Αρχείο

All posts for the month Ιουνίου 2012

Amsterdam για τουριστες!

Published 25 by yvris

Αφου οποιος φιλος μου προκειται να επισκεφτει το Αμστερνταμ με ρωταει να του πω σε ποια μερη να παει, και τα εχω γραψει καμια εικοσαρια φορες τον τελευταιο καιρο, αποφασισα κι εγω να τα γραψω εδω μια και καλη, και οποιος με ξαναρωτησει να του δινω το λινκ (να ανεβαινουν και τα views του blog – οχι παιζουμε!)

Λοιπον εχουμε και λεμε:

α) Μουσεια

Για τους μουσατους φιλους μας που τη βρισκουν με τα μουσεια, εχω να προτεινω τα παρακατω. 1ον, τα μουσεια Van Gogh και Rijksmuseum θεωρουνται τα classics, ειναι σα να πηγαινεις στην Αθηνα και να μην πηγαινεις στην Ακροπολη ας πουμε – οποτε, δε χρειαζεσαι το δικο μου μπλογκ για να τα μαθεις. Εχουν μεσα πινακες που θεωρουνται masterpieces της δυτικης τεχνης. Παρολα αυτα, δεν ειναι τα αγαπημενα μου μουσεια του Αμστερνταμ. Προσωπικα, προτιμαω πολυ περισσοτερο το Amsterdams Historisch Museum στην περιοχη Spui, το οποιο σε ξεναγει στην ιστορια του Αμστερνταμ με χρονολογικη σειρα και πολλα interactive features. Αν παλι στο σχολειο γουσταρες τη φυσικη και τα πειραματα, θα την καταβρεις πιθανοτατα με το Nemo που ειναι κοντα στο σταθμο, στο λιμανι – αν και προσωπικα μου φανηκε σα να ειναι πιο πολυ σχεδιασμενο για παιδια. Μια νεα διασταση στην εννοια «μουσειο» δινει το Ηeineken Experience, στο οποιο ακομα δεν εχω παει, αλλα επειδη για να διαβαζεις αυτο μαλλον εισαι ρεμαλι φιλος μου, νομιζω οτι θα το απολαυσεις, οποτε it’s worth a try. Αλλο που μπορει να σε ενδιαφερει ειναι το Anne Frank Huis, το σπιτι που κρυβοταν η Αννα Φρανκ με αντιστοιχη ξεναγηση που σε βαζει τελειως στο κλιμα (αλλα κλεισε εισιτηρια απο το ιντερνετ γιατι εχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ουρες διαφορετικα), καθως και το Rembrandthuis. Tελος, υπαρχει και το Ηermitage που φιλοξενει ενδιαφερουσες εκθεσεις συχνα.

β) Ψωνια – Δωρα – Παζαρια

Για νορμαλ mainstream ρουχα, η Kalverstraat ειναι η αντιστοιχη Ερμου, κι επισης εχει και πολλα τουριστικα μαγαζια με σουβενιρ, δωρακια και μπλουζακια με σταμπες. Γενικα ειναι μια ομορφη αγορα οπου εκτος απο τα κλασικα μπορεις να βρεις ρουχα που στην Ελλαδα γινονται μοδα ενα χρονο αργοτερα. Για πιο ακριβα και μαρκες και αγορα αντιστοιχη με Κολωνακι-Κηφισια, ειναι η Leidsestraat, που ειναι πιο νορμαλ, και λιγο πιο κατω κοντα στο Vondelpark που ειναι πιο ακριβα. Πιο εναλλακτικη, hipster και vintage αγορα ειναι στο Jordaan, σε μια συνοικια που λεγεται 9 straatjes.

Παζαρια: Φυσικα εννοειται το Bloemenmarkt, η αγορα των λουλουδιων, οπου ειναι πολυ καλη ιδεα να αγορασεις βολβους απο τουλιπες και αλλα λελουδα τα οποια η μαμα σου, η θεια σου, η φιλη σου ή κι εσυ, αν ασχολεισαι με κηπο ή γλαστρες, θα φυτεψετε και θα καμαρωνετε οταν φυτρωσουν. Η Waterlooplein ειναι σαν το Μοναστηρακι περιπου, με αντιστοιχης αισθητικης ρουχα και αντικες. Το πιο φθηνο απο ολα τα παζαρια ειναι το Dappermarkt, στο οποιο μπορεις να βρεις ευκαιριουλες ενω γενικα θυμιζει λιγο λαϊκη. Το αγαπημενο μου ομως ολων ειναι το παζαρι Albert Cuyp markt, που εχει απο ποδηλατα μεχρι ρουχα και απο ντελικατεσεν μεχρι λαχανικα. Αγαπημενα stand εκει περα ειναι το stand με τα smoothies απο διαφορα φρουτε, με ή χωρις γιαουρτι, γυρω στο 1.5 ευρω, και το μαγαζακι με ολων των ειδων τα μπαχαρια, αφεψηματα και λοιπα αξεσουαρ κουζινας που λεγεται Peperbol. Θεωρω επισης εγκλημα το να φυγει κανεις απο εκει χωρις να εχει δοκιμασει stroopwafels: 2 πολυ λεπτες βαφλιτσες που στη μεση εχουν καραμελα και κλεινουν σαν σαντουιτς, με απιστευτο αρωμα κανελας και καραμελας. Υπαρχει εκει ενας τυπος που τις φτιαχνει επιτοπου και μυριζει ολη η αγορα, κι ετσι οπως ειναι ζεστες και μυρωδατες, ειναι απο τα ελαχιστα πραγματα που αξιζει να φαει κανεις στο Αμστερνταμ. Προτεινω, δε, να τις παρεις σε μικρο μεταλλικο κουτακι με τα χρωματα της πορσελανης του Delft: ειναι μια πολυ καλη ιδεα για δωρακι, διοτι και παραδοσιακο ειναι, και νοστιμο, και ομορφο, και το κουτακι μετα μενει και ειναι χρησιμο (εγω πχ βαζω μεσα τις μπατονετες, αλλα μπορεις να βαλεις μολυβια, συνδετηρες, καφε/ζαχαρη κλπ). Eνα αλλο πολυ αγαπημενο παζαρι ειναι το Puremarkt, το οποιο εχει βιολογικα προϊοντα καθε ειδους (τα αγαπημενα μου ειναι κατι σαπουνακια με αρωμα ανθη νεραντζιας), φαγητα, διαφορα ντελικατεσεν (αρωματισμενο ελαιολαδο, σπιτικες μαρμελαδες, εξαιρετικα φαγητα οπως πιτσες με ζυμη ολικης αλεσης κλπ). Αυτο το παζαρι δε βρισκεται σε ενα σταθερο μερος και οι ημερομηνιες ανακοινωνονται στη σελιδα του, πχ καθε τελευταια Κυριακη του μηνα για τους καλοκαιρινους μηνες ειναι στο παρκο Frankendael. Eπισης υπαρχει και το Nordermarkt Farmers Market για βιολογικα προϊοντα κατευθειαν απο τους παραγωγους – τα Σαββατα στη συνοικια Jordaan. Nαι, ειμαι food junkie (και οχι junk foodie).

Τελος, μια καλη ευκαιρια ειναι αν σε ενδιαφερουν τα βιολογικα προϊοντα, να επισκεφτεις ενα απο τα βιολογικα σουπερ μαρκετ (πχ υπαρχει ενα στη Waterlooplein) τα οποια εχουν μεγαλη ποικιλια οχι μονο σε τροφιμα αλλα και σε σαμπουαν, καθαριστικα σπιτιου κλπ.

