Αρχείο

All posts for the month Ιουνίου 2009

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ…

Published 3 by yvris

Δεν έχω τηλεόραση, και εφημερίδες διαβάζω πολύ επιλεκτικά, για την ενημέρωσή μου εμπιστεύομαι πολύ συγκεκριμένες πηγές – περίμενα έτσι ότι θα είχα απαλλαγεί από  κάποιες φράσεις-κλισέ που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στα «μέσα». Οι οποίες εκτός του ότι καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα, έχουν καθιερωθεί ως αυτονόητες, ενώ δεν έχουν κανένα νόημα. Όμως μάταιες οι προσδοκίες μου: πλέον ο καθένας τις επαναλαμβάνει και τις βάζει στο στόμα του αβίαστα, με έντονη πολλές φορές αγανάκτηση, χωρίς καν να έχει σκεφτεί για τι ακριβώς πράγμα μιλάει. Ο ρόλος των ΜΜΕ είναι γνωστός, ακόμα και στους μαθητές του λυκείου, και είναι το να κατευθύνουν την κοινή γνώμη σύμφωνα με τα συμφέροντα του κάθε μεγαλοϊδιοκτήτη τους. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε, αντί να αναμασάμε τα ίδια, να βάλουμε μπροστά ένα φίλτρο και να σκεφτούμε προτού το χωνέψουμε, την επόμενη φορά που θα ακούσουμε για:

Το άβατο των Εξαρχείων:

Μάθαμε λοιπόν στις ειδήσεις ότι τα Εξάρχεια «είναι άβατο». Και καλά να ακούς τον Εισαγγελάτο να φωνάζει μαινόμενος στο δελτίο του ότι πρέπει να διαλυθεί, ή να το διαβάζεις στην εφημερίδα του Λαμπράκη. Τι γίνεται όμως, όταν ένας αρκετά στενός σου συνεργάτης και φίλος επαναλαμβάνει τις ίδιες αηδίες, ότι τα Εξάρχεια είναι γκέτο;

Κι εγώ που νόμιζα ότι πρόκειται για γειτονιά.. με τους κατοίκους της, τα σπίτια της, τα γραφεία της, τις πλατείες της, και τα (μάλλον παραείναι πολλά) μαγαζιά της! Δηλαδή ένα κάρο άτομα που μένουν εκεί, ένα κάρο δικηγόροι, μαγαζάτορες και εργαζόμενοι που έχουν εκεί τη δουλεία τους και πηγαίνουν κάθε μέρα, και αυτοί στο γκέτο ανήκουν; eksarxeia4Ή μήπως τους εμπόδισε ποτέ κανείς από τους «άλλους», αυτούς που «ανήκουν στο γκέτο»; Στο «γκέτο» εντάσσονται και τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ; Και οι αστυνομικοί, που δεν μπορούν οι καημένοι να πατήσουν εκεί πέρα (που τόσοι μαζεμένοι δε βρίσκονται σε καμιά άλλη περιοχή παρεμπιπτόντως), πώς έριξαν τα δακρυγόνα στη γειτονιά, προκαλώντας την αντίδραση των κατοίκων; Εξ αποστάσεως; Πώς σκότωσαν τον Αλέξανδρο; Σωστά, από το Παγκράτι με εξοστρακισμό.

Aλήθεια, όσοι μιλάνε για το άβατο και το γκέτο των Εξαρχείων, έχουν πατήσει έστω και μία φορά στα Εξάρχεια; Ή τα λένε και αυτοί εξ αποστάσεως, όπως ο φίλος μου; Ή μάλλον, τώρα που το θυμάμαι καλύτερα, αυτός είχε πατήσει μία φορά – μαζί είχαμε πάει. Για δουλειά. Και απ’όσο θυμάμαι δεν έπαθε τίποτα.

 

Το πανεπιστημιακό άσυλο: ένα άντρο κουκουλοφόρων. Να καταργηθεί πάραυτα!

Αυτό κι αν είναι θέμα που παίζει και είναι πάντα επίκαιρο. Για το άσυλο έχουμε διαβάσει και ακούσει κατά καιρούς όλων των ειδών τις έγκριτες αηδίες. Ότι είναι ορμητήριο παράνομων πράξεων, και όσοι το υποστηρίζουν είναι κακοί κουκουλοφόροι. Ότι το καταλύουν εξωπανεπιστημιακά στοιχεία, τα οποία το καταλαμβάνουν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των καημένων των φοιτητών για να τελέσουν πράξεις βίας. Ότι το βράδυ δεν ισχύει ή δε θα έπρεπε να ισχύει. Ότι πρέπει να καταργηθεί εντελώς. Ότι δεν προσφέρει τίποτα στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και εκτός αυτής, και ότι σε καμία άλλη (ανεπτυγμένη) χώρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο οπισθοδρομικό. Και το κορυφαίο που ακούσαμε τελευταία, ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα μπορεί να το περιφρουρεί, όπως απέδειξε στην πορεία της 9/1.

Λοιπόν, προτού επαναλάβετε τις παραπάνω φράσεις, κουνώντας το κεφάλι με ύφος «ε μα κάτι πρέπει να γίνει πια!», σκεφτείτε πόσο στέκει η καθεμία από αυτές. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι παράνομες πράξεις μπορούν μια χαρά και όμορφα να τελεστούν και εκτός ασύλου, και εάν ήταν το θέμα αυτό, δε νομίζω να κόπτονταν τόσο υπέρ του ακόμα και οι «νομοταγείς» φοιτητικές παρατάξεις. Επίσης το μόνο που περιφρουρήθηκε στην πορεία της 9/1 ήταν η αστυνομική ασυδοσία και απρόκλητη βία κατά πολιτών. Όσο για τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες (που τις φτάσαμε σε όλα τα άλλα, πχ. διαχείριση απορριμμάτων, και μας έμεινε το άσυλο για να γίνουμε και εμείς Σουηδία), αυτό που παρατηρούμε στα πανεπιστήμια είναι ελάχιστη ή μηδενική πολιτική έκφραση στην καλύτερη περίπτωση, κάμερες στα πανεπιστήμια και ακόμα και συλλήψεις φοιτητών για την έκφραση διαφορετικής άποψης, όπως έγινε πρόσφατα στη Σουηδία σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας για το Παλαιστινιακό!asylo

Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι στο στόχαστρο της εξουσίας ακόμα και από πριν θεσμοθετηθεί (μια απλή αναζήτηση στο google το αποδεικνύει), και υπάρχει λόγος! Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών στην πράξη, και όχι μόνο η ακαδημαϊκή ελευθερία αλλά η πολιτική, οι εστίες κοινωνικής αντίστασης, η έκφραση διαφορετικής πολιτικής άποψης από την κυρίαρχη και η επαφή περισσότερων ανθρώπων με αυτή, είναι πράγματα που η εξουσία δεν τα θέλει για προφανείς λόγους, και αφού έχουν εκλείψει γενικώς, επεκτείνεται η εξάλειψή τους και εντός του ασύλου. Τα πανεπιστήμια δεν είναι ορμητήρια κουκουλοφόρων, αλλά μετατρέπονται σε ορμητήρια εταιρειών, παράγοντας πλαστές έρευνες και ελλιπή εκπαίδευση κατευθυνόμενη από τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι της κοινωνίας. Ο χώρος για αντίδραση όπου δε θα μπορούν να επέμβουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί διατήρησης της εξουσίας είναι επικίνδυνος και δεν πρέπει να μείνει.

Βέβαια μπορεί να μου πείτε «κοιτάξτε τη δουλειά σας και τις σπουδές σας και αφήστε τώρα την πολιτική στα πανεπιστήμια». Σε αυτήν την περίπτωση παρακαλώ πετάξτε το παρόν έντυπο, μη σας χαλάσει την ησυχία, και επιστρέψτε στη δική σας δουλεία. Και μην κοιτάξετε τίποτε άλλο πέρα από αυτήν. Η κοινωνία όπου ζούμε είναι πανέμορφη και κάπως έτσι έγινε.

Ο Τσίπρας δε θέλει το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού

Το θέμα είναι το εξής: Υπάρχει μια μεγάλη εγκαταλελειμμένη έκταση στην περιοχή του Ελαιώνα, η οποία υποτίθεται ότι ή καλό θα ήταν να γινόταν χώρος υψηλού πρασίνου. Το σχέδιο όμως που παρουσίασε ο δήμος περιελάμβανε την μεταφορά εκεί του γηπέδου του ΠΑΟ και την ταυτόχρονη ανέγερση νέου δημαρχιακού μεγάρου και φυσικά ενός ακόμα υπερ-εμπορικού κέντρου (γιατί περισσεύουν τα λεφτά του κόσμου και δεν έχει πού να ψωνίσει). Αυτό όμως, εκτός του ότι επιβαρύνει την περιοχή με επιπλέον τσιμέντο (που πράγματι μας λείπει από την Αθήνα!) χρειάστηκε και «ειδικές» νομοθετικές ρυθμίσεις, αφού παραβαίνει την ισχύουσα νομοθεσία.

