προδοσια

All posts tagged προδοσια

Moναξιες

Published 2 by yvris

Και ειναι κατι βραδια που απλα αισθανεσαι τοσο μονος…

Που δε βρισκεις ανθρωπο να πιεις ενα ποτο να ξεχαστεις. Που ή θα κοιμουνται ή θα ετοιμαζονται για υπνο, και αλωνιζεις αυτην την πολη μονος σου.

Και σκεφτεσαι να πας να χωθεις στο καθε ακυρο μπαρακι, να στριμωχτεις στο συνωστισμο και να αναπνευσεις την τσιγαριλα μεχρι να γινει ενα με το δερμα σου, μεχρι η δυνατη μουσικη να ακουγεται νορμαλ στ’αυτια σου, και να γινεις λιωμα, λιωμα, μεχρι που να ζαλιζεσαι ελαφρα και να νιωθεις ενα με τη μουσικη και η αισθηση του χωρου να ειναι ρευστη… Και να παρεις τον πρωτο ασχετο που θα βρεις μπροστα σου και να τον νιωσεις παντου. Οχι για το σεξ, ουτε για τον ερωτα.

Για να ξεγελασετε τη μοναξια.

Καθε γωνια αυτης της πολης ειναι γεματη απο στιγμες μας, καθε τραγουδι στο στερεοφωνικο του αυτοκινητου μου ειναι γεματο απο αναμνησεις μας.

Γιατι να μην εισαι σημερα εδω…

Το χρονικο μιας φιλιας

Published 3 by yvris

Με την πρωην κολλητη μου τα σπασαμε πριν απο 6 χρονια περιπου. Ειχαμε ενα μεγαλο καβγα μετα απο τον οποιο δε μιλουσαμε για κατι μηνες, μετα υποτιθεται οτι τα ξαναβρηκαμε, αλλα ξεκοψαμε σιγα σιγα και σταδιακα στην πορεια. Ας πουμε απλα ασυμφωνια χαρακτηρων, ποσο ανεπτυγμενο δηλαδη να ειναι το skill του να επιλεγεις τα σωστα για σενα ατομα οταν εισαι 7 χρονων; Σημερα, λοιπον, θα διηγηθω ενα περιστατικο που προοικονομουσε το μελλοντικο fall-out περιπου 3-4 χρονια προτου συμβει.

Η κοπελα τοτε τα ειχε με ενα παιδι που συχναζε σε μια συγκεκριμενη trendy καφετερια της περιοχης του, στην οποια επισης δουλευε και η αδερφη του. Το ποσο trendy ηταν, ομως, δεν το ειχα συνειδητοποιησει μεχρι ενα μεσημερι που σχολαγα απο την ΑΣΟΕΕ και ειχαμε πει να βρεθουμε εκει. Φευγω απο τη σχολη, εχοντας στον ωμο μου την τσαντα με τα τετραδια και τα βιβλια της σχολης (παρακολουθουσα και διαβαζα ακομα τοτε), αλλαζω 2 λεωφορεια για να παω εκει καθοτι τοτε η συγκεκριμενη περιοχη δεν διεθετε ακομη μετρό και φτανω μετα κοπων και βασανων στην καφετερια. Αντι ομως η καλη μου φιλεναδα να χαρει που με ειδε, με υποδεχεται με την εξης ατακα:

«Καλα, ηρθες στην καφετερια με την τσαντα:»

Εγω (με απανωτα εσωτερικα dafuq): «Καλα, με δουλευεις; Απο τη σχολη ερχομαι! Πού θα βαλω τα βιβλια και τις σημειωσεις; Συγνωμη κιολας!»

Αυτη (σα να λεει το πιο φυσικο πραγμα του κοσμου): «Να κανεις αυτο που κανω κι εγω: Να κρατας τα βιβλια και τα τετραδια στο χερι, και να παιρνεις μονο ενα μικρο τσαντακι για το κινητο και το make-up!»

Που δε φοραγα κιολας make-up!

Στον Γ.