γ) Φαγητο – Καφες – Γλυκο- Μπυρα

Αν περιμενεις να δοκιμασεις την ολλανδικη κουζινα, γενικα προτεινω να μην το κανεις. Παιζει να ειναι η δευτερη χειροτερη στην Ευρωπη μετα την Αγγλικη. Ομως, αν σταματησουμε να σκεφτομαστε με τους κλασικους ορους του φαγητου, μπορουμε να βρουμε και καποια καλα κομματια. Tι εννοω, αντι για την κλασικη μεριδα μπριζολα-ρυζακι-σαλατα (που υπαρχει κι αυτη), εδω κυριαρχει το σαντουιτς. Το οποιο σερβιρεται σε γενναιες μεριδες, ενιοτε και με συνοδευτικο, σε ολα σχεδον τα παραδοσιακα καφε, σε ασπρο ή μαυρο ψωμι και με διαφορα μεσα. Αν πας σε ενα καφε ας πουμε και παρεις μια σουπα ημερας (που συνηθως ειναι πολυ ωραιες) κι ενα σαντουιτς, εχεις καθαρισει για μεσημεριανο με λιγα λεφτα, και εισαι κι ελαφρυς για να συνεχισεις το sight-seeing σου. Προτεινω ανεπιφυλακτα για τετοια σκηνικα το Crea Cafe, αγαπημενο μερος, οπου εκτος απο σαντουιτς και εκπληκτικες σουπες ημερας μπορεις να βρεις και πολυ νοστιμο πιατο ημερας σε καλη τιμη, μαζι με -εννοειται- καφεδες, μπυρες, τσαγια, χυμους, γλυκα και ο,τι αλλο περιμενεις να βρεις σε ενα cafe. Στα συν του συγκεκριμενου ειναι η ατμοσφαιρα του, καθως προκειται για την καφετερια της λεσχης του πανεπιστημιου, οποτε και ειναι τιγκα στους καλλιτεχνες/φοιτητες – αν πας βραδυ, δε, πολυ συχνα θα εχει και καποιο event, οπως πχ συναυλια απο τους μουσικους που δραστηριοποιουνται στη λεσχη. Προτεινω τραμ 9 κ 14 (2 στασεις απο Waterlooplein), ειναι στα 5 λεπτα περπατημα απο τη σταση. Ενα αλλο ομορφο μερος, πιο πολυ ομως για καφε/τσαι/χυμο και bagel, ειναι η αλυσιδα Bagels&Beans, με καταστηματα σε διαφορα μερη της πολης.

Το αλλο χαρακτηριστικο της ολλανδικης κουζινας, ειναι το οτι λογω αποικιων και μεταναστων, μπορεις να βρεις παρα πολλα μερη με εξωτικα φαγητα, τα οποια δεν ειναι ολλανδικα, αλλα ειναι πλεον μερος της ολλανδικης διατροφης. Σε πιο κλασική φαση εστιατοριο, εμεις ειχαμε ξεχωρισει δυο, τα οποια συνδυαζουν πολυ καλο φαγητο με πολυ καλες τιμες. Το πρωτο ειναι το Bird, ταϊλανδεζικη κουζινα και πολυ γενναιες μεριδες! Το δευτερο ειναι το Meram, τουρκικη κουζινα και καταπληκτικα κεμπαπ και τουρκικα γλυκα. Επισης, χωρις να εχω να προτεινω συγκεκριμενο εστιατοριο, προτεινω ανεπιφυλακτα αν δοκιμασετε ινδονησιακη κουζινα, αν βρειτε ενα μερος και σας κανει κλικ.

Σε κατι πιο προχειρο και fast food, χωρις ομως να ειναι fast food: Το Vapiano, στον πρωτο οροφο της δημοτικης βιβλιοθηκης, διπλα στον κεντρικο σταθμο, με καταπληκτικη ιταλικη πιτσα και πολυ ωραια τιραμισου και πανακοτες. Και στη Rembrandtplein, το Burger Bar, για burgers απο πραγματικο και οχι πλαστικο μπιφτεκι, και burger με ψητο μανιταρι για τους vegetarians. Το προτεινω εγω, που κανονικα δεν μπορω να φαω μπιφτεκι γιατι κανω 2 μερες να το χωνεψω, ομως το συγκεκριμενο δε μου προκαλεσε ποτε προβλημα.

Παμε στα γλυκα: εδω, εχω να προτεινω ανεπιφυλακτα ενα μαγαζι με αμερικανικα cakes, το De drie graefjes, με δικο μου αγαπημενο εκει το Red velvet cake. Το ειχαμε παρει στα γενεθλια μου και μετα επαθα συνδρομο στερησης. Εννοειται οτι ως λατρις της σοκολατας εχω να προτεινω το μαγαζι με πρωτοτυπους γευστικους συνδυασμους στις πραλινες του, και με αλλα προϊοντα σοκολατας, το Pucinni Bomboni. Λιγο ακριβο αλλα αξιζει τα λεφτα του γαμωτη μου – που αλλου θα βρεις σοκολατακι με γευση τσιλι ή μοσχοκαρυδο; (μαζι με τα κλασικα, εννοειται)! Για νοστιμο ιταλικο παγωτο, Venezia (Scheldestraat 68) (γενικα ο δρομος εχει πολλα εστιατορια και το καλοκαιρι θυμιζει λιγο ατμοσφαιρα νησιου), και για γαματο τουρκικο παγωτο, Gulluoglu στη Rembrandtplein, επισης και για σνακ ή φαγητο.

ΜΠΥΡΕΣ: Προτεινω, οχι απλα προτεινω αλλα θεωρω οτι εισαι βλακας αν πας Αμστερνταμ και δεν επισκεφτεις το μυλο! Συγκεκριμενα, ο λογος περι του Brouwerij ‘t Ij: μια μικροζυθοποιια, στην οποια μπορεις να κανεις και ξεναγηση, με καταπληκτικες οργανικες μπυρες και πολυ νοστιμα μεζεδακια (τυρι και σαλαμι και διαφορα αλλα) σε απιστευτα χαμηλες τιμες. Η φαση ειναι οτι δινουν τα απομειναρια απο την παραγωγη μπυρας σε εναν οργανικο κτηνοτροφο να ταϊζει τα ζωα του, κι αυτος τους πληρωνει με τυρι το οποιο σερβιρουν στο μπαρ. Το μονο μειον ειναι οτι κλεινει στις 8μμ, οποτε πας εκει για μια μπυρα και σνακ νωρις. Αλλο καταπληκτικο μερος για μπυρα ειναι το De Zotte κοντα στη Leidseplein, με πανω απο 100 μπυρες για να διαλεξεις – αν καταφερεις να βρεις τραπεζι.

