αποσταση

All posts tagged αποσταση

Βραδινη κανταδα

Published 9 by yvris

Ποσο τυχερη ειμαι που σε συναντησα, που σε εχω στη ζωη μου, που με αγαπας…

Που με αγαπησες απο την πρωτη στιγμη, και ουτε για ενα λεπτο λιγοτερο.

Μοναδικε, σπανιε ανθρωπε.

Σ’ευχαριστω.

Hey you!

Published 9 by yvris

 

Yes, you..! Σε σένα μιλάω! Open your arms, I’m coming home. Και όταν έρθω, θα έρχομαι να σε παίρνω τα βραδιά με το αμάξι για νυχτερινές βόλτες… Και θα αράζουμε σε λοφάκια με θέα στα φώτα της πόλης, και θα ακούμε Beatles, Floyd και ο,τι άλλο θες, μέχρι να μας βρει το ξημέρωμα.

Μου λείπεις.

Σ’ΑΓΑΠΩ

Together we stand, divided we fall…

 

 

ΥΓ:  Τι δισκάρα..! Τι κομματάρα..! Τι σολαρα..!

Walking past the Abbey road

Published 6 by yvris

Ακουσα προσφατα οτι μιλαγες ασχημα για μενα, με κακη διαθεση.

Kαι αναρωτιομουν γιατι. Τι ακριβως σου εκανα εγω για να εισαι εσυ θυμωμενος μαζι μου; Ειναι δυνατον να μη βλεπεις τις μαλακιες που εχεις κανει και να βλεπεις μονο τις δικες μου;

Ναι λοιπον, βρηκα καποιον αλλον πριν να το διαλυσω με σενα. Οταν κατεβηκα για Χριστουγεννα κι εμεις το διαλυσαμε, ημουν ηδη μαζι του 2 μηνες. Αλλα ησουν ηδη αλλου πολυ πριν εγω βρω αλλον. Μπορει να μην ηταν καποια αλλη γυναικα (και στα @@ μου αλλωστε, στο χα πει οτι δεν ειμαι μονογαμικη και ουτε απαιτω απο τον αλλον να ειναι), αλλα το μυαλο σου δεν ηταν σε μενα σιγουρα, και αυτο ειναι που εχει σημασια. Το προσπαθησα οσο μπορεσα, πονεσα, αλλα καλα εκανα και προχωρησα μπροστα γιατι δεν ειχε νοημα. Αλλωστε το ειπες κι ο ιδιος οτι ηθελες να δοκιμασεις κι αλλα πραγματα και δεν ηθελες κατι να σε κραταει.
Και σε καθε περιπτωση, δεν το ηξερες.

Ολα αυτα ομως τα εχω αφησει τελειως πισω. Δεν εχω κανενα απωθημενο απο τη συντομη σχεση μας, δε με αφορα το θεμα και ουτε με απασχολει. Τα εχω διαγραψει αυτα. Τα μιλησαμε, τα συμφωνησαμε, και ειδαμε και οι δυο οτι δεν ημασταν για μαζι.

Τοτε ομως καλε μου ανθρωπε, γιατι εβγαλες ενα τετοιο κομπλεξισμο στη φαση που υποτιθεται οτι ημασταν φιλοι;

Τοση αναγκη ειχες πια για τη δικη μου αποδοχη κι επιβεβαιωση; Γιατι; Για να αποδειξεις οτι παρολο που ειχα προτιμησει καποιον αλλο απο σενα, εσυ αξιζες;

Λυπαμαι αλλα απετυχες. Το ξερω οτι μπορει να σου χτυπησε στον εγωισμο και να ηθελες να δειξεις κατι, αλλα, φιλε μου, με το να μην παραδεχεσαι εσυ τα λαθη σου, αυτο δε σημαινει οτι δεν τα εκανες, ουτε οτι εγω δεν τα βλεπω. Αρα, λαθος τροπος.

Με το να το παιζεις ξερολας δε σημαινει οτι οντως τα ξερεις ολα, ουτε σημαινει οτι εγω δεν μπορω να τσεκαρω την παπαρια που μου εχεις πει και δεν μπορω να βρω αν οντως ισχυει ή οχι. Σε περιπτωση που δεν το ξερω ηδη δηλαδη. Αρα, λαθος στο τετραγωνο.
(Μια μικρη σημειωση εδω, με το να πας στην Ινδια για 3 μερες δε σημαινει οτι εμαθες τα παντα γι αυτην και οτι μπορεις να το παιζεις δασκαλος, ουτε οτι θα με εντυπωσιασεις λεγοντας βλακειες. Ολοι οι Ινδοι φιλοι μου κλανουν στα γελια οταν τους λεω τις βλακειες που μου αραδιασες).

Με το να λες κατι και να επιμενεις σε αυτο ακομα και οταν ο αλλος σου εχει εξηγησει γιατι δεν εφαρμοζεται σε αυτην την περιπτωση, δε σε κανει ειδημονα επι του θεματος. Σε κανει εκνευριστικο ξεροκεφαλο μαλακα που θελει να περασει το δικο του μονο και μονο για να μην τυχει και παραδεχτει οτι αυτο που ειπε στην αρχη ηταν βλακεια.

Δε θα σε μειωσει αυτο, ξερεις. Θα σε τιμησει ισα ισα, και σε κανει και πολυ μεγαλυτερο μαγκα, το να ξερεις να προσαρμοζεσαι στις αναγκες του εκαστοτε περιβαλλοντος.
Βεβαια μπορεις παντα να μεινεις ξεροκεφαλος και αναισθητος. Καλυτερα για σενα, οντως. Οι χοντροπετσοι σαν εσενα δεν επηρεαζονται απο τον κοσμο γυρω και τα σκατα του και περνανε καλυτερα μεσα στην κοσμαρα τους.

Και με το να μιλας ασχημα και να προσβαλεις, δεν ενισχυεις το ανυπαρκτο επιχειρημα σου (αν δεν υπαρχει, δεν το σωζεις οσο κι αν επιμεινεις). Το κανεις χειροτερο. Και το μονο που αποδεικνυεις ειναι οτι δεν ξερεις να συζητας.

Δεν το διαβασα το τελευταιο γραμμα σου με τα βρισιδια. Αληθεια. Δεν το ανοιξα καν. Δεν ηθελα να μου χαλασει η διαθεση, ουτε ηθελα να μπω στη διαδικασια του να θελω να απαντησω στις μαλακιες σου και στο γιατι ειναι μαλακιες, απο τη στιγμη που ειχα αποφασισει οτι δεν ηθελα πλεον επαφες μαζι σου. Και ακομα δεν το εχω διαβασει, και ουτε ξερω αν προκειται ποτε. Ξερω ομως οτι μου εγραφες ασχημα πραγματα και μου απεδιδες πολυ ακομψους χαρακτηρισμους.

Μονο που μου τους απεδιδες για τους λαθος λογους. Γιατι δεν λεω οτι δεν εκανα κι εγω μαλακια, ουδεις αναμαρτητος. Η δικη μου μαλακια ομως ηταν που ενεδωσα στον εκνευρισμο που μου δημιουργουσε ο ανταγωνισμος που εθετες συνεχεια, και αντι να σου εξηγησω (εστω για 200η φορα) ηρεμα που εχεις το λαθος, σου την ειπα ευθεως. Βεβαια, ποσο να αντεξει ενας ανθρωπος τον καταιγισμο αυτοπροβολης του δηθεν παντογνωστη και κατοχου της μοναδικης αληθειας με μαρμελαδα στα αυτια. Της δηθεν επιδειξης γνωσεων, ειδικα της γνωσης της καταστασης που βιωνει ο αλλος καλυτερα απο τον αλλο και καλα (και εχω απειρα παραδειγματα απο αυτο) και της μη παραδοχης ακομα και του πιο οφθαλμοφανους λαθους. Εσπασα.