καταστολη

All posts tagged καταστολη

εεεεπ…!

Published Ιουλίου 28, 2009 by yvris

katal

Advertisements

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ – Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Published Ιουλίου 20, 2009 by yvris

( ή τα νέα μέτρα )

Μετά την πρωτοφανή, σε έκταση και απήχηση, εξέγερση του Δεκέμβρη, το κράτος -αυτό το καρκίνωμα στο σώμα της κοινωνίας- νιώθει ακόμα στο σβέρκο του την καυτή ανάσα των εξεγερμένων. Απόδειξη η σπασμωδική του αντίδραση : εξαγγέλει έκτακτα, σκληρά μέτρα καταστολής με σκοπό τη τρομοκράτηση και καταστολή των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας. Ταυτόχρονα καλεί σε συσπείρωση τα απανταχού συντηρητικά στοιχεία – αγανακτισμένους πολίτες και αναβαθμίζει το νομικό του οπλοστάσιο. Επιχειρεί έτσι να διασώσει το γόητρό του, να επιδιορθώσει τη βιτρίνα του, που ράγισαν «μια χούφτα κουκουλοφόροι» μπροστά στα έκπληκτα μάτια των υπάκουων υπηκόων. Το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει, πάση θυσία, το κράτος σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι αν θα κατορθώσει (εν μέσω οικονομικής κρίσης που ενδεχομένως θα φέρει κι άλλες κοινωνικές συγκρούσεις) να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από τα πραγματικά της προβλήματα και να την πείσει ότι το Κακό, η πηγή όλων των δεινών της,, δεν είναι αυτό το ίδιο αλλά το ανταγωνιστικό κίνημα : Αυτοί οι άτιμοι κουκουλοφόροι, που επειδή δεν έχουν τι να κάνουν στη ζωή τους και επειδή τους καβάλησε ο Διάολος, βγαίνουν αφηνιασμένοι στους δρόμους και καταστρέφουν ό,τι βρουν μπροστά τους! Βάζει σε κίνηση λοιπόν ο μηχανισμός όλα του τα γρανάζια και αρχίζει να έρχεται καταπάνω μας… Πρώτα βάζει πλυντήριο. Όλα αυτά τα βρώμικα μυαλά που σκέφτηκαν, έστω και για μια στιγμή ,ότι όταν ο κόσμος κατεβαίνει στο δρόμο για να πάρει πίσω τη ζωή που του κλέβουν μπορεί και να το πετύχει, πρέπει να συνετιστούν. Όλα ανεξαιρέτως τα κανάλια, όλος ο τύπος ουρλιάζουν συνεχώς απαιτώντας επιβολή του νόμου και της τάξης, περισσότερη αστυνομία, κατάργηση του ασύλου,απέλαση ή με το ζόρι αφομοίωση των μεταναστών κ.ά. Μέσα απ’ τις στημένες τους δημο(σ)κοπήσεις, το μόνιμο αποτέλεσμα είναι το «αίτημα της κοινωνίας για ασφάλεια». Το αίτημα αυτό δεν αργεί να εισακουστεί. Νέα σώματα καουμπόιδων με παπιά, κάμερες, παρακολουθήσεις, η Scotland Yard να αλωνίζει στην Αθήνα, αλλά και νέες νομοθετικές ρυθμίσεις….
Ας δούμε όμως αναλυτικά τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε αυτός ο καραφλός μαϊντανός με τη μούρη του ποντικού (Δένδιας) και κάποια νεότερα που προτείνουμε εμείς για να φτάσει επιτέλους το μαχαίρι στο κόκκαλο!

