Αρχείο

All posts for the month Σεπτεμβρίου 2011

Νεα αρχη…

Published 18 by yvris

Στο αεροπλανο παλι… αλλα αυτη τη φορα για Αθηνα, επιτελους. Σπιτι μετα απο 2 χρονια απουσιας και ζωης στο εξωτερικο. Και λίγο πριν προσγειωθώ στην Αθήνα, τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα, όπως ακριβώς νιώθεις λίγο πριν από την απογείωση: λίγο excitement και λίγο φόβο αν όλα θα πάνε καλά

2 χρονια στο εξωτερικο σημαινει μια τελειως διαφορετικη ζωη εκει. Δεν ειναι διακοπες. Αλλοι φιλοι, αλλη καθημερινοτητα, αλλα στανταρ μπαρακια που πηγαινεις ξερω γω, αλλη δουλεια, αλλες σχεσεις, αλλη μπαντα. Και τωρα ολα αυτα τα αφηνεις πισω και αποτελουν πλεον παρελθον και οχι καθημερινοτητα. Και αυτο σημαινει οτι πρεπει να φτιαξεις καινουργια καθημερινοτητα. Απο την αρχη. Αλλα μαθηματα, αλλα μερη, αλλοι ανθρωποι, αλλες συνηθειες.

Και οι 2 μηνες στην Ινδια που παρεμβληθηκαν. Εφτιαξα αλλη ρουτινα εδω, καθε μερα στη δουλεια, με συγκεκριμενους συναδελφους που για 2 μηνες ηταν η οικογενεια μου και τωρα θα ειναι απλα μια επαφη στο φεησμπουκ. Εμαθα καλα την πολη και πως να κυκλοφορω και σε ποια μερη να πηγαινω, εμαθα πως να κανω το μαθημα καλα και να κυλαει με τα απειθαρχα αλλα γλυκυτατα ινδακια. Και πανω που εχτισα τη ρουτινα μου, προσαρμοστηκα, συνηθισα και γουσταρα κιολας, να με παλι στο δρομο.. Μου φαινεται οτι ειμαι rolling stone τελικα. Αραγε αυτη τη φορα θα ριζωσω;

Προς το παρον, πολλα σχεδια. Για τα υπεροχα πραγματα που με περιμενουν δε με περιμενουν αλλα θα φτιαξω εκει. Τα νεα μαθηματα που θα παρακολουθησω, την παλια μου μπαντα, τη νεα μου μπαντα, την αγγειοπλαστικη, τη διευθυνση χορωδιας, την κιθαρα, τη στιχουργικη. Τη δυνατοτητα επιτελους να πηγαινω θεατρο!! Τους παλιους φιλους που θα ξαναβρω (καποιους μετα απο πολλα χρονια καθοτι ξενιτεμενοι κι εκεινοι) και που ευτυχως οι περισσοτεροι σημαντικοι (Δ, Ν, Β, Α, Κ) εχουν μεινει στην Αθηνα, σε μια φαση που ολος ο κοσμος φευγει.

Και απο το Αμστερνταμ; τι παιρνω μαζι μου; τι κραταω, περα απο τις αναμνησεις; Κραταω δυο καινουργιες δυνατες φιλιες που οπως δειχνουν τα πραγματα ηρθαν για να μεινουν. Κραταω μια δουλεια που θα μου δινει ενα καλο (για τα ελληνικα δεδομενα) μισθο εξ αποστασεως σε μια εποχη που ειναι πολυ δυσκολο να βρεις κατι στη χωρα μου. (Βασικα και γαμω τις φασεις αυτη η δουλεια). Και κραταω και μια σχεση, εξ αποστασεως πλεον. Αναρωτιεμαι ποσο θα κρατησει αυτο. Οσες φορες κρατησα εξ αποστασεως σχεση (εννοωντας στο εξωτερικο, οχι Αθηνα-Λαμια) η αληθεια ειναι οτι το μετανιωσα. Και τις 2 φορες. Αλλα τωρα υπαρχει ενα μπακγκραουντ 2 χρονων. Αλλα δεν ειναι η αποσταση που με τρομαζει τοσο οσο ο εαυτος μου. Δεν ειναι οτι θα θελω να κανω κατι με αλλους αντρες σωνει και ντε. Αυτο που θελω ειναι η ελευθερια να μπορω να το κανω, και κακα τα ψεματα οσο ανοιχτη και να ναι η σχεση σου την ελευθερια του single δεν την εχεις. Γι’αυτο και μετανιωνω την τελευταια εξ αποστασεως σχεση, περαν του οτι ο τυπος ηταν εγωισταρος μαλακας. Γιατι θα ηταν πολυ καλυτερο για μενα να ειχα 2 μηνες ελευθερη στο Αμστερνταμ στις αρχες – στην τελικη τι κερδισα και απο αυτη τη σχεση; Γενικα θα ηταν πολυ καλο να μαθω να χωριζω, εχω δωσει αρκετη απο τη ζωη μου σε αλλους αντι να την κραταω για μενα.. Γι’αυτο τωρα ερχομαι Ελλαδα αντι να παω Λονδινο με τον B.