Ο αξιότιμος δήμαρχος Αθηναίων Κακλα-money, ο οποίος αποπροσανατολίζει και παραπληροφορεί με κάθε ασυλία από τα καθεστωτικά μέσα προσπαθώντας να εξυπηρετήσει με το αζημίωτο τον φίλο του τον Βωβό, συναντά την αντίδραση των κατοίκων των γύρω περιοχών, μαζικότερη από ό,τι περίμενε. Σκαρφίζεται λοιπόν την εξής επικοινωνιακή τακτική: Πρώτον, επιχειρεί να στρέψει εναντίον των κατοίκων τους οπαδούς του ΠΑΟ (και ταυτόχρονα να κερδίσει και κανα ψηφαλάκι), συστηματικά δηλώνοντας ότι εναντιώνονται στην κατασκευή του γηπέδου, αποκρύπτοντας την προσφυγή τους εναντίον της ανέγερσης του εμπορικού και της αύξησης των όρων δόμησης. Δεύτερον, βαφτίζει την μαζική αυτή αντίδραση ως κομματική αντίδραση του Τσίπρα, για να μη δώσει κανείς σημασία θεωρώντας το κοκορομαχία μεταξύ πολιτικών.

Δε με ενδιαφέρει καθόλου το αν ο Τσίπρας θέλει ή όχι την ανέγερση του γηπέδου ή του εμπορικού («εμείς δεν είπαμε ποτέ να μη γίνει το γήπεδο, εμείς το εμπορικό δε θέλουμε») γιατί και αυτός τα ψηφαλάκια των οπαδών θέλει. Με ενδιαφέρει που απαξιώνεται έτσι μια μαζική αντίδραση πολιτών της Αθήνας στην αυξανόμενη τσιμεντοποίηση και πέφτει σε επίπεδο μικροκομματικών παιχνιδιών. Αλλά φυσικά, ό,τι αντιτίθεται στα σχέδια του κυρίου δημάρχου, είναι μειοψηφίες που δεν θέλουν το καλό του τόπου. Διότι αυτό που μας λείπει, κυρίες και κύριοι, δεν είναι το πράσινο, όοοχι. Είναι ένα ακόμα εμπορικό. Θα πηγαίνετε εκεί και θα ξεχνάτε το πράσινο. Άμα θέλετε θα σας βάλουμε και γλάστρες με πλαστικά φυτά μέσα.Copy of tsipras

Και στο τέλος τέλος, και να μη γίνει το νέο γήπεδο, εμένα ποσώς με ενδιαφέρει. Σε τι ακριβώς χρειάζεται ένα νέο γήπεδο, ενώ ήδη υπάρχουν τόσα στην Αθήνα (αυτή τη στιγμή μια χαρά εξυπηρετούνται οι ομάδες) δεν μπορώ να το καταλάβω. Επειδή η επιχείρηση του Βαρδινογιάννη θα πληρώνει παραπάνω; Ή επειδή οι και καλά «φίλαθλοι» δε θα χαίρονται να κερδίζει η ομάδα «τους» στο δικό «τους» χώρο; Για λόγους που επίσης δεν μπορώ να καταλάβω! Σας αρέσει τόσο πολύ το ποδόσφαιρο, κύριοι, και κόπτεστε τόσο πολύ για το αγαπημένο σας άθλημα; Ε, μαζευτείτε δέκα και πηγαίνετε να παίξετε! Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό λόγω κινητικών προβλημάτων, ή επειδή απλά σας αρέσει να βλέπετε μπάλα; Ε πηγαίνετε να δείτε τα παιδιά σας που παίζουν τα απογεύματα στριμωγμένα και με το φόβο μην τα πατήσει κανένα αμάξι. Τουλάχιστον εκεί το αποτέλεσμα δε θα είναι στημένο. Τέτοιους χώρους να ζητήσετε, αφού τόσο αγαπάτε τον αθλητισμό: χώρους παιχνιδιού και άσκησης για εσάς και τα παιδιά σας, όχι για μια ακόμα ανώνυμη εταιρεία. Χώρους που θα έχετε πρόσβαση χωρίς να πληρώνετε για να δείτε άλλους να παίζουν, αλλά για να παίξετε οι ίδιοι. Σκατά στις ομάδες, σκατά και στο επαγγελματικό «ποδόσφαιρο».

Ο Ομπάμα θα φέρει την αλλαγή

Ο Ομπάμα είναι μια από τις πιο καλοστημένες επικοινωνιακές φούσκες, τολμώ να πω η πιο επιτυχημένη των ημερών μας. Και εντάξει, τα Αμερικανάκια ψηφίσανε το μαύρο τους πρόεδρο και τώρα περιμένουν-ελπίζουν στην αλλαγή του. Εμείς εδώ, πάλι, ποια ακριβώς αλλαγή περιμένουμε να μας φέρει ο Ομπάμα, και είμαστε συνέχεια στο «για να δούμε τι θα κάνει»;

Να σας πω εγώ τι θα κάνει: Απολύτως τίποτα. Είναι γεγονός και όχι θεωρία συνωμοσίας το ότι δεν κυβερνούν οι πολιτικοί. Αυτό που κάνουν είναι κατ’επίφαση να θεσπίζουν τους νόμους που τους υπαγορεύουν οι επιχειρήσεις, ούτως ώστε να κυβερνούν οι ίδιες «νόμιμα» (ακολουθώντας δηλ. το νομικό πλαίσιο που έφτιαξαν). Όλο αυτό βαφτίζεται «κοινοβουλευτισμός» και «δημοκρατία», για το οποίο μας γίνεται μια πλύση εγκεφάλου από μικρά ότι είναι κάτι καλό, και έτσι κάθε 4 χρόνια πάμε και ψηφίζουμε όλο χαρά και μένουμε ήσυχοι ότι «συμμετείχαμε στα κοινά και για φέτος», ότι «τιμήσαμε αυτούς που έχυσαν αίμα για να έχουμε εμείς σήμερα αυτό το δικαίωμα» και ότι «ασκήσαμε εξουσία με την ψήφο μας». Μετά πάμε σπίτι μας, ανοίγουμε την τηλεόραση, αράζουμε στον καναπέ και περιμένουμε την «αλλαγή».superman

Όπως έχετε καταλάβει, το θέμα μου δεν είναι το αν ο Ομπάμα θα φέρει την αλλαγή. Το θέμα μου είσαι εσύ, που αράζεις στον καναπέ σου και περιμένεις να έρθει κάποιος άλλος να σε σώσει. Ένας κούκος όμως δε φέρνει την άνοιξη, ακόμα και αν δεχτούμε ότι ο Ομπάμα είναι κούκος, διότι κάθε πολιτικός, για να φτάσει εκεί που έφτασε σημαίνει ότι κάποιους εξυπηρετεί, ενώ στην απίθανη περίπτωση να είναι άμεμπτος και καλοπροαίρετος, με τον α ή β τρόπο απλά θα φύγει από τη μέση. Τι σε κάνει λοιπόν να πιστεύεις ότι, αν δε διεκδικείς εσύ ο ίδιος τα δικαιώματά σου, θα τα διεκδικήσει ο Ομπάμα για σένα; Η λογική της ανάθεσης, που πάει πακέτο με την κουλτούρα του κοινοβουλευτισμού. «Κάποιος άλλος θα τα κάνει για μένα, κι εγώ στο μεταξύ κοιτάω τη δουλειά μου».

Λυπάμαι που σου το λέω, φιλήσυχε φίλε μου, αλλά η δουλειά σου αυτή είναι: να ασχολείσαι λίγο με το τι γίνεται γύρω σου. Οι «άλλοι», οι πολιτικοί, δεν το έκαναν τόσα χρόνια, και δε θα το κάνουν ούτε τώρα. Αν θες λοιπόν αλλαγή, άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα γύρω σου, γιατί έχει αρχίσει να γίνεται. Στις συνελεύσεις γειτονιάς σε Εξάρχεια, Αγία Παρασκευή και αλλού, στο πάρκο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος Χ. Τρικούπη και Ναυαρίνου, στις καταλήψεις δημόσιων κτιρίων με διεκδικήσεις και αιτήματα. Και η αλλαγή δε θα γίνει μόνη της, αλλά συλλογικά από αυτούς που τη θέλουν. Αν λοιπόν θέλεις αλλαγή, ξεκίνα από τη γειτονιά σου σήμερα – ή, να στο πω αμερικάνικα να γουστάρεις: Be the change you want to see in the world.

Πρέπει να φοβόμαστε τους Τούρκους και τους τρομοκράτες

Μέσα στο Γενάρη και το Φλεβάρη είδαμε στις ειδήσεις μια έξαρση των τουρκικών «παραβιάσεων» των «ελληνικών συνόρων» και μια αναταραχή στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, ενώ επίσης μετά τα δεκεμβριανά, τα δελτία έχουν ως κεντρικό θέμα τις αυξημένες τρομοκρατικές επιθέσεις. Ως προς το πρώτο, δε θα αναφερθώ στο θέμα του προϋπολογισμού και των κονδυλίων για «άμυνα», που πηγαίνουν στις εταιρείες όπλων. Το τέχνασμα όμως του «εξωτερικού εχθρού» κατεξοχήν χρησιμοποιείται από τις κυβερνήσεις σε περιόδους κρίσης (και δε νομίζω να αρνείται κανείς ότι διανύουμε περίοδο κρίσης τώρα), προκειμένου να συσπειρωθεί ο κόσμος γύρω από τη φιγούρα του πολιτικού αρχηγού, αποπροσανατολισμένος από τα πραγματικά προβλήματα και διεκδικήσεις.