l Ποινικοποίηση της κουκούλας.
Αυτή η διάταξη αποσκοπεί σε βαρύτερες ποινές για τους διαδηλωτές που «προβαίνουν σε έκνομες ενέργειες με απόκρυψη των χαρακτηριστικών του προσώπου τους». Είχε προηγηθεί από τα Μ.Μ.Ε.
εδώ και χρόνια η ευρεία προώθηση του όρου «κουκουλοφόρος» ώστε να δοθεί στους αγωνιζόμενους ανθρώπους, κατά μεταφορά, η αρνητική χροιά αυτού του χαρακτηρισμού των συνεργατών των Γερμανών επί κατοχής. Η απόκρυψη του προσώπου εξυπηρετεί την αυτοπροστασία των διαδηλωτών από το χημικό πόλεμο που εξαπολύουν τα ΜΑΤ, από τους ρουφιάνους των Μ.Μ.Ε. και το άγρυπνο μάτι του μεγάλου αδερφού (κάμερες). Στη συγκεκριμένη συγκυρία το δίλημμα ή με τις κουκούλες ή με τις γραβάτες φαντάζει πιο αληθινό από ποτέ. Γιατί εγκληματίες δεν είναι οι άνθρωποι που βγαίνουν στο δρόμο και ζητούν τα αυτονόητα καλύπτοντας τα πρόσωπά τους, αλλά αυτοί που βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα εισβάλλοντας καθημερινά στα σπίτια και στα μυαλά μας, μοστράροντας ξεδιάντροπα τις αφεντομουτσουνάρες τους, κουκουλώνοντας τα εγκλήματά τους με τη σοβαροφάνεια της γραβάτας. Εισηγούμαστε, λοιπόν, κι εμείς με τη σειρά μας ένα αναγκαίο πλέον μέτρο: να γίνει η γραβάτα ιδιώνυμο αδίκημα. Καλούμε την κοινωνία να καταδικάσει τους γραβατοφόρους και τις πρακτικές τους, από όπου κι αν προέρχονται!

l Άρση του Πανεπιστημιακού Ασύλου
Διακαής πόθος κάθε κυβέρνησης που ήθελε να απαλλαγεί δια παντός από το αγκάθι της ελεύθερης διακίνησης ιδεών στα πανεπιστήμια. Ο νόμος-πλαίσιο που πέρασε η Ν.Δ., παρόλο το δυναμικό φοιτητικό κίνημα του 2006-’07, περιόρισε σημαντικά το άσυλο, αλλά είχε μείνει ως τώρα στα χαρτιά, καθώς η εικόνα του τανκ που εισβάλλει στο Πολυτεχνείο είναι βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη. Το απαραίτητο έργο της διαμόρφωσης της «κοινής γνώμης» αναλαμβάνουν τα Μ..Μ.Ε. που ξαναβάζουν το θέμα στο τραπέζι με σκοπό να παρουσιαστεί το άσυλο ως άσυλο εγκληματιών κουκουλοφόρων και όχι ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Πράγματι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες καλύπτονται από το άσυλο. Αλλά, όχι το πανεπιστημιακό. Οι γραβατοφόροι εγκληματίες καλύπτονται από το περιβόητο βουλευτικό άσυλο που επιτρέπει απρόσκοπτα την ελεύθερη διακίνηση μιζών. Προτείνουμε, λοιπόν, την κατάργηση του βουλευτικού ασύλου ώστε να συλληφθούν επιτέλους όλοι αυτοί οι γνωστοί-γνωστότατοι γραβατοφόροι που δρουν σε καθεστώς ατιμωρησίας εις βάρος της κοινωνίας. Έφτασε ο κόμπος στο χτένι!

l Περιύβριση της αρχής
«Αυτεπάγγελτα θα διώκεται όποιος έχοντας καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του θα υβρίζει τους αστυνομικούς». -Σημειωτέον ότι η φοβερά πρωτότυπη αυτή διάταξη καταργήθηκε το 1978 – Διευκρινίζοντας ο γραβατοφόρος ποντικός δήλωσε με παρρησία περισσή ότι «αν τμήμα πορείας διαπράξει αυτό το φοβερά κολάσιμο έγκλημα θα συλλαμβάνονται άπαντες».(Θαρρούν πως θα μας κόψουν το δικαίωμα στο μπινελίκι; Χα! Γαμώ τα υπουργεία σας!)
Σαν απάντηση σ’ αυτό το μεγαλοφυές μέτρο απαντάμε σε κάθε ευκαιρία με το σύνθημα που όλους μας ενώνει :
ΜΠΑΤΣΟΙ – ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ – ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

l Ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης στο Διαδίκτυο (indymedia, indy, blogs).
Για το κράτος φαίνεται πως δεν αρκεί να κάνει προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου απ’ όλα τα Μ.Μ.Ε. Πρέπει να τους εξασφαλίζει και το μονοπώλιο. Δεν μπορεί να σου χαλάει τη σούπα ο καθένας που βγαίνει στο internet και λέει ατιμώρητα όλα όσα πάσχισες να αποκρύψεις ή να διαστρεβλώσεις. Πρωταγωνιστές στην επιχείρηση φίμωσης όλων των παρεκκλινόντων μέσων αντιπληροφόρησης είναι ο θίασος των εθνικοσοσιαλιστών εν Ελλάδι Καρατζαφύρερ, Βελλόπουλος, Μπουμπούκος και Σία. Το μέτρο που πρέπει να ληφθεί άμεσα – για το πολύ σοβαρό, πράγματι, θέμα της πληροφόρησης που πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας- είναι να κλείσουν όλα τα αστικά Μ.Μ.Ε., ώστε να σταματήσει αυτή η συστηματική πλύση εγκεφάλου που κινδυνεύει να λοβοτομήσει ολοκληρωτικά μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

l Άρση του απορρήτου τηλεπικοινωνιών
Η μεθόδευση από τα Μ.Μ.Ε. αυτή τη φορά επιχειρείται με τρόπο έντεχνο που χτυπάει κατευθείαν στο συναίσθημα του «δημοκρατικού οικογενειάρχη». Πρόσφατο «έγκυρο ρεπορτάζ» παρουσιάζει την υπόθεση βιασμού μιας 14χρονης που παρόλο που έστειλε sms στον πατέρα της, δεν κατάφερε να σωθεί από τους ιππότες της ασφάλειας καθώς η «γραφειοκρατική αγκύλωση περί απορρήτου τηλεπικοινωνιών» δεν επέτρεψε τον εντοπισμό της μέσω gps. Μετά και την απόδραση Παλαιοκώστα – Ριζάι (ώρα τους καλή) άνοιξαν και το θέμα της ταυτοποίησης των ανώνυμων καρτοκινητών, καθώς η ανωνυμία δυσκολεύει κατά πολύ το έργο των διωκτικών αρχών στην παρακολούθηση υπόπτων. Στην ίδια λογική, λοιπόν, συμφωνούμε και επαυξάνουμε με την άρση του απορρήτου, την παρακολούθηση και δημοσίευση των τηλεπικοινωνιών κάθε λογής γραβατοφόρων, ώστε να γνωρίζει ο κόσμος ανά πάσα στιγμή πως και με ποιους αυτοί οι επικίνδυνοι εγκληματίες διαχειρίζονται τις ζωές μας και καταστρώνουν τα σκοτεινά τους σχέδια. Να χυθεί άπλετο φως!

l (Επίσημη) Χρήση των καμερών διαχείρισης της κυκλοφορίας
Όταν πριν τους Ολυμπιακούς του 2004 (αυτού του υπέροχου τσίρκου μίζας, ντόπας, τσιμέντου και αστυνομοκρατίας), όλοι μας διαβεβαίωναν ότι οι κάμερες στους δρόμους θα επιτελούν αποκλειστικά το έργο της διαχείρισης της κυκλοφορίας, φυσικά δεν τους πιστέψαμε. Και να λοιπόν που η Ντόρα επιβεβαιώνει τους φόβους μας, δηλώνοντας ότι ήρθε ο καιρός να χρησιμοποιηθεί (και επισήμως) εναντίον του εσωτερικού εχθρού, ο εξοπλισμός αυτός που τόσο ακριβά κόστισε στον φορολογούμενο. (Μην παν χαμένα και τα λεφτά!). Ως αναγκαίο μέτρο προτείνεται να μεταφερθούν όλες οι κάμερες απ’ τους δρόμους στα γραφεία και στα σπίτια των γραβατοφόρων εχθρών του λαού και να λειτουργήσουν επιτέλους υπέρ της ασφάλειας μας!

