φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες

All posts tagged φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ – 01/04/2008

Published 3 by yvris

«Η δυσκολία στάθηκε πάντα στη ζωή µέγας ερεθισµός, ξυπνάει και κεντρίζει όλες µας τις ορµές καλές και κακές για να υπερπηδήσουµε το εµπόδιο που υψώθηκε ξαφνικά µπροστά µας και επιστρατεύοντας όλες µας τις δυνάµεις που αλλιώς θα ύπνωναν ή θα ενεργούσαν σκόρπια και ανόρεχτα, φτάνουµε κάποτε πολύ πολύ µακρύτερα από ότι ελπίζαµε..»     Ν. Καζαντζάκης

Ξηµερώµατα 25ης Μαρτίου, ώρα 3:30, αυτόπτες µάρτυρες βλέπουν φλόγες στον πρώτο όροφο του οικήµατος της κατάληψης Πραποπούλου στο Χαλάνδρι και τρία άτοµα να βγαίνουν από την είσοδο του κτήµατος, κρατώντας έναν λοστό καθώς και έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή που είχαν αφαιρέσει από τον χώρο. Σε λίγα λεπτά η φωτιά εξαπλώνεται στα πάνω δωµάτια και η στέγη καταρρέει, ενώ µια δεύτερη εστία στο ισόγειο δεν επεκτείνεται. Οι δράστες επιβιβάζονται σε σταθµευµένο όχηµα και αποµακρύνονται. Γείτονες και αυτόπτες µάρτυρες ειδοποιούν την πυροσβεστική, η οποία καταφθάνει µε πέντε οχήµατα και την αστυνοµία η οποία παίρνει καταθέσεις. Από εκείνη τη στιγµή και έπειτα, κόσµος καταφθάνει στο χώρο για να εκφράσει την αλληλεγγύη του και να βοηθήσει στις εργασίες αποκατάστασης που ξεκίνησαν άµεσα.

Ο εµπρησµός αυτός έρχεται να προστεθεί σε µια µακρά λίστα παρόµοιων επιθέσεων το τελευταίο διάστηµα σε αυτοοργανωµένους χώρους, στέκια, καταλήψεις και πρωτοβουλίες κατοίκων και εντάσσεται στο πλαίσιο τροµοκράτησης και καταστολής οποιασδήποτε διαφορετικής φωνής και δράσης. Ενδεικτικά τους τελευταίους µήνες έχουν δεχθεί επίθεση η κατάληψη Λέλας Καραγίαννη, το στέκι Θερσίτης, η λέσχη Υπογείως στην Καλλιδροµίου, η ΠΡΩτοβουλιά Κατοίκων στα Νοτια, ο εξωραϊστικός σύλλογος “Ιλισσός”, το κίνηµα στην πόλη του Ζωγράφου, συνδικαλιστικοί χώροι κ.α.

Σε τί τους ενόχλησε η κατάληψη κτήµατος Πραποπούλου;

Μήπως η συνεχής ενασχόληση µε θέµατα που αφορούν την τοπική κοινωνία;
Μήπως η αντίδραση µας στα σχέδια εκµετάλλευσης των τελευταίων ελεύθερων χώρων;
Μήπως η αντίθεση µας στο “καινοτόµο” τσιµεντάρισµα της ρεµατιάς;
Μήπως η δράση µας ενάντια στην µεταφορά του υπουργείου οικονοµικών στο νοµισµατοκοπείο;
Μήπως οι ενέργειές µας που εντάσσονται σε ένα πλαίσιο όξυνσης του καθηµερινού κοινωνικού αγώνα;
Ή µήπως η ίδια η φύση του εγχειρήµατος της κατάληψης που αντιτάσσεται στις κυρίαρχες δοµές;

Η αυτοοργάνωση ενοχλεί. Η ιδέα το να συνδιαµορφώνεις, ισότιµα και αµεσοδηµοκρατικά, µαζί µε άλλους, παίρνοντας τη ζωή σου στα χέρια σου. Οφείλεις να ρωτάς και να παίρνεις άδεια από τους ειδικούς, τους αντιπροσώπους, το κόµµα. Η έλλειψη ιεραρχίας είναι µια προσβολή που δεν µπορεί να γίνει έτσι εύκολα δεκτή, ακόµα περισσότερο όταν αυτή η “ανήκουστη” επιλογή µε όλες τις δυσκολίες της, δείχνει να λειτουργεί.

Η αλληλεγγύη ενοχλεί. Σε µια εποχή ατοµικισµού και ωχαδερφισµού, είναι προβληµατικό να συναντάς ανθρώπους που ενωµένα και παρά τις διαφωνίες τους συντροφικά παίρνουν αποφάσεις που αποµακρύνονται απ’ τη λογική του λαϊφστάιλ και της αποχαύνωσης.

Ο αντιεµπορευµατικός χαρακτήρας ενοχλεί. Σήµερα που τα πάντα πουλιούνται κι αγοράζονται και κάθε ανάγκη για επικοινωνία, συνεύρεση και δηµιουργία γίνεται αντικείµενο εκµετάλλευσης µε σκοπό το κέρδος, ο χαρακτήρας αυτός αποτελεί λογική εχθρική σ’ όσους προσβλέπουν σε αυτό.

Ποιοί έχουν κάτι να κερδίσουν από την επίθεση αυτή;

Αυτοί που µη µπορώντας τόσα χρόνια να βρουν τα χρήµατα για να απαλλοτριώσουν το χώρο, µαζί µε όσους ξεκάθαρα επιθυµούν την εµπορική-οικιστική εκµετάλλευση του, επιδιώκουν να υλοποιήσουν τα «αναπτυξιακά» σχέδιά τους: Eµπορικό κέντρο, µεζονέτες, πάρκινγκ, «πολιτιστικό κέντρο»-νεκρός χώρος. Η κατάληψη διεκδικώντας τον χώρο ανοικτό για τους ανθρώπους και πράσινο, στέκεται εµπόδιο στις βλέψεις τους.

Υπάρχουν κι εκείνοι που δεν αντέχουν έννοιες όπως αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, αντιιεραρχία, αντιεµπορευµατική λειτουργία, οριζόντια οργάνωση. Όλοι εκείνοι που τους παράχωσαν στο κεφάλι «εθνοσωτήριους» µύθους και ψεύδη, και οποιονδήποτε τολµά να αρθρώσει έναν άλλο λόγο, τον κατατάσσουν στα µιάσµατα και του συµπεριφέρονται µε το δόγµα «Ελλάς ή τέφρα». Άλλωστε, συχνά, όπως και πρόσφατα, µέσω του τύπου και ηλεκτρονικών µέσων, καταδεικνύεται η άριστη συνεργασία Ασφάλειας και Νεοναζιστικών συµµοριών. Συµπορεύονται στους δρόµους για να χτυπήσουν τις πορείες και συνεργάζονται άψογα όταν πρόκειται για «κοινούς εχθρούς». Μαχαιρώνουν µετανάστες και αγωνιζόµενους ανθρώπους και συµπληρώνουν την δουλειά της αστυνοµίας. Συγκοινωνούντα δοχεία που η εγγύτητα τους δεν επιτρέπει ακριβώς να διακρίνεις πού αρχίζει το παρακράτος και που αρχίζει το κράτος και η Ασφάλεια.

Το σίγουρο είναι ότι δεν κάψανε τίποτα που δε φτιάχνεται. ∆εν κάηκε ούτε ένα απ’ τα σηµαντικά που µας αναγκάζουν να συνεχίσουµε. Οι σχέσεις µεταξύ των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στην κατάληψη και η αποφασιστικότητά τους να ξαναρχίσουν απ’ το µηδέν και να την κάνουν ακόµα καλύτερη. Η διάθεση στήριξης απ’ τους περιοίκους, από άλλα στέκια που έχουν δεχτεί επιθέσεις, από πάρα πολλούς ανθρώπους που κινούνται στον ευρύτερο ριζοσπαστικό – κινηµατικό χώρο και έσπευσαν να βοηθήσουν όπως µπορούν. Όλα αυτά έµειναν ανέπαφα και απαγορεύουν κάθε σκέψη για υποχώρηση. Ήµασταν, είµαστε και θα είµαστε εδώ. Ενάντια σε κάθε φασιστική λογική, ενάντια σε κάθε «αναπτυξιακή» τσιµεντοποίηση, ενάντια σε κάθε αυτολογοκριµένο ή και αγορασµένο δηµοσιοκάφρο που παρουσιάζει τάχα τη σηµερινή ζοφερή πραγµατικότητα σαν τη µόνη δυνατή, ενάντια σε κάθε κρατική και παρακρατική επίθεση. Περνάµε στην αντεπίθεση. Για την πραγµατική ελευθερία, για την κοινωνική απελευθέρωση, για τη ζωή µας.

Η ΦΩΤΙΑ ∆ΕΝ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ !
Η ΦΩΤΙΑ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ !

protovouliaxalandriou.blogspot.com