Η προπαγάνδα περί τρομοκρατίας επιφέρει και αυτή παρόμοιο αποτέλεσμα, μόνο που αυτή προσφέρει στη κυβέρνηση και κάτι παραπάνω: το πάτημα να περιστείλει ακόμα περισσότερο τα δικαιώματά μας και τις ατομικές μας ελευθερίες εντείνοντας τον έλεγχο (προκαλώντας μάλιστα την απαίτηση των ίδιων των πολιτών για περισσότερη αστυνόμευση) με το πρόσχημα της ασφάλειας. Φυσικά περισσότερη «ασφάλεια» σημαίνει στην πράξη λιγότερη ελευθερία, και στοχεύει κατά κύριο λόγο όσους αποκλίνουν από το πρότυπο του υπάκουου, καταναλωτικού προβάτου και μπορεί να ξυπνήσουν και τους άλλους. Αποτέλεσμα είναι τραγικοί αντιτρομοκρατικοί νόμοι όπως ο τελευταίος, βάσει του οποίου διώκονται και ταλαιπωρούνται παιδιά 15 ετών στη Λάρισα! Αυτό μάλιστα λειτουργεί ως μέσο εκφοβισμού για οποιονδήποτε άλλο θελήσει να αντιδράσει, ακόμα και μέσα στα νόμιμα πλαίσια, επομένως στην ουσία ο αντιτρομοκρατικός νόμος είναι τρομοκρατικός, και τρομοκράτης είναι η κυβέρνηση.

Τα παραπάνω ιδεολογήματα λοιπόν το μόνο που κάνουν είναι να εξυπηρετούν τα σχέδια της εξουσίας και χρησιμοποιούνται κατά κόρον σε περιόδους κρίσης. Δε χρειάζεται να πάμε στη μακρινή ιστορία της ναζιστικής Γερμανίας για να το τεκμηριώσουμε, μια ματιά στην κατάσταση που επικρατεί στις ΗΠΑ μετά το χτύπημα της 11/9/2001 αρκεί. Μόνο που όταν συμβαίνουν στην Αμερική, εμείς υποτίθεται ότι τα αντιλαμβανόμαστε, και κοιταζόμαστε μεταξύ μας με νόημα κουνώντας το κεφάλι για τους Αμερικάνους, που τους κάνουν ό,τι θέλουν. Όταν συμβαίνουν εδώ; εθελοτυφλούμε και αφηνόμαστε και εμείς οι ίδιοι να μας χειραγωγούν. Γιατί;

edited

***************************

Σκοπός μου με το συγκεκριμένο κείμενο δεν είναι ούτε να δώσω απαντήσεις, διότι πολύ απλά δεν τις έχω, ούτε να συμφωνήσει μαζί μου όποιος το διαβάσει. Αλλά σε ένα πρώτο επίπεδο να συνειδητοποιήσει ότι καθημερινά τον βομβαρδίζουν με μαλακίες και να μην τις καταπίνει αμάσητες, ενώ σε ένα δεύτερο ενδεχομένως να προβληματιστεί και να σκεφτεί λίγο παραπέρα.

Μία από εμάς

Το κειμενο αυτο ειναι δικο μου και δημοσιευτηκε στο πρωτο τευχος του εντυπου brigada, πρωτοβουλιας απο την Καταληψη Κτηματος Πραποπουλου. To σκιτσο ειναι επισης δικο μου και τις εικονες τις εχω επεξεργαστει η ιδια.

Όλα ήταν στη θέση τους!

Published 3 by yvris

Όλα ήταν στη θέση τους!

Οι πεινασμένοι στην Αφρική. Οι «ειδικοί» στην τηλεόραση. Οι «κακοί» στη φυλακή. Οι «αναρχικοί» στα Εξάρχεια. Αυτοί που αποφασίζουν στη βουλή. Τα λεφτά μας στα δάνεια. Η αστυνομία στην επόμενη γωνία. Τα σπίτια μας στις τράπεζες. Οι εχθροί μας στην Τουρκία και τη Μακεδονία. Τα πάρκινγκ μας στα πάρκα.

Η ψυχαγωγία μας στα bar. Τα παιδιά μας στο σχολείο. Οι φίλοι μας στο Facebook. Η τέχνη στα μουσεία και στις γκαλερί. Οι επιθυμίες μας στις διαφημίσεις. Τα δέντρα μας χριστούγεννα στο Σύνταγμα. Η ομορφιά στα κέντρα αδυνατίσματος. O έρωτας στις 14 Φλεβάρη. Εμείς σε τέσσερις τοίχους.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΤΕΛΟΣ

 

ΖΩΗ ΜΑΓΙΚΗ

Οι πεινασμένοι στη βουλή, οι ειδικοι στα εξάρχεια, οι κακοί στα κέντρα αδυνατίσματος, οι αναρχικοί στα μουσεία και στις γκαλερί, αυτοί που αποφασίζουν στις 14 φλεβάρη, τα λεφτά μας χριστούγεννα στο σύνταγμα, η αστυνομία στην Αφρική, τα σπίτια μας πάρκα, οι εχθροί μας στο facebook, τα πάρκινγκ στις τράπεζες.

Η ψυχαγωγία μας στο σχολείο, τα παιδιά μας στα bar, οι επιθυμίες μας στην επόμενη γωνία, η τέχνη μας στα δάνεια (δεν πληρώνω, δεν πληρώνω),

 

Τα δέντρα μας στους δρόμους

Η ομορφιά στους δρόμους

Ο Έρωτας στους δρόμους

 

Εμείς;

Σε τέσσερις τοίχους;

                                                                  τα εξώγαμα του δεκέμβρη

 

Το κειμενο αυτο το βρηκα στο ιντερνετ, δεν ξερω ποιοι το εγραψαν αλλα μοιραστηκε στις 14/2/2009 και ειναι απο τα ωραιοτερα κειμενα που εχω διαβασει.. το αναδημοσιευω για να συμβαλλω στο να το δουν οσο το δυνατον περισσοτεροι.

a dream i had… 7/2/09

Published 3 by yvris

οχι αγαπητο μου κοινο το σημερινο κειμενο δεν ειναι χιουμοριστικο. ειναι ονειρικο, γιατι θα περιγραψω το ονειρο ακριβως οπως το ειδα. λυπαμαι για την απογοητευση.

για καποιο λογο που δε θυμαμαι ειχα βρεθει λεει στη βιβλιοθηκη του σχολειου που πηγα. τωρα για καποιο σεμιναριο ηταν, για καποια εκδηλωση, συζητηση, δε θυμαμαι. Αυτο που θυμαμαι ειναι οτι περνουσαμε ωραια και περασε η ωρα και εκλεισε η βιβλιοθηκη και δε μας ειχαν δει και μας κλεισανε μεσα. Ηταν λοιπον μια κλειστη βιβλιοθηκη με πολλα βιβλια και με ενα υπογειο με διαφορες αιθουσες σα διδασκαλιας, και μια παρεα νεων και ωραιων κλεισμενη μεσα. Η παρεα αυτη ηταν ετεροκλητη και οσο περναγε η ωρα αρχισα να ανακαλυπτω ολο και περισσοτερα ατομα που ηξερα. Ηταν και ατομα που δεν πολυχωνευα εκει μεσα, αλλα λογω της κοινης μας «παρανομιας» νιωθαμε ολοι να μας ενωνει ενα συνωμοτικο βλεμμα και δεν νιωθαμε τις αντιπαθειες.

Η μια απο τις αιθουσες ηταν σαν αμφιθεατρο και αποφασισαμε να ανοιξουμε το παραθυρο και να αφησουμε κι αλλο κοσμο να μπει μεσα, οποτε αρχισαν να μπαινουν απο το παραθυρο πολλα ακομα ατομα, αλλα γιατι ηταν οι φιλοι τους μεσα και ηρθαν για την παρεα, αλλα γιατι γινοταν φαση, αλλα γιατι γουσταραν την προσβαση στα βιβλια την οποια υπο κανονικες συνθηκες δε θα ειχαν, η θα ειχαν υπο περιορισμους, και αλλα γιατι απλα τους αρεσε το αντικανονικο του πραγματος και γουσταρανε την κοντρα. Σιγα σιγα μαζευτηκαμε πολλοι και η ατμοσφαιρα ηταν πολυ γιορτινη!

Μαζευτηκαμε στην αιθουσα-αμφιθεατρο και αρχισαμε να συζηταμε γενικα, ο,τι του ‘ρχοτανε του καθενα. Απο απλα νεα, τα οποια ομως οπως ξερουμε συχνα καταληγουν στο να εκφρασουμε τις αποψεις μας και να συμφωνησουμε η να διαφωνησουμε εποικοδομητικα. Σιγα σιγα αρχισαμε ολοι να εκφραζουμε πραγματα που μας ενοχλουσαν, μας δυσαρεστουσαν η μας ξενιζαν, χωρις να τσακωνομαστε η να γκρινιαζουμε, αλλα προτεινοντας εναλλακτικες στα κακως κειμενα των οποιων η εφαρμογη θα μας ευχαριστουσε περισσοτερο. (Καπου εκει μεσα στην αιθουσα ησουν και συ, με πλησιασες και με ρωτησες κατι, μου αγγιξες με τα ακροδαχτυλα σου το χερι, αλλα τραβηχτηκα σχεδον αμεσως και επειδη φοβομουν το αγγιγμα και το βλεμμα σου εφυγα γρηγορα μακρια.)

