφορα αλλα μαζεμενα μου κανουν ανταγωνισμο, μου κανουν «εγω ειμαι η alpha-female εδω μεσα», αν και χεστηκαμε, λες και πηγα εκει για να βρω γκομενο – αν εμπαινα σε αυτο το τριπακι δε θα ειχε καμια ελπιδα αλλωστε. Στο κατω κατω ουτε τοσο ωραια ειναι, ουτε τοσο γαματα ειναι αυτα που γραφει, τα δικα σου ειναι πολυ καλυτερα και δεν εχεις υφος θεας. Αναρωτιεμαι αν μια μερα δεν την προσεχε κανεις πως θα το επαιρνε, ενω εγω καπως το επιδιωκω να μη με προσεχουν εκει μεσα. Βεβαια παραπανω απο αυτην την παραγραφο δεν προκειται να ασχοληθω. Αλλο ομως εσυ. Εσυ δειχνεις καλοψυχος ανθρωπος και ακομπλεξαριστος, νταξ αυτο δε σημαινει οτι πεφτω και μεσα γιατι ειμαι κι εγω καπως αφελης και καλοβολη, αλλα αυτο δειχνεις. Η αληθεια ειναι οτι μου αρεσεις και λιγακι, ασχετο που δε θα γινει τιποτα διοτι ειμαι αλλου και φαινεται κι εσυ (και αν οντως εισαι εκει, θα προτιμουσα να μην το μαθει αυτο – τη γνωμη μου για κεινη δε με νοιαζει, ας τη μαθει, με πρωτη ευκαιρια της τη λεω και καταμουτρα). Αλλα ισως γι’αυτο στενοχωρηθηκα που δεν ηρθες τελικα. Δεν πειραζει. Σημασια εχει οτι πιστευω πως το εννοουσες, οταν ειπες οτι το ηθελες 🙂

 

ΥΓ: Ολα αυτα που ειναι γραμμενα εδω δεν εχω κανενα προβλημα να τα πω ευθεως αν μου ζητηθει – πολλα, δε, τα εχω πει κιολας, αν και νιωθω οτι δεν εφτασαν στον προορισμο.. Δε συνηθιζω καθολου να υποκρινομαι. Επειδη ομως τα ατομα στα οποια απευθυνονται μαλλον εχουν την αποψη μου γραμμενη (ή ισως την ξερουν και δεν τους αρεσει/δεν τολμανε να την ακουσουν), γι’αυτο την εχω κι εγω γραμμενη εδω. Προς γνωσιν και συμμορφωσιν και τερψιν του κοινου. Επειδη πιθανοτατα καποιοι ξερετε ποιοι ειστε, αν εχετε κανενα οποιοδηποτε προβλημα με αυτα που γραφω, σας καλω ευχαριστως να το λυσουμε. Οβερ.