Αρχείο

All posts for the month Φεβρουαρίου 2017

μμμ…

Published 20 Φεβρουαρίου, 2017 by yvris

Θελω να παμε καπου οι 2 μας… Δε με νοιαζει πού, αρκει να ειναι λιγακι μακρια. Να σε εχω για ωρα μεσα στο αυτοκινητο, να ποτισει απο τη μυρωδια σου. Και να ειναι εξοχη, οταν ανοιγουμε τα παραθυρα να μυριζει νοτισμενο χωμα και κοπρια.

Να εχει λιακαδα να κανουμε βολτα να δουμε βουνο ή θαλασσα, δε με νοιαζει, αρκει να ειναι φυση. Πριν και μετα να πηδιομαστε ανελεητα. Ξερεις εσυ πώς. Να ξυπναμε, να πηδιομαστε. Να τρωμε πρωινο, να πηδιομαστε. Να βγαινουμε βολτα στη λιακαδα, να σταματαμε καπου για φαγητο και να ξαναπηδιομαστε. Να αραξουμε λιγο για εναν απογευματινο υπνακο, να παρουμε δυναμεις, και μολις ξυπνησουμε να ξαναπηδηχτουμε, εκει οπως θα ειμαστε στο κρεβατι με την ευκαιρια. Το βραδυ δε με νοιαζει τι θα κανουμε. Ας βγουμε βολτα για φαγητο, ας αραξουμε μεσα να κανουμε τσιγαρο παρεα. Ας παιξουμε ή ας ακουσουμε λιγη μουσικη, να μου δειξεις, να σου δειξω, να δημιουργησουμε.

Ας μη μιλαμε και καθολου αν δεν εχουμε ορεξη. Μου φτανει μονο να σε μυριζω, να σε αγγιζω και να σε κοιταζω.

Βαλεντινος..

Published 15 Φεβρουαρίου, 2017 by yvris

Μικρα μου σκατουλακια, γλυκα μου πλασματα! Ειμαι τοσο τυχερη να ειμαι η δασκαλα σας! ❤ Ποσο σας αγαπαω δε λεγεται!

Ενταξει, καποια λιγο περισσοτερο απο αλλα. Λουκακι μου πανεξυπνο και σπιρτοζικο, Ηλια μου ταλαντουχο πλασματακι, μικρε και τρυφερε μου Αλεξανδρε!

Πλασματακια! Με μια αγαπη τοσο τρυφερη, σχεδον ερωτικη. Πώς ειναι αυτο το συναισθημα οταν αγαπας καποιον ετσι που τον σκεφτεσαι και χαζογελας και η εικονα του στο μυαλο σου σε κανει να λαμπεις , και νιωθεις την καρδια σου μεσα στο στηθος σου να φουσκωνει απο αγαπη και να γινεται μεγαλη μεγαλη και ελαφρια αλλα να νιωθεις και σα να σε αγγιζει κατι μεσα σου βαθια, λιγο πιο βαθια απο ο,τι συνηθως..;

Αυτο! 😀 😀

 

 

Αποχαιρετιστηριο party

Published 13 Φεβρουαρίου, 2017 by yvris

και εκει που οδηγουσα, out of the blue, δεν ξερω πώς, μου ηρθε στο μυαλο εκεινο το σκηνικο απο το αποχαιρετιστηριο παρτι σου.

Δεν ξερω πώς και γιατι, σε σκεφτομαι πολυ τελευταια, μου λειπεις πολυ, αφανταστα πολυ, δηλαδη δεν ξερεις ποσο, πού εισαι επιτελους, την Κυριακη θα ειμαι στα Βριλησσια, ελα στην πλατεια να σε δω. Κατι θα ειδα στο δρομο και θα μου το θυμισε.

Ηταν 2009 και εφευγες για ερασμους. Η ιδεα ηταν της Ελεναλντας. Δικια μου ηταν η εκτελεση.

Ειχαμε προβα Snoozzz το απογευματοβραδο και επρεπε να σε κρατησω με καποιο τροπο να μη φας. Μαγειρευαμε βλεπεις ολοι απο το πρωι 😉 Βρηκα μια μαλακια και σου ειπα, οτι και καλα επαιζε ενα θεατρο το βραδυ, αλλα μη φας (εχει γλαρο), γιατι ειναι dinner theater και το φαγητο περιλαμβανεται στην τιμη.

Τελειωσαμε την προβα, ΔΕΝ πηγαμε για τα καθιερωμενα σουβλακια, πειναγες σα διαολος, ησουν εξαιρετικα ενοχλημενος! Η προβα ηταν Ηλιουπολη, το σπιτι Μελισσια. Πώς σκατα καταφερα και σου πουλησα οτι υπηρχε dinner theater και οτι το θεατρο ηταν και στα Μελισσια, ουτε εγω δεν ξερω. Μεχρι να φτασουμε κοντευες να φας εμενα απο τα νευρα.

Φτανουμε Μελισσια, το σπιτι χωμενο στη μεση του πουθενα, σου λεω εδω ειναι, παμε μισο λεπτο να παρω κατι. Μπαινουμε μεσα, πεταγονται ολοι SURPRIIIIIIISE!!!

