Αρχείο

All posts for the month Ιουλίου 2016

σαν πολυ δεν κρατησε ολο αυτο;

Published 3 by yvris

Αντε, τι θα γινει!

Τελειωνε επιτελους με τα θεματα σου και γυρνα στη ζωη μου!

Μου λειπεις, γαμω το κερατο. Μου λειπει ο τροπος που μου γαμουσες το μυαλο, μου λειπουν τα χιλιαδες πραγματα που μαθαινα και ανακαλυπτα κοντα σου, μου λειπει ο τροπος που με ενεπνεες να αναζητω, να αμφιβαλλω και να διαβαζω, μου λειπει το πώς γινομουν μέρα με τη μέρα καλύτερος άνθρωπος διπλα σου.

Μου λειπεις. Μου λειπει η παρουσια σου στη ζωη μου. Μου λειπει, εκτός απο ολα τα αλλα σημεια, και απο το μικρο μερος εκεινο του μυαλου μου που μενει αγυμναστο.

Σ’αγαπω γι’αυτο που εισαι, ολοκληρωτικα και δεχομαι τα παντα πανω σου, και το ξερεις. Δεν εχει σημασια αν δεν ειμαστε πια εραστες, δε με νοιαζει αν δεν κανουμε πια αγκαλιες, σ’αγαπω το ιδιο. Γαμησε ολα τα υπολοιπα αφου σου φερνουν αμηχανια, αλλα ας κρατησουμε τουλαχιστον αυτο. Δεν ειμαι η ιδια χωρις εσενα. Δε με εμπνεει κανεις. Λιμναζω.

Η ζωη ειναι μικρη, μικρακι. Και ερχεται καποια ωρα που δεν μπορεις πια να πεις αυτα που ηθελες.

Φτανει πια το εμπαργκο. Φτάνει! Μου λειπεις.