τσιγκουνια

All posts tagged τσιγκουνια

Καβουρια στις τσεπες

Published 13 Ιουνίου, 2012 by yvris

Ακολουθουν πραγματικες ιστοριες απο γνωστους κα μη, οι οποιοι αγαπανε τοσο πολυ τα καβουρακια που τα κουβαλανε και μαζι τους στις τσεπες τους!

Περιπτωση 1: Ολλανδια, 2005. Συμφοιτητης Ολλανδος με ψηνει να βγουμε, οποτε λεμε να παμε ενα σινεμαδακι. Σαν σωστος τζεντλεμαν (!) πληρωνει τα εισιτηρια του σινεμα και για τους δυο μας. Για να το ισοσταθμισω εγω, πληρωνω τα ποπ-κορν και τα αναψυκτικα. Τελειωνει η ταινια, πηγαινουμε σε ενα μπαρακι με λαηβ, πληρωνω την εισοδο και για τους δυο μας και κερναω το πρωτο ποτο. Ε νομιζω το ισοσταθμισα αρκετα! Οταν ερχεται η ωρα να παρουμε 2ο ποτο και ειναι η σειρα του να πληρωσει, λεει «να παρουμε ενα μισο μισο; δε θελω να πιω πολυ!»

Ε ας πουμε οτι ειμαι πολυ καχυποπτη. Παμε με τον ιδιο, αμεσως μετα απο μαθημα, στο κυλικειο της σχολης για καφεδακι. Εγω κατουριεμαι σε σημειο που κοντευω να σκασω, αρα με το που μπαινουμε μεσα τρεχω στο μπανιο με σκοπο να παραγγειλω βγαινοντας. Αυτος, επειδη ειπαμε οτι ειναι και τζεντλεμαν, με ρωταει πανω στην τρεχαλα τι θελω να μου παραγγειλει, οποτε απο την πορτα της τουαλετας του φωναζω «ενα καπουτσινο». Ξαλαφρωνω και κανω να γυρισω στο ταμειο να πληρωσω τον καφε μου, οπου ξαφνικα τον βλεπω με το που με βλεπει να ερχομαι, να βαζει το πορτοφολι του στην τσεπη του. Ε εκει ξενερωσα. Δεν ημουν ποτε η γκομενα που περιμενα να με πληρωνουν οι αντρες, αλλα οχι να περιμενει και ο μαλακας να πληρωσω και τους δικους του καφεδες, ετσι χωρις να το’χουμε πει! Του την εσκασα ομως ωραια, γιατι εκει τα πηρα! Παω στο ταμειο που ηταν αυτος, τσουπ παιρνω τους καφεδες αγκαζε και του λεω: «Αχ, τι ευγενικο που ηταν εκ μερους σου να παραγγειλεις! Θα παω εγω τους καφεδες στο τραπεζι τοτε!» Και τσουπ, την κανω χωρις να τον πληρωσω. Πληρωνει αυτος, κι ερχεται στο τραπεζι ξενερωμενος με κατι μουτρα ως το πατωμα, γκρινιαζοντας: «Πω πω, πώς φευγουν ετσι τα λεφτα. Σημερα το πρωι μου εδωσε η μανα μου ενα εικοσαρικο, και παει ηδη εξανεμιστηκε». Σημειωτεον, ειναι που ειναι φτηνα στην Ολλανδια, ηταν και κυλικειο σχολης, ο καφες πανω απο 1,5 ευρω δεν ειχε!!

Επομενο σκηνικο με τον τυπο, ετοιμαζομαι να επιστρεψω Αθηνα γιατι ερασμους τελος, και βγαινουμε για αποχαιρετιστηριο καφε/ποτο (ενδιαμεσο δεν υπηρξε, χεχε). Παιρνω εγω μια ζεστη σοκολατα κι αυτος μια μπυρα. Μεχρι να κρυωσει η σοκολατα να την πιω, εχει κατεβασει αυτος τη μπυρα, ειναι και γερα ποτηρια οι βορειοι! Τον λεω «θες να παραγγειλουμε μια δευτερη;» «Οχι, μωρε» μου λεει, «καλα ειμαι». «Μην ανησυχεις» του λεω, «κερναω εγω! Αφου ειναι το αποχαιρετιστηριο!» «Α ναι;» λεει; «Τοτε να παρω!» Και παραγγελνει μια δευτερη!

Σε αλλη συζητηση μου ειχε πει οτι δε λουζοταν συχνα, γιατι του ειχε πει λεει η μαμα του να μην ξοδευει πολυ σαμπουαν. Σημειωση 1: Ο τυπος ειχε τοσο αραιο και κοντο μαλλι, που σχεδον δεν ειχε μαλλι. Σημειωση 2: Ο μπαμπας του ηταν εφοπλιστης.

Περιπτωση 2 λοιπον. Αθηνα 2012, ο ιδιος ελεεινος πεφτουλας για τον οποιο ξαναμιλησαμε εδω!

Στη φαση που ακομα προσπαθει να με ψησει, εχουμε βγει παρεα 4 ατομα, ο κολλητος μου, εγω, αυτος κι ενας φιλος του. Εχουμε αραξει σε μαγαζακι οπου εχουμε πιει απο 1-2 ποτα. Σε καποια φαση λεει ο φιλος του, τι θα κανουμε; να παρουμε αλλο ενα ποτακι ή να φυγουμε; Ο τυπος ηθελε να κατσει κι αλλο για να με ψησει, αλλα μην τυχει και ξοδευτει, οποτε λεει «Ασε μωρε, ας κατσουμε λιγο ακομα κι ας μην παρουμε». Καρμπον της προηγουμενης περιπτωσης, λεει ο φιλος «Ελα, παρε, το κερναω εγω!» Και λεει ο αλλος «Οκ τοτε»!!

Ας μην βιαστουμε να κρινουμε, ομως. Μπορει να μην ειχε λεφτα πανω του. Μπορει να ειναι ετσι με το φιλο του, μια να κερναει ο ενας μια ο αλλος. Ας δουμε γενικοτερα τι παιζει. Με τον ιδιο, λοιπον, εχουμε βγει με αλλη παρεα, στην οποια μια κοπελα εχει τη γιορτη της. Παμε σε μεζεδοπωλειο/ρακαδικο, και γενικα εχει πεσει η ατακα στα αστεια οτι αυτη θα μας κερασει για τη γιορτη της, το οποιο δε νοειται διοτι η κοπελα ειναι και ανεργη! Ε τελικα συμφωνουμε οτι θα κερασει αυτη τα ποτα και θα πληρωσουμε εμεις τα φαγητα ή κατι τετοιο, για να μην μεινει αφραγκη στη γιορτη της η κοπελα! Ερχεται το λεπον ο λογαριασμος, και τον παιρνει ο τυπος και κανει το εξης αστειακι: «Α, για να δουμε, ποια ειναι πιο ακριβα, τα ποτα ή οι ποικιλιες, για να τα πληρωσεις εσυ και να πληρωσουμε εμεις τα αλλα!»

Οκ, θα μπορουσε να ειναι καλοπροαιρετο αστειακι, ας μην ειμαι τοσο αυστηρη με το παιδι. Ε, εκεινη τη βραδια που περιεγραψα στο παραπανω ποστ, ειχαμε πει οτι και καλα θα βρισκομασταν στην περιοχη του και θα πηγαιναμε προς παραλια. Νταξ ειπαμε, σκοπο το παιδι να παμε στην παραλια δεν ειχε, αλλιως δε θα με ειχε υποδεχτει με διχαλο και με μπιχλιτσα στα ποδοδαχτυλα. Αλλα σε καποια στιγμη που πηγε να ξεκαρφωθει και λεει «να αραξουμε λιγο και παμε παραλια μετα», προσθετει: «Να παμε ομως με το δικο σου, γιατι εγω δεν εχω βενζινη». Σημειωση: Οδηγει μηχανη!

Ρε καραγκιοζη, εξηνταβελονη τσιγκουναρε, ποσο θα καψει η μηχανη σου για να παει απο τη Νεα Σμυρνη στο Φαληρο; Και γκομενα υποτιθεται οτι θες να βγαλεις βολτα, γιατι δε φροντιζεις να εχεις βαλει λιγη βενζινη μεσα; Αλλα εδω θε μου πεις δεν ειχε φροντισει τα στοιχειωδη: και βρωμιαρης/αμπανιαριστος ηταν, και με ταραξε στην προσβολα ολο το βραδυ. Αυτα τα πιο εκλεπτυσμενα θα σκεφτοταν; Θελει και λιγο νοημοσυνη για να περασουν απο το μυαλο σου, αν εισαι ντιπ για ντιπ ηλιθιος δε γινεται!

 

Περιπτωση 3: Προκειται για ατομο που δεν το γνωριζω προσωπικα, αλλα βρισκω τις ιστοριες που εχω ακουσει γουστοζικες! Ο συγχρονος Σκρουτζ ειναι συναδελφος φιλου που δουλευει σε τραπεζα. Συνηθιζουν οσοι ειναι στο τμημα του, καθε Παρασκευη μετα τη δουλεια να μαζευονται σε ενα μπαρακι και να πινουν μπυρες να χαλαρωσουν. Η φαση ειναι οτι πρωτα παραγγελνει ενας μια γυρα μπυρες για ολους και πληρωνει επιτοπου, μετα ενας αλλος το ιδιο κλπ, ετσι ωστε στο τελος της βραδιας ολοι να εχουν κερασει απο μια γυρα μπυρες αντι να πληρωνουν ο καθενας το ποτηρι του με το που ερχεται.

Ε λοιπον, ο συγκεκριμενος τυπος καθε φορα που παραγγελνει τη δικη του γυρα, και πριν ερθει στο τραπεζι και αναγκαστει να πληρωσει, προφασιζεται παντα μια δικαιολογια και φευγει! Μια φορα δεν εχει πληρωσει μπυρες!

Ακουστηκε, δε, απο μια κοπελα με την οποια βγηκε ραντεβου (φιλη συναδελφου του), οτι εκει που τρωγανε στο εστιατοριο, οταν ηρθε η σερβιτορα με το λογαριασμο, αυτος απλα γυρισε και κοιταζε απο την αλλη. Οχι κανοντας οτι δεν την ειδε, αλλα αγνοωντας τη στα μουτρα της! Χωρις να πει κατι! Η κοπελα που βγηκε ραντεβου μαζι του ενιωσε πολυ αμηχανα εκεινη τη στιγμη, οχι οτι περιμενε να πληρωσει αυτος αλλα εστω μισα μισα, ενω αυτος δε μιλουσε καθολου. Τελικα πληρωσε, και εννοειται πως τον εκανε ρομπα στο φιλο της και δεν ξαναβηγκε μαζι του μετα!