Published 23 by yvris

Αυτες τις μερες αισθανομαι προδομενη, δεν ξερω αν το αισθανομαι δικαιως η αδικως. Εγιναν καποια πραγματα που πολυ απλα δεν τα περιμενα ποτε απο εναν συγκεκριμενο ανθρωπο. Θελω να πω, ειναι καποιοι ανθρωποι ρε παιδι μου που ποτε δεν περιμενεις οτι θα φερθουν σκατα, σε σενα. Και μετα πανε και το κανουν. Και νιωθω ξεκρεμαστη, λιγο οτι δεν ξερω απο που να πιαστω, λιγο οτι εχει γαμηθει ο Διας. Σου ανατρεπεται ολο το σκηνικο και ερχεται ολος ο κοσμος σου αναποδα ρε πουστη μου. Απογοητευση, αυτη ειναι η λεξη που εκφραζει (οσο μπορει κι αυτη) αυτο που νιωθω σχετικα με εκεινο το θεμα. Και μαζι ενα τεραστιο «ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ?!»!! Ε ναι οντως ακομα δεν το εχω πιστεψει, μα γινεται να ειναι ποτε δυνατον αυτος ο ανθρωπος που δεν ειναι ο οποιοσδηποτε να μου φερθει εμενα ετσι? και να αγνοει ολη τη σχεση αυτη που υποτιθεται οτι ειχαμε? να τη γαμαει ολη, σα να μην υπηρξε τιποτα ποτε?

Ε οχι ρε πουστη δεν το δεχομαι γιατι φευγει η γη κατω απο τα ποδια μου. Τι να πω, ντροπη σου να φερθεις ετσι. Ειλικρινα εγω θα ντρεπομουν, και ναι το ξερω εχω κανει κι εγω τα λαθη μου σε ολη αυτη την ιστορια (και το μεγαλυτερο ηταν οτι δεν αφεθηκα, γαμω την προσωρινιλα μου γαμω). Αλλα εγω ποτε δεν ελεγα αλλα και αλλα εκανα. Εχω αυτο το καλο, να ξερεις παντα τι να περιμενεις απο μενα και οχι να υποσχομαι και μετα να ψαχνεσαι. Αλλα ειναι ταυτοχρονα και απαιτηση. Θελω να ξερω τι μου γινεται και που βαδιζω. (κι αν εσυ προτιμας να κοροϊδευεις τον εαυτο σου και να σε κοροϊδευουν δε σημαινει οτι ειμαστε ολοι ετσι). Γιατί να με κοροϊδεψεις, ρε πουστη? Γιατι να μου πεις κατι που δε σκοπευες να κανεις? Και να φανταστεις οτι αναρωτιομουν τι σκατα φιλοι ησασταν με τον αλλο μεγαλο παπαρα αφου -και καλα- δεν ειχατε κοινα, ε να τα κοινα. Φοβομαστε να πουμε αυτο που σκεφτομαστε, λεμε μια παπαρια για να ξεφυγουμε απο τη δυσκολη κατασταση γιατι δεν εχουμε αρχιδια και μετα αφηνουμε τον αλλο να ψαχνεται σα μαλακας. Αν αυτο που θες ειναι να εχεις ενα μουνι να τρεχεις απο πισω και να κανεις οτι σου λεει γιατι δεν μπορεις να μεινεις μονος σου, καντο! μην το βαφτιζεις ομως αγαπη, γιατι δεν ειναι. Τα μεγαλα λογια μπορεις να τα βαλεις εκει που ξερεις.

Δεν ξερω αν ειναι δυνατοτερος ο θυμος που αισθανομαι η ο πονος. Μαλλον ο πονος… Αλλα παρολα αυτα, παρα την απογοητευση, τον πονο και το θυμο μου (και ολα αυτα με μια παραλληλη αρνηση να δεχτω το τι εγινε) καπου μεσα μου και κατω απο ολα αυτα σ’αγαπω και θελω να εισαι καλα (εδω βρισιδι πηγα να γραψω στο ΔΙΚΟ ΜΟΥ μπλογκ που ξεσπαω ο,τι σαπιλα μπορει να εχω μεσα μου και ΔΕ ΜΟΥ ΒΓΗΚΕ! Στο δικο μου μπλογκ! στο προσωπικο μου ημερολογιο, ακομα κι εκει δεν μπορω να σε βρισω!!). Ευχομαι να εισαι καλα, καποτε στο μελλον γιατι τωρα δεν εισαι (και να πω την αληθεια μεχρι να μου φυγει ο θυμος δε θα με λυπει και ιδιαιτερα). Στο πλάι σου ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα στη ζωή σου, τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής – αν με πιανεις. http://www.youtube.com/watch?v=XxBO_yeHdmY

ΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Αν δεν μπορειτε να live up to them μη δημιουργειτε προσδοκιες, απλα. Μην υποσχεστε κατι που ξερετε οτι δεν προκειται και δεν εχετε σκοπο να το κανετε. Ποτε δεν καταλαβα γιατι να κανει κανεις κατι τετοιο.