Και τωρα πρεπει να φτιαξω ολακερο προγραμμα παλι απο την αρχη. Δευτερα αυτο, Τριτη αυτο, Τεταρτη το αλλο και παει λεγοντας. Η καθημερινοτητα μου καινουργια. Δε θα ξυπναω το πρωι μαζι με τον Β. τρωγοντας πρωινο στριμωχτα στο μικρο τραπεζακι αλλα μονη μου με το λαπτοπ μου, και το μεσημερι δε θα μαγειρευουμε μαζι ουτε θα τρωει τις εκαστοτε μαγειρικες μου εμπνευσεις τις οποιες παντα γουσταρε στο τελος. Τωρα θα μαγειρευει η γιαγια μου και οποτε μαγειρευω εγω θα εχουμε ελληνικο φαϊ γιατι κατι ταιλανδεζικα και κατι ινδικα που καναμε ο πατερας μου δεν τα γουσταρει. Νεα settings στον υπολογιστη, να δειχνει ωρα Ελλαδας και ωρα Λονδινου.. Τωρα δε θα πηγαινω με το ποδηλατο παντου αλλα μονο ως το κεντρο και απο κει και περα με αμαξι, που πλεον δεν εχω. Και θα συχναζω σε αλλα μερη, τα οποια δεν ξερω αν ειναι οπως τα αφησα.. Γιατι κακα τα ψεματα, τις πρωτες φορες που κατεβαινα Αθηνα ενιωθα λες και ειναι το σπιτι μου και στο Αμστερνταμ εκανα διακοπες, τωρα πια νιωθω σαν να κανω διακοπες στην Αθηνα.

Και το σπιτι μου που ειναι; Δεν ξερω. Αυτη τη στιγμη δεν ειναι πουθενα. Και μ’αρεσει.

Σχεδια, σχεδια, πολλα σχεδια, αραγε μου θα πετυχουν; Λιγο excitement και λιγο φοβο. Αυτο σημαινει οτι ειμαι ετοιμη να απογειωθω!

Αραγε εκανα καλα που αφησα το Αμστερνταμ; Ο χρονος θα δειξει. Ετσι κι αλλιως με το ενα ποδι εξω ειμαι παλι…

ps. Μαλακα ξερεις τι φαϊ μας σερβιρισαν στο αεροπλανο ρε; Αρνακι κατσαρολας με πατατες και φασκομηλο ρε..! Πω πω τελειως ελληνικη γευση, κι ας μην ειναι ελληνικη η εταιρια. Μου θυμισε τις διακοπες στο Πηλιο το 2006.. και το γεγονος οτι το Πηλιο και τα Μετεωρα αποτελουν ξανα πιθανους προορισμους, αν δε θελω να παω στο χωριο. Διοτι πλεον θα ειναι διπλα! (αν και δεν εχω καποιον να το μοιραστω..) Και στο δρομο πλεον θα ακουω ελληνικα! Ερχομαι, ρε!!!

India!

Published 7 by yvris

Αγαπημενε μου Αμερικλανε , μπορει να σε διαβαζω λιγο καιρο μονο αλλα αποφασισα να σου κλεψω την ιδεα και να σου απευθυνω αυτο το ποστ, μια που η Ινδια ειναι μεσα στους αγαπημενους σου προορισμους. Να λοιπον πως ειναι τα πραγματα εδω, μεσα απο τιτλους τραγουδιων:

Η Ινδια:

 

H κινηση στους δρομους της Ινδιας:

 

Oι συγκατοικοι / συναδελφοι μου:

 

Τα παιδακια με τα οποια δουλευω:

 

Το internet στην Ινδια:

 

… και το ταξιδι που εχω μπροστα μου:

 

Hope you enjoyed! Αντε με το καλο και στα δικα σου!