δ) Διασκεδαση

Το απολυτο μερος για διασκεδαση ειναι η Leidseplein – θα εμενα μακρια απο την πιο τουριστικη Rembrandtplein και απο το red light district, το οποιο ισως αξιζει μια βολτα απλα για να πεις οτι πηγες. Στην αγαπημενη Leidseplein θα βρεις μαζεμενα πολλα λαηβαδικα διαφορετικων ειδων: το Bourbonstreet, που ειναι πιο πολυ blues-rock και με βραδιες latin/funk, τη Waterhole, που ειναι πιο πολυ rock, το Alto που ειναι καθαρα jazz. (Και στα 3 παιζουν jam sessions για φιλους μουσικους! Aλλα οχι τοσο τα Παρασκευοσαββατα) Επισης θα βρεις τα μεγαλα club Melkweg και Paradiso, τα οποια πολυ συχνα φιλοξενουν λαηβ οπως του Goran Bregovic, Joss Stone, The Wailers κλπ. Θα βρεις και πολλα μικροτερα κανονικα clubs – αν σ’αρεσουν, εγω δεν ειμαι φαν. Θα βρεις το N-Joy bar που κανει καταπληκτικα cocktails και το whisky bar L&B με ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ποικιλια σε ουισκι – προτεινω να δοκιμασεις και ενα απο τα ουισκο-μενου που προσφερει, αν βρεις να κατσεις. Τελος υπαρχει και το Boom Chicago oπου μπορεις να απολαυσεις ενα ξεκαρδιστικο stand up comedy show. Σχετικα κοντα βρισκεται και η καταληψη Schijnheilig, της οποιας μπορεις να τσεκαρεις το προγραμμα γιατι παντα εχει ενα καλο παρτυ ή event, οπως και το rock λαηβαδικο Maloe Melo.

Περα απο τη Leidseplein, για βραδυ προτεινω στην περιοχη Jordaan, το δρομο Harlemmerdijk με πολλα μπαρακια και τραπεζακια εξω, ή εστω για βολτες. Και μια που πιασαμε τα λαηβαδικα, υπαρχει και το Bad Cuyp στο Albert Cuyp Market, με αρκετα jam sessions.

Για τους πιο κουλτουριαρηδες, μπορειτε να τσεκαρετε τι θα παιζει στην Οπερα ή στο θεατρο Carre. Eνω για σινεμα, το Tuschinski στη Rembrandtplein προσφερει απολυτη εμπειρια!

ε) Βολτες

Αν εχει καλο καιρο, λεει να πας να την αραξεις σε κανα παρκο, οπως το Vondelpark, το Oosterpark ή το Westerpark. Το καλοκαιρι μπορει να πετυχεις και καποιο φεστιβαλ, οπως το Roots festival με reggae συναυλιες στο Oosterpark (Kαργιολη Αγγελε δεν ξερεις ποσο σε ζηλευω που φετος θα το πετυχεις!) ή το Food Festival στο Westerpark, ή το θερινο θεατρικο φεστιβαλ στο Vondelpark. Ακομα και να μην εχει ομως, νομιζω αξιζει να πακεταρεις μερικα σαντουιτς και λιγο χυμο, και να αραξεις να τα φας στα γκαζονια.

Α-πα-ραι-τη-τη βολτα ειναι στην περιοχη Nieuwmarkt, οπου θα βρεις την ολλανδεζικη chinatown (Zeedijk), πολλα γλυκα bruin cafes και ανοιχτο παζαρι πανω στην πλατεια. Στη συνεχεια μπορεις να αραξεις στο εκκεντρικο κι εναλλακτικο καφε Latei με βιολογικα και vegetarian σνακ, οπου τα παντα που εχει μεσα το μαγαζι, ακομα και οι καρεκλες ή τα πιατα, ειναι για πουλημα. Να παρεις την Sint Antoniesbreestraat και τη Νieuwe Hoogstraat και να χαθεις στα πολλα μικρα μαγαζακια με εκπληξεις, ή να πας προς Κadijksplein και να περπατησεις πανω στο Εntrepotdok, οπου μπορεις να αραξεις για καφε πανω στο καναλι (κι αν εχει καλο καιρο, να κοζαρεις πιτσιρικια που ριχνουν βουτιες με κωλοτουμπες απο το γεφυρακι). To καλοκαιρι, τελη Αυγουστου, μπορεις να πετυχεις και το Uitmarkt Festival, με καταπληκτικες συναυλιες.

Μια αλλη βολτα για να δεις λιγο διαφορετικο Αμστερνταμ μπορει να ειναι προς την ομορφη και ζωντανη Indischebuurt οπου μενουν κατα κυριο λογο μεταναστες. Επισης μια ομορφη βολτα ειναι προς το Jordaan, με τις πολλες καφετεριες με τραπεζακια εξω. Mπορεις να παρεις το μετρο, να κατεβεις στη σταση (αν θυμαμαι καλα) Arena ή Bijlmer και να χαθεις σε μια τεραστια αγορα που θυμιζει γκετο με κοσμο ολων των χρωματων. Τελος, μια ενδιαφερουσα βολτα θα μπορουσε να ειναι απο De Pijp και κατα μηκος του ποταμου Amstel που να καταληγει στην ομορφη Rivierenbuurt, οπου τον Αυγουστο παιζει και το Theater Festival. Μπορεις να σταματησεις για καφε ή φαγητο στο καφε Hesp πανω στον ποταμο Αmstel.

Eνας αλλος τροπος να απολαυσεις το Αμστερνταμ ειναι να παρεις ενα απο τα καραβακια που κανουν βολτα στα καναλια. Τα βρισκεις κοντα στον κεντρικο σταθμο. Προσωπικα δε με τρελανε αλλα δεν μπορω να πω οτι δεν ηταν κι ενδιαφερον.

Kαθημερινα μεχρι τις 5μμ μπορεις να πας στο Amsterdamse Bos, το δασος του Αμστερνταμ, οπου εκτος απο πικνικ και χαζι στη φυση μπορεις να κανεις και διαφορες δραστηριοτητες οπως κανο, ποδηλατο, θαλασσιο ποδηλατο, ποδοσφαιρο, βολτα με καραβακι και καμπινγκ. Ιουλιο και Αυγουστο μπορει να πετυχεις και βραδινες παραστασεις.

στ) Εκδρομουλες

Σε περιπτωση που θα κατσεις πανω απο 3 μερες, μπορεις εστω τη μια να πας μια εκδρομουλα σε καποιο απο τα παρακατω μερη, τα οποια ειναι σε πολυ κοντινη αποσταση:

Haarlem / Zaandvoort aan Zee / Bloemendaal: To Haarlem ειναι ενα μικρο χωριουδακι/προαστιο, κανα 20λεπτο με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο, πολυ ομορφο, σα να λεμε η αντιστοιχη Κηφισια. Το Zaandvoort και το Bloemendaal ειναι μερη με παραλιες. Το πρωτο προκειται για μια τεραστια αμμουδερη παραλια η οποια ειναι σχετικα ησυχη, ενω η δευτερη θεωρειται πιο νεανικη, με dj, μπαρακια και event, σα να λεμε Μυκονος. Προσωπικα δεν εχω παει ποτε στη δευτερη και προτιμω την πρωτη, γιατι δε μ’αρεσει η φασαρια ουτε το να ειναι τρελα crowded, οπως μου εχουν πει. Τα νερα της θαλασσας πολυ ομορφα και καθαρα αν και κρυα σε σχεση με το Αιγαιο. Μια καλη ιδεα ειναι να αραξεις στην παραλια και μετα στην επιστροφη να σταματησεις για καφε ή φαι στο Haarlem. Το Zaandvoort ειναι μιση ωρα με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο, και αν θυμαμαι καλα το εισιτηριο ηταν 10 ευρω αλε-ρετουρ.

Ουτρεχτη: Περιπου 20 λεπτα με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο. Μια μικρη κουκλιστικη πολη, με σαφως λιγοτερους εως και καθολου τουριστες και πολλες καταληψεις. Πας εκει για να δεις ενα μερος που μοιαζει του Αμστερνταμ αλλα ειναι πολυ πιο ομορφο και χωρις τη φασαρια και τη βαβουρα.

