σ’αγαπω

All posts tagged σ’αγαπω

;;

Published 4 Μαρτίου, 2016 by yvris

Πάει;

Αυτό ήταν;

Τελείωσε;

Η ζωή σου κι ζωή μου;

Και πώς θα ζήσω εγώ τώρα;

Πώς θα ζω από εδώ και μπρος;

Ζόμπι; όπως και πριν; Για να μην πονάω;

Δεν έχει νόημα, ψυχή μου… Δεν μπορώ στιγμή να σε βγάλω από το μυαλό μου.

Είσαι παντα εκεί, συνέχεια στη σκέψη μου, και στο πίσω μέρος όταν δεν είσαι στο μπροστα.

περπατάω στο δρόμο και κάτι μου λείπει

οδηγάω και κάτι μου λείπει

με τυφλώνει ο ήλιος και δακρύζω και εκείνη τη στιγμή ξέρω πως κάτι μου λείπει

λείπει ένα κομμάτι μου, και δεν είμαι ολόκληρη, δεν είμαι ιδια

εσύ μου λείπεις. κομμάτι μου. Εσύ.

Τα χαμογελαστά ερωτευμένα σου ματάκια που τα κοίταζα και ήταν η απόλυτη ευτυχία. και δεν ήθελα τίποτε άλλο.

η αγκαλιά που κούμπωνε. τα βράδια στο κρεβάτι. Απλά να σε κρατάω αγκαλιά…

να βλέπουμε σειρές, να κάνουμε βόλτες. να με βοηθας με το σπίτι, που είχες πάρα πολύ καιρό να κάνεις.

Να σε φροντίζω όπως καμία. Να σε νοιάζομαι.

Να σε κρατάω στην αγκαλιά μου μικρό σπουργιτάκι, στρειδάκι που έκλεισες πάλι. Να με χαϊδεύεις και να σε χαϊδεύω.

Να παίζουμε μουσική και να λέμε αστεία. Να μην κάνουμε τίποτα, απλά να υπαρχεις στον ιδιο χωρο και να σε αγγιζω. Να χωνομαι στην αγκαλια σου. Να με κρατας σφιχτα κατω απο τα σκεπασματα και να σβηνεις το φως. Και να είναι όλα όπως πρεπει.

Μου λείπεις. Βάσανο. Βάσανο η απουσια σου, βάσανο τα γενέθλια χωρίς εσενα.

Βάσανο η ελλειψη της αγκαλιας σου. Βάσανο ο πόνος στο κορμί μου. Βάσανο η απουσία σου.

Αγάπη μου. Α-γ-ά-π-η  μ-ο-υ. Σ’αγαπώ.

Σ’αγαπώ και σε αγάπησα με δύναμη, από την αρχή μέχρι το τέλος (;) και δεν επαψα και δε μειωθηκε ποτε.

Η λαχταρα μου να σε σφίγγω πάνω μου δε μειώθηκε ποτέ.

Σ’αγαπώ βαθιά και με πάθος.

Η τελευταια φορα που ερωτευτηκα.

Ποιος θα με ξαναχαϊδεψει όπως εσύ; Ποια θα σε ξαναχαϊδεψει όπως εγώ;

και (το) εμείς; τι θα γίνει με εμάς;

μήπως είναι λάθος;

και μέχρι τότε ζόμπι;

Cause I saw the end before we’d begun,
Yes I saw you were blinded and I knew I had won.
So I took what’s mine by eternal right.
Took your soul out into the night.
It may be over but it won’t stop there,
I am here for you if you’d only care.
I’ve kissed your lips and held your hand.
Shared your dreams and shared your bed.
I know you well, I know your smell.
I’ve been addicted to you.

Κι αν σου είναι δύσκολο να βρεις τόσα χρόνια
Κάτι ν’αξίζει σε εμάς
Το σ’αγαπώ μου κράτησε σαν κολώνια
όταν λείπω να τη φοράς……

Σ’αγαπώ ❤

Challenge accepted

Published 9 Ιανουαρίου, 2014 by yvris

Μεσημεριανο μαθημα, απογευματινο διαβασμα, βραδινη προβα, ολονυχτια εργασια, πρωινο τρεξιμο σε δημοσιες υπηρεσιες, μεσημεριανη προσληψη, απογευματινο μαθημα, βραδινη παρασταση.

Υπνος απο ΣΚ και μετα.

Kαι θα τα κανω ολα, και θα τα κανω και καλα, και θα γουσταρω. Και θα παιρνω δυναμη απο εκει που νιωθω καλα.