l Καταστολή των καταλήψεων
Από τους στόχους των διωκτικών αρχών που εργάζονται για την ασφάλειά μας φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν τα σημεία αναφοράς του ανταγωνιστικού κινήματος: οι καταλήψεις πανεπιστημιακών, δημόσιων ή ιδιωτικών κτιρίων. Το κράτος που αντιλαμβάνεται τις καταλήψεις ως «ορμητήρια των κουκουλοφόρων» και «προπύργια του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου» έχει προσπαθήσει πολλές φορές με εκδικητική μανία να τις ξεριζώσει, αλλά μάταια. Αυτή τη φορά ενορχηστρώνει μεθοδικά την απόπειρα «αποβολής των καταληψιών». Στις 17.03.09 με αισχρό ασφαλίτικο δημοσίευμα στον Ελεύθερο Τύπο «μπαίνουν στο μικροσκόπιο έξι καταλήψεις ως πιθανά ορμητήρια» και τονίζεται ότι η ΕΛ.ΑΣ. δηλώνει αδυναμία να παρέμβει χωρίς εισαγγελική εντολή. Ως δια μαγείας εμφανίζεται ο πανταχού παρών τιμωρός αρχιεισαγγελέας Σανιδάς – που σε τρανταχτά σκάνδαλα είτε δεν παρενέβη ή το καθυστέρησε όσο χρειαζόταν – και αμέσως η κραυγή αγωνίας των μπάτσων εισακούγεται. Μόλις τρεις μέρες μετά ο Ε.Τ. δημοσιεύει άρθρο σύμφωνα με το οποίο ο Σανιδάς παραγγέλνει στους εισαγγελείς πρωτοδικών να διενεργήσουν προκαταρκτική εξέταση για να διερευνηθεί ποια κτίρια, από ποιους και από πότε τελούν υπό κατάληψη. Επιπλέον, ζητά να ερευνηθεί εάν διαπράττονται ποινικά αδικήματα εντός των καταλήψεων όπως διακίνηση ναρκωτικών, κατοχή και κατασκευή όπλων και αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες στους υπεύθυνους για τα κτίρια (πανεπιστημιακούς, ιδιώτες). Η καλύτερη απάντηση σε αυτήν την προσπάθεια καταστολής ήταν οι νέες καταλήψεις που ξεπήδησαν στην Αθήνα (Σκαραμαγκά & Πατησίων) και σε διάφορα άλλα σημεία της χώρας. Όσον αφορά το Κτήμα Πραποπούλου δηλώνουμε ότι πράγματι διακινούμε σκληρά εθιστικά ναρκωτικά όπως αντιπληροφόρηση, αντιεμπορευματικότητα και αντιιεραρχία και κατέχουμε και κατασκευάζουμε όπλα μαζικής κρατικής καταστροφής όπως αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια και αντίσταση. Επίσης, σημειώνουμε πως κλείνουμε όχι 3, όπως αναφέρεται ανακριβώς στο κατά παραγγελία της ΕΛ.ΑΣ. δημοσίευμα, αλλά 2 (για την ακρίβεια 2,5) χρόνια στο «χορό των καταλήψεων».

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΒΡΕΓΜΕΝΗ σανίδα ΓΙΑ ΚΑΘΕ Σανιδά

ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΣΑ ΤΟΥΣ!

 

 

(ηθελα να γραψω ενα κειμενο σχετικα με τον κουκουλονομο.. ο συντροφος ομως με καλυψε πληρως οποτε αναδημοσιευω)

a dream i had… 7/2/09

Published Ιουνίου 3, 2009 by yvris

οχι αγαπητο μου κοινο το σημερινο κειμενο δεν ειναι χιουμοριστικο. ειναι ονειρικο, γιατι θα περιγραψω το ονειρο ακριβως οπως το ειδα. λυπαμαι για την απογοητευση.