Κeukenhof: Θεματικο παρκο με κυριο θεμα την τουλιπα αλλα και γενικως τα λουλουδια. Ανοιχτο την ανοιξη (Μαρτιο με Μάιο) καθε χρονο. Ενα δωρο για το ματι.

Ζaanse Schans: Eξαιρετικα γραφικο χωριουδακι, τυπικο της ολλανδικης επαρχιας. Εχει ανεμομυλους, παραγωγους τυριων και ο,τι αλλο τυπικο ολλανδικο θελησεις, αλλα κατα βαση εχει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ομορφια. Το συστηνω ανεπιφυλακτα. Με λεωφορειο απο τον κεντρικο σταθμο ή με πακετο απο τουριστικο γραφειο.

Εdam/Volendam/Marken: Tρια χωριουδακια βορεια του Αμστερνταμ, οπου μπορεις να πας και με ποδηλατο. Το Edam ειναι εκει οπου παραγεται το γνωστο τυρι, και κατα τη γνωμη μου ειναι το πιο ομορφο απο τα τρια χωριουδακια. Το Volendam και το Marken ειναι παραθαλασσια και θυμιζουν λιγο νησι, με ταβερνακια διπλα στη θαλασσα και stand με παγωτο μπανανα. Αν πας με ποδηλατο, πηγαινεις απο μια πανεμορφη διαδρομη ειδικα για ποδηλατες (εχει ταμπελες που δειχνουν απο που να πας) που παιρνει περιπου 2.5 ωρες και περναει μεσα απο αχανη λιβαδια με αγελαδες που βοσκουν, καθως και απο το μικρο παραδεισο που λεγεται Broek in Waterland και ειναι ενα χωριουδακι ολο πανω στο νερο. Aμα θες κανεις και μια παρακαμψη και περνας και απο το ψαροχωρι Monnickendam. Επειδη οι εκτασεις ειναι ολες επιπεδες χωρις ανηφορες κατηφορες, η διαδρομη με ποδηλατο ειναι πολυ λιγοτερο κουραστικη απο οσο ακουγεται και σιγουρα αξιζει σαν εμπειρια.

Ouderkerk aan de Amstel: Ενα αλλο μικρο χωριουδακι για πιο κοντινη βολτα με ποδηλατο, περιπου μιση ωρα απο το Αμστερνταμ. Η αληθεια ειναι οτι το ιδιο το χωριουδακι δε μας ειχε ενθουσιασει, αλλα η διαδρομη ειναι πολυ ομορφη γιατι ειναι διπλα στο ποταμι. Στη μεση περιπου της διαδρομης υπαρχει ενα πολυ ομορφο εστιατοριο/καφε που μπορειτε να κανετε σταση, το Klein Kalfje. Δεν ειναι πολυ φθηνο αλλα εχει ωραια γλυκα και καφε.

ζ) Γενικες πληροφοριες

Εδω θα μιλησω κυριως για τις μεταφορες. Υπαρχουν οι εξης επιλογες: Η μια ειναι να παρεις μια αδεια OV Chipcard, η οποια κοστιζει 7 ευρω (χωρις μοναδες) και στη συνεχεια της φορτωνεις λεφτα και τη χρησιμοποιεις στο τραμ. H αλλη επιλογη ειναι να παρεις μια καρτα απεριοριστων διαδρομων που εχει συγκεκριμενη διαρκεια, αναλογα με το ποσες μερες θα κατσεις. Η τριτη επιλογη, που ειναι κι αυτη που προτεινω, ειναι να νοικιασεις ενα ποδηλατο!

Πολυ βασικο link για τις συγκοινωνιες: 9292ov.nl , το site με ολα τα δρομολογια τρενων και αστικων συγκοινωνιων. Βαζεις το σημειο εκκινησης και το σημειο που θες να πας και σου βγαζει δρομολογιο με το ποιες συγκοινωνιες θα παρεις και σε ποιες στασεις θα αλλαξεις, ποση ωρα θα κανεις και ποσο θα ειναι το εισιτηριο. Μπορεις να το ψαξεις ειτε με την ωρα που θα ξεκινησεις απο το σπιτι σου, ειτε με την ωρα που θες να φτασεις σε εναν προορισμο, οποτε σου λεει και τι ωρα να ξεκινησεις.

Πληροφοριες για διαμονες κλπ δεν εχω, γιατι οσο ημουν εκει ειχα το δικο μου σπιτι και πλεον οταν παω μενω στους φιλους μου. Αρα δεν μπορω να δωσω πληροφοριες για χοστελ καλυτερα απ’οτι θα τις εδινε ενα οποιοδηποτε booking site. Για γενικοτερες πληροφοριες και αν σου λειπει κατι που δεν το εγραψα, τα πιο αναλυτικα που θα βρεις θα ειναι στο I Amsterdam.

Eλπιζω να βοηθησα! Αν υπαρχει κατι που ξεχασα να το γραψω, ρωτησε με σχετικα και αν το ξερω θα στο πω! Καλες διακοπες!

Beautiful days

Published 22 by yvris

Πριν απο ενα χρονο περιπου, πηρα την αποφαση να εγκαταλειψω την Ολλανδια, μετα απο περιπου 2 χρονια διαμονης εκει, και να γυρισω πισω στην Αθηνα.

Η αποφαση αυτη ουσιαστικα ειχε ηδη παρθει ενα χρονο νωριτερα, με σκοπο να γινονταν καποια αλλα πραγματα στο ενδιαμεσο, τα οποια δυστυχως δεν καταφερα τελικα να γινουν. Ετσι, χωρις να εχω τελειωσει με τις υποχρεωσεις μου εκει, μια ωραια πρωια πηρα τα πραγματα που μου ειχε φυγει ο κωλος να μαζευω την προηγουμενη εβδομαδα, εκανα μια ενδιαμεση σταση για δυο μηνακια στην Ινδια (ονειρο ζωης) και εν συνεχεια επεστρεψα στην Ελλαδαρα μας.

Γυρισα γιατι μου ελειπαν καποια πραγματα απο δω, και εβλεπα μερα με τη μερα οτι οσο δεν ημουν εδω απλα δεν ημουν ευτυχισμενη. Μου ελειπε ο ηλιος μας και ο καλος μας καιρος, μου ελειπαν οι μυρωδιες απο τις ανθισμενες νεραντζιες και τα γιασεμια στα μπαλκονια. Μου ελειπαν τα ιδια τα μπαλκονια και οι παρεες που καθονταν σε αυτα και πινανε μπυρες το καλοκαιρι, γιατι στην Ολλανδια δεν ειχε ουτε καλοκαιρι, ουτε μπαλκονια. Μου ελειπαν οι μπυρες στις πλατειες, και μου ελειπαν οι παρεες μου. Εκανα καταπληκτικες φιλιες στην Ολλανδια, αδερφικες. Αλλα μου ελειπε το να βγω καπου χωρις να εχω κανονισει με καποιον, και παλι ομως να μην ειμαι μονη. Και μου ελειπε και η μουσικη, και οσα μπορουσα να κανω σ’αυτην. Και παρολο που ειχα εκει την υπεροχη ζωη μου, το διαμερισμα με το φιλο μου, τις αδερφικες μου φιλιες, τη δουλιτσα μου και ολες τις ευκαιριες να απλωνονται μπροστα μου, εδωσα μια στην καρδαρα με το γαλα και γυρισα.