Αναλογα με το τι ευαισθητοποιουσε περισσοτερο τον καθενα επειτα χωριστηκαμε σε ομαδες. Οι ομαδες αυτες ονομαστηκαν ομαδες εργασιας, και η καθεμια ασχολιοταν με διαφορετικο αντικειμενο/θεμα προσπαθωντας να βρει τροπο να εφαρμοσει αυτες τις εναλλακτικες που προταθηκαν. Υπηρχε ομαδα μουσικης, ομαδα λογοτεχνιας, ομαδα θεατρου, ομαδα επικοινωνιας και αλλες που δε θυμομουν οταν ξυπνησα. Η δημιουργικοτητα και ο αυθορμητισμος ξεχειλιζαν, η ατμοσφαιρα ηταν πολυ γιορτινη και υπηρχε οχι μονο μια διαχυτη αισθηση ελευθεριας, αλλα και μια εντονη χαρα, μια ελπιδα οτι παμε προς κατι καλυτερο που ειναι εφικτο να εφαρμοστει.

Οποτε ενω αρχικα κινουμασταν διακριτικα και ησυχα με σκοπο να μη μας καταλαβει κανεις οτι ημασταν εκει, μιλωντας ψιθυριστα και προσπαθωντας να μην τριξουν οι καρεκλες, οταν πλησιαζε 9 το πρωι και ειχε ξημερωσει το ολο σκηνικο θυμιζε περισσοτερο ενα παρτυ! δεν ηταν ομως παρτυ χυμα αλλα ενα παρτυ δημιουργικο στο οποιο ολοι συμμετειχαν με πολλη ορεξη και κανοντας αυτο που ηθελαν και αυτο που τους ενδιεφερε, στην ομαδα τους.

Η ομαδα μουσικης εφερε κιθαρες, κρουστα και ηχεια και διοργανωθηκε αμεσα οn the spot αυθορμητη συναυλια. Η ομαδα θεατρου συζητουσε και ετοιμαζε μια παρασταση, την πρωτη, η οποια δε θυμαμαι τι θεμα ειχε αλλα ηταν σατιρικη. Η ομαδα λογοτεχνιας ειχε μαζευτει σε μια απο τις αιθουσες του υπογειου. Διαβαζαν δυνατα αποσπασματα απο βιβλια που ειχαν παρει απο τη βιβλιοθηκη, αποσπασματα απο βιβλια που ειχαν επιλεξει και τους συγκινουσαν γιατι μιλουσαν στην ψυχη τους, και μετα καθισμενοι σε κυκλο στη μοκετα μιλουσαν για το αποσπασμα που διαβασαν, για τα συναισθηματα που τους προκαλουσε και για το που οδηγουνταν οι σκεψεις τους με την αφορμη εκεινη.

Η ομαδα επικοινωνιας ανελαβε να ενημερωσει τα παιδια που περνουσαν απεξω, τους εργαζομενους της βιβλιοθηκης και τους καθηγητες του σχολειου για το τι συνεβαινε εκει μεσα, και για το οτι ηταν ευπροσδεκτοι να μπουν, να συμμετεχουν στις ομαδες και να δωσουν και τις δικες τους προτασεις, εφοσον δεν σκοπευαν να λειτουργησουν βλαπτικα ως προς την καταληψη. Επισης ενημερωσε τη διευθυνση του σχολειου για τα αιτηματα της καταληψης και για τη διαθεση να συνεχιστει η καταληψη ως χωρος πραγματοποιησης των αιτηματων, μεχρι αυτα να πραγματοποιουνταν απο τη διευθυνση μετατρεποντας ολο το σχολειο σε τετοιο χωρο.

Καποια απο τα αιτηματα ηταν:
Λιγοτερες ωρες διδασκαλιας
Μαθηματα πιο ενδιαφεροντα και πραγματικα χρησιμα, αντι για παπαγαλια των θεσεων της εξουσιας η των οσων ειχε αναγκη η εξουσια (πχ διδασκαλια μη διαστρεβλωμενη της ιστοριας, λιγοτερους τυπους και περισσοτερη ουσια στη χημεια κλπ)
Μαθηματα μεσω της συζητησης και της συμμετοχης και της εκφρασης αποψεων σε ομαδες και οχι μονολογο της αυθεντιας-καθηγητη/μεταφορα της παραπανω παπαγαλιας στα πιονια-μαθητες καθισμενα ενα επιπεδο πιο κατω απο τον καθηγητη (Πχ διδασκαλια της λογοτεχνιας οπως γινοταν στην αντιστοιχη ομαδα εργασιας και οχι ψαξιμο μεσα στο κειμενο της παρηχησης του ψ στην εκφραση ψιψιψινια και κοκοψοψαρα την οποια χρησιμοποιησε ο ποιητης για να δωσει δραματικοτητα και εμφαση).
Καταργηση των βαθμων και του να κρινεις την αξια ενος ανθρωπου απο τους βαθμους του
Εναρξη των μαθηματων στις 9.30 και οχι στις 8.30 αξημερωτα
Η πρωτη ωρα μαθηματων να ηταν συναυλια η θεατρικη παρασταση η καποια παρουσιαση οποιασδηποτε καλλιτεχνικης ομαδας η τελος παντων αφιερωμενη στους μαθητες για να ξεκιναει η μερα με κεφι
Συμμετοχη σε οποια μαθηματα/ομαδες θελει ο καθενας και οχι υποχρεωτικη
Διδασκαλια εξω κατω απο τα πευκα οταν ειχε καλο καιρο και σε ομορφες αιθουσες στρωμενες με φλοκατες και μαξιλαρακια-πουφ οταν εχει κρυο αντι για αιθουσες που μοιαζουν με νοσοκομειου
Προσθηκη μαθηματων (ομαδων) με αντικειμενο τον εποικοδομητικο σχολιασμο κ εκφραση αποψεων πανω στην επικαιροτητα, η τη συνυπαρξη του ανθρωπου με τα ζωα και το περιβαλλον
Ελευθερια λογου χωρις να ποινικοποιειται

Σιγα σιγα αρχισαν να μαζευονται απεξω κι αλλοι μαθητες οι οποιοι – αλλοι επειδη ενημερωθηκαν απο την ομαδα ενημερωσης, αλλοι επειδη γουσταραν τη μουσικη απο τη συναυλια – ψηθηκαν και μπηκαν και αυτοι μεσα. Καποιοι εκατσαν μπροστα απο τους μουσικους και χτυπουσαν παλαμακια η τραγουδουσαν, καποιοι αλλοι αρχισαν να χορευουν αυθορμητα μεσα στην ελευθερη βιβλιοθηκη. Καποιοι αρχισαν να συμμετεχουν στις υπαρχουσες ομαδες εργασιας, καποιοι αλλοι ψηθηκαν πιο πολυ και δημιουργησαν νεες! (πχ ομαδα ενοργανης γυμναστικης)

Εγω συμμετειχα στην ομαδα μουσικης, αλλα καθως περιμενα τη σειρα μου για να τραγουδησω εκοβα βολτες αναμεσα στις αλλες ομαδες και παρακολουθουσα λιγο απο την καθεμια, και σκεφτομουν σε ποιες θα ηθελα να συμμετεχω. Ημουν άυπνη και κουρασμενη γιατι ημουν εκει ολο το βραδυ αλλα η μουσικη που επαιζαν τα παιδια με εκανε να θελω να χορευω και μου εδινε πολυ κεφι. Σε μια στιγμη βγηκα προς τα εξω να παρω μια ανασα της μυρωδιας του πρωινου (τα πευκα ηταν παντα η αγαπημενη μου μυρωδια).

Εκεινη την ωρα ομως κατεφτασε γνωστη ξυνη διευθυντρια, με το γνωστο ξυνο υφος της «τι συμβαινει εδω». Μολις ενημερωθηκε απο την ομαδα ενημερωσης, ξυνισε ακομα περισσοτερο και αποχωρησε με ενα υφος «καλα, θα δουμε». Εγω βρηκα πολυ αστειο το ακομα πιο ξυνισμενο υφος της και εσκασα στα γελια. Μπηκα μεσα χοροπηδωντας, με νεα διαθεση να μιλησω με κοσμο. Εκεινη την ωρα το τραγουδι που επαιζε ελεγε ♫ ♪ «Αποψε ανοιξα πανια κι εχω μαζι μου τον καιρο»♫ ♪ ♫ ..

Ξυπνησα σκασμενη στα γελια. Οποιαδηποτε ομοιοτητα με την πραγματικοτητα, αλληγορια η παραλληλισμος ειναι απλα μεσα στο κεφαλι σας. Καλα κανει και ειναι! Εγω ομως εγραψα απλα ενα ονειρο που ειδα.