για καποιο λογο που δε θυμαμαι ειχα βρεθει λεει στη βιβλιοθηκη του σχολειου που πηγα. τωρα για καποιο σεμιναριο ηταν, για καποια εκδηλωση, συζητηση, δε θυμαμαι. Αυτο που θυμαμαι ειναι οτι περνουσαμε ωραια και περασε η ωρα και εκλεισε η βιβλιοθηκη και δε μας ειχαν δει και μας κλεισανε μεσα. Ηταν λοιπον μια κλειστη βιβλιοθηκη με πολλα βιβλια και με ενα υπογειο με διαφορες αιθουσες σα διδασκαλιας, και μια παρεα νεων και ωραιων κλεισμενη μεσα. Η παρεα αυτη ηταν ετεροκλητη και οσο περναγε η ωρα αρχισα να ανακαλυπτω ολο και περισσοτερα ατομα που ηξερα. Ηταν και ατομα που δεν πολυχωνευα εκει μεσα, αλλα λογω της κοινης μας «παρανομιας» νιωθαμε ολοι να μας ενωνει ενα συνωμοτικο βλεμμα και δεν νιωθαμε τις αντιπαθειες.

Η μια απο τις αιθουσες ηταν σαν αμφιθεατρο και αποφασισαμε να ανοιξουμε το παραθυρο και να αφησουμε κι αλλο κοσμο να μπει μεσα, οποτε αρχισαν να μπαινουν απο το παραθυρο πολλα ακομα ατομα, αλλα γιατι ηταν οι φιλοι τους μεσα και ηρθαν για την παρεα, αλλα γιατι γινοταν φαση, αλλα γιατι γουσταραν την προσβαση στα βιβλια την οποια υπο κανονικες συνθηκες δε θα ειχαν, η θα ειχαν υπο περιορισμους, και αλλα γιατι απλα τους αρεσε το αντικανονικο του πραγματος και γουσταρανε την κοντρα. Σιγα σιγα μαζευτηκαμε πολλοι και η ατμοσφαιρα ηταν πολυ γιορτινη!

Μαζευτηκαμε στην αιθουσα-αμφιθεατρο και αρχισαμε να συζηταμε γενικα, ο,τι του ‘ρχοτανε του καθενα. Απο απλα νεα, τα οποια ομως οπως ξερουμε συχνα καταληγουν στο να εκφρασουμε τις αποψεις μας και να συμφωνησουμε η να διαφωνησουμε εποικοδομητικα. Σιγα σιγα αρχισαμε ολοι να εκφραζουμε πραγματα που μας ενοχλουσαν, μας δυσαρεστουσαν η μας ξενιζαν, χωρις να τσακωνομαστε η να γκρινιαζουμε, αλλα προτεινοντας εναλλακτικες στα κακως κειμενα των οποιων η εφαρμογη θα μας ευχαριστουσε περισσοτερο. (Καπου εκει μεσα στην αιθουσα ησουν και συ, με πλησιασες και με ρωτησες κατι, μου αγγιξες με τα ακροδαχτυλα σου το χερι, αλλα τραβηχτηκα σχεδον αμεσως και επειδη φοβομουν το αγγιγμα και το βλεμμα σου εφυγα γρηγορα μακρια.)

Αναλογα με το τι ευαισθητοποιουσε περισσοτερο τον καθενα επειτα χωριστηκαμε σε ομαδες. Οι ομαδες αυτες ονομαστηκαν ομαδες εργασιας, και η καθεμια ασχολιοταν με διαφορετικο αντικειμενο/θεμα προσπαθωντας να βρει τροπο να εφαρμοσει αυτες τις εναλλακτικες που προταθηκαν. Υπηρχε ομαδα μουσικης, ομαδα λογοτεχνιας, ομαδα θεατρου, ομαδα επικοινωνιας και αλλες που δε θυμομουν οταν ξυπνησα. Η δημιουργικοτητα και ο αυθορμητισμος ξεχειλιζαν, η ατμοσφαιρα ηταν πολυ γιορτινη και υπηρχε οχι μονο μια διαχυτη αισθηση ελευθεριας, αλλα και μια εντονη χαρα, μια ελπιδα οτι παμε προς κατι καλυτερο που ειναι εφικτο να εφαρμοστει.