Λοιπον, δεν ηταν ευκολο. Στην αρχη ημουν εντελως numb. Ειχε προηγηθει και η Ινδια, που με τους εντονους ρυθμους και ολες τις αλλαγες, δε με αφησε να συνειδητοποιησω τι γινεται. Ενιωθα σα να πηγα για λιγο διακοπες και μετα θα ξαναγυρνουσα. Μετα δεν ξαναγυρισα αλλα και παλι δεν το ειχα συνειδητοποιησει εντελως. Σα να συνεβαιναν πραγματα στη ζωη μου και στο χωρο γυρω μου κι εγω να τα παρακολουθουσα στην τηλεοραση και να μην τα ζουσα.

Στη συνεχεια ξεκινησαν τα flashbacks. Δυο ειδων flashbacks. Φλασιες απο τη ζωη στην Ολλανδια, οπως «τι θα γινοταν αυτη τη στιγμη αν ημουν εκει», ή «περυσι τετοια εποχη γινοταν αυτο», ή εστω και «πριν λιγους μηνες γινοταν αυτο». Φλασιες τυπου «ποση αγαπη σε εκεινο το σπιτι διπλα στις ραγες, ποση αγαπη…» ή «θελω να παω για ενα τσαι με την κολλητη μου. οh wait…» Kαι καθε φορα που ερχονταν, εφευγαν αφηνοντας με τσακισμενη απο πονο.

Το δευτερο ειδος ηταν φλασιες απο το 2007. Αυτες παλι ακομα τις εχω. Και να γινονται ολο και πιο εντονες. Δεν ξερω γιατι απο το 2007. Ισως γιατι ηταν μια παρομοια στιγμη στη ζωη μου: χωρις καποιον διπλα μου, με παρομοιες υποχρεωσεις και χωρις να ξερω ποιο θα ειναι το επομενο μου βημα. Ισως γι’αυτο να ερχονται φλασιες απο εκεινη τη συγκεκριμενη χρονια, και οχι απο αλλες, παρολο που δεν ηταν η τελευταια μου χρονια εδω προτου φυγω. Ισως παλι ο λογος να ηταν το οτι ηταν η πιο εντονη. Αλλα οι φλασιες απο τοτε δεν εσκαγαν με τη μορφη εικονων, οχι. Εσκαγαν με deja-vu, πολυ εντονα deja-vu συναισθηματικων καταστασεων της χρονιας εκεινης. Υπηρξαν στιγμες παλινδρομησης που ηθελα να βρεθω κοντα σε ατομα εκεινης της περιοδου, προκειμενου να νιωσω οτι τα πραγματα ειναι στη θεση τους. Αραγε ποτε θα ξεπερασω εκεινη τη χρονια που με σημαδεψε, και ολα οσα εγιναν;

Οι φλασιες συνεχιζουν να σκανε, αν και λιγοτερο εντονα πλεον, αλλα νομιζω οτι θα ακολουθησουν κι αλλες λογω της μουσικης, μολις αλλαξω το στερεο στο αμαξι. Αλλα δεν εχει να λεει αυτο. Παταω γερα στα ποδια μου, κοιταω μονο μπροστα και ειμαι καλα. Ειμαι ηρεμη. Δεν ξερω που θα με παει ο δρομος μου, αλλα θα τον βρω. Οπου κι αν με παει για καλο θα ειναι.

Ηρθα στην Αθηνα για καποια συγκεκριμενα πραγματα. Η μουσικη, παει καλα, αργα αλλα καλα, και θα παει εκει που ειναι να παει.

Οι παρεες, δεν υπαρχουν πια. Δυστυχως διαλυθηκαν. Αλλοι δουλευουν, αλλοι αποσυρθηκαν, αλλοι φαγωθηκαν μεταξυ τους. Αλλοι παλι δεν αποτελουν πλεον για εμενα σημειο αναφορας και δεν εχω δουλεια, ουτε κοινα πια μαζι τους. Κατεβαινω στα Εξαρχεια και μου ειναι σχεδον ξενα. Αλλα δε με πειραζει και τοσο η διαλυση της παρεας. Γιατι εχω ΦΙΛΟΥΣ. Εχω φιλους καλους, που με κανουν να χαζογελαω σαν ερωτευμενο γυμνασιοκοριτσο, οταν φερνω στο μυαλο μου σκηνικα που εχουμε ζησει μαζι και το ποσο αγαπιομαστε. Και ειμαι πολυ περηφανη που ειναι αυτοι οι ανθρωποι στη ζωη μου.

(Και γι’αυτο δεν ψαρωνω με τις ψευτοκουλτουριαρικες μαλακιες που μου λες εσυ, Τολακο. Δε θα σου πω για το Shakespeare γιατι χεστηκε η φοραδα στο αλωνι. Αν ειχες ομως παρακολουθησει, εστω και ΜΙΣΗ απο τις κουβεντες που κανω με τους ΦΙΛΟΥΣ μου… Που δε θα ειχες καταλαβει Χριστο με το στενο, κολλημενο μυαλο σου, που οσο κι αν λες οτι εχεις διαβασει δυστυχως δεν ανοιγει. Θα καταλαβαινες, οτι οταν εχω τετοιους ανθρωπους στη ζωη μου, οταν εχω συνηθισει να κανω τετοιες κουβεντες, να παιρνω τετοια ερεθισματα, να μοιραζομαι τετοια συναισθηματα και να κανω ερωτα με το μυαλο προτου κανω με το σωμα… θα καταλαβαινες οτι οι παπαριες σου δε μου λενε τιποτα. Δε με συγκινουν, ουτε καν με αγγιζουν. Εχω γνωρισει ανθρωπους σαν εσενα… ο πρωτος μου ηταν ετσι. Σας εμαθα. Σας βαριεμαι. Δεν προκειται να πεσω οταν ο αλλος προσπαθει να με ριξει προκειμενου να ανυψωθει στα ματια μου. Δε μου λες κατι. Το παιζεις μουσικαρα, αλλα αναθεμα κι αν θα μπορουσες να καταλαβεις τιποτα απο τη συναυλια που ημουν προχτες και που ειχα φτασει στην απολυτη εκσταση. Δε θα μπορουσες ποτε να το νιωσεις αυτο, δε θα μπορουσες ποτε να νιωσεις πραγματα που εχω νιωσει, γιατι εισαι απορροφημενος στον εαυτο σου οσο δεν παει, ψωναρα. Δε με αγγιζουν αυτα που λες. Οπως ειπε και η φιλη μου, εχω κανει πολλα πραγματα και οι βενταλιες που ανοιγουν πολυ ειναι κι αυτες που κανουν τον περισσοτερο αερα. Τι να μου πεις εσυ.)

Η αισθηση ασφαλειας που υποτιθεται οτι μου δινει το να ειμαι στη χωρα μου, στο δικο μου περιβαλλον… Αυτο κι αν ειναι ενα μεγαλο ανεκδοτο. Η χωρα μου παει κατα διαολου. Αορατα γκριζα δολια ανθρωπακια μου κλεβουν τα ονειρα, μερα με τη μερα. Γιατι εχω ζησει εξω, εχω δει πώς ειναι να εχεις ευκαιριες και δρομους ανοιχτους μπροστα σου. Εδω, μας τους κλεινουν στα μουτρα, επειδη ειναι μαλακες. Μας στερουν το μελλον μας, μας στερουν τις ελπιδες και τα ονειρα. Ομως εγω δε σταματω να ονειρευομαι, κουφαλες.

