distance

All posts tagged distance

Hey you!

Published Ιουλίου 9, 2011 by yvris

 

Yes, you..! Σε σένα μιλάω! Open your arms, I’m coming home. Και όταν έρθω, θα έρχομαι να σε παίρνω τα βραδιά με το αμάξι για νυχτερινές βόλτες… Και θα αράζουμε σε λοφάκια με θέα στα φώτα της πόλης, και θα ακούμε Beatles, Floyd και ο,τι άλλο θες, μέχρι να μας βρει το ξημέρωμα.

Μου λείπεις.

Σ’ΑΓΑΠΩ

Together we stand, divided we fall…

 

 

ΥΓ:  Τι δισκάρα..! Τι κομματάρα..! Τι σολαρα..!

Advertisements

Σκορπιες σκεψεις καποιες νυχτες απο τη συναυλια των Μetallica και μετα 13/7/2007

Published Απρίλιος 9, 2009 by yvris

Ματωμενο το φεγγαρι αποψε, Στεφανε, κι εσυ μακρια μου. Που να’σαι, αραγε, που να γυριζεις, τι να κανεις, καρδια μου? Θυμαμαι, καποτε σ’εσφιγγα μεσα στην αγκαλια μου – ομως ποτε στα ματια δε με κοιτουσες αλλα εγω σε ενιωθα κοντα μου. Ας ειναι. Ενας αντρας που ποτε δεν ειχα, εκτος απο καποιες ελαχιστες στιγμες. Τις οποιες, αυτες τις στιγμες, τις φυλαω σα θησαυρο, δεν τις φερνω πια στη σκεψη μου, ομως τις εχω φυλαξει μεσα μου βαθια, εχουν γινει πια μερος μου, κομματι μου, στοιχειο μου και με εχουν αλλαξει. Αλλα πια δεν τις σκεφτομαι γιατι ειναι εγω. Συνηθως σε ονειρευομαι.

Ονειρευομαι νεες στιγμες που θα γινονταν οταν σε συναντησω, αν ηθελες και συ. Γιατι μονο αυτο ηθελα απο σενα τελικα, στιγμες. Που θα ειχα ενα βλεμμα σου παιχνιδιαρικο, ενα λογο, μια αντιδραση. Αυτα ονειρευομαι τωρα, κοιτωντας το φεγγαρι πισω απο τα συννεφα καθως παιχνιδιζει με αυτα.

Ονειρο ησουν, και ονειρο θα μεινεις… Ενα ονειρο που εμφανιστηκε ξαφνικα, εφυγε χωρις να φυγει απο τη ζωη μου, χωρις καν να μπει, εγινε μερος μου και μ’ αφησε μια γλυκια πικρα, και ηταν αερας, μια πνοη… Και μακαρι να μπορουσα να σου μεταδωσω οσα νιωθω, και οσα εχω νιωσει. Σ’αγαπω, ονειρο μου.

Σ’αγαπω.

 

Ερχεται ομως μια στιγμη που πια δεν αντεχεις αλλο. Ερχεται μια στιγμη που κουραζεσαι, που δεν μπορεις πια να παλευεις με αυτα που τελικα ισως ειναι απλα μεσα στο μυαλο σου. Τι ειναι τελικα πραγματικο? Ποσο μπορεις να κυνηγας το ονειρο, κατι που δεν υπαρχει, κατι που ειναι απλα δημιουργημα της δικης σου φαντασιας και θελησης?

Τα παρακατω λογια δεν ανηκουν σε μενα, αλλα με εκφραζουν τοσο που ελπιζω η Ναντια να μου συγχωρησει αυτο το μικρο κλοπηright

Κουραστηκα να παραμιλω, να ξαναζωντανευω παραισθησεις και να καραδοκω αναμνησεις.

 

Ναι λοιπον, κουραστηκα!

Κουραστηκα πια να εχω μεσα μου μια θαλασσα συναισθηματων και να μην μπορω να τα εκφρασω, να τα μοιραστω και τελικα να τα κραταω μονο για μενα.

Κουραστηκα να φοβαμαι να ανοιχτω γιατι απλα καποιοι δε θελουν να το δεχτουν.

Κουραστηκα πια να τρεχω πισω απο κατι που δεν υπαρχει παρα μονο στη φαντασια μου επειδη εγω το θελω.

Κουραστηκα. Θελω να φυγω απο αυτο.

Θελω να μπορω να εκφραστω ελευθερα.

Θελω να σπασω, να κλαψω, να κυλιστω να φυγει απο μεσα μου ολο αυτο το βαρος τοσων μηνων αλλα δεν μπορω.

Θελω να μην ειμαι δυνατη. Θελω να παρασυρθω απο τη δινη των συναισθηματων μου και να αφεθω σε αυτα.

Θελω να δωσω αγαπη.

Και θελω να μπορουν να την παρουν. Κουραστηκα με τους μαλακες που φοβουνται και δεν μπορουν να δεχτουν κατι τοσο ομορφο. Προβλημα τους στην τελικη και κριμα για τους ιδιους να μην μπορουν να απολαυσουν ενα απο τα μεγαλυτερα δωρα της ζωης.

Προβλημα τους επισης οσων κωλωνουν να διεκδικουν αυτο που θελουν. Και προβλημα τους οσων ειναι τοσο εγωιστες που δεν μπορουν να δουν περα απο τη μυτη τους.

