Αρχείο

All posts for the month Φεβρουαρίου 2010

διεθνεις ερωτες…

Published Φεβρουαρίου 10, 2010 by yvris

η λεκτικη επικοινωνια…(την εχουμε κραξει εδω κατα καιρους) τοσο καλουπωμενη, στιλιζαρισμενη, ελλιπης στην τελικη. μη αρκετη. «πες μου οτι μ’αγαπας» αρχιδια. σε ποια γλωσσα να σου πω το σ’αγαπω να με καταλαβεις, να με νιωσεις, να μην ακουγεται σαν στανταρισμενη ατακα απο ταινια… ειναι οντως καποια πραγματα που δε λεγονται. οι λεξεις απλα δεν ειναι αρκετες, τα μειωνουν.  γιατι δεν υπαρχουν λεξεις για να εκφρασουν τα συναισθηματα… ειναι απλα μια μεταφραση των συναισθηματων που τα βαζει σε καλουπι για να βγουν προς τα εξω. και μαθαινουμε τοσα χρονια γραμματικη, συντακτικο και ολα αυτα τα εργαλεια των αστων και ξενες γλωσσες, γλωσσες, μορφωση.. και ερχεται εκεινη η στιγμη που ολες οι γλωσσες, δικες σου και ξενες, καταρρεουν μπροστα στη γλωσσα του σωματος. τη μονη γλωσσα που εκφραζει συναισθηματα ατοφια και με ειλικρινια, χωρις να χανονται στη μεταφραση. δυο ζευγαρια ματια που κοιταζονται δε χρειαζονται να ξερουν ο ενας τη γλωσσα του αλλου, δε χρειαζεται να ξερουν αγγλικα, δε χρειαζεται να μιλουν και δε χρειαζονται μεταφραση γιατι τα λενε ολα μεταξυ τους απο μονα τους. κοιτα τα ματια μου και αυτα θα σου μεταφερουν το τι νιωθω, αυτη τη στιγμη που σε κοιταζω να κοιμασαι, ομορφο μικρο πραγματακι…

η αληθεια ειναι πως ειμαι κλειδωμενη. Δεν ανοιγομαι και δεν επενδυω, δεν ελπιζω. Την τελευταια φορα που το εκανα, το 2007, εκανα 2 χρονια να ξεπερασω την κατασταση (και ω ναι, τωρα που την ξεπερασα το συναισθημα ειναι απλα υπεροχο, λαλαλαλα..!), χωρις να εχω παρει τιποτα τελικα απο την ολη ιστορια και χωρις μαλιστα να εχω ανοιχτει. Δεν ξερω αν ειναι απο φοβο ή εχω χασει πια αυτη την ικανοτητα ή αν ειναι απλα οτι τα ατομα που ηταν διπλα μου εκτοτε δε μου το εβγαζαν. Παρατηρω στον εαυτο μου ομως οτι πολυ ευκολα πια υψωνω τοιχους και απομακρυνομαι απο συναισθηματα, μου βγαινει πολυ ευκολα ο ψυχρος μου εαυτος, οτι «ε νταξ και να φυγεις δε με νοιαζει». Ειναι αμυνα στην απορριψη ή απλα ελλειψη επενδυσης ή έχει να κανει με το ατομο ή μηπως εχει να κανει απλα με τις καταστασεις? τυπου οτι οταν γνωριζεις οτι θα εισαι προσωρινη καπου τοτε δεν επενδυεις σε αυτο και πολλα. Ελα ομως που εγω θελω να με νοιαζει! Ειμαι addicted to love, ειμαι νιτσεϊκιά και ερωτευμενη με την επιθυμια..ειναι η κινητηρια δυναμη μου. Θελω ερωτα για να μπορω να ασχοληθω με τον εαυτο μου, για να θελω να γινομαι καλυτερος ανθρωπος.

Εγώ, που παντα εριχνα τον εαυτο μου με φορα, αφηνομουν, βουταγα… τωρα κρατιεμαι, κραταω αποστασεις και πισινες.. Ποσο καιρο αληθεια εχω να ριχτω? Και αραγε το εκανα εγω στον εαυτο μου η καποιος αλλος..?
οπως και να χει τα σημαδια που εχει ο καθενας στο δικο του πορτρετο του Ντοριαν Γκρέι διαμορφωνουν εκτος απο το χαρακτηρα του και τις αντιδρασεις του..

Ειμαι ευτυχισμενη γιατι αυτη τη στιγμη υπαρχει στη ζωη μου ενας ανθρωπος που ξερει ολα τα σκατα που μπορει κατα καιρους να ειναι ο εαυτος μου και εξακολουθει να λεει οτι μ’αγαπαει.. να δουμε, θα με ανοιξει?

Advertisements