Οποτε ενω αρχικα κινουμασταν διακριτικα και ησυχα με σκοπο να μη μας καταλαβει κανεις οτι ημασταν εκει, μιλωντας ψιθυριστα και προσπαθωντας να μην τριξουν οι καρεκλες, οταν πλησιαζε 9 το πρωι και ειχε ξημερωσει το ολο σκηνικο θυμιζε περισσοτερο ενα παρτυ! δεν ηταν ομως παρτυ χυμα αλλα ενα παρτυ δημιουργικο στο οποιο ολοι συμμετειχαν με πολλη ορεξη και κανοντας αυτο που ηθελαν και αυτο που τους ενδιεφερε, στην ομαδα τους.

Η ομαδα μουσικης εφερε κιθαρες, κρουστα και ηχεια και διοργανωθηκε αμεσα οn the spot αυθορμητη συναυλια. Η ομαδα θεατρου συζητουσε και ετοιμαζε μια παρασταση, την πρωτη, η οποια δε θυμαμαι τι θεμα ειχε αλλα ηταν σατιρικη. Η ομαδα λογοτεχνιας ειχε μαζευτει σε μια απο τις αιθουσες του υπογειου. Διαβαζαν δυνατα αποσπασματα απο βιβλια που ειχαν παρει απο τη βιβλιοθηκη, αποσπασματα απο βιβλια που ειχαν επιλεξει και τους συγκινουσαν γιατι μιλουσαν στην ψυχη τους, και μετα καθισμενοι σε κυκλο στη μοκετα μιλουσαν για το αποσπασμα που διαβασαν, για τα συναισθηματα που τους προκαλουσε και για το που οδηγουνταν οι σκεψεις τους με την αφορμη εκεινη.

Η ομαδα επικοινωνιας ανελαβε να ενημερωσει τα παιδια που περνουσαν απεξω, τους εργαζομενους της βιβλιοθηκης και τους καθηγητες του σχολειου για το τι συνεβαινε εκει μεσα, και για το οτι ηταν ευπροσδεκτοι να μπουν, να συμμετεχουν στις ομαδες και να δωσουν και τις δικες τους προτασεις, εφοσον δεν σκοπευαν να λειτουργησουν βλαπτικα ως προς την καταληψη. Επισης ενημερωσε τη διευθυνση του σχολειου για τα αιτηματα της καταληψης και για τη διαθεση να συνεχιστει η καταληψη ως χωρος πραγματοποιησης των αιτηματων, μεχρι αυτα να πραγματοποιουνταν απο τη διευθυνση μετατρεποντας ολο το σχολειο σε τετοιο χωρο.