Αλλα εγω δεν αποτελω τον ψυχολογο κανενος. Θελω απλα να δωσω αγαπη. Και υπαρχουν ανθρωποι που τη θελουν. Οι υπολοιποι, ΑΕΙ ΣΙΧΤΙΡ. Οσο μπορουσα προσπαθησα.

Στο καλο.

insomniac#2 17/4/2007

Published Απρίλιος 7, 2009 by yvris

Αλλη μια νυχτα χωρις να κοιμηθω…

Δεν ηρθες τελικα αποψε… και ηθελα πολυ να σε δω σημερα.

Εκανες καποτε μια προσπαθεια να με προσεγγισεις και κατι κερδισες, καπου το πηγες. Τωρα διεκδικω εγω μια θεση στη ζωη σου, λιγο περισσοτερο απο το χρονο σου, και τιποτε αλλο.

Γιατι επιμενω σ’αυτο? Γιατι θεωρω οτι περναμε καλα παρεα, και γιατι μου αρεσει να περναω καλα. Δεν ειναι οτι αν δεν εισαι μερος της ζωης μου θα μου λειψεις. Ειναι οτι ειμαι μια χαρα οπως ειμαι, αλλα γιατι να μην υπαρχει και κατι εξτρα σε αυτο?

Οποτε κανω μια προσπαθεια προκειμενου αυτο να το κερδισω.

Το μονο που θελω απο σενα ειναι να ειμαι σιγουρη οτι η επικοινωνια μας ειναι αδιαμεσολαβητη και αμεση.

Θελω να ξερω οτι σου μιλαω, και δεν ψαχνεις κρυμμενα νοηματα πισω απο τις λεξεις.

Θελω να κανω πραξεις για σενα και να σου δινομαι, χωρις εσυ να νομιζεις οτι κατι κρυβεται πισω απο τις πραξεις.

Θελω απλα να τις απολαμβανεις.

Θελω να κανεις πραξη αυτα που μου ελεγες.

Θελω να ειμαι ελευθερη να εκφραζομαι ακριβως οπως νιωθω, χωρις να πρεπει να περιοριζομαι απο το φοβο οτι εσυ μπορει να νομιζεις κατι αλλο. Γιατι τοτε η επικοινωνια δεν ειναι ειλικρινης.

Θελω να επικοινωνω μαζι σου με διαφορους τροπους, χωρις να περιοριζομαι μονο σε εναν, γιατι για μενα ολα ειναι αλληλενδετα και προκυπτουν, οχι μονοπλευρα. Αν σε ενδιαφερει μονο ενας συγκεκριμενος τροπος τοτε μαλλον εχουμε προβλημα και θα πρεπει ο καθενας να ψαχτει αλλου.

Γιατι υπαρχουν τοσα πραγματα που θα ηταν ωραια να καναμε μαζι… διαφωνεις? γιατι παντα με παρεα ειναι καλυτερα, αν η παρεα ειναι καλη. Γιατι με σενα περναω καλα.

Ειμαι γενικα απλο κοριτσι και αν θελω κατι το λεω. Ειμαι πολυ διεκδικητικη για να μην το πω. Οποτε αν εννοουσα κατι αλλο θα το ελεγα. Και αν θελησω θα το πω. Αλλα οταν λεω οτι πχ θελω να παμε μαζι μια βολτα στο Θησειο, εννοω πολυ απλα αυτο. Οτι θελω να παμε μια βολτα στο Θησειο. Τιποτε αλλο.

Σου ειπα καποτε οτι παντα ημουν χομπιστρια σε ολα, εκτος απο ενα.

Αυτο το ενα ειναι οι σχεσεις.

Με αποτελεσμα να εχω μεινει πολυ πισω σε πολλα πραγματα που ηθελα να κανω, επειδη τα εδινα ολα καπου αλλου.

Πραγμα που με εχει κανει τωρα να ΖΩ, τοσο εντονα που να αναρωτιεμαι φωναχτα: ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ???

Αυτο ειναι ενα πολυ μεγαλο προνομιο για να το χασω.

Αλλωστε εχω τοσα σχεδια…

Αυτο ομως δε σημαινει οτι δεν εχω χωρο στη ζωη μου για επικοινωνια σε διαφορα επιπεδα (ναι, ισως και σε φιλικο, γιατι να σε εκπλησσει αν σε βλεπω ετσι;), οτι δε θελω να απολαμβανω τον ερωτα οπως απολαμβανω το καθε τι, οτι δε θελω να εκφραζομαι αυθορμητα, οτι θα πρεπει να αντιμετωπιζω καθε σχεση ψυχρα…

Μου αρεσει η ζεστασια.

constant craving 4/4/2007

Published Απρίλιος 7, 2009 by yvris


I wish I had met you tonight… I miss you so much. When did all this happen, I did not realize. You were just an acquaintance, then I started appreciating your mind, then I fell in love with your hands, and now here I am, craving for you, missing you like crazy. My whole being is crying out your name, my heart is rushing every time I think of you and I can’t catch my breath when talking on the phone. Haven’t felt like this for a long time… could it be? Whenever you are around I don’t get this stressed feeling at all, just enjoy the happiness of sharing your aura and let your existence fill me. All I want is to be around you, to talk with you, to touch you, to feel you. To get this warmth from you, this familiar feeling, the coziness, your smell… I love to make you smile. I have missed you. I miss you. I want to caress you, to softly touch your lips with mine, a tender kiss; and then run my fingers through your hair till you peacefully sleep. And then rest my head on your shoulder, sucking up your smell. I want to sleep hugging you tonight.