πικρα

All posts tagged πικρα

Πικρα.

Published 18 Οκτωβρίου, 2012 by yvris

Και κλεινει λοιπον ενας κυκλος, γυριζει μια σελιδα την οποια διαβαζω απο το 2007.

Ομως ρε πουστη μου ηταν αναγκη να γινει ετσι;

Kαταλαβαινω οτι καποια πραγματα δεν τα πιστευετε κατα βαθος, γιατι απλα αποκλειεται, και μαλλον υπερβαλατε για να νιωσετε δικαιωμενοι για την αποφαση σας. Διοτι το να μου πεις «δεν ταιριαζουμε» ή «δε μ’αρεσει αυτο πανω σου, τα βυζια σου, ο κωλος σου, η μυτη σου, το μαλλι σου», το δεχομαι, γουστα ειναι αυτα και περι ορεξεως κολοκυθοπιτα. Αυτο που δε δεχομαι ομως ειναι οι βλακειες που δε βγαζουν νοημα.

Γιατι δεν ειναι δυνατον να μου λες εσυ οτι δε με αντεχεις αλλο επειδη ειμαι αντιδραστικη ας πουμε, ενω ο αλλος ειναι πολυ πιο αντιδραστικος απο μενα, αρπαζεται και δημιουργει ιστορια απο το παραμικρο. Αυτον γιατι τον δεχεσαι οπως ειναι, ενω εμενα οχι; Αρα δεν ειναι η αντιδραστικοτητα που σε ενοχλει, κατι αλλο ειναι.

Δεν ειναι δυνατον να μου λες οτι δεν ερχομαι σωστα προετοιμασμενη και διαβασμενη και οτι δε μελεταω στο σπιτι, οταν ειμαι η ΜΟΝΗ που ερχεται διαβασμενη παντα με τοση συνεπεια. Οταν οι αλλοι δεν ξερουν οχι μονο τι ακριβως πρεπει να κανουν και πως να χωρισουν τους ρολους, αλλα και δεν εχουν καν ριξει μια ματια σε αυτο που επρεπε να μελετησουμε! Κι εγω ζητημα να ηρθα 1-2 φορες ολη τη χρονια χωρις να εχω μελετησει μονο ΕΝΑ πραγμα απο τα πολλα που ειχαμε για εκεινη τη βδομαδα, ενω ο αλλος να ερχεται μονιμως αδιαβαστος και ψαχνεται. Οχι. Δε σου φταιει το οτι δε μελεταω, γιατι δεν ισχυει. Δικαιολογιες ψαχνεις και κανεις προβολη των δικων σου αδυναμιων πανω μου.

Δε γινεται να μου λες οτι εγω δε δεχομαι την κριτικη, οταν ΜΙΑ φορα εποικοδομητικη κριτικη ΔΕ μου εχεις κανει. Μου λες «δε μ’αρεσει το ντυσιμο σου, βαλε κατι αλλο». Που να μυρισω εγω τα νυχια μου να μαντεψω τι σκατα θελεις να βαλω εγω, για να ταιριαζει στην εικονα που εχεις στο μυαλο σου; Μηπως κατσαμε ποτε καμια φορα να αποφασισουμε ολοι μαζι τι εικονα θελουμε να εχουμε σαν ομαδα, και καταληξαμε σε κατι συγκεκριμενο και μονο εγω δεν το εφαρμοσα; Οχι. Ο καθενας παντα χυμαδιο και ο καθενας με διαφορετικο στυλ, και μετα σου φταιω εγω; Ο αλλος αποφασισε να παρει μια στολη ετσι μονος του χωρις να το συνεννοηθει με κανεναν και να φοραει αυτη καθε φορα. Θες να το κανω κι εγω; Να το κανω, ΠΕΣ ΤΟ! Μη μου λες απλα μονο τι να ΜΗΝ κανω, και μετα να μου λες οτι δε δεχομαι την κριτικη! Πού ειναι η κριτικη για να τη δεχτω;

