soulmates

All posts tagged soulmates

Γυναικεια υποθεση

Published 3 by yvris

Δεν πιστευω στις ταμπελες γενικα, και δεν πιστευω στις ταμπελες ειδικοτερα οταν πανε να περιγραψουν τη σεξουαλικοτητα ενος ανθρωπου. Δεν πιστευω πως μπορει να περιγραφει με μια λεξη το πώς αισθανεται καποιος οταν συνδεεται με καποιον αλλο ανθρωπο, κι επειτα να κατηγοριοποιηθει και να μπει μια ταμπελα για μια και καλα ομαδα πληθυσμου που επιλεγεται αυθαιρετα. Και στην τελικη, η άποψή μου ειναι πως οι ανθρωποι δεν ερωτευονται φυλα, αλλα ανθρωπους. Αν βρεις καποιον να σου κανει κλικ δεν εχει σημασια αν τελικα θα ειναι αντρας ή γυναικα. Ειναι ο ανθρωπος σου, ο ανθρωπος που εχεις πλαι σου.

Αυτο σημαινει πως – κατα τη δικη μου αποψη παντα – ο καθενας μας εχει μεσα του το potential να ερωτευτει και τα δυο (τρια; τεσσερα; πεντε;) φυλα. Οπως θα ελεγαν οσοι χρησιμοποιουν ταμπελες, ο καθενας ειναι εν δυναμει bisexual. Το πιστευω. Αν και κατα βαση ερωτευομαι αντρες, εχω νιωσει αρκετες φορες και συναισθηματικη και σεξουαλικη ελξη για γυναικες.

Παλιοτερα ειχα μια φιλη, με την οποια μαλιστα ειχαμε πειραματιστει μαζι στα 16 μας. Ομως απο καποιο σημειο και μετα, πολλα χρονια αργοτερα, σταματησα να «της κανω». Πολλα πραγματα επανω μου τη χαλουσαν, απο το πως ντυνομουν και το πως μιλουσα μεχρι το πως οδηγουσα. Κι ετσι τα σπασαμε. Ενα απο τα πραγματα που μου ειπε οταν τελικως «χωρισαμε» οτι την ενοχλουσαν σε μενα, ειναι οτι «δεν ηθελε να εχει φιλη με λεσβιακες τασεις. Δεν ειναι οτι ηταν ρατσιστρια ή σεξιστρια, ουτε οτι θεωρουσε οτι ειναι κατι κακο. Απλα δεν ηθελε να εχει τετοιο ατομο στον κοντινο της κυκλο, διοτι μπορει να την εφερνε σε δυσκολη θεση αν της την επεφτε, ή αν την επεφτε σε καμια φιλη της και την εκανε ρεζιλι». (Γιατι φυσικα οι gay, σε αντιθεση με τους straight, ουτε επιλεκτικοι ειναι αλλα γουσταρουν ΟΛΟΥΣ τους εκπροσωπους του χ φυλου, ουτε εχουν αυτοσυγκρατηση και κοινωνικη αντιληψη: την πεφτουν, και μαλιστα χυδαια, ανεξαιρετα σε ολους ασχετως συνθηκων. Μα τι μαλακιες ακουμε!)

Πώς τα φερνει ομως η ζωη και κοιτα να δεις που βρισκομαι εγω σε αυτη τη θεση τωρα! Που μια κοντινη μου φιλη, αδερφικη, πλεον εχει σχεση με μια αλλη γυναικα. Κι εγω νιωθω περιεργα!

Ειναι οντως παραξενο να τα εχει με κοπελα η κολλητη σου. Οχι γιατι ειμαι εναντιον ή το βρισκω λαθος, σε καμια περιπτωση. Αλλα να. Ειναι ηδη καπως περιεργα οταν γνωριζεις το αγορι της κολλητης σου, και προσπαθεις να τον τσεκαρεις να δεις αν ειναι αρκετα καλος για κεινη και αν ταιριαζουν, αλλα ταυτοχρονα χωρις να φανει πολυ οτι τον τσεκαρεις και να εισαι ευγενικη και φυσικη και ευχαριστη και ολα. Και εννοειται οτι, οσο κι αν χαιρεσαι γι’αυτην, ζηλευεις και λιγο που τωρα θα σου παιρνει τη φιλη σου και που θα ειναι ενα ατομο που θα ειναι πιο ψηλα απο σενα στη ζωη και στην καρδια της κολλητης σου. Ομως εκει οι ρολοι ειναι πανω κατω ξεκαθαρισμενοι. Ειναι ο γκομενος, εισαι η εμπιστη φιλη. Ειναι αυτος με τον οποιο θα μοιραζεται τρυφερες και ιδιαιτερες στιγμες, που κανεις αλλος δε θα μπορει να μπει αναμεσα τους. Και εισαι αυτη με την οποια θα μοιραστει (λεκτικα) αυτες τις ιδιαιτερες στιγμες, με ανατριχιαστικες λεπτομερειες, και θα την καταλαβεις ακριβως οπως το νιωθει, επειδη εισαι γυναικα και την καταλαβαινεις. Που θα σου τις περιγραψει αργοτερα και θα τις σχολιασετε και θα μιλησετε οπως μονο οι γυναικες μεταξυ τους μιλανε.