Καποια απο τα αιτηματα ηταν:
Λιγοτερες ωρες διδασκαλιας
Μαθηματα πιο ενδιαφεροντα και πραγματικα χρησιμα, αντι για παπαγαλια των θεσεων της εξουσιας η των οσων ειχε αναγκη η εξουσια (πχ διδασκαλια μη διαστρεβλωμενη της ιστοριας, λιγοτερους τυπους και περισσοτερη ουσια στη χημεια κλπ)
Μαθηματα μεσω της συζητησης και της συμμετοχης και της εκφρασης αποψεων σε ομαδες και οχι μονολογο της αυθεντιας-καθηγητη/μεταφορα της παραπανω παπαγαλιας στα πιονια-μαθητες καθισμενα ενα επιπεδο πιο κατω απο τον καθηγητη (Πχ διδασκαλια της λογοτεχνιας οπως γινοταν στην αντιστοιχη ομαδα εργασιας και οχι ψαξιμο μεσα στο κειμενο της παρηχησης του ψ στην εκφραση ψιψιψινια και κοκοψοψαρα την οποια χρησιμοποιησε ο ποιητης για να δωσει δραματικοτητα και εμφαση).
Καταργηση των βαθμων και του να κρινεις την αξια ενος ανθρωπου απο τους βαθμους του
Εναρξη των μαθηματων στις 9.30 και οχι στις 8.30 αξημερωτα
Η πρωτη ωρα μαθηματων να ηταν συναυλια η θεατρικη παρασταση η καποια παρουσιαση οποιασδηποτε καλλιτεχνικης ομαδας η τελος παντων αφιερωμενη στους μαθητες για να ξεκιναει η μερα με κεφι
Συμμετοχη σε οποια μαθηματα/ομαδες θελει ο καθενας και οχι υποχρεωτικη
Διδασκαλια εξω κατω απο τα πευκα οταν ειχε καλο καιρο και σε ομορφες αιθουσες στρωμενες με φλοκατες και μαξιλαρακια-πουφ οταν εχει κρυο αντι για αιθουσες που μοιαζουν με νοσοκομειου
Προσθηκη μαθηματων (ομαδων) με αντικειμενο τον εποικοδομητικο σχολιασμο κ εκφραση αποψεων πανω στην επικαιροτητα, η τη συνυπαρξη του ανθρωπου με τα ζωα και το περιβαλλον
Ελευθερια λογου χωρις να ποινικοποιειται

Σιγα σιγα αρχισαν να μαζευονται απεξω κι αλλοι μαθητες οι οποιοι – αλλοι επειδη ενημερωθηκαν απο την ομαδα ενημερωσης, αλλοι επειδη γουσταραν τη μουσικη απο τη συναυλια – ψηθηκαν και μπηκαν και αυτοι μεσα. Καποιοι εκατσαν μπροστα απο τους μουσικους και χτυπουσαν παλαμακια η τραγουδουσαν, καποιοι αλλοι αρχισαν να χορευουν αυθορμητα μεσα στην ελευθερη βιβλιοθηκη. Καποιοι αρχισαν να συμμετεχουν στις υπαρχουσες ομαδες εργασιας, καποιοι αλλοι ψηθηκαν πιο πολυ και δημιουργησαν νεες! (πχ ομαδα ενοργανης γυμναστικης)

Εγω συμμετειχα στην ομαδα μουσικης, αλλα καθως περιμενα τη σειρα μου για να τραγουδησω εκοβα βολτες αναμεσα στις αλλες ομαδες και παρακολουθουσα λιγο απο την καθεμια, και σκεφτομουν σε ποιες θα ηθελα να συμμετεχω. Ημουν άυπνη και κουρασμενη γιατι ημουν εκει ολο το βραδυ αλλα η μουσικη που επαιζαν τα παιδια με εκανε να θελω να χορευω και μου εδινε πολυ κεφι. Σε μια στιγμη βγηκα προς τα εξω να παρω μια ανασα της μυρωδιας του πρωινου (τα πευκα ηταν παντα η αγαπημενη μου μυρωδια).

Εκεινη την ωρα ομως κατεφτασε γνωστη ξυνη διευθυντρια, με το γνωστο ξυνο υφος της «τι συμβαινει εδω». Μολις ενημερωθηκε απο την ομαδα ενημερωσης, ξυνισε ακομα περισσοτερο και αποχωρησε με ενα υφος «καλα, θα δουμε». Εγω βρηκα πολυ αστειο το ακομα πιο ξυνισμενο υφος της και εσκασα στα γελια. Μπηκα μεσα χοροπηδωντας, με νεα διαθεση να μιλησω με κοσμο. Εκεινη την ωρα το τραγουδι που επαιζε ελεγε ♫ ♪ «Αποψε ανοιξα πανια κι εχω μαζι μου τον καιρο»♫ ♪ ♫ ..

Ξυπνησα σκασμενη στα γελια. Οποιαδηποτε ομοιοτητα με την πραγματικοτητα, αλληγορια η παραλληλισμος ειναι απλα μεσα στο κεφαλι σας. Καλα κανει και ειναι! Εγω ομως εγραψα απλα ενα ονειρο που ειδα.