Δεν ειναι δυνατον να μου λες οτι εγω φταιω που δεν παει η ομαδα μπροστα και οτι εγω την κραταω πισω, οταν εχω κανει τοοοοοσες προτασεις για ανανεωση απο την αρχη της χρονιας, και ολες εχουνε παει απατες. Οχι γιατι οι αλλες ηταν καλυτερες, για την ακριβεια ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ! Οι αλλες «προτασεις» ηταν να μενουμε στα ιδια, δε φταιω εγω που εσυ βαριεσαι να κανεις μια αλλαγη! Και που αυτο σε οδηγει στο να βαριεσαι τα ιδια και τα ιδια συνεχεια, και μετα να το φορτωνεις πανω μου – τη δικη σου βαριεστημαρα δεν τη βλεπεις; Που δεν καθεσαι να ασχοληθεις λιγο να διορθωσεις ενα λαθος που κανεις ΚΑΘΕ φορα και που σου εχει επισημανθει πολλακις; Ακομα και για αυτην την κωλοεικονα, ηταν στα πραγματα που ειχα αναφερει οτι πρεπει να επιλεξουμε σα μια ταυτοτητα, στη λιστα που ειχα κανει οταν γυρισα απο το Αμστερνταμ. Τι εγινε; Παρθηκε μια αποφαση; Οχι. Ουτε καν συζητηθηκε. Η μονη αποφαση που παρθηκε ηταν οτι..πρεπει να επιλεξουμε μια συνολικη εικονα.

Δεν ειναι δυνατον να μου αναφερεις αστεια που ειχα κανει πριν ΤΡΙΑ και ΤΕΣΣΕΡΑ χρονια ως παραδειγμα «κακοτροπιας»!! Για να παιρνεις ενα αστειο και να το κανεις να φαινεται και καλα σοβαρο και να το φερνεις σαν παραδειγμα κακοτροπιας, αυτο δειχνει οτι εισαι πολυ μικρος μεσα σου και οτι ψαχνεις αφορμες για να με κατηγορησεις για κατι. Εγω ειμαι η κακοτροπη; Εγω, που μιλαω λιγοτερο απο ολους, που εχω κανει τη λιγοτερη κριτικη, που βλεπω και αντικειμενικα λαθη, και πραγματα που υποκειμενικα εμενα δε μου αρεσουν, και δε λεω τιποτα γιατι «δεν ειναι δικια μου δουλεια»; Επειδη δε μιλαω, σημαινει οτι ολα μ’αρεσουν και οτι δε βρισκω λαθη, και οτι δε με ενοχλουν τα λαθη; Ποσο μετανιωνω τωρα που δεν τα εχω πει τα οσα σκεφτομουνα, για να μη δειξω στριμμενη, και τωρα βγαινω εγω ο μαλακας! Και με εχετε κριτικαρει για τα παντα πανω μου και μου τη λετε μετα που αντιδραω – στην ΣΤΕΙΡΑ κριτικη μονο, και ΠΟΤΕ στην εποικοδομητικη – και το θεωρειτε αυτο κακο τροπο; Να δω πώς θα αντιδρουσατε τοτε εσεις, ΑΝ σας ελεγα ποτε τιποτα και ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ που το λετε εσεις σε μενα, και αν θα το δεχοσασταν ηρεμα οπως απαιτειτε απο μενα να κανω. Δε νομιζω. Παλι εγω θα εβγαινα η κακοτροπη για την ασχημη κριτικη που εκανα! Ε οχι, αυτο δεν το δεχομαι.