Ο ηλιος ομως… ο ηλιος… Την προηγουμενη εβδομαδα, βγηκα απο το σπιτι καποια στιγμη το μεσημεροαπογευμα. Εσκαγε ο τζιτζικας, η απολυτη χαυνωση. Ο ηλιος κυριολεκτικα με εκαιγε, απλα και μονο το να στεκομαι με εκανε σωματικα να υποφερω, τοση καψα. Θα μπορουσε να ηταν μαρτυριο. Κι ομως εκεινη τη στιγμη, ξερεις τι ηταν αυτο που ενιωσα;

Δικαιωση. Ενιωσα δικαιωμενη.

Ο ηλιος εκαιγε τα παντα γυρω μου, η ασφαλτος αχνιζε απο τη ζεστη, το δερμα μου τσουρουφλιζοταν, σε καμια περιπτωση δεν ηταν ενα ευχαριστο συναισθημα. Κι ομως εγω εκεινη τη στιγμη ενιωθα δικαιωμενη, για την επιλογη μου να ερθω εδω.

Γιατι τετοιο ηλιο δε θα εβρισκα πουθενα αλλου, ενω ολα τα αλλα μπορω να τα φτιαξω.

Ειμαστε στην ομορφοτερη χωρα του κοσμου, στο οικοπεδακι που κραταει ο Θεος για τη συνταξη. Προχτες, οταν βγηκαν τα αποτελεσματα που βγηκαν στις εκλογες, και ειδα για αλλη μια φορα τα ονειρα μου να πετανε μακρια απο μενα και να ισοπεδωνονται κατω απο μια τεραστια χοντρη σολα που λεγεται καπιταλισμος και υποδουλωση, οταν για αλλη μια φορα ενιωσα να τρωω την πορτα σα χαστουκι στα μουτρα μου, ηταν η πρωτη φορα που απο οταν γυρισα αναρωτηθηκα μηπως εκανα λαθος. Μηπως οι ευκαιριες που αφησα πισω ηταν πολυ καλες για να τις χασεις, αφου εδω δεν προκειται να μου προσφερθουν αντιστοιχες.

Οσο και να αναρωτιομουν ομως, βαθια μεσα μου ηξερα οτι εδω ειναι αυτο που ζηταω, και που με κανει να ειμαι ηρεμη.

Θα ηθελα να μπορουσα να σας παρω ολους, να σας φερω να ζησετε εδω. Να πηγαινουμε για σουβλακια και μεζεδες, να μαζευομαστε στο σπιτι μου για επιτραπεζια ή ξερωγωτιαλλο και να τα πινουμε και να χασκογελαμε, να παμε ολοι μαζι στη Μανη. Μου λειπετε πολυ.

Αλλα ξερεις τι; Τιποτα δε με εμποδιζει να φυγω οποιαδηποτε στιγμη στο μελλον το θελησω. Αλλα μεχρι τοτε, Ελλαδα, κλεινε μου εσυ την πορτα στα μουτρα οσες φορες θελεις. Εγω ειμαι εδω για να κανουμε την αλλαγη μαζι.

Γιατι εγω δε γυρισα για κανενα Σαμαρα και για κανεναν αλλο μαλακα. Γυρισα για τα γιασεμια, τις νεραντζιες και τις παρεες στα μπαλκονια.

Αυτη ειναι η Ελλαδα μου, και οσο και να προσπαθειτε να με διωξετε, δε φευγω.

Σ’αγαπω, Ελλαδα. Σ’ευχαριστω για τον ηλιο σου, τη θαλασσα, τα νησια και για αυτες τις ομορφες μερες.

Καβουρια στις τσεπες

Published 13 by yvris

Ακολουθουν πραγματικες ιστοριες απο γνωστους κα μη, οι οποιοι αγαπανε τοσο πολυ τα καβουρακια που τα κουβαλανε και μαζι τους στις τσεπες τους!

Περιπτωση 1: Ολλανδια, 2005. Συμφοιτητης Ολλανδος με ψηνει να βγουμε, οποτε λεμε να παμε ενα σινεμαδακι. Σαν σωστος τζεντλεμαν (!) πληρωνει τα εισιτηρια του σινεμα και για τους δυο μας. Για να το ισοσταθμισω εγω, πληρωνω τα ποπ-κορν και τα αναψυκτικα. Τελειωνει η ταινια, πηγαινουμε σε ενα μπαρακι με λαηβ, πληρωνω την εισοδο και για τους δυο μας και κερναω το πρωτο ποτο. Ε νομιζω το ισοσταθμισα αρκετα! Οταν ερχεται η ωρα να παρουμε 2ο ποτο και ειναι η σειρα του να πληρωσει, λεει «να παρουμε ενα μισο μισο; δε θελω να πιω πολυ!»

Ε ας πουμε οτι ειμαι πολυ καχυποπτη. Παμε με τον ιδιο, αμεσως μετα απο μαθημα, στο κυλικειο της σχολης για καφεδακι. Εγω κατουριεμαι σε σημειο που κοντευω να σκασω, αρα με το που μπαινουμε μεσα τρεχω στο μπανιο με σκοπο να παραγγειλω βγαινοντας. Αυτος, επειδη ειπαμε οτι ειναι και τζεντλεμαν, με ρωταει πανω στην τρεχαλα τι θελω να μου παραγγειλει, οποτε απο την πορτα της τουαλετας του φωναζω «ενα καπουτσινο». Ξαλαφρωνω και κανω να γυρισω στο ταμειο να πληρωσω τον καφε μου, οπου ξαφνικα τον βλεπω με το που με βλεπει να ερχομαι, να βαζει το πορτοφολι του στην τσεπη του. Ε εκει ξενερωσα. Δεν ημουν ποτε η γκομενα που περιμενα να με πληρωνουν οι αντρες, αλλα οχι να περιμενει και ο μαλακας να πληρωσω και τους δικους του καφεδες, ετσι χωρις να το’χουμε πει! Του την εσκασα ομως ωραια, γιατι εκει τα πηρα! Παω στο ταμειο που ηταν αυτος, τσουπ παιρνω τους καφεδες αγκαζε και του λεω: «Αχ, τι ευγενικο που ηταν εκ μερους σου να παραγγειλεις! Θα παω εγω τους καφεδες στο τραπεζι τοτε!» Και τσουπ, την κανω χωρις να τον πληρωσω. Πληρωνει αυτος, κι ερχεται στο τραπεζι ξενερωμενος με κατι μουτρα ως το πατωμα, γκρινιαζοντας: «Πω πω, πώς φευγουν ετσι τα λεφτα. Σημερα το πρωι μου εδωσε η μανα μου ενα εικοσαρικο, και παει ηδη εξανεμιστηκε». Σημειωτεον, ειναι που ειναι φτηνα στην Ολλανδια, ηταν και κυλικειο σχολης, ο καφες πανω απο 1,5 ευρω δεν ειχε!!

Επομενο σκηνικο με τον τυπο, ετοιμαζομαι να επιστρεψω Αθηνα γιατι ερασμους τελος, και βγαινουμε για αποχαιρετιστηριο καφε/ποτο (ενδιαμεσο δεν υπηρξε, χεχε). Παιρνω εγω μια ζεστη σοκολατα κι αυτος μια μπυρα. Μεχρι να κρυωσει η σοκολατα να την πιω, εχει κατεβασει αυτος τη μπυρα, ειναι και γερα ποτηρια οι βορειοι! Τον λεω «θες να παραγγειλουμε μια δευτερη;» «Οχι, μωρε» μου λεει, «καλα ειμαι». «Μην ανησυχεις» του λεω, «κερναω εγω! Αφου ειναι το αποχαιρετιστηριο!» «Α ναι;» λεει; «Τοτε να παρω!» Και παραγγελνει μια δευτερη!