20+1 ΕΙΔΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΛΕΙΨΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ (ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ) ΔΡΟΜΟΥΣ

Published 3 by yvris

 

Απο την επιπονη εμπειρια μου ως οδηγου σε διαφορα μερη της Αθηνας και οχι μονο, και επειδη εχω βαρεθει καθε φορα να βριζω και να με ακουει μονο το εσωτερικο του αμαξιου μου, ιδου τα πολυτιμα συμπερασματα μου μηπως συνειδητοποιηθουν οι ενοχοι και απολαμβανουμε επιτελους την οδηγηση μας!
(θα μου πειτε προβληματα και αυτα, ε αλλα εχοντας λιωσει στην οικονομετρια χρειαζομαι ενα διαλειμματακι 🙂 )
Τα ειδη λοιπον που καλυτερα να μην ξαναδω μπροστα μου (πισω μου, δεξια, αριστερα, διαγωνια) ειναι τα εξης

1) ΟΙ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΙ

Ποσες φορες εχει τυχει να βιαζεστε να πατε καπου (ειδικα εδω στην Ελλαδα που ειμαστε ολοι της αργοποριας) και να πεφτετε σε αυτον τον κάλο, που παει με το πασο του στην αριστερη λωριδα, ενω μπροστα του ο δρομος ειναι αδειος και η διπλανη λωριδα πηχτρα?
Η τον αλλο ακυρο που φρεναρει χωρις κανενα λογο (δε λεω για αυτους που τους πεταχτηκε περιστερι – γατα – πεζος) αναγκαζοντας σας να πλακωθειτε στα φρενα και η να τρακαρετε, η να ταραχτειτε τοσο που θα τρακαρετε λιγο πιο μετα
?
Εννοειται και ο καμενος που φρεναρει στο κιτρινο (η πορτοκαλι, ο,τι θελετε πειτε το). Φιλε, εδω ειναι Ελλαδα. Οχι Ευρωπη. Ως εκ τουτου το κιτρινο (πορτοκαλι) φαναρι δε σημαινει επερχεται κοκκινο αρα πρεπει να σταματησω. Σημαινει ωχ, θα αναψει κοκκινο! Ας γκαζωσω να το προλαβω! Αν εσυ εχεις ωρα για χασομερι στο φαναρι, εγω, ο απο πισω, μπορει να μην εχω.
Αααχχ.. αν ηταν αδειος ο δρομος μπροστα σας.. αν δεν υπηρχε αυτο το καταραμενο ειδος, ποσο πιο ωραια και ευκολη θα ηταν η ζωη..
ΥΓ. Ειδικη μνεια στους ταριφες.. οι οποιοι δε με ενοχλουν παντα αλλα μονο στη συγκεκριμενη περιπτωση Οταν κινουμαι στη δεξια λωριδα το βραδυ, και εχω ταριφα μπροστα μου, εννοειται οτι το περιμενω οτι θα φρεναρει για να παρει πελατη. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΕΝΑ ΑΛΑΡΜ ΠΡΩΤΑ ΟΜΩΣ
?

2) ΟΙ ΠΕΤΑΧΤΟΥΛΗΔΕΣ

Μιλαω φυσικα για αυτους που πεταγονται απο ενα στενακι, στο οποιο εχουν στοπ, και αφου ηδη εχουν βγαλει το μισο τους αυτοκινητο στον κεντρικο δρομο οπου εσεις εχετε την προτεραιοτητα (πολλες φορες εχοντας δικιο διοτι δεν εχουν ορατοτητα), σας κοιτανε καλα καλα και λιγο πριν φτασετε αποφασιζουν με ΘΡΑΣΟΣ να στριψουν τελικα στο δρομο σας τρωγοντας σας την προτεραιοτητα, με σκεπτικο «νταξ, μωρε, με ειδε, να φρεναρει.» Εξαιρετικα επικινδυνοι σε περιπτωση βροχης. Εξτρα εκνευριστικοι: αν μετα την εξυπναδα τους μετατραπουν στο παραπανω ειδος. Bonus: να βιαζεστε κιολας!

2Β) ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΗΔΕΣ

Ναι, λοιπον, κανατε τον καλο και ειπατε να παραχωρησετε την προτεραιοτητα σε αυτον τον κακομοιρη που βγαινει απο το στενακι και κανεις αλλος δε θα τον αφησει να περασει. Ε, μια που σταματησατε, βρισκει την ευκαιρια και ΤΣΟΥΠ! πεταγεται και ο αποπισω του, με τη λογικη «βρηκαμε παπα, ας θαψουμε πεντεξι.«

3) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕ ΒΓΑΖΟΥΝ ΦΛΑΣ

οταν προκειται να αλλαξουν πορεια. Πραγματα που μπορει να συμβουν στη μη χειροτερη περιπτωση, να περιμενετε σε στρογγυλη πλατεια (ενω εχετε στοπ) ποτε επιτελους θα σταματησουν να ερχονται οι ορδες για να βγειτε και ο τυπος να στριβει τελευταια στιγμη στο αντιθετο ρευμα του δρομου που ειστε εσεις, και αμεσως μετα να ερχεται ο επομενος οποτε παλι να μενετε με το τιμονι στο χερι ενω αν ο τυπος ειχε βγαλει φλας οτι θα στριψει, θα ειχατε προλαβει να βγειτε και εσεις. Μεσαια περιπτωση οδηγειτε στην αριστερη λωριδα, βγαζετε φλας να βγειτε στη μεσαια που εχει χωρο, και ο ηλιθιος απο τα δεξια τσουπ! μπαινει στη μεσαια λωριδα σας απροειδοποιητα και εσεις κανετε μανουβρες σα μαουνα στον ανεμο. Χειροτερη περιπτωση κινειστε κανονικα στη λωριδα σας και ο ηλιθιος απροειδοποιητα μπαινει μπροστα σας με αποτελεσμα να συγκρουστειτε. Ακομα χειροτερο αν ειστε μηχανακι, ποδηλατο η πεζος! (τα δυο πρωτα μου εχουν συμβει).

4) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ

Μη μιλας στο κινητο την ωρα που οδηγας, αν εισαι ανικανος στο multitasking. Μη μπαινεις αναποδα σε στενακι για να γλιτωσεις την κινηση, αν εμποδιζεις αυτους που μπηκαν κανονικα στο στενακι για να γλιτωσουν την κινηση. Μην πας γ@μιωντ@ς οταν βρεχει, εκτος του οτι πιτσιλας πεζους μπορει να χτυπησεις κοσμο! Μην περνας κοκκινο η στοπ οταν εχει κινηση και μπορει να χτυπησεις καποιον. Ιδιαιτερα αν ειναι μηχανακι, θες να εχεις μια ζωη τυψεις για 30 δευτερολεπτα αναμονης?
Ενα τελευταιο: Εισαι στο φαναρι του Κολλεγιου και είσαι ο 50στος στην ουρά. ΟΚ, εισαι εξυπνος και θες να σπασεις τα νευρα ολων των αλλων οποτε μπαινεις στο αντιθετο ρευμα και πηγαινεις πρωτος πρωτος. Ρε γαιδαρε, δεν μπορεις τουλαχιστον να κατσεις σε σημειο που να βλεπεις το φαναρι? Η τουλαχιστον να μην εισαι στην κοσμαρα σου και να κοιτας εστω το φαναρι των πεζων ή των καθετων? Μεεεχρι να σου κορναρουν κάνεις 100 ώρες να ξεκινήσεις με αποτέλεσμα να περνας εσυ, να περνάνε ομως εκτος απο σενα μονο 2 αυτοκίνητα κάθε φορά!

5) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΚΡΙΒΑ ΑΜΑΞΙΑ

και φερονται σαν ο δρομος να ειναι δικος τους. Οχι, δε θα κανω στην ακρη για να περασεις, οταν δεν κανω καποια απο τις αναφερομενες μαλακιες, επειδη εχεις μερσεντε και θεωρεις οτι ο δρομος σου ανηκει. ΔΕΝ σου ανηκει. Live with it.
Και κατι αλλο: Το αμαξι ειναι μεταφορικο μεσο. Παμε ξανα Το αμαξι ειναι ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΜΕΣΟ!

6) ΟΙ ΤΖΙΠΑΔΕΣ

ΟΚ, συμφωνω οτι με τις λακουβες που εχουν οι ελληνικοι δρομοι το τζιπ μπορει οντως να τα πιασει τα λεφτα του. Αλλα ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΚΑΡΕΙΣ ΡΕ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ στην Κυψελη? Στην Ομονοια? Στο Μαρουσι? (ναι πλεον εχει ΚΑΙ αυτο προβλημα παρκινγκ. οπα ομως μη λεω πολλα και αρχιζει και ξηλωνει και ο εδω δημαρχος τα παρκα). Και οταν θα σου παρει η τραπεζα το σπιτι επειδη δεν εχεις να αποπληρωσεις το δανειο που πηρες για το τζιπ τι θα κανεις? Θα βαλεις απεξω ενα χαλακι WELCOME και θα μενεις μεσα?

7) ΟΙ ΚΑΓΚΟΥΡΟΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ

Οχι, δεν εννοω αυτους με τα πειραγμενα αμαξια και τα στερεοφωνικα που τριζουν. Σκασιλα μου αν ο αλλος βγαζει απο τη μυγα ξιγκι και προτιμαει να μην εχει να φαει για ενα μηνα προκειμενου να βαλει μπλε λαμπακια στο Impreza. Και το στερεοφωνικο για ενα φαναρι θα το ανεχτω μονο. Ασε που συνηθως οδηγουν καλα και δε μου τη σπανε. Εννοω αυτους τους αχρειους που κορναρουν μεσα στο μποτιλιαρισμα, λες και εχει πουθενα αλλου να πας. ΖΩΑ! Οι πιο hardcore μπινελικωνουν κιολας. Ασε και τους αλλους τους χειροτερους, που οταν δουν οτι εχουν να κανουν με γυναικα (με υποτιμητικο τονο το τελευταιο), ξεχαρμανιαζουν για ολες τις φορες που η δικια τους ειχε πονοκεφαλο, το αφεντικο στη δουλεια τους ετρεχε, ο διοικητης τους εκανε καψωνια στο στρατο. Να βγαλετε τα απωθημενα σας εκει που να σας παιρνει, ζωα! (αντε μην τα παρω βραδιατικα. Μια φορα ο πατερας μου ειχε σταματησει εναν στο τσακ πριν χτυπησει με σιδηρολοστο μια γυναικα, γιατι? γιατι ειχε μποτιλιαρει ο μπροστινος παρκαροντας και η φουκαριαρα δεν ειχε που να παει!)
Και μια διευκρινιση για την εθνικη οδο: Οταν πηγαινω στην αριστερη (δηλ για τους γρηγορους) λωριδα με το οριο ταχυτητας, εσυ ο αποπισω καγκουρας που θες να δοκιμασεις τα ποσα πιανεις και το τι κρατηματα εχεις, αν μου κορναρεις για να με προσπερασεις, εισαι παρανομος και δεν προκειται να κανω στην ακρη. Να κανεις εσυ. Το οριο ταχυτητας ισχυει ΚΑΙ στην αριστερη λωριδα! (Αποκαλυψη, ε?)

8) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

και δεν εννοω τους πεταχτουληδες απο φαναρια, απο τα δεξια η απο στοπ. Εννοω αυτους που το κανουν κατ’ εξακολουθηση, νομιζοντας οτι εχουν δικιο. Ποσοι ξερουμε οτι οταν ο διπλανος μας βγαζει φλας για να αλλαξει λωριδα, ειμαστε υποχρεωμενοι να τον αφησουμε να περασει? (και μαλιστα οταν τολμαει και το κανει τον βριζουμε κιολας που μπηκε μπροστα μας). Α, και κατι αλλο. Το STOP ειναι εκει για να ρυθμισει την κυκλοφορια μεταξυ δυο οχηματων που φτανουν ταυτοχρονα στη διασταυρωση (οπου ταυτοχρονα στιγμη που αν και οι δυο περασουν θα συγκρουστουν). Που σημαινει περναει αυτος που δεν εχει στοπ, και μετα περναει αυτος που εχει το στοπ. Οχι περναει αυτος που δεν εχει το στοπ, οι επομενοι 50 απο πισω του και στο τελος ο δυσμοιρος που ειχε το στοπ. Ενας – ενας.

9) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΗΧΑΝΑΚΙΑ

Ε τι να πω εδω. Δεν εισαι επι ισοις οροις, οποτε προσεχε τον αλλον που ειναι σε πιο ευαλωτη θεση. Και μην πεταγεσαι ξαφνικα μπροστα του. Ειδικα αμα ειναι κουριερας-ντελιβερας-εργαζομενος, παραχωρησε του και μια προτεραιοτητα. Δε θα παθεις τιποτα. Αληθεια! Εγω το χω κανει πολλες φορες και ειμαι μια χαρα!

10) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΝ ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ

Δεν ειναι οτι δεν τα προσεχουν. Απλα βλεπουν το ποδηλατο και λενε «α, νταξ μωρε, δεν ερχεται κανενας. Θα περασω/ξεπαρκαρω/στριψω/ανοιξω την πορτα μου διαπλατα. Να σταματησει».
Δε φτανει που ρισκαρουμε καθε μερα τον κωλο μας αναμεσα σε μανιακους, συνεισφεροντας ετσι σε λιγοτερο μποτιλιαρισμα και λιγοτερη μολυνση! Προσεχετε λιγο!

11) ΟΙ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΜΗΧΑΝΑΚΗΔΕΣ

Εχοντας στρωσει τον κωλο μου σε διαφορες σελες, απο 50ρακια μεχρι και 600αρες, για αρκετα χρονια (οπως και τωρα), μου ειναι δυσκολο να κραξω τους συμπαιχτες της ευπαθους αυτης ομαδας. Ομως μερικοι τα θελουν ολα δικα τους. Παραδειγμα: Εισαι στο αμαξι και θες να αλλαξεις λωριδα. Εχεις βγαλει το φλας εδω και 5 λεπτα, κανενα βοδι απο τη διπλανη δε σε αφηνει να μπεις, και ξαφνικα βλεπεις ενα ωραιοτατο κενο! Νομιζεις πως ειναι η ευκαιρια σου επιτελους να περασεις.. ομως ο καβαλαρης που σου ρχεται ξαφνικα απο πισω και πλαι φουριοζος, εχει αλλη γνωμη.. παρα το γεγονος οτι εισαι τοση ωρα και εχεις προτεραιοτητα. Αυτο φυσικα (και ενω εσυ εν τελει δεν περνας, και ουτε προκειται διοτι ακολουθουν ορδες) δεν τον εμποδιζει να σου χωσει διαφορα ευγενεστατα μπινελικια οπως περναει απο διπλα σου, γιατι κοντεψες να τον σκοτωσεις.
Αλλη περιπτωση κινουμαι με το ποδηλατο μου δεξια δεξια, στο κενο μεταξυ αμαξιου και πεζοδρομιου, και ο μηχανακιας απο πισω μου κορναρει να παω στη διπλανη ενδιαμεση λωριδα. Ε να πας εσυ ρε φιλε! Δε συνειδητοποιεις για πιο λογο ισως ειναι λιιιιγο πιο δυσκολο για μενα (ειδικα σε ανηφορα). Λοιπον, πατε πιο γρηγορα απο ολους ουτως η αλλως, οποτε βαλτε και λιγο νερο στο κρασι σας! τα δικα σας δικα σας και τα δικα μας παλι δικα σας
?

12) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Γιατι?

13) ΟΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ

Τι εννοω: Εχει μποτιλιαρισμα.Προσπαθωντας να μη χασεις, πας και κολλας στον μπροστα σου, ενω δεν εχεις χωρο, και ετσι κλεινεις ενα καθετο στενακι. Μπραβο, βλακα. Και τωρα πως θα περασουν αυτοι που θελουν να μπουν στο στενακι?
Ακομα πιο
hardcore οταν εχει και φαναρι στον καθετο δρομο.

14) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΗΣ ΛΩΡΙΔΑΣ

Ειναι δυο λωριδες. Οχι μια. ΔΥΟ! Ξεκουνα και ασε με να περασω!

15) ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ ΣΕ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΣΤΡΟΦΕΣ

Εμενα δε με νοιαζει καθολου να γδαρω το αμαξι μου στριβοντας. Το ’92 το αγορασαμε, ζωη να χει, ως αρχαρια οδηγος το κληρονομησα πριν 3.5 χρονια, ε καταλαβαινετε τι εχει τραβηξει. Ειναι και μπολικο, το ατιμο, ολο και καπου εβρισκε! Εσυ ομως που πηγες και το παρκαρες πανω στη στροφη στο στενακι της Κυψελης, μη μου ζητας και τα ρεστα οταν δε χωραω να στριψω και σου φυγει λιγο χρωματακι! Και να σου πω την αληθεια, θα το χαρω κιολας. Καλα να παθεις!

16) ΟΙ ΞΑΝΘΙΕΣ

Οσες φορες εχω βγει στο δρομο με το ποδηλατο εχω παρατηρησει οτι τα ατομα που κανουν τις περισσοτερες απο τις αναφερομενες μ@λ@κιες μαζεμενες ειναι οι ξανθιες οδηγοι (τροπος του λεγειν το οδηγοι). Το χειροτερο ολων ολων ηταν μια φορα που μια βλαμμενη με τζιπ που πηγαινε στη μεση της λωριδας κοντεψε να με λιωσει οταν ξαφνικα αποφασισε να μπει στη δικια μου λωριδα χωρις να βγαλει φλας, επειδη μιλουσε στο κινητο. ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΒΑΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΥΧΑΚΙΑ? Ε?

17) Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΛΩΡΙΔΑΣ

Συνισταται απο τα εξης 3 ειδη που σας εκνευριζουν
17Α) Η αδεια λεωφορειολωριδα διπλα σας, οταν ειστε πηγμενος στο μποτιλιαρισμα γιωταχης
17Β) Ο τροχονομος που σας γραφει για τη λεωφορειολωριδα, οταν ειστε εξυπνος-εξυπνακιας βιαστικος γιωταχης
17Γ) Οι εξυπνακηδες με το γιωταχι που σας μποτιλιαρουν, οταν ειστε επιβατης λεωφορειου.

18) ΟΙ ΛΑΚΚΟΥΒΕΣ, ΤΑ ΣΑΜΑΡΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΠΟΔΑ ΣΑΜΑΡΑΚΙΑ

Δεν ανηκουν στους οδηγους, αλλα ο τιτλος ειναι ειδη και τα πιανει ολα 🙂 Ειδικα το τελευταιο ειδος, τα σημεια δηλαδη του δρομου που κανουν μια γουυυβα σε ολο το μηκος και μετα ξανανεβαινουν, ειναι τα χειροτερα (οπου το αμαξι κανει ενα ωωωπ – ωωπ! -γκουπ). Οχι, οσο και να κοψεις ταχυτητα δε γλιτωνεις το γκουπ. Οχι, δε θα προκαλεσεις ατυχημα αν πας με πανω απο 5kmh. Σε τι ακριβως χρησιμευουν? Στο να κυκλοφορουν λιγοτερα αμαξια στα Βριλησσια και στο Νεο Κοσμο? Οκ οι λακκουβες ρε παιδι μου, πες  ειναι καταλαθος. Τα αλλα που ειναι επιτηδες? Ειλικρινα εχω αρχισει να πιστευω οτι ειναι οργανωμενο κολπο απο τα συνεργεια, ωστε να αυξανουν την πελατεια τους απο κατεστραμμενα αμαξια στο κατω μερος.

19) ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑΚΙΑ

Ειναι τραγικα ηλιθια τα καγκελακια στα πεζοδρομια, δηθεν ταχα μου για να μην πεταγονται οι πεζοι να περασουν απεναντι. Ξερετε ποιο ειναι το αποτελεσμα Να πεταχτει ο πεζος απο οπου θελει, η οπου βρει ανοιγμα, και αφου περασει απεναντι να περπαταει σαν τον ακυρο στην ακρη του δρομου, επειδη δεν βρισκει το αντιστοιχο ανοιγμα για να ανεβει στο πεζοδρομιο. Δεν ειναι λιγακι πιο επικινδυνο αυτο?
Αποδειξη της ηλιθιοτητας: Στην καθετη της Μιχαλακοπουλου στο υψος του ΔΟΛ (φιλτατη Θετις ερευνησε το με το δημοσιογραφικο σου δαιμονιο) υπαρχει καγκελακι που εχει ανοιγμα απο το ενα πεζοδρομιο ενω στο απεναντι δεν εχει. Που θα παει ο καραμητρος ο πεζος? ΟΕΟ
?

20) ΤΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

γνωστα και ως γκαντεμοφαναρα. Επεσες στην γκαντεμικη σειρα, η οποια πετυχαινει το πρωτο κοκκινο φαναρι, μολις αναψει αυτο και κανει λιγο να φυγει πεφτει στο επομενο, μετα αναβει και το επομενο και παει λεγοντας. Ε την τυχη μου μεσα. Ειδικα οταν βιαζεσαι. Αν και οφειλω να πω οτι ειναι λιγο εξυπηρετικα οταν γκαζωνει ο Γιωργος με τη μηχανη και με τρομαζει 🙂
Στην ιδια κατηγορια εντασσω και το εκνευριστικο φαναρι που το βλεπεις απο μακρια οτι ειναι κοκκινο, φτανεις μεχρι εκει με την ελπιδα οτι θα αναψει πρασινο, δεν αναβει, φρεναρεις τελευταια στιγμη φτανοντας εκει, και με το που ακινητοποιεις το αμαξι σου αναβει το πρασινο εκεινο που λεγαμε..

21) ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ, ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ Η ΣΤΟ ΥΠΟΣΤΕΝΑΚΙ, ΟΤΑΝ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΟΣ

και εσυ λιωμιδι απο μια μερα δουλειας και μια νυχτα διασκεδασης (η το αναποδο) και δε βλεπεις την ωρα να ψοφησεις στο ζεστο σου κρεβατακι (χωρις καν να βγαλεις τα ρουχα σου και τους φακους επαφης). Αφου δεν ερχεται κανεις. Γιατι δεν το απενεργοποιουν για το βραδυ? Και ενιοτε ειναι στημενος και ενας τροχαιος ετοιμος να σου φορτωσει 700 ευρω προστιμο και ξερω γω ποσα στο point system χωρις λογο και αιτια. Τι να κανεις δηλαδη να κοιμηθεις γλυκα γλυκα στο φαναρι περιμενοντας και να σε βρει το πρωινο μποτιλιαρισμα (να εχει και το φαναρι μια λειτουργια, ενα λογο υπαρξης βρε αδερφε!)

 

περισσοτερη ασφαλεια σημαινει λιγοτερη ελευθερια – 22/01/2009

Published 3 by yvris

και αυτο ειναι κατι που δεν ειναι δογμα, αλλα μπορει να ισχυσει σε πολλες, πολλες περιπτωσεις. περα απο τις πολιτικες προεκτασεις που οσοι ειναι λιγο υποψιασμενοι θα καταλαβουν, οταν αναζητας ασφαλεια σε κατι, δηλ κατι πιο σιγουρο απο το χυμα, εχεις τη σιγουρια σου αλλα χανεις τη ρεμπελια και την ελευθερια που συνεπαγεται το χυμα, και αυτο μπορει να ισχυει απο σχεσεις και γαμους μεχρι και τα απλα καθημερινα πραγματα.. Παραδειγμα: για να εξασφαλισω εγω τη «σιγουρια» του πτυχιου, καθομαι τωρα μεσα σα μαλακας και διαβαζω οικονομετρια, ενω πολυ θα ηθελα να ειμαι κατω στα εξαρχεια και να απολαμβανω ακομα ενα μοχιτο.. (ναι, λοιπον, ειμαι και γω μια απο αυτους τους τεμπεληδες που δεν εχουν τι να κανουν στη ζωη τους και πανε και αραζουν σε αυτο το «γκεττο» – η μαλλον ημουν, γιατι αυτην την περιοδο λιγο το τρεξιμο λιγο το βολεμα εχω χασει το χυμα μου. Αλλα χεστηκα αν με κατακρινετε εσεις που δεν ειστε τεμπεληδες και εχετε παρει το πτυχιο σας και ειστε το πρωι στη δουλεια και το βραδυ στα κλαμπακια μηπως και ξεχασουμε λιγο τα χαλια αυτου του κοσμου. Ειμαι χυμα και γουσταρω γιατι εχω περασει καλυτερα.) Αλλα που θα παει, δε θα το παρω το γαμιδι το πτυχιο (περασε με και συ στην οικονομετρια ρε κυριε καθηγητα.. οχι για μενα, για τη φουκαριαρα τη μανα μου, που ακομα θεωρει οτι το πτυχιο ειναι ορος αξιας). Θα το παρω, σε ενα μηνα θα το εχω και μετα θα κανω ενα τριημερο παρτυ που θα ακουμε συνεχεια clash, violent femmes και richard hell and the voidoids, δε θα βαλουμε κωλο κατω απο το χορο και θα πινουμε μοχιτο ολη μερα. (κριμα που θα το χασεις νικολα, αλλα δε νομιζω να χαλστεις κιολας 6 μηνες ισπανια).
και μετα θα φυγω. θα σηκωθω να φυγω πριν οσα με κρατανε εδω γινουν πιο ισχυρα γιατι μετα ποιος με σωζει. θα βολευτω και γω μεσα στην ασφαλεια και τοτε αντιο ελευθερια. αλλα κατι δεν παει καλα απο σημερα. κατι καπου βραχυκυκλωσε και δε με βλεπω να αντεχω πολυ σε αυτη τη φαση. Οπου να ναι θα τα σπασω τα δεσμα, αντε, γιατι τη βαρεθηκα πια την ασφαλεια..

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 2008 – 10/12/2008

Published 3 by yvris

ΜΥΘΟΣ: Οι εκτεταμένες καταστροφές και οι λεηλασίες ακυρώνουν τον ιδεολογικό χαρακτήρα της εξέγερσης.

 

ΑΛΗΘΕΙΑ: Η κυβέρνηση μαζί με τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης αναδιπλώνεται γύρω από φαινομενικά αυτονόητα επιχειρήματα καταδίκης των βίαιων γεγονότων των τελευταίων ημερών. Σκόπιμα θέλει να περιορίσει τα γεγονότα στην αγανακτισμένη αντίδραση για την δολοφονία του 15χρονου  και βιάζεται να θέσει το όριο της αποδεκτότητας των αντιδράσεων. Πέρα από αυτό το όριο τα εξεγερτικά γεγονότα θεωρούνται ιδιοτελείς πράξεις ακραίων πολιτικών ομάδων οι οποίες καπηλεύονται το γεγονός. Αυτό που δε θέλει να παραδεχτεί η κυβέρνηση είναι ότι η εξέγερση ξέσπασε με αφορμή την κρατική δολοφονία αλλά έχει βαθύτερες κοινωνικές ρίζες τις οποίες δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε. Και δεν θα το κάνουμε διότι όσο το υποκείμενο της εξέγερσης μας παραμένει αδιάγνωστο, και προφανώς είναι ανομοιογενές (μαθητές, μετανάστες, αναρχικοί), δεν θα θέλαμε να επιβάλουμε τις δικές μας αναλύσεις όπως με ευκολία κάνουν τόσοι και τόσοι. Θα φωτογραφήσουμε όμως τις συνθήκες εμφάνισης αυτής της εκρηκτικής βίας ως προϊόν των πολιτικών αποφάσεων των κυβερνήσεων των προηγουμένων τετραετιών και των κοινωνικών αγώνων που κατεστάλησαν και ηττήθηκαν ή δεν έγιναν καν. Η βίαιη επιβολή των αναδιαρθρώσεων στην παιδεία και στο ασφαλιστικό σύστημα επέφερε την αίσθηση ενός ζοφερού μέλλοντος σε όλο το κοινωνικό σώμα. Τελικοί αποδέκτες του προϊόντος της νέο-φιλελεύθερης πολιτικής είναι οι μαθητές που καλούνται να επιλέξουν κατεύθυνση, να περάσουν από εξαντλητικές πανελλήνιες εξετάσεις, να απορριφθούν με τη βάση του 10, να πληρώσουν δίδακτρα, να αγοράσουν τα βιβλία τους, να λάβουν υποβαθμισμένα πτυχία, να καταρτιστούν κι άλλο με δικά τους έξοδα, να εργαστούν με εξευτελιστικούς όρους, χωρίς ένσημα, για περισσότερα χρόνια, να απολυθούν χωρίς συνδικαλιστική υποστήριξη, για να πάρουν τελικά μία σύνταξη πείνας. Μπροστά σε αυτό το τέρας που προετοιμάσατε για τα παιδιά σας, φαίνεται πως το μάθημα της κοινωνικής και πολιτικής αγωγής δεν επαρκεί για να τα μάθει να σέβονται την υλική και πνευματική σας περιουσία. Και σαν κερασάκι στην τούρτα η αποχαλίνωση του καρκινώματος της ΕΛ.ΑΣ., όπως αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, αλλά και με θλιβερή κορύφωση το τραγικό γεγονός του Σαββάτου, μεταδίδει στο πιο ελπιδοφόρο κομμάτι της κοινωνίας το μήνυμα της απελπισίας.