Πες μου οτι δε με γουσταρεις ρε παιδι μου σαν παρουσια. Πες μου πως εχουμε διαφορετικα γουστα και δεν προκειται να ταιριαξουμε. Πες μου οτι δε σου αρεσω σα φατσα, σα φωνη, σα στησιμο. Δεν εχω προβλημα. Αποψη σου, τη δεχομαι! Δεν περιμενω να αρεσω σε ολους και δεν εχω προβλημα, οπως κι εμενα δε μου αρεσουν ολοι και ολα. Ουτε εμενα μου αρεσει το ντυσιμο σου, ουτε τα τραγουδια σου ας πουμε. Αλλα μη μου λες μαλακιες. Οχι. Μην προσπαθεις να το τραβηξεις απο τα μαλλια. Για να δικαιολογησεις την αποφαση σου, λες και ο αλλος λογος δεν ηταν αρκετος.. να κανεις εμενα σκουπιδι, προκειμενου να πεισεις τον εαυτο σου ή εμενα οτι καλα εκανες; Πέντε ατιμα, να με εχουν βαλει στη μεση και για δυο ωρες μου απαριθμουν ενα ενα ολα οσα βρισκουν αρνητικα πανω μου.. ποσο να αντεξω; Να κατηγορουν εμενα για πραγματα που δεν κανω εγω και τα κανουν οι ιδιοι, αλλα οταν τα κανουν οι ιδιοι δεν τους πειραζουν! Και μετα να με κατηγορουν που δεν αντεχω και ειμαι και καλα αντιδραστικη, να δω εσυ στη θεση μου ποσο θα αντεχες. Εκει, στημενη στον τοιχο, πεντε ατομα να σου τη λενε. Απο κει που ημασταν ολοι μια ομαδα, ενωμενοι, τωρα ολοι μια ομαδα ενωμενοι εναντιον μου, απεναντι μου. Ολοι μιλημενοι μεταξυ τους απο τα πριν, για να βαλουν εμενα στη μεση μονη μου, εξω απο την ομαδα που νομιζα οτι ανηκα. Ποσο ξαφνικα… Γροθια στο στομαχι.

Για ποιο λογο επρεπε να ειπωθουν ολα αυτα;.. Γιατι δε μεναμε απλα στα ουσιαστικα, δε γουσταρουμε τα ιδια, δεν ταιριαζουμε μαζι βρε αδερφε;

Γιατι επρεπε να αναφερθουν σωνει και ντε ολα αυτα τα ΑΔΙΚΑ, γιατι επρεπε να με κανετε σκουπιδι..;

Γιατι δεν μπορουσατε να μου το πειτε απο πιο πριν, να μου το υπονοησετε με καποιο τροπο, να δωσετε ενα προειδοποιητικο σημαδι; Αφου ειχε παρθει ηδη η αποφαση εδω και καιρο, και κανεις να μη μου εχει πει τιποτα. Οχι, να μου ερθει οσο το δυνατον πιο ξαφνικα γινεται. Κι εγω που απερριψα αλλες προτασεις για να βαλω εσας προτεραιοτητα, τωρα θα ειχα ενα σκασμο λεφτα αντι για ενα σκασμο χρεη. Και που σα μαλακας εκανα σχεδια για το τι θα καναμε στο μελλον ΜΑΖΙ, και τα μοιραζομουν μαζι σας σαν ηλιθια. Ποσο ηλιθια πρεπει να φαινομουν, αφου εσεις ηδη το ξερατε οτι ολα αυτα δε θα γινονταν… και με αφηνατε να τα λεω. Oblivious. Τελειως. Μαλακας. Να ερχομαι εκει και να το αισθανομαι οτι υπηρχε ενα ασχημο κλιμα.. που να το φανταστω οτι ειχε να κανει με εμενα και μονο; Και κοιταζοντας πισω να το συνειδητοποιω τωρα το τι ετρεχε, και να νιωθω ΜΑΛΑΚΑΣ. Μα ποσο μαλακας. Τελειως.

Πικρα, ρε φιλε. Πικρα. Πεντε χρονια, σε μια βραδια. Τετοιο τελος. Το περιμενα αλλιως, μας αξιζε κατι καλυτερο.

Κι οι βολτες στη Σαλαμινα, οι εκδρομες μας με το βαν, τα τσιμπουσια μας. Τα οσα μοιραστηκαμε.

Δε διακοπτεις ετσι μια κοινη πορεια πεντε χρονων, ρε πουστη μου.

Πικρα.