Σε αλλη συζητηση μου ειχε πει οτι δε λουζοταν συχνα, γιατι του ειχε πει λεει η μαμα του να μην ξοδευει πολυ σαμπουαν. Σημειωση 1: Ο τυπος ειχε τοσο αραιο και κοντο μαλλι, που σχεδον δεν ειχε μαλλι. Σημειωση 2: Ο μπαμπας του ηταν εφοπλιστης.

Περιπτωση 2 λοιπον. Αθηνα 2012, ο ιδιος ελεεινος πεφτουλας για τον οποιο ξαναμιλησαμε εδω!

Στη φαση που ακομα προσπαθει να με ψησει, εχουμε βγει παρεα 4 ατομα, ο κολλητος μου, εγω, αυτος κι ενας φιλος του. Εχουμε αραξει σε μαγαζακι οπου εχουμε πιει απο 1-2 ποτα. Σε καποια φαση λεει ο φιλος του, τι θα κανουμε; να παρουμε αλλο ενα ποτακι ή να φυγουμε; Ο τυπος ηθελε να κατσει κι αλλο για να με ψησει, αλλα μην τυχει και ξοδευτει, οποτε λεει «Ασε μωρε, ας κατσουμε λιγο ακομα κι ας μην παρουμε». Καρμπον της προηγουμενης περιπτωσης, λεει ο φιλος «Ελα, παρε, το κερναω εγω!» Και λεει ο αλλος «Οκ τοτε»!!

Ας μην βιαστουμε να κρινουμε, ομως. Μπορει να μην ειχε λεφτα πανω του. Μπορει να ειναι ετσι με το φιλο του, μια να κερναει ο ενας μια ο αλλος. Ας δουμε γενικοτερα τι παιζει. Με τον ιδιο, λοιπον, εχουμε βγει με αλλη παρεα, στην οποια μια κοπελα εχει τη γιορτη της. Παμε σε μεζεδοπωλειο/ρακαδικο, και γενικα εχει πεσει η ατακα στα αστεια οτι αυτη θα μας κερασει για τη γιορτη της, το οποιο δε νοειται διοτι η κοπελα ειναι και ανεργη! Ε τελικα συμφωνουμε οτι θα κερασει αυτη τα ποτα και θα πληρωσουμε εμεις τα φαγητα ή κατι τετοιο, για να μην μεινει αφραγκη στη γιορτη της η κοπελα! Ερχεται το λεπον ο λογαριασμος, και τον παιρνει ο τυπος και κανει το εξης αστειακι: «Α, για να δουμε, ποια ειναι πιο ακριβα, τα ποτα ή οι ποικιλιες, για να τα πληρωσεις εσυ και να πληρωσουμε εμεις τα αλλα!»

Οκ, θα μπορουσε να ειναι καλοπροαιρετο αστειακι, ας μην ειμαι τοσο αυστηρη με το παιδι. Ε, εκεινη τη βραδια που περιεγραψα στο παραπανω ποστ, ειχαμε πει οτι και καλα θα βρισκομασταν στην περιοχη του και θα πηγαιναμε προς παραλια. Νταξ ειπαμε, σκοπο το παιδι να παμε στην παραλια δεν ειχε, αλλιως δε θα με ειχε υποδεχτει με διχαλο και με μπιχλιτσα στα ποδοδαχτυλα. Αλλα σε καποια στιγμη που πηγε να ξεκαρφωθει και λεει «να αραξουμε λιγο και παμε παραλια μετα», προσθετει: «Να παμε ομως με το δικο σου, γιατι εγω δεν εχω βενζινη». Σημειωση: Οδηγει μηχανη!

Ρε καραγκιοζη, εξηνταβελονη τσιγκουναρε, ποσο θα καψει η μηχανη σου για να παει απο τη Νεα Σμυρνη στο Φαληρο; Και γκομενα υποτιθεται οτι θες να βγαλεις βολτα, γιατι δε φροντιζεις να εχεις βαλει λιγη βενζινη μεσα; Αλλα εδω θε μου πεις δεν ειχε φροντισει τα στοιχειωδη: και βρωμιαρης/αμπανιαριστος ηταν, και με ταραξε στην προσβολα ολο το βραδυ. Αυτα τα πιο εκλεπτυσμενα θα σκεφτοταν; Θελει και λιγο νοημοσυνη για να περασουν απο το μυαλο σου, αν εισαι ντιπ για ντιπ ηλιθιος δε γινεται!

 

Περιπτωση 3: Προκειται για ατομο που δεν το γνωριζω προσωπικα, αλλα βρισκω τις ιστοριες που εχω ακουσει γουστοζικες! Ο συγχρονος Σκρουτζ ειναι συναδελφος φιλου που δουλευει σε τραπεζα. Συνηθιζουν οσοι ειναι στο τμημα του, καθε Παρασκευη μετα τη δουλεια να μαζευονται σε ενα μπαρακι και να πινουν μπυρες να χαλαρωσουν. Η φαση ειναι οτι πρωτα παραγγελνει ενας μια γυρα μπυρες για ολους και πληρωνει επιτοπου, μετα ενας αλλος το ιδιο κλπ, ετσι ωστε στο τελος της βραδιας ολοι να εχουν κερασει απο μια γυρα μπυρες αντι να πληρωνουν ο καθενας το ποτηρι του με το που ερχεται.

Ε λοιπον, ο συγκεκριμενος τυπος καθε φορα που παραγγελνει τη δικη του γυρα, και πριν ερθει στο τραπεζι και αναγκαστει να πληρωσει, προφασιζεται παντα μια δικαιολογια και φευγει! Μια φορα δεν εχει πληρωσει μπυρες!

Ακουστηκε, δε, απο μια κοπελα με την οποια βγηκε ραντεβου (φιλη συναδελφου του), οτι εκει που τρωγανε στο εστιατοριο, οταν ηρθε η σερβιτορα με το λογαριασμο, αυτος απλα γυρισε και κοιταζε απο την αλλη. Οχι κανοντας οτι δεν την ειδε, αλλα αγνοωντας τη στα μουτρα της! Χωρις να πει κατι! Η κοπελα που βγηκε ραντεβου μαζι του ενιωσε πολυ αμηχανα εκεινη τη στιγμη, οχι οτι περιμενε να πληρωσει αυτος αλλα εστω μισα μισα, ενω αυτος δε μιλουσε καθολου. Τελικα πληρωσε, και εννοειται πως τον εκανε ρομπα στο φιλο της και δεν ξαναβηγκε μαζι του μετα!

Δεν καταλαβαινω αλλα χορευω!

Published 9 by yvris

Με αφορμη το Ai Se Eu Te Pego, μου ηρθαν στο μυαλο σημερα ολα τα ακαταλαβιστικα καλοκαιρινα χιτακια που εχουμε κατα καιρους χορεψει σαν τρελοι, και τραγουδησει απο πανω τα λογια χωρις να εχουμε ιδεα τι στο διαολο λενε! Αρχιζω με το all time classic Macarena (το πιο νορμαλ βασικα) και συνεχιζω με κομματια που ειχατε ισως ξεχασει, αλλα στανταρ ξερετε! Enjoy!