 

Το ξέσπασμα μίας εξέγερσης με την ορμή ενός φυσικού φαινομένου είναι φυσικό να παρασύρει στο πέρασμά του και αθώους, όπως ακριβώς ένας σεισμός ή ένα τσουνάμι. Δεν υπάρχει καμία λογική στην απαίτηση από ένα εξαγριωμένο πλήθος να σεβαστεί τα όρια της νομιμότητας ή της ατομικής ιδιοκτησίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ούτε μπορούμε να ζητούμε από κοινωνικά ευπαθείς και πολιτισμικά αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες να σκέφτονται και να πράττουν με έναν τρόπο συμβατό προς την αστική ηθική. Οι ομάδες αυτές που μοιραία θα συμπαρασύρει μαζί του αυτό το κύμα θα κλέψουν και θα λεηλατήσουν τα αγαθά για τα οποία ο ίδιος ο καταναλωτισμός δημιούργησε την επιθυμία, και θα το κάνουν με τις ίδιες πρακτικές που οι κυρίαρχοι χρησιμοποιούν για να υφαρπάξουν τη δημόσια γη και το δημόσιο πλούτο, πλιατσικολογώντας δηλαδή ανελέητα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η πιο εκτεταμένη και ηθικά φαύλη λεηλασία γίνεται από το κεφάλαιο πάνω στη φύση και τους εργαζόμενους. Η υλική ζημία που υπολογίζεται ως αποτέλεσμα των καταστροφών που άφησε πίσω του το εξεγερτικό κύμα των τελευταίων ημερών πραγματικά ωχριά μπροστά στα ποσά που αλλάζουν χέρια με την εκποίηση της δημόσιας γης από τον κλήρο, από τους δημόσιους λειτουργούς, με τις μίζες της Siemens και τα υπόλοιπα οικονομικά σκάνδαλα. Ωχριά μπροστά στο μέγεθος της οικολογικής καταστροφής του περασμένου καλοκαιριού, την οποία έχουν ήδη αρχίσει να εκμεταλλεύονται οι κατασκευαστικές και τα καζίνα, για κερδοφορία, όσο εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας και δεν ενοχλούμε κανέναν, ή όσο χαζεύουμε τις βιτρίνες της Ερμού.

 

Δε θέλουμε να υποστηρίξουμε την πολιτικά αδικαιολόγητη βία, διότι θεωρούμε ότι οποιαδήποτε εποικοδομητική κοινωνική αλλαγή δεν μπορεί παρά να εδράζεται σε πολιτικώς συνειδητοποιημένα υποκείμενα, ωστόσο δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι περισσότερο άδικη από τη θεσμική βία που υφίσταται καθημερινά η πλειοψηφία του πληθυσμού, στο σχολείο, την εργασία και την κοινωνία γενικότερα. Πολλές φορές όταν διαμαρτυρόμαστε ακούμε ότι η ζωή είναι άδικη και πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτό. Όταν όμως μία άγρια νεολαία, αγανακτισμένη όχι μόνο από το αποτρόπαιο γεγονός της δολοφονίας, αλλά και αηδιασμένη από το σύνολο της κοινωνικής και θεσμικής οργάνωσης, σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της, τότε οι βασικοί υπαίτιοι κάθε φυσικής, οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής θυμούνται το δίκαιο του φιλήσυχου πολίτη. Ο οποίος μπορεί να αδιαφόρησε για το εκπαιδευτικό, το ασφαλιστικό, τις υποκλοπές, τις απαγωγές μεταναστών, τις προηγούμενες κρατικές δολοφονίες, τα εργατικά ατυχήματα, τα οικονομικά σκάνδαλα μεγατόνων, εγκλήματα τα οποία καταδικάζονται στην κοινωνική λήθη και παραμένουν ως επί το πλείστον ατιμώρητα, συνεισφέροντας με την απάθειά του στη γενίκευση της εξουσιαστικής ασυδοσίας, αλλά όταν όλα τα παραπάνω πυροδοτούν ένα εκκωφαντικό ξέσπασμα το οποίο του χτυπάει την πόρτα, υποστηρίζει ότι δεν έφταιξε σε τίποτα. Κοιτούσε τη δουλειά του. Και φυσικά η εξουσία θα τον αφήσει ανενόχλητο, αλλά εμείς δεν μπορούμε να εγγυηθούμε ότι θα κάνει το ίδιο και ένα αφηνιασμένο πλήθος. Κανείς δεν έχει συνοψίσει τα παραπάνω καλύτερα από τον Παύλο Σιδηρόπουλο: Δώδεκα μέτρα από την πόρτα σας και σας πέρα βρέχει/ με το γνωστό τροπάριο του λόγος δεν πέφτει/ κι ο μήνας 9/ να’στε καλά/ κι ας πάει να φάει τα μούτρα της κι ετούτη η γενιά (Της Εθνικής Συμφιλίωσης).
ΥΓ. Το κειμενο αυτο δεν ειναι προσωπικο, γραφτηκε απο ενα φιλο με δικη μου συμμετοχη.

ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΤΕ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΣΑΣ *

Published 3 by yvris

* η αντωνυμια «σας» προφανως και δεν εχει εδω χρηση κτητικου, καθως δεν μπορει να υπαρξει ιδιοκτησια επι ζωντανου οντος. Χρησιμοποιειται συμβατικα για να εκφρασει τη συνυπαρξη σε κοινο χωρο

ΜΙΝΙ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

Κατοπιν επισταμενης ερευνας και εντατικης παρακολουθησης (ητοι ακουσιας συμβιωσης με τα συμπαθη υμενοπτερα για ενα σεβαστο διαστημα κατα το ετος 2007), το ινστιτουτο μας συμπεραινει και συνιστα τα εξης:

1) Τα μυρμηγκια δεν ειναι εχθροι μας. Ειναι ευγενεις συγκατοικοι μας στο μεγαλο αυτο σπιτι που φερει το ονομα γη, στο οποιο κατεχουν τα ιδια δικαιωματα χρησης και διαβιωσης με το ον που λεγεται ανθρωπος.

2) Ισως μαλιστα και πολυ περισσοτερα καθοτι τηρουν της αρχες α) της αριθμητικης υπεροχης και β) του prior tempore potior jure (κοινως ηρθαν πρωτα)

3) Με βαση τα παραπανω, καθε ελευθεριακος που σεβεται τον εαυτο του, δεν πρεπει να του αναγνωριζει το δικαιωμα εισβολης στον προσωπικο και αυτοδιαχειριζομενο χωρο των μυρμηγκιων και βιαιης καταστολης της καθημερινης τουσ δρασης (εσας θα σας αρεσε να σας διαλυσουν την καταληψη??)

4) Τα μυρμηγκια ειναι μια ευγενης και φιλικη μορφη υπαρξης, σπανιως δε εχουν εχθρικες προθεσεις. Επομενως καθε βιαιη επιθεση εξολοθρευσης τους προκυπτει μονο απο ψυχολογικες διαταραχες του επιτιθεμενου.

5) Συνηθως, στοχο τον ευγενων αυτων οντων αποτελει οχι η ενοχληση σας, αλλα καποιο παραλειπομενο κομματακι τροφης. Επομενως ο πρωτος και αποτελεσματικοτερος τροπος να απαλλαγειτε απο τα μυρμηγκια ειναι να μην αφηνετε υπολειμματα τροφης σε προσβασιμα απο αυτα σημεια, αντι να τα καλειτε σε γευμα και μετα να τους χαλατε βιαιως το παρτι.

6) Κατα συνεπεια, ενας αποτελεσματικος τροπος να απομακρυνετε την αγελη απο το σημειο που ειναι ανεπιθυμητη ειναι να ριξετε κομματακια τροφης (συνισταται η ζαχαρη) σε καποιο αλλο σημειο του σπιτιου.

7) Ιδιαιτερα, δε, σε περιπτώσεις συνεστιασεων και παρτι, καλο θα ειναι να ριξετε ζαχαρη στην αυλη σας, προκειμενου να βεβαιωθειτε οτι δε θα εισβαλουν στην κουζινα οι μικροι σας φιλοι (θα εχουν παρτι εξω). Η αποτελεσματικοτητα διπλασιαζεται αν η ζαχαρη ριφθει στην αυλη του γειτονα (κατοπιν μπορειτε να του μοιρασετε τον παροντα οδηγο).

8) Μολαταυτα, η ηθικοτερη δυνατη λυση με βαση τις αρχες της αρμονικης συνυπαρξης στον πλανητη ειναι να ταιζετε τα μυρμηγκια σε τακτικη βαση σε σημειο της επιλογης σας, καθοτι αυτα δεν εχουν προβλημα να εγκατασταθουν οπουδηποτε αρκει να υπαρχει τροφη.

9) Αν μαλιστα φροντισετε το σημειο αυτο να ειναι ασφαλες για αυτα, θα σας αποδειξουν την ευγνωμοσυνη τους κρατωντας σας συντροφια τις κρυες και μοναχικες εκεινες νυχτες του χειμωνα.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΣΑΣ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΥΣ!

ΥΓ.: Μετα την εξαιρετικα επιτυχη δημοσιευση του παροντος οδηγου, καταφθανουν κατα χιλιαδες τα ενθουσιωδη γραμματα αναγνωστων και fan που ζητανε τη δημοσιευση νεου οδηγου «Πως να Συμβιωσετε Αρμονικα με τις Κατσαριδες σας». ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ! ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ. ΟΙ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ ΕΙΝΑΙ EVIL ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΟΥΝ. ΟΛΕΣ!!!