Αρχείο

All posts for the month Αύγουστος 2016

Ελληναρας γειτονας

Published 31 by yvris

Καλοκαιρι 2005 ξερωγω και ανακαινιζουμε το σπιτι στο χωριο. Μέσα σε όλα είναι ένας μαραγκός που εχει κάνει σχεδόν στα πάντα μαλακίες. Στην παρουσα φαση λοιπον επιδιορθωνει το ραφι κατω απο το οποιο προκειται να τοποθετηθει το ψυγειο, διοτι οπως το εχει κανει δε χωραει.

Αδερφος μου ειναι στον πανω οροφο και μαζι με εναν απο τους εργατες στηνουν το διπλο κρεβατι. Φαση ο ενας κραταει τις σανιδες στη θεση τους ενω ο αλλος τις βιδωνει.

Ξαφνικα ακουει μια αγωνιωδη φωνη απο κατω: «Γιάννηηηηηηη…!!!»

-Τι ειναι;

-Ελα λιγο κατω!

-Ειναι αναγκη να γινει τωρα; δε γινεται σε λιγο;

-Τωρα!!!

Τι να κανει, παραταει τα σανιδια, γυρνάει στον εργατη, «με συγχωρεις λιγο, ετσι;», κατεβαινει κατω και αντικριζει την εξης σκηνη:

Ο μαραγκος με το ψυγειο μισοριγμενο επανω του, να αγωνιζεται να κρατησει την ισορροπια του και μαζι και το ψυγειο.

Και ο γείτονας.

Στρογγυλοκαθισμενος στην καρεκλα της κουζινας, 20cm αποσταση απο το μαραγκο.

Με την κοιλουμπα ακουμπισμενη πανω στα αρχιδια του.

Κρατωντας στο ενα χερι το τσιγαρο του, το οποιο, απο τη βαριεστημαρα να τιναξει τη σταχτη σε καποιο τασακι, εσταζε πανω στην κοιλουμπα του.

Κρατωντας στο αλλο χερι και παιζοντας μπεγλερακι

Και με τιγκα μουστακαλιδικη ελληναροφατσα,

Γυρναει, και υψωνοντας το χερι με το μπεγλερακι δείχνοντας τον μαραγκό, λέει:

«Βόηθα τον άνθρωπο!»

*λαμπω*

Published 31 by yvris

σ’ευχαριστώ καρδιά μου για τη συμπεριφορά σου αυτόν τον τελευταιο καιρο.

σ’ευχαριστω για τις στιγμές που γίνεσαι για μένα στήριγμα.

σ’ευχαριστω για το χέρι που μου άπλωσες όταν το χρειάστηκα. σ’ευχαριστω που εμπρακτα εδωσες σημασια σε αυτα που σου εχω κατά καιρούς πει… σ’ευχαριστώ για την εξήγηση, τώρα ξέρω.

όμορφο πλάσμα. Μην ακούς που σε πειράζω.. είσαι απο τους ομορφότερους άντρες που είχα τη χαρά να κρατήσω στην αγκαλιά μου. Εξωτερικά τουλάχιστον. Για τα υπόλοιπα, εδώ είμαστε, βλέπουμε…

κράτα ότι εδώ θα είμαι, ό,τι χρειαστείς.

Φαρμακερες ατακες vol. 367

Published 29 by yvris

Απόσπασμα από γκομενοκουβέντα:

-Φιλενάδα, μήπως να πας να τον βρεις και να του πεις την αλήθεια;
-Οκ, καλη ιδεα! Τι αληθεια να του πω;

😀


 

Παρεάκι δίνει εξετάσεις, και ειναι μια καινουργια στην παρεα κοπελιτσα, τύπου ξανθιά, αισθητική σκυλάδικου/μπουζουκιων αλλα χαμογελαστουλα καλο κοριτσακι. Ας την πούμε Μαριλού.

Στο διαλειμμα απο την εξεταση συζητανε αν εχει κανεις το ταδε βιβλιο, για να ριξουν μια ματια πριν ξαναμπουν, και λεει η Μαριλού: «α, εχω εγω μια επιτομη πολ(ι)υ καλ(ι)η!»

Αδερφός μου σχολιάζει: «Μαριλού to the rescue!»

και απαντάει αυτη:

«Α δεν ξερω ποιανου ειναι αλλα ειναι πολυ καλο βιβλιο»

Του Δερέσκιου…..

It’s not over till it’s over…

Published 27 by yvris

Συγνώμη που σε εβρισα.

Δεν το εννοουσα. Δεν το εννοω. Σ’αγαπω. Απλα μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι.

Η πρωτη μου παρορμηση ομως ηταν να ερθω απο εκει, να σου δωσω ενα γερο χαστουκι, και να σου πω:
«Κοιταξε με στα ματια και πες μου οτι εχω αδικο».

Εχω αδικο;

Δε συνηθιζω να σου μιλαω ετσι, να σου εχω μιλησει ετσι μια-δυο φορες ακομα στα 4 χρονια;

Οπως και δε συνηθιζω να διωχνω ανθρωπους απο τη ζωη μου. Παιζει και να μην το εχω κανει ποτε.

Δεν το θελω ετσι.

Πρεπει ομως να προστατεψω τον εαυτο μου. Εφοσον εσυ δεν μπορεις, πρεπει να το κανω εγω.

Ελπιζω να με καταλαβαινεις.

Θα περιμενω κατι ομορφο απο σενα και θα ειμαι εδω. Οπως ημουν παντα.

Σ’αγαπω οπως παντα.

Η τρελα δεν παει στα βουνα…

Published 11 by yvris

Κορυφαίο σουρεάλ σκηνικό με τη γιαγια που ταΐζει τα αδεσποτα της γειτονιας.

Είμαστε με αλλοδαπό φίλο και έχουμε βγάλει βόλτα το σκυλί. Πετυχαίνουμε τη γιαγιά που ταΐζει τα αδεσποτα της γειτονιας να βαζει νερο και φαΐ για τις γατες. Βλέπει το σκυλί, παίρνει από μόνη της θάρρος και αρχίζει την κουβέντα:

«Ήθελα να ήξερα ποιος έρχεται και μου πετάει το νερό. Γιατί μου το πετάνε δηλαδή; Τα ζωάκια ψυχή δεν έχουν και αυτά;»

«Καλά τα λέτε», της λέω, και με αυτό της δίνω αθελα μου το πάτημα να συνεχίσει την κουβέντα μόνη της.
Προσοχή, το κείμενο που ακολουθεί είναι σοκιν!

«Καρκίνο στα χέρια και στα πόδια να παθουν! Δηλαδή τι, ότι είναι βρώμικα τα ζωάκια; Τα πουλιά που πάνε και βάνουνε στο στόμα τους, πιο βρώμικα είναι! Ή αν είναι άντρες, με συγχωρείς κοπέλα μου, τα μουνιά που πάνε και γλείφουν!

Είναι εδώ παρακάτω μια πουτάνα, πουτάνα! Που έχει κάτι σπίτια στη Σαντορίνη και νοικιάζει και παίρνει τα λεφτά, τι νοικιάζει δηλαδή, τους γκόμενους πάει και βάζει μέσα και πηδιέται. Και την άλλη φορά που είχα σκύψει και έβαζα νερό, ήταν αυτή στο μπαλκόνι της και έτρωγε ένα καλαμποκι, και μου πεταξε το κοτσανι στην πλάτη!
Ευτυχώς ήταν μια Βουλγάρα που μένει απέναντι και την είδε, και μου είπε, γιατί είναι καλύτερες οι Βουλγάρες από εμάς τις Ελληνίδες, να, αυτή το πέταξε. Μωρή πουτάνα, της λέω εγώ, γιατί το έκανες αυτό;

Α ου, μου λέει, εδώ πεινάνε παιδάκια κι εσύ πας και ταΐζεις τα ζώα.
Όποια πάει και γαμιέται, της λέω εγώ, να φροντίζει για το μουνί της! Εγώ δύο παιδιά γιατρούς μεγάλωσα! Εκεί φαίνεται η αξία του ανθρώπου.

Βγαίνει ο γκόμενός της, ένας σκατόγερος 87 χρονών, δεν ξέρω αν την έχει παντρευτεί, με τα βρακιά σκατωμένα. Πάει κι αυτός να μου πει α ου, αντε ρε κωλόγερε, του λεω, κι εσύ μωρη πουτάνα άντε να ξεσκατίσεις του γκομενου σου τα βρακια. Και μαζευτηκανε και μπηκανε μεσα. Δεν πα να μου τα ξαναπεταξουνε; Εδω θα ειμαι να τα ξαναβαζω. Θα πετάνε αυτοι, θα ξαναβαζω εγω. Και θα τους βριζω. Ετσι θα τους λεω. Η πουτανα και ο σκατογερος.

Αλλα ο Καμινης φταιει, αυτός ο πούστης, ο μαλάκας, που να μου το θυμηθεις μια μερα θα τον φανε, οχι τωρα που εχει τη θεση, μετα. Αυτοςαυτος θα επρεπε να φροντιζει τα ζωακια κι αυτος παει και ταΐζει τους ξενους. Την αλλη φορα τους μαγειρεψανε και τους πηγανε κρεας, και αυτοι δεν το φαγανε και το πεταξανε, γιατι λεει ηταν χοιρινο! Θες μοσχαρι, ρε; Να πας στη χωρα σου, τοτε!»

Σε εκείνο το σημείο έχω αρχίσει να σφίγγομαι λίγο εγω,  τι να πω τωρα,»εεε, της λεω, δε νομιζω οτι φταινε οι ανθρωποι, τους παιρνουν τα λεφτα οτι και καλα θα τους βοηθησουν κ τους παρατανε να πνιγονται στη θαλασσα..» Συνεχίζει ακάθεκτη:

«Αλλα ο Ερντογαν, ξέρει ο Ερντογάν τι κάνει! Τους εχει παρει τα λεφτα, εχει κανει εναν ειδικο λογαριασμο που τα βάζει μέσα και δεν τους τα δινει. Ξερει τι κανει ο Ερντογαν. Οχι σαν εδω περα.. που εχουν μαζευτει ολοι οι Αλβανοι, οι Γεωργιανοι και οι Ρουμανοι και δε βρισκουμε δουλεια για τα παιδια μας. Ειναι πολυ βρωμικες φαρες ολοι αυτοι. Και μετά ερχονται οι Αλβανοι και μας σκοτωνουν τις γυναικες τις Ελληνιδες.

Αλλα κι αυτες οι πουτανες, τι πανε και παντρευονται ξενους;»

Για πρώτη φορά γυρίζει στον αλλοδαπό φίλο: «Έτσι δεν είναι, παλικάρι μου;»
Το τέλος δικό σας! 😀