Challenge accepted.

Bring it on, bitch.

κι ας με σκοτωνεις γλυκα…

Published 27 Σεπτεμβρίου, 2013 by yvris

Τελεσιγραφο.

Ετσι απλα. Ετσι απλα μου βαζεις το μαχαιρι στο λαιμο και ακονιζεις τη λεπιδα του στο δερμα μου.. απολαμβανοντας τη θεα του αιματος που σταζει.

Kι εγω απο την αλλη μερια του τηλεφωνου να τα εχω χαμενα, να μην ξερω πώς να σου μιλησω, να μην ξερω τι θες απο εμενα, να μην ξερω αν πρεπει να σου δειξω πώς αισθανομαι ή αν θα το κοροϊδεψεις, θα το απαξιωσεις, ή θα θριαμβεύσεις απλά πανω του. Ετσι απλα απο τη μια στιγμη στην αλλη δεν εισαι αυτος που γνωρισα.

Μου λες να ξεκαθαρισω, λες και δεν ημουν ξεκαθαρη απο την αρχη. Λες και δεν ηξερες πού εμπαινες, λες και δεν μπηκες με τη δικη σου συγκαταθεση.

Ενώ ξερεις ποια ειμαι και πώς λειτουργώ, και ενω μου εχεις πει οτι δε θελεις να εισαι μαζι μου. Και μου λες τι, να τα αφησω ολα για να παω στο κατι αβεβαιο, στο τιποτα, στο «δε θα ειμαστε καν μαζι».

Ποτε ακριβως καταλαβες απο τα λεγομενα μου οτι αγαπαω το ρισκο;

Δεν αγαπαω το ρισκο. Αγαπαω το τεσταρισμενο. Με σενα το ξερω οτι δεν μπορει να δουλεψει.

Το ξερω γιατι ειμαστε σε αλλες φασεις της ζωης μας, το ξερω γιατι δεν μπορω να ζησω ηρεμα μαζι σου. Με εκνευριζει ο τροπος που γινεσαι πολυ αποτομος και πολυ απολυτος και προσβλητικος οταν δε γουσταρεις κατι. Με εκνευριζει ο τροπος που σου πεφτουν τα σαγονια με αλλες κοπελες, με εκνευριζει η τεραστια πορνοσυλλογη σου. Δε νιωθω ασφαλεια. Δε νιωθω οτι εμενα κοιτας, οτι ειμαι εγω και παει και τελειωσε.

Δε νιωθω ασφαλεια.

Και τη θελω την ασφαλεια. Δε θελω να μπω σε αλλη μια σχεση που θα ειμαι ερωτευμενη τρελα, θα επενδυσω φτου κι απο την αρχη, θα τελειωσει σε μερικους μηνες και θα νιωθω παλι μονη, σκατα και αδεια.

Δεν τα κανουμε αυτα στην ηλικια μου πια, γλυκο μου, οχι πια. Στη δικη σου ισως, στη δικη σου παιζετε, γνωριζετε, τον εαυτο σας και τον κοσμο. Στη δικη μου φαση πλεον επενδυουμε.

Μια απλη ερωτηση: Θα πεταγες τη γαμημενη την πορνοσυλλογη σου για χαρη μου;

Για να με κανεις να νιωσω ασφαλης;

Να σου πω εγω: Οχι δε θα το κανες.

Θα εκνευριζοσουν κιολας που θα στο ζηταγα, που θα σου εθετα τον εκβιασμο, το διλημμα.

Εσυ ομως ετσι απλα μου ζητας να πεταξω οχι μια γαμημενη συλλογη με γαμημενες τσοντες. Μου ζητας να πεταξω εναν ανθρωπο. Για το αβεβαιο.

Αλλα εγω την αγαπω την ασφαλεια που μου δινει. Και το ηξερες, παντα το ηξερες.

Κι ομως εσυ εκει, εκει, με επιμονη, «οχι εγω θελω να μπω εδω μεσα». Τωρα μπηκες. Και τι καταλαβες; Που τα καταφερες, και μπηκες, και τωρα φευγεις;

Αυτο ακριβως που φοβομουν απο την αρχη. Ετσι απλα. Και με αφηνεις εδω αδεια, στο σημειο ακριβως που δεν ηθελα να φτασω, ακριβως εκει που δεν ηθελα να ξαναπληγωθω, να ξανανιωσω αδεια, αυτο το ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ αδειασμα που νιωθεις, οταν αυτος που εχεις ερωτευτει δεν επιστρεφει τα αισθηματα σου…

Πού μπαινεις σε πραγματα που δεν μπορεις να αντεξεις, γαμωτη σου, και με σκοτωνεις ετσι απλα στο τελος; (Τελος;)

Και ετσι απλα με καταδικαζεις στη σιωπη σου, να με κανεις να κοιταω με τις ωρες τα μηνυματα σου αλλα οσο και να τα κοιταω να μην αλλαζουν αυτα που γραφεις, και να μη γεννανε αλλα. Ετσι απλα σιωπη.