1995: Macarena – Los del Rio (Kαλε δεν ηξερα οτι το τραγουδουσαν παππουληδες!):

1998: Witch Doctor – Cartoons (το ειχε σκισει τοτε ο Jeronimo Groovy!)

2002: Huun Huur Tu – Eki Attar

2002: Las Ketchup – Ketchup Song (Asereje)

2002: Chuchuka – Axe Bahia

2003: Mundian To Bach Ke – Punjabi MC

2003: Papi Chulo – Lorna

2006: Dragostea Din Tei (Numa Numa Song) – O-Zone

2007: Chakaron Makaron – El Mundo

2007: Ievan Polka (Holly Dolly) – Loituma

2008: To Krasaki tou Tsou! (EΠΙΚΟ!!!) Aπο το soundtrack του Kill Bill.

2010: Waka Waka – Shakira

και φυσικα 2012: Αi Se Eu Te Pego!

Update! 2012: Gangnam Style! Aυτα τα τραγουδια δε θα σταματησουν ποτε να βγαινουν…

Bonus track απο τα παλια:

Αν ξεχασα κανενα (hint: κοιταξτε απο Γιουροβιζιον και Μουντιαλ) θυμιστε το μου στα σχολια και θα το περιλαβω στη λιστα, μεχρι τοτε ελπιζω να περασατε καλα και να ριξατε αρκετο γελιο παρεα με απανωτα «τι θυμηθηκε ρε!»

ΥΓ. Τα τραγουδια τα εβαλα οχι απαραιτητα με τη χρονολογια που βγηκαν, αλλα με αυτη που εγιναν μοδα στην Ελλαδα. Φιλια!

Ψωναρες..

Published 6 by yvris

Σκηνικο που μου συνεβη στο 1ο ετος του πανεπιστημιου:

Προκειμενου να αποδειξω στον εαυτο μου και στη μαμα μου οτι ειμαι ανεξαρτητο κοριτσακι και μπορω να τα καταφερω και μονη μου, αλλα και επειδη ειχα βαρεθει να ζηταω λεφτα και να δινω λογαριασμο για το τι θα τα κανω και να πρεπει να λεω κι ευχαριστω, με το που περασα λοιπον στο πανεπιστημιο επιασα δουλεια ως ταμιας σε φαστφουνταδικο γνωστης αλυσιδας.

Συμβαινει λεπον ενα βραδυ και σκανε εκει περα 2 συμμαθητριες μου απο το Λυκειο, οι οποιες ηταν σε φαση κλικας (σε κανω παρεα με βαση τα ρουχα που φορας, οσοι δεν ειναι φιλοι μου τους κοιταζω αφ’υψηλου κλπ). Πώς ειναι η φαση the plastics? Κατι τετοιο, χωρις τα σιλικονατα βυζια και τα πλατινε μαλλια αλλα ολα τα υπολοιπα.

Oκ το πιασατε το νοημα. Λοιπον η μια απο τις δυο ερχεται προς το μερος μου με ενα τεραστιο χαμογελο, του τυπου  «πωωω τυχη! τωρα θα σε γαμησω!» (ε ναι, γενικα δε με συμπαθουσαν στο σχολειο μου γιατι τα εκραζα λιγο αυτα). Και αρχιζει ο γαματος διαλογος:

Αυτη: -Υβριιιιιιιις! Τι κανειιιις;! (με τσιριχτη μακροσυρτη φωνη στυλ «χαιρομαι και καλα που σε βλεπω αλλα βασικα γιατι σ’επιασα»)

Εγω (χωρις πολλη ορεξη, για να κοψω την κουβεντα): – Καλα μωρε, εδω στον αγωνα, εσυ;

Αυτη: -Ε, εγω, πανεπιστημιο!

Εγω: -Αντε ρε μπραβο, συγχαρητηρια, πού μπηκες;

Αυτη (εξακολουθωντας να χει υφακι): -Νομικη!!!

Εγω: -Αντε ρε μπραβο, ναι, το θυμαμαι οτι νομικη ηθελες, πού, εδω Αθηνα;

Αυτη (με λιγο λιγοτερο υφακι): – Εεε οχι, Κομοτηνη…

Εγω (προσπαθωντας να το σωσω): – Α ναι; γαμω! εχω ακουσει οτι ειναι και πολυ φοιτητουπολη! Θα πρεπει να τα περνας ζωη και κοτα εκει πανω!

Αυτη (πολυ πιο μαζεμενη τωρα): – Εεεε βασικα δεν παταω εκει, εδω μενω, απλα ανεβαινω για τις εξεταστικες…

Κατα τ’αλλα, «εγω Πανεπιστημιο»! Βρε αντε και γαμησου, ζωαδι!

 

Χρονια πολλα…

Published 2 by yvris

5 χρονια πριν, σε γνωρισα διδυμακι μου. Μου ειπες ενα ανεκδοτο, και πηγαμε για μια βολτα στο Μοναστηρακι, στα παλαιοβιβλιοπωλεια. Ουτε και ηξερα τοτε τι θα γινοσουν για μενα. Σ’ευχαριστω. Για το ανεκδοτο, για τη βολτα, για ολα οσα ακολουθησαν.. το μεγαλυτερο κομματι του εαυτου μου.

..this bloody something
That freaks me out until the night makes me shout «I love you».

Χρονια πολλα, γλυκια μου καρδουλα.

Κομματοσκυλα

Published 2 by yvris

Ιστορια απο τις προσφατες φοιτητικες εκλογες:

Φιλος που ειναι σε σχετικα μεγαλο ετος, προσεγγιζει κατα τη διαρκεια του εξαμηνου γνωστο του πασπιτη, μπας και του βρισκονται τιποτα σημειωσεις για καποια μαθηματα που ηθελε να δωσει. «Τι να σου πω ρε φιλαρακι», του λεει ο πασπιτης, «δεν εχω».

Μια βδομαδα πριν τις εκλογες, χτυπαει τηλεφωνο, ποιος ειναι, ο πασπιτης! «Ελα», του λεει, «για πες μου, ποια μαθηματα ειναι αυτα που μου λεγες οτι ηθελες; Να κοιταξω μπας και τα χουμε!». Του λεει το φιλαρακι μας τα ταδε, ταδε, ταδε μαθηματα. «Ωραια», λεει ο εκπροσωπος των φοιτητων, «την αλλη βδομαδα που θα κατεβεις να ψηφισεις, περνα να τις παρεις!» (το μαστιγιο και το καροτο).

Κατεβαινει ο φιλος μας την επομενη βδομαδα να ψηφισει, τσουπ να σου και ο κομματικος μας φιλαρακος. «Ψηφισες;» λεει, «Οχι ακομα» απανταει ο φιλος. «Ωραια», λεει, «πηγαινε να ψηφισεις και μολις τελειωσεις πηγαινε στο φωτοτυπαδικο διπλα στη σχολη, πες το ονομα σου και θα σου δωσουν εκει ενα πακο που σε περιμενει».

Παει λοιπον ο φιλος μας στο φωτοτυπαδικο και πραγματι, βλεπει εκει περα μια σακουλα με το ονομα του, η οποια εγραφε πανω (ας πουμε) «Γιωργος Παπαδοπουλος, 16€».

Τρωει εκει το πρωτο ξενερωμα (ειναι που θα του εδινε τις σημειωσεις ο αλλος), τεσπα πληρωνει το ποσο, και τελικα δεν ηταν και τα μαθηματα που ηθελε!