Και συ…

Χαχαχα μικρακι μου εσυ.. Βλεπεις ολους τους φιλους σου μαζεμενους. Βλεπεις ενα τονο φαγητα, μουσικη παρτι και να σου φωναζουν surprise.

Και γυρνας και μου λες «Αντε, θα κατσουμε πολυ ακομα; Να τελειωνουμε να παμε στο θεατρο!»

Get it while you can – Janis Joplin

Published 12 Φεβρουαρίου, 2017 by yvris
Ναι, το ξερω οτι η σημερινη ξενερα ειναι κατα βαση γιατι ειχα τρελες καβλες και πηγαν χαμενες, και οτι αν δεν επαιζε αυτο θα το ειχα παρει πολυ ελαφρυτερα.
Αλλα εχει αρχισει και μου τη δινει που δεν μπορω να προτεινω κατι και να μη φαω πορτα.
Ενω οποτε προτεινεις εσυ να ειμαι παντα διαθεσιμη, ή να δίνω παντα εναλλακτικη.
Δεν έχω καποια ψύχωση με το έξω… Συλλογη στιγμων κανω. Βλεπω ενα μερος που θα ηταν ομορφο, θα ηθελα να το μοιραστω με καποιον. Πολλα απο αυτα – ενα stand up comedy πχ που πηρε τ’αυτι μου – θα ηθελα να τα μοιραστω μαζι σου. Αλλα παντα οχι. Δε θες, δεν εχεις λεφτα, δεν εχεις χρονο.
Και τελικα εχεις χρονο για ολους και για ολα εκτος απο μια βολτα μαζι μου, και μου τη δινει που ειμαι τοσο χαμηλά στις προτεραιότητές σου. Μου τη δινει που μετα τα πρωτα διαδικαστικα ειχες λιγο χρονο ενα σαββατοβραδο, και ημουν η τελευταια σου επιλογη – ή ουτε καν επιλογη. Ενω εσυ εισαι τοσο ψηλα στις δικες μου. Στην τελικη, καταλαβαινω, εγώ είμαι αυτη που εχω το γκομενο. Οχι οτι κι εσυ δεν ειχες ΤΑ κομματιΑ σου. Αλλα παρα τη φαση με τη σταθερη σχεση, δε σε εχω κανει να αισθανθεις ποτέ δεύτερος – παντα ειμαι διαθεσιμη, παντα βρισκω χρονο για σενα, και δεν αλλαζει η συμπεριφορα μου απεναντι σου με βαση τις σχεσεις μου με αλλους. Εσυ ομως;
Πηγα να φτασω σε ενα σημειο χθες μαζι σου που δεν εχω φτασει για τα 10 τελευταια χρονια. Και ανοιχτηκα. Σε σενα. Και αυτο για μενα ειναι ενα αρκετα μεγαλο ανοιγμα. Ειναι μερος της οικειοτητας. Και θελω τρυφεραδα, θελω λιγη στοργη και προδερμ.
Κι εσυ γυρνας και μου λες το πρωι «ωραιο το μαζι αλλα σαν το μονος σου δεν εχει».
Ευχαριστω.
Δε λεω οτι εισαι γενικα μαλακας, ουτε οτι εισαι υποχρεωμενος να κανεις κατι. Στην τελικη δικη μου επιλογη ειναι αμα δε γουσταρω να φυγω. Κι εδω ειμαι.
Υπαρχουν ομως πραγματα που μου αρεσουν, και πραγματα που δε μου αρεσουν, και εχω το δικαιωμα να μη γουσταρω καποια πραγματα. Με τρελαινει απο καβλα οταν με φωναζεις με το ονομα μου στο σεξ… το λες καυτα, σα να λιωνεις απο ποθο. Δε μου αρεσει καθολου οταν με λες «κοριτσι».
Μου αρεσε πολυ, ΠΑΡΑ πολυ το τσαγακι που μου πηρες ετσι, χωρις λογο.
Δε μου αρεσε που οταν η αλλη μετα απο το ενα ραντεβου σου αφηνε σημειωματα το βρηκες γαματο, ενω με εμενα που πηδιομασταν ενα χρονο κ σου πηρα ενα δωρακι φρικαρες.
Μου αρεσει οταν μου λες καληνυχτα στις 4 το πρωι, γιατι με σκεφτεσαι πριν κοιμηθεις.
Δε μου αρεσει οταν βαρας εξαφανιση.
Δε λεω τιποτα. Θετεις τα ορια σου, καταλαβαινω τους λογους και τα σεβομαι. Δεν εχω αναγκη να μου αποδειξεις με καποιον τροπο οτι ειμαι ξεχωριστη, οσο κι αν μου λες συνεχεια για την οποιαδηποτε που συναντησες, ή κι αν δε μου λες για εκεινες που γινεται κατι παραπανω. Εναμιση χρονο τωρα εχουν ερθει και φυγει ποσες; Εγω ομως ειμαι εδω ακομα.
Αλλα χάιδεψε με λιγο.. Εξω και μεσα μου. Ειναι πιο ωραιο ετσι.