γενεθλια

All posts tagged γενεθλια

Χρονια πολλα…

Published 2 Ιουνίου, 2012 by yvris

5 χρονια πριν, σε γνωρισα διδυμακι μου. Μου ειπες ενα ανεκδοτο, και πηγαμε για μια βολτα στο Μοναστηρακι, στα παλαιοβιβλιοπωλεια. Ουτε και ηξερα τοτε τι θα γινοσουν για μενα. Σ’ευχαριστω. Για το ανεκδοτο, για τη βολτα, για ολα οσα ακολουθησαν.. το μεγαλυτερο κομματι του εαυτου μου.

..this bloody something
That freaks me out until the night makes me shout «I love you».

Χρονια πολλα, γλυκια μου καρδουλα.

Mad world

Published 2 Μαρτίου, 2011 by yvris

Θελω μερες τωρα να το γραψω αυτο το ποστ αλλα μια οι υποχρεωσεις, μια δεν ειχα το καταλληλο mood… και τωρα οπως καθομουν εδω γυρω στις 5 το πρωι τελειωνοντας ενα μεηλ, εβαλα να ακουσω λιγο μουσικη. Και επαιξαν τραγουδια που ειχα καιρο να τα ακουσω και που με εκαναν να χαθω μεσα τους εστω και για ενα λεπτο και να θυμηθω πως ενιωθα τις μερες που τα πρωτοακουγα. Οταν τελικα επαιξε ενα τραγουδι το οποιο τοτε δεν το ειχα και σε μεγαλη υποληψη κι ομως καταφερε να με παραλυσει τελειως, με την καλη εννοια αυτο, αποφασισα οτι παρολο που εχω να κοιμηθω πανω απο 24 ωρες κι εχω πεθανει στη δουλεια ηρθε επιτελους η ωρα να γραψω.

Ποσο καιρο ειχα αραγε να κατσω να ακουσω μουσικη; Οχι να παιζει στο μπακγκραουντ, να την ακουσω, οπως εκανα τοτε που ημουν πιτσιρικα που χωνωμουν στα τραγουδια με ολο μου το ειναι και γινομουν ενα μαζι τους.. Ολο βιασυνη κι αλλες υποχρεωσεις που ποτε δε γινονται, ποτε δεν τελειωνουν. Κι ομως σημερα το πρωι, ενα τραγουδι που μου εχει κολλησει αυτες τις μερες με συνεπηρε (αυτη τη λεξη εψαχνα ρε γαμωτο!) και εκατσα και το βγαλα στην κιθαρα, και με αρπεζ δηλαδη (αληθεια λεγονται αρπεζ και στην κιθαρα η μονο στο πιανο;) και τραγουδωντας δηλαδη γαμησα η γκομενα, ποσο τα σπαω!

Και σκεφτομαι ρε γαμωτο οτι αυτες τις μερες η ζωη μου κανει σχεδον καθημερινα μικρα μεγαλα δωρα κι εμενα μ εχει πιασει μια μιρλα. Δηλαδη ποσο παραπανω να μου δωσει, τη μια μερα περναω μια καταπληκτικη συνεντευξη που με φερνει πιο κοντα στο ονειρο μου, στην Ινδια. Την αλλη κανουμε μια καταπληκτικη συναυλια με την μπαντα, ειλικρινα αυτο το λαηβ, το 2ο μισο ειδικα ειναι απο τα καλυτερα της ζωης μου. Με φιλους και παρεες περναμε καταπληκτικες στιγμες, μια απιστευτη Τσικνοπεμπτη με θαλπωρη, διασκεδαση, αγαπη, γευσεις, σωστο αλκοολ και εκλεκτους φιλοξενουμενους απο την πατριδα. Παρολο που εδω με τη συννεφια και τις χαμηλες θερμοκρασιες δε νιωθουμε την ανοιξη, ειναι λες και τη νιωθουμε στην καρδια μας κι εχει ανθισει κι αυτη με λιακαδα. Και τα ξημερωματα μου ανοιξε αλλη μια πορτα στο ονειρο, το μεγαλυτερο μουσικο πανεπιστημιο της Αμερικής και του κοσμου με εκανε δεκτη.

Και με αυτα κι αυτα δεν εχω πεσει γιατι ειμαι πολυ ευγνωμων, καθε μερα παω να πεσω και τσουπ γινεται κατι διαθεσοφτιαχτικο! Αλλα κατι κρισουλες τις παθαινω τελευταια, λιγο το οτι νιωθω να μην εξελισσομαι τελευταια, νιωθω στασιμη, λιγο το οτι ειμαστε πλεον λιγο πιο κοντα στα 30 απ’ο,τι στα 20 και οι σχετικοι φοβοι του σιτεματος ως προς τη μουσικη.. Ομως απο την αλλη περασα μια εξαιρετικα δημιουργικη, ανθηρη και εξελιχτικη περιοδο πριν ερθω εδω οπου ειλικρινα εγινα αλλος ανθρωπος, τελειως αλλος. Βρηκα τον εαυτο μου, για να τον ξαναχασω μετα και να τον ξαναβρω, αλλα τον βρηκα. Εγινα σε μεγαλο βαθμο ο ανθρωπος που ηθελα να ειμαι, βρηκα απαντησεις σε πολλα, εθεσα ερωτησεις, ψαχτηκα. Σχετιστηκα με καταπληκτικους ανθρωπους που μου εδωσαν τρελα ερεθισματα, εμπνευση και ωθηση. Αλλα ας μην προτρεχω..!

Το ποιντ αυτης της παραγραφου παραγραφος ειναι να μην ειμαι πολυ σκληρη με τον εαυτο μου. Δηλαδη σε συγκριση με αυτα τα χρονια 2007-2008, τα τοσο εντονα και πυρετωδη, πιθανοτατα και ολοκληρες ζωες θα φαινονταν υποτονικες, οχι μονο μια χρονια στην οποια στην τελικη μαθαινω και σκληραγωγουμαι σε αλλα πραγματα. Αλλα – ασε τα υπολοιπα για τωρα- οταν εχεις σχετιστει με ενα Στ., με εναν Α., με ενα Ν., δυσκολα θα σου πει κατι καποιος αλλος. Πολυ δυσκολα. Και αυτη τη στιγμη ειμαι με καποιον που ισως να μη με βοηθαει να εξελισσομαι, ισως και να με βοηθαει, δεν το βλεπω απο δω που ειμαι τωρα. Αλλα τουλαχιστον εχει κατι να μου πει. Και με εχει κανει για ενα χρονο και βαλε να μη θελω να κοιταξω για κατι νεο.. και ξερετε κατι ρε παιδια, βαριεμαι κιολας. Αφου εμενα δε μ αρεσει το μια κι εξω απ την πορτα και θελω με τον αλλο ενα καλο επιπεδο επικοινωνιας για να σχετιστω και σεξουαλικα, που να καθομαι τωρα να μαθαινω καινουργια χουγια και καινουργιες συνηθειες, και να μου προκυψει και κανας μαλακας σαν τον τελευταιο. Προσφατα που μου εκανε προσεγγιση ενας  (που παντα ψιλογουσταριζομασταν) μου βγηκε μια τετοια βαρεμαρα και μια τετοια αγαπη για εδω που βρισκομαι που αμφισβητησα προσωρινα την πολυγαμικη μου φυση 🙂 Απο την αλλη βεβαια υπαρχουν ατομα που εχουν περασει απο τη ζωη μου με τα οποια ευχαριστως θα εκανα κατι και τωρα γιατι τους αγαπω. Δε θελω κατι καινουργιο. Θελω να μοιραζομαι την ψυχη μου και αν μας βγαινει και το κορμι μου με ανθρωπους που αγαπω και μ αγαπουν, και αυτοι υπαρχουν.

Σκεφτομουν προσφατα οτι παντα ασυνειδητα χωριζα τη ζωη μου σε περιοδους κοιτωντας στο παρελθον αναλογα με το πως ενιωθα ανα περιοδο, και οτι κοιτωντας πισω ειναι πολυ ευκολο να διαχωρισω το που τελειωνει η μια περιοδος κι αρχιζει η αλλη. Χοντρικα αυτες ειναι:

Η περιοδος εφηβεια

Η περιοδος Ακατανομαστος

Η περιοδος το καλο κοριτσι (μονιμη σχεση, συνεπης φοιτητρια, πολλα εξωσχολικα/καλλιτεχνικα)

Η περιοδος Ερασμους/καταθλιψη (το ερασμους μπλεκει λιγο με τιν προηγουμενη

Η περιοδος καταληψεις/μουσικη

Η περιοδος μεταπτυχιακο οπου ειμαστε τωρα

Απο αυτες οι πιο αγαπημενες μου ειναι δυο: η περιοδος καταληψεις μουσικη στην πρωτη θεση και η περιοδος εφηβεια στη δευτερη. Γιατι και στις δυο γαμουσα κι εδερνα! Κι ας πονουσα. Ειχα ομως μια ελευθερια να κανω αυτο που θελω, κι οντως εκανα αυτο που ηθελα! Στην εφηβεια μου με πολυ περισσοτερο τσαμπουκα απ’ο,τι τωρα. Δηλ «θελω αυτο» και τσαφ το εκανα, το επαιρνα για δεδομενο οτι θα γινει. Στην περιοδο καταληψεις η ελευθερια πηγαζε απο την οικονομικη ελευθερια μεσω της μουσικης και απο την απελευθερωση απο παλιους τροπους σκεψης. Και πολυ δημιουργικη περιοδος. Μεγαλες αναταραξεις, μεγαλη πειθαρχια, πολλη μουσικη να πλημμυριζει την καθε μερα μου. Μεχρι χτες μου ελειπε.

Και φτανουμε στην τωρινη περιοδο. Αυτη ξεκινησε με τις αιτησεις για τα μεταπτυχιακα.. το μπερδεμα, την αμφιβολια, τον πονο. Και συνεχισε με το βαλτωμα και τη mid-twenties crisis που σας εχω πρηξει σε παλιοτερα ποστ. Ομως απο το καλοκαιρι και μετα κατι αρχισε να αλλαζει.. Πολλα μικρα εμπνευστικα μαζι. Αλλαγη σπιτιου κι εγκατασταση σε ενα φανταστικο και φανταστικα εμπνευστικο διαμερισμα. Το οτι εδιωξα απο τη ζωη μου εναν ανθρωπο που με γεμιζε με αρνητικη ενεργεια (εγω που δεν εδιωχνα ποτε ατομα απο τη ζωη μου, κι ομως ενιωσα τοσο υπεροχα, μια φοβερη ανακουφιση με τον ξερολα!). Μια καταπληκτικη καινουργια συγκατοικος… (το οτι η σχολη παει τοσο σκατα που δε γινεται χειροτερα αρα αναγκαστικα θα παει καλυτερα).

Και μεσα σε ολα αυτα, ετυχε κι επεσε στα χερια μου μια λιστα που ειχα κανει στα πρωτα ετη της σχολης, οπου ειχα καταγραψει τους στοχους μου για τα επομενα χρονια, τι ηθελα να κανω και ποτε. Ειχα να δω αυτη τη λιστα απο το 3ο ετος. Και συνειδητοποιησα οτι τους εχω πετυχει ολους! ΟΛΟΥΣ! Εναν εναν! Αλλους νωριτερα απ’ο,τι υπολογιζα, αλλους αργοτερα, με αλλους ασχοληθηκα παραπανω απ’ο,τι περιμενα και με αλλους λιγοτερο. Λογικο ειναι. Αλλαζει ο ανθρωπος, αλλαζουν οι επιθυμιες του, αλλαζει και η λαχταρα σου για κατι οσο το γνωριζεις. Αλλα τους πετυχα. Καλα λενε οτι αν εχεις γραψει καπου τους στοχους σου εχεις ενα μπουσουλα και σου αποθηκευονται στο μυαλο καλυτερα υποσυνειδητα ακομα και αν δεν κοιτας το χαρτι. Καιρος για νεες λιστες λοιπον!

Και αρχισα να ξεκουνιεμαι – δουλεια, μπαντα, σαλσα, τραγουδι. Και ειδικα αυτες τις μερες εχω φτιαξει επιτελους μια υπεροχη ζωη. Και επιτελους κοιταω μπροστα και οχι πισω, γιατι μπροστα μου εχω πολλα ομορφα πραγματα να περιμενω! Yeah baby!

I’m back 🙂

If you don’t know where you are going, any road will take you there -Lewis Carroll

*Αγγελε παντα θυμαμαι εκεινη τη συναυλια των CocoRosie σα μια απο τις πιο ομορφες μου αναμνησεις

*Νικο σ’αγαπω, σ’αγαπω σε σημειο που νιωθω την καρδια μου καποιες φορες ετοιμη να σπασει

*αυτο το τελευταιο ηταν το τραγουδι που δεν εχω σε υποληψη