Καλα να περνας με τη βιτρινα σου.

ΥΓ: Ειναι κωμικοτραγικο τελικα το ποσο ασχημα προβλεψιμοι ειναι οι ανθρωποι. Στελνεις σε καποιον ενα μηνυμα αγαπης και εννοιας, και το γραφει εκει που δεν πιανει μελανι.  (Γιατι εισαι ηλιθια και δε θες να δεχτεις οτι απλα ΔΕ ΘΕΛΕΙ να σε παρει τηλεφωνο, ασχετο που σου ειπε οτι θα σε παρει, και περιμενεις το τηλεφωνο και λες γιατι δεν ερχεται; και μετα διαβαζεις στις ειδησεις για ενα σκηνικο που εγινε κοντα στο σπιτι του και φοβασαι μην επαθε κατι. και λες «μηπως εχει παθει κατι κι εγω η ηλιθια λεω γιατι δε με πηρε»).  Και σε γραφει. Γραφεις τοτε ενα μηνυμα το οποιο δεν του το στελνεις ποτε, μονο και μονο για να βγαλεις τον πονο απο μεσα σου (αυτη ειναι η δουλεια αυτου του μπλογκ οπως εχω ηδη πει) και μετα ο αλλος ξαφνικα επικοινωνει μαζι σου απο 50 διαφορετικες μεριες! Και σου τη λεει γιατι δεν του το ειπες. Ενω ο ιδιος εχει κοψει την επικοινωνια!!!

Και τα ακομα πιο αστεια σκηνικα ποια ειναι? 1. οτι πουθενα δεν ανεφερες το ονομα του, οποτε καπου προφανως αναγνωρισε τον εαυτο του σε ολη αυτη τη σαπιλα, οποτε το προβλημα του ειναι ο εαυτος του και οχι εγω και 2. προφανως εννοειται οτι δεν ειχε τιποτα να πει σε αυτα που ειπα. Οποτε ως κλασικος αντρας, εκανε αυτο που καθε αληθινος αντρας κανει οταν ερχεται η ωρα να αντιμετωπισει τις ευθυνες του: Εριξε την ευθυνη πανω μου και μετα λακισε. (Αααααααχ, καλα δεν ηταν τοτε που πηδαγαμε?)

Ναι, προφανως και με ποναει για να καθομαι να ασχολουμαι. Εννοειται πως με ποναει. Αν δε με ποναγε τι θα καθομουν να εγραφα για κατι που δε με νοιαζει;  Με ποναει γιατι αγαπησα και αγαπω ακομα. Με ποναει γιατι με κοροϊδεψαν. Καθενας στη θεση μου θα ποναγε.

To pattern σε περιπτωση που το χρειαστετε για μελλουσα χρηση: Θελω να σε ξεφορτωθω -> Δεν εχω τα αρχιδια να σου το πω ευθεως -> Σε ξεφορτωνομαι προσωρινα με ενα ψεμα -> Κανω μια μαλακια -> Τη φορτωνω πανω σου -> Problem solved! (Ουτε πρωτοτυπος δεν ησουν καημενε…)

Αλλα πες μας, τι θα γινει αν καποτε αγγιξεις το κορμί σου, Γ.; Τι θα παθεις αν αντιμετωπισεις τα συναισθηματα σου αντι να κρυβεσαι απο αυτα πισω απο το δαχτυλο σου; Ξερω οτι κατα βαση φοβασαι. Και γι’αυτο, παρα τα οσα ακουσα (οτι αξιζω μόνο για τον πουτσο;! Στην κοπελα που ησουνα για 1.5 χρονο μαζι;;!!!), δε σου κρατω κακια. Τα’πα εδω και ξεθυμανα, να ‘ναι καλα το μπλογκ. Εσυ μακαρι να μην ειχες πει αυτα που μου ειπες, και εξακολουθω να πιστευω και να ελπιζω η (εντελως) ηλιθια οτι δεν τα εννοουσες. Ας πουμε οτι δεν καταχωριστηκαν ποτε. Μπορεις να κοιμηθεις ησυχος αποψε.

Στο καλο.

(Πόση απογοήτευση πια;)

(Γιατί?…)