Αρχείο

All posts for the month Απρίλιος 2013

Γιασεμι

Published Απρίλιος 30, 2013 by yvris

Νυστάζω τόσο πολυ που φτανοντας σπιτι βγηκα απο το αμαξι κ το αφησα ξεκλειδωτο με ανοιχτο παραθυρο. Κι ομως, αντι να την πεσω μου ηρθε ξανα μετα απο 2.5 μηνες η εμπνευση να γραψω εδω, και η αφορμη εισαι εσυ. Και η άνοιξη. Άνοιξη ειναι να εισαι λιωμα στην κουραση με 5 ωρες υπνο, και τελειωνοντας την προβα να θες να πας και για ενα ποτακι εξω, επειδη απλα μυριζει γιασεμι.

Τι ελεγα, α ναι. Βασικα δεν ξερω, εγραφα εγραφα εγραφα εγω τα δικα μου, κι εσυ μπορει να ησουνα σε μια τελειως αλλιωτικη φαση και να λεγες «τι μαλακιες μου γραφει τωρα αυτη». Μπορει και οχι. Αλλα θελω να τα πω.

Που λες, δεν εχει υπαρξει σχεση μου στην οποια να υπηρξα 100% απολυτα μονογαμικη. Και μεχρι καποια ηλικια ενιωθα φριχτα γι’αυτο, οι ενοχες με τρωγανε στο σημειο που επαθα καταθλιψη και εκλαιγα καθε φορα που εδυε ο ηλιος. Παιχνιδια του μυαλου. Μεχρι που καποια στιγμη συμφιλιωθηκα με τη φυση μου: Δεν ειμαι τερας, ουτε κακος ανθρωπος. Απλα, ειμαι πολυγαμικη. Βασικα πιστευω οτι εν δυναμει ολοι οι ανθρωποι ειμαστε πολυγαμικοι, και η μονογαμια δεν ειναι ο «φυσικος μονοδρομος» αλλα μια επιλογη. Την οποια εγω επιλεγω να μην κανω. Καπου εκει συνεπεσε και το ξυπνημα μου πολιτικα, και ηρθαν ολα στο μυαλο μου και δεσανε ομορφα, σα γλυκο. Και καπου εκει ηρθε και καποιος που με γαμησε.

Δεν ηθελα αποκλειστικοτητα μαζι του. Ημουν προσφατα single-oποιημενη και ηθελα να το γιορτασω λιγο, εννοωντας την ανεξαρτησια και την ελευθερια που σου δινει το να σκεφτεσαι σαν «εγω» και οχι σαν «εμεις». Ημουν σαφης, πως αυτο που ηθελα ηταν casual φαση, δε θα ειχα προβλημα να πηγαιναμε και για γκομενες, που λενε, μαζι και αν δεν καθοταν φαση να καταληγαμε να περασουμε τη νυχτα. Αλλα με αμοιβαιο σεβασμο, οχι ενα ξερο γαμησι. Δε φερθηκε ομορφα. Ο μοναδικος ορος που ειχα βαλει, ο σεβασμος, ηταν η πρωτη φορα στην ενηλικη ζωη μου που καταπατηθηκε τοσο βαναυσα. Κυριολεκτικα.

Δε θα αναφερθω στο οτι άλλα ελεγε για μενα μπροστα μου και άλλα πισω μου. Ουτε στο οτι αυτα που ελεγε ηταν ασχημα. Ουτε στο οτι έχει παραδεχτεί ανοιχτα σε φίλη οτι η τακτικη που ακολουθει -επιτηδες- ειναι το «μια κρυο μια ζεστη» γιατι «πιανει παντα», πραγμα που οταν του ειχα αναφερει εγω ειχε διαψευσει. Απλα στον τροπο που με αντιμετωπισε: Σα να ημουν εγω η εξαρτημενη απο αυτον που ηθελε σχεση ή κατι, και μη δίνοντας μου το χωρο για να εκφραστω ελευθερα, με εκανε να πνιγομαι και να γραφω εδω σαν το μαλακα. Σα να ημουν εξαρχης ο «υπό» της υπόθεσης, και οχι σα να ειμαστε δυο ισοτιμα άτομα που μοιραζονται κατι γιατι γουσταρουν το ιδιο πραγμα και ο ενας τον αλλο. Το θεμα ειναι οτι οταν μπαινουν αυτοι οι οροι, οταν ο αλλος σε βλεπει ετσι, σε βαζει αυτοματα σε αυτη τη θεση και μετα αισθανεσαι κι εσυ ετσι για τον εαυτο σου. Η ισως εγω αισθανθηκα ετσι, γιατι ημουν μικρη, και γιατι νομιζα οτι ολοι οι «αναρχικοι» ειναι και αυτοματως «καλοι» και ευθεις.

Μετα απο 5 χρονια αισθηματος απορριψης, σημερα ενιωσα για λιγο πως ισως τον καταλαβαινω. Πως ισως δεν εκανε αυτο το παιχνιδι για να αποφυγει το να κολλησω εγω. Αλλα ίσως γιατι δεν ηθελε να ερθει κοντα αυτος. (Ισως παλι να ειναι απλα ο στυγνος εγκληματιας που ειναι και να γουσταρε απλα να παιξει).

Όπως και να χει. Εγω δεν ειμαι, και δε θελω να ειμαι ποτε αυτο το ατομο. Τα χαρτια μου ειναι ανοιχτα στο τραπεζι, ισως πιο ανοιχτα απο οσο θα επρεπε. Αλλα τουλαχιστον ξερεις με ποιον εχεις να κανεις. Αν απομακρυνθω, θα ειναι γιατι ενιωσα να πλησιαζω πολυ κοντα στη φωτια και να καιγομαι, οχι γιατι σε υποτιμω. Αλλα παντα τα χαρτια μου θα ειναι ανοιχτα και θα ξερεις μεχρι εκει που θα θελησεις εσυ να μαθεις.

Πολυ το ανελυσα. Αφηνομαι να με μαγνητισεις… καληνυχτα!

Advertisements