Οταν ομως αυτος δεν ειναι αυτος αλλα ειναι αυτη, τα ορια αυτα σταματανε να ειναι τοσο ξεκαθαρα. Εκτος του οτι οταν γνωριζεστε, η αλλη δεν ειναι τοσο ζωον και στον κοσμο της οσο οι αντρες και προφανεστατα καταλαβαινει οτι την τσεκαρεις – αυτο ειναι το λιγοτερο. Εισαι ακομα η ξεχωριστη στη ζωη της, εισαι ακομα η κολλητη; Πλεον εχει στη ζωη της μια αλλη γυναικα, η οποια ειναι και ερωμενη ΚΑΙ φιλη – οπως μονο οι γυναικες ξερουν να ειναι. Διοτι και με το γκομενο σου εισαι φιλη, αλλα οχι οπως εισαι με τη φιλη σου. Με τη γκομενα σου ομως; Υπαρχει χωρος για αλλες γυναικες στη ζωη σου; Ολα αυτα που εκανες με τις φιλες σου, που και να ηθελες να τα κανεις με το γκομενο σου δε μπορουσες γιατι ηταν τοσο γυναικεια (μανικιουρ, ψωνια, chick flick στο σινεμα ή dvd night με ποπ-κορν και sex and the city), τωρα που μπορεις να τα κανεις με την κοπελα σου, θα θες ακομα να τα κανεις με τις φιλες σου;

Χωρια που σου μπαινουν μετα και διαφορες ιδεες, του τυπου «και αν σε καποια φαση γουσταρε εμενα;». Δεν ειναι οτι ειμαι τοσο ακαταμαχητη, ουτε οτι εχω την ηλιθια αντιληψη της πρωην κολλητης μου οτι ολες οι λεσβιες γουσταρουν σωνει και ντε ολες τις γυναικες (σαν την κλασικη ατακα ολων των αντρων: δε γουσταρω να εχω φιλους γκει γιατι θα μου την πεσουν. Χαλαρωσε λιγο μεγαλε! Σιγα τον Βαλεντινο που το παιρνεις και δεδομενο οτι θα σε γουσταρουν ολοι, απλα και μονο επειδη ειναι γκει! Οι γκει δηλαδη δεν εχουν κριτηρια και γουστα; ολα τα αλεθουν; ή ειναι επειδη η αφεντομουτσουναρα σου ειναι τοσο καβλα που σηκωνονται και οι πετρες; σιχτιρ!). Ομως απο την αλλη, τοσες φιλιες υπαρχουν μεταξυ ανδρων και γυναικων που ειναι μονο κατ’επιφαση φιλιες, και ο ενας απο τους δυο γουσταρει τον αλλο σφοδρα. Ποιος ειπε δηλαδη οτι απαγορευεται να συμβαινει αυτο αναμεσα σε φιλιες ατομων του ιδιου φυλου;

Σε καθε περιπτωση, ειμαι πολυ χαρουμενη γλυκια μου που εχεις βρει επιτελους εναν ανθρωπο που ειναι καλοψυχος και σου ταιριαζει. Και που περνας καλα και τρυφερα και αγαπησιαρικα, και εισαι ισορροπημενη κι ευτυχισμενη. Επειδη ξερω ποσο εχεις ταλαιπωρηθει, σου ευχομαι ολοψυχα αυτο που εχεις τωρα να ειναι ΤΟ ενα. Αυτο που θα κρατησει για παντα. Κι εγω θα ειμαι εδω, οπως σου εχω δειξει. Και οπως μου εχεις δειξει κι εσυ, οτι ακομα και τωρα που εισαι μεσα στα πρωτα μελια της σχεσης σου, εισαι εδω και εισαι τοσο καλη φιλη οσο δε θα μπορουσα να ευχηθω ποτε μου.

Τελικα ειναι οντως περιεργο να μπαινει καποια καινουργια γυναικα στη ζωη καποιου τοσο κοντινου σου… ειτε ειναι γυναικα ειτε αντρας. Ναι, το παραδεχομαι οτι ζηλευω λιγο, μικρακι μου. Και δεν ειναι τοσο ζηλια – φθονος, οσο καμουφλαρισμενος φοβος να μη σε χασω. Φοβαμαι τη στιγμη που ισως νιωσεις οτι δε σου ειμαι και τοσο απαραιτητη, οτι αυτο που εχουμε δεν ειναι και κατι τοσο ξεχωριστο τελικα. Ομως πιστευω πως αυτος ο φοβος ειναι παραλογος. Διοτι το ΞΕΡΩ οτι αυτο που εχουμε ειναι τοσο ξεχωριστο, τοσο μοναδικο.. τοσα χρονια τωρα, τοσα ατομα εχουν περασει απο τη ζωη μας, κι ομως εγω κι εσυ ειμαστε ακομα εδω, ακομα τοσο ενωμενοι, ακομα με τοσο δυνατη επικοινωνια οσο παντοτε. Ακομα κι αν εχεις κατι εξισου ξεχωριστο με αυτην… θελω να πιστευω πως το δικο μας θα παραμεινει και θα συνυπαρχει, πως εμεις, θα εχουμε παντα το δικο μας ξεχωριστο ξεχωριστο. Αναντικαταστατο και μονο δικο μας, οχι υποκαταστατο. Σ’αγαπω, θα ειμαι παντα εδω. Θα μπορουσα να χρησιμοποιησω τη σεξουαλικοτητα και τη γοητεια μου για να σε κρατησω και να σε κανω να μην κοιταξεις καμια ποτε. Ομως δε θα το κανω. Και ειναι αυτο μια «αποδειξη» του ποσο σε αγαπω, το οτι σε αφηνω να φυγεις.. Ισως ειναι δυσκολο, αλλα η αγαπη μας το κανει ευκολο, γιατι δε θα μπορουσα να ειμαι ευτυχισμενη αν δεν ησουν κι εσυ, κι ακομα περισσοτερο αν ημουν μια απο τις αιτιες. Δε με νοιαζει που βρισκεσαι, οπου και να βρισκεσαι εισαι παντα το ενα απο τα δυο μερη της οντοτητας που εχουμε φτιαξει και ειναι το εμεις, κι εγω ειμαι το αλλο, και η οντοτητα αυτη υπαρχει. Ακομα κι αν δημιουργουμε αλλες με αλλους, δεν παυει να υπαρχει το δικο μας εμεις.

Ειμαστε ακομα εδω, ακομα δυνατοι. Σ’ αγαπω οσο ποτε. Γιατι πλεον ειναι συνειδητα. Ανοιξε τα φτερα σου και πετα. Κι εγω θα ειμαι διπλα σου.

last night’s dream

Published 2 by yvris

Ειδα ενα ονειρο χτες το βραδυ και θελω να το γραψω γρηγορα για να μην το ξεχασω, οι ερμηνειες αργοτερα (αν και εχω ηδη στο μυαλο μου την ερμηνεια).

Ειδα λεει οτι ημασταν αδερφια με αυτο το (ψιλοαφωνο) πιπινι απο το x factor, το δημητρη. Και οχι μονο οτι ημασταν αδερφια αλλα οτι ημασταν κ αδερφες ψυχες. Οτι ημασταν πολυ αγαπημενα και οτι οποια ζευγαρια και αν ειχαμε παντα ημασταν εμεις πιο κοντα, σα να ημασταν ερωτευμενα αδερφια μεταξυ μας. Μιλουσαμε για τα παντα, αστειευομασταν και τελειωνε ο ενας τη φραση του αλλου και ειχαμε και μια πολυ ισχυρη σωματικη ελξη αλλα παντα ξεραμε οτι απαγορευοταν να κανουμε σεξ. και ημασταν ολο χαμογελα και πλησιασματα και βλεμματα που «ξεραμε» τι ημασταν ο ενας για τον αλλο χωρις να μιλαμε.

μετα για καποιο λογο που δε θυμαμαι εγω πεθανα. Θυμαμαι οτι ηταν να πεθανω σε χ δευτερολεπτα η κατι τετοιο και θυμαμαι οτι γινοταν ενα countdown σα να ηταν σε οθονη τηλεορασης. Θυμαμαι οτι ενιωθα πολυ ηρεμη, ειτε γιατι ημουν στα χερια του πιπινιου μου ειτε γιατι ημουν στην καρδια του κι ενιωθα την παρουσια του γυρω μου. Θυμαμαι οτι δε με ενοιαζε να πεθανω και ισα ισα το περιμενα με ενα πολυ γλυκο συναισθημα σα να ειμαι πολυ νυσταγμενη απο ενα ομορφο παρτυ και να με παιρνει σιγα σιγα ο υπνος στα χερια του αγαπημενου μου. Το τελευταιο που σκεφτομουν ηταν οτι δεν πειραζει γιατι ακομα και να ερθει ο θανατος εγω και το πιπινι μου δε θα παυαμε να επικοινωνουμε. Οτι θα μπορουσα να πηγαινω εκει σε αιθερια μορφη και να τον αγκαλιαζω οταν κοιμαται, να τον προσεχω.

Μετα πεθανα. Και το σκηνικο αλλαζε σιγα σιγα καθως πεθαινα, ηταν σα να κοιμαμαι σιγα σιγα και απο τον πραγματικο κοσμο βρισκομουν σε ενα ασπρο κρεβατι με ασπρα σεντονια και πολλα πολλα μαξιλαρια τα οποια αρχισαν να μεταμορφωνονται σε συννεφα. Και μετα ημουν πεθαμενη και βρεθηκα κι εγω ντυμενη σε ασπρα και ηταν κ οι αλλοι γυρω μου ντυμενοι σε ασπρα. Και αναμεσα στους αλλους ηταν και η Βασιλω.

Και θυμαμαι οτι καπου εκει αρχισα να ξυπναω οχι στην πραγματικοτητα αλλα απο το γλυκο συναισθημα του θανατου γιατι καπου εκει συνειδητοποιησα οτι δεν μπορουσα να επικοινωνω με το πιπινι μου! Γιατι οι κανονες ηταν οτι οι νεκροι απο τους ζωντανους χωριζονταν σε δυο διαφορετικα επιπεδα και απαγορευοταν η επικονωνια, και θα ειχε τιμωρια αυτο. Η επικοινωνια απαγορευοταν ακομα και με τους αλλους νεκρους γιατι εκει ηταν τοπος αναπαυσης. Οτι εφοσον εισαι νεκρος πλεον εισαι πνευμα και δεν μπορεις να μιλας και να βγαζεις ηχο. Αυτα μου ειπε η Βασιλω με πολυ αυστηρο υφος σε στυλ «στα λεω να τα μαθεις αλλα σταματα να μου μιλας κι εμενα γιατι θα τιμωρηθω κι εγω».

Ομως θυμαμαι οτι βρηκα ενα κολπο για να επικοινωνησω με το πιπινι μου, και το κολπο ηταν οτι ανακαλυψα οτι μπορουσα να μιλαω μαζι του χωρις ηχο, τηλεπαθητικα! Σκεπτομενη μονο αυτα που ηθελα να του πω, κι αυτος μπορουσε να καταλαβει και να μου απαντησει με τον ιδιο τροπο. Και στη συνεχεια περασε πολυ γρηγορα ο καιρος που δεν ξερω ποσα χρονια ηταν αλλα στο ονειρο ηταν σα μια στιγμη αφου πλεον υπηρχα στην αιωνιοτητα, και το πιπινι μου πεθανε και αυτο και ανεβηκε και αυτος στο αναπαυτηριο και πλεον μπορουσαμε να επικοινωνουμε με τα ματια και με τη σκεψη απο κοντα και οχι παρανομα. Και με ξαναγεμισε αυτο το γλυκο συναισθημα ευτυχιας που ειχα και στην αρχη του ονειρου καθως ελιωνα στην αγκαλια του, ανακαλυπτοντας οτι αφου πλεον ημασταν πνευματα δεν ειχε σημασια το γεγονος οτι ημασταν αδερφια και μπορουσαμε να κανουμε και σεξ.. και με ενα γλυκο φιλι στα χειλη του που σημαινε την αρχη απο αυτα που θα ακολουθουσαν ξυπνησα.

Fuck αυτο το ονειρο ειναι τελειως obvious. Τι γινεται οταν συναντας καποιο ατομο ιδιαιτερο για σενα μετα απο πολυ καιρο, και ανακαλυπτεις στην πρωτη επαφη μαζι του οτι το σωμα θυμαται..?

Οτι η καρδια θυμαται, ακομα κι οταν η σκεψη δε θυμαται?…

Σ’αγαπω, μην το ξεχνας.

Ανασκοπηση της χρονιας που περασε coming soon.