Σιωπή που οταν τη σπας, θα ηταν καλυτερα να την ειχες κρατησει.

Ποναω. Τις τελευταιες μερες οσο ποτε. Οσο δεν ηθελα να ξαναπονεσω κι ακομα παραπανω. Το χαρηκες τωρα; Ποναω και νιωθω αδεια. Δεν ξερω πια ποιος εισαι. Δεν ξερω αν εισαι αυτος που γνωρισα, δεν ξερω αν εισαι αυτος που αγαπησα. Δεν ξερω ουτε τι σκεφτεσαι ουτε πως νιωθεις ουτε αν μπορω να μοιραστω μαζι σου τα οσα αισθανομαι. Δεν ξερω τι πρωτοαισθανομαι.

Μοναξιά μου, καρδιά μου εσύ
Συντροφιά μου και νύχτα μου εσύ
Σ’ αγαπούσα πριν μας δω μαζί

(Κι ετσι απλα ενα μικρο σου τηλεφωνημα αρκει να φερει το χαμογελο παλι στα χειλη μου…)

το σ’αγαπω

Published 15 Σεπτεμβρίου, 2013 by yvris

ξερεις, αυτο που εχεις στην ακρη της γλωσσας σου

και που θελεις να το πεις περισσοτερο απο ποτε

και εχεις κρατηθει να μην το πεις περισσοτερο απο ποτε

(καποιες φορες δεν κρατιεσαι και πολυ καλα)

γιατι το φοβασαι περισσοτερο απο ποτε.

(αλλο ενα σημαδι οτι μεγαλωνεις)

Διαβασμα

Published 30 Ιουλίου, 2012 by yvris

Και πώς να συγκεντρωθω να διαβασω οταν μου λειπεις τοσο, μου λες; Όταν καθε λεπτο που περναει, το μονο πραγμα που καταλαμβανει τη σκεψη μου εισαι εσυ, και το ποσο θα ηθελα να ησουν εδω; κι οσο κι αν προσπαθω να το διωξω, να το εκτοπισω απο το μυαλο μου γεμιζοντας το με διαβασμα, παντα επιστρεφει και κραταει τη θεση του δυναμικα, σπρωχνοντας απο το μυαλο μου οτιδηποτε αλλο; Οταν σε θελω και μεχρι και στο σωμα μου λειπεις, νιωθω σα να λειπει ενα κομματι μου, κι ο ποθος μου για σενα και η διψα μου να σε αγκαλιασω, ειναι τοσο εντονη που γινεται σχεδον tangible;

Πώς να διαβασω, πες μου πώς; Οταν καθε τι που διαβαζω σ’αυτο το κωλοβιβλιο μου θυμιζει εσενα, τα ποσα μου εχεις μαθει και ποσο με διαμορφωσες; Οταν γουσταρω αυτο το βιβλιο επειδη μου τα θυμιζει αυτα και μου θυμιζει εσενα. Σε θελω. Γουσταρω καθε εκατοστο του κορμιου σου, και καθε τι που εχεις μεσα στο κεφαλι σου, με εξιταρει, το θελω. Θελω να το κανω δικο μου, να σε κανω δικο μου, θελω, να μπεις μεσα μου, να μπω μεσα σου, να γινουμε ενα. Σε θελω. Σ’αγαπω.

Cruel Heathcliff, my one dream, my only master.

Χρονια πολλα…

Published 2 Ιουνίου, 2012 by yvris

5 χρονια πριν, σε γνωρισα διδυμακι μου. Μου ειπες ενα ανεκδοτο, και πηγαμε για μια βολτα στο Μοναστηρακι, στα παλαιοβιβλιοπωλεια. Ουτε και ηξερα τοτε τι θα γινοσουν για μενα. Σ’ευχαριστω. Για το ανεκδοτο, για τη βολτα, για ολα οσα ακολουθησαν.. το μεγαλυτερο κομματι του εαυτου μου.

..this bloody something
That freaks me out until the night makes me shout «I love you».

Χρονια πολλα, γλυκια μου καρδουλα.