πού να γυριζεις..;

Published 22 by yvris

Βρέχει πάλι απόψε. Και πού στο διάολο να είσαι;

Εχω αφησει το παραθυρο ανοιχτο, εχω αναψει τσιγαρο και καθομαι και ακουω τη βροχη, ο ηχος της καθησυχαστικος, σα μουσικη μαγιατικης νυχτας… Κι ας μην εχω ιδεα πού εισαι και τι κάνεις.

Μου έχεις λειψει.

Να προσεχεις..

Σοσιαλ μυδια

Published 14 by yvris

Και παει ο αλλος που λες και σε μπλοκαρει στο ινσταγκραμ ακομα δεν το ανοιξες. Για να μη δεις τι; Οτι ακολουθει 4000 λογαριασμους απο μουνια, που το εχεις δει ηδη; Ή να μη δεις τις σουπερ απορρητες φωτο του που ανεβαζει ΚΑΙ στο φεησμπουκ, στο οποιο ακομα σε εχει φιλη;

Οπου τις προαλλες παρεμπιπτοντως εβαζε στατους που εκραζε οσους πανε και κανουν λαηκ σε ο,τι ανεβαζουν οι γκομενες (λεπτη ειρωνεια εδω) και αναρωτιοταν αν τους εχει κατσει ποτε καμια με αυτον τον τροπο. Δεν ξερω, γιατι δεν πας να ρωτησεις τη Μονικα Καραπατη ή τη Μαρινα Λουκα αν σου εκατσαν εσενα, που δεν εχεις αφησει φωτο για φωτο;

Ποσο λογικο ειναι να κραζεις στους αλλους κατι που κανεις ο ιδιος;

Υγ. Δε σου μιλαω επειδη σεβομαι το οτι δε θες, οχι επειδη δε σε σκεφτομαι. Αμα μπαινεις εδω ομως το κανεις επειδη κι εσυ θες και ενδιαφερεσαι. Είσαι στο μυαλό μου, σε σκέφτομαι και σε αγαπώ. Εύχομαι να περάσεις όμορφα τις γιορτές και με αγάπη. Αν σε ενδιαφερει, συντομα θα ερθει και η απαντηση στο γραμμα σου.

Αδειασμα

Published 26 by yvris

Η τρομακτικη εκεινη στιγμη που κανεις τη συνειδητοποιηση οτι δε σε νοιαζεται.

Οταν εχεις τα σημαδια μπροστα σου ηδη για πολυ καιρο, αλλα επιλεγεις να τα αγνοεις, γιατι δε θες να ειναι αληθεια, και επιλεγεις να βλεπεις μονο οσα επιβεβαιωνουν το ψεμα που θες να ζεις.

Αλλα ερχεται μια στιγμη που η πραγματικοτητα στα σκαει μπροστα σου με ενα κραυγαλεο ΠΑΡΤΑ σαν κλωτσια στο στομαχι. Και διπλωνεσαι στα δυο, και εξακολουθεις να μη θες να το δεχτεις, φωναζεις «οχι, οχι!» και το πολεμας με ολες σου τις δυναμεις. Αλλά ό,τι και να κάνεις δε φευγει, ειναι εκει μπροστα σου να βλεπεις μεχρι να το εμπεδωσεις: Σ Τ Α  Π Α Π Α Ρ Ι Α  Τ Ο Υ.

Και αρχιζεις και το συνειδητοποιεις, και αρχιζεις και δεχεσαι την πιθανοτητα οτι ειναι η αληθεια.

Και τι κανεις; Ο,τι εκανες παντα. Μαζευεις τα κομματια σου που σκορπισες, γεμιζεις τη ζωη σου με αλλα γαματα πραγματα και προχωρας, αν οχι λιγο πιο δυνατος, σιγουρα λιγο πιο οχυρωμενος.

Μεχρι τοτε ομως, νιωθεις Τ Ρ Ο Μ Α Κ Τ Ι Κ Α  Α Δ Ε Ι Ο Σ.

Ψευδαισθηση

Published 21 by yvris

Εγραψα καποτε. Copyrighted material.

Στο μπαρ τα πινω αυτο το βραδυ
Ριχνεις ματιες προς τη μερια μου
Μη με κοιτας σαν το κουταβι
Παρε ποτο κι ελα κοντα μου

Καπνος τσιγαρου, γουλια και ζαλη
Δε θελω αποψε να μαι μονη
τα χειλη μου ζητα στο σκοταδι
η μουσικη σαν δυναμωνει

Θελω αποψε να περασω το βραδυ μου με καποιον.
Θες αυτος ο καποιος να ‘σαι συ;

Ανεβασε με στη μηχανη σου
κι ελα μαζι να απογειωθουμε
Να χανομαι στη μουσικη σου
μεχρι που να ξημερωθουμε

Νιωσ’ το κορμι μου με το κορμι σου
Σ’ενα κορμι να ενωθουμε
Τη φλογα σβησε, κι υστερα αφησου
ετσι αγκαλια να κοιμηθουμε

Θελω αποψε να περασω το βραδυ μου με καποιον.
Θες αυτος ο καποιος να ‘σαι συ;

Και το πρωι σαν ξημερωνει
Ο ηλιος πεφτει στα μαλλια σου
Διπλωνω το μονο σεντονι
Δε θυμαμαι τ’ονομα σου

Θελεις καφε; πριν σε ρωτησω
εχεις δουλεια μου λες, λυπασαι
και σαν την πορτα κλεισεις πισω
ουτε αναμνηση δε θα σαι

Θελω αποψε να περασω το βραδυ μου με καποιον.
Θες αυτος ο καποιος να ‘σαι συ;
Αφου ερωτας σου λεω δεν υπαρχει
δωσ’μου το ψεμα μεχρι να ρθει το πρωι.

So fucking alone

Published 21 by yvris

Ε ναι λοιπον ολοι καποιες στιγμες σπαμε.

Και δεν πειραζει. Ανθρωπινο ειναι. Και ξεπερνιεται, και αυριο το πρωι θα ειμαστε παλι στα ποδια μας, παλι δυνατοι.

Ομως ειναι καποιες φορες που ερχεσαι αντιμετωπος με τη ματαιοτητα των πραγματων. Την κοιταζεις κατα προσωπο και σε κοιταζει πισω παγερα και σταθερα, ακλόνητα, υπενθυμιζοντας την παντοτινη παρουσια της, που μικρε ανοητε ειχες ξεχασει..;

Τι σκατα εχει νοημα σε αυτη τη ζωη; Αυτο που θα αφησουμε πισω μας, be it βιβλιο, τραγουδι, legacy οτιδήποτε, που θα το παραλαβουν οι επομενες γενιες, που θα πεθανουν και αυτες οποτε ποιος χεστηκε; Κλαπαρχιδιες, τιποτα δεν εχει νοημα, τιποτα απολυτως, καταληξαμε ηδη σε αυτο καποια στιγμη στα 22 μετα απο ασκοπη αναζητηση. Still standing by it.

Και ακριβως επειδη τιποτα δεν εχει νοημα, το μονο νοημα ειναι να περναμε καλα. Να μαζευουμε οσο το δυνατον υπεροχες, ομορφες, ζεστες στιγμες, να αποδιωχνουν για λιγο το πλανώμενο φαντασμα της ματαιοτητας που μας περιτριγυριζει με την παγωνια του. Να ζουμε τις περισσοτερες στιγμες μας ομορφα και γλυκα και οχι παγωμενα και με τρόμο.

Και τι πιο ομορφο και ζεστο απο μια αγκαλια κ την ανθρωπινη επικοινωνια. Ενα ζευγαρι χερια που τυλιγονται γυρω σου, ενα στηθος για να ακουμπησεις και να κουρνιασεις το κεφαλι σου. Ενα ανεπαισθητο σφιξιμο που δε συγκρατηθηκε, ενα φιλι στο μετωπο, ενας γλυκος λογος… Μπορει να γινουν ο παραδεισος στη γη.

Και πού ειναι τωρα…;

Πού ειναι μια αγκαλια όταν την εχεις αναγκη, οταν τιποτα δεν παει και νιωθεις τη ματαιοτητα στο πετσι σου;

Πού ειναι αυτοι που σου λενε οτι θα ειναι εδω; Οτι μπορεις να τους μιλας όποτε θελεις για ο,τι θελεις, αλλα οταν οντως θες ή εχεις αναγκη να τους μιλησεις, δεν τους βρισκεις πουθενα;

Νιώθω. Τοσο. Μονη.

Εγκεφαλικοι οργασμοι

Published 10 by yvris

Οταν μιλας με καποιον και η συζητηση και η επικοινωνια ειναι τετοιου επιπεδου που σου προκαλουνται μικρες εκρηξεις μεσα στο κεφαλι, μικροι εγκεφαλικοι οργασμοι

και απο τα στηθια σου, απο την καρδια σου ξεχειλιζει το «σ’αγαπω», τοσο που δεν εχεις αναγκη να το πεις, αναβλυζει και ξεχυνεται μονο του απο τα ματια σου που λαμπουν,

τετοιες συζητησεις θελω να εχω. σας ευχαριστω που ειστε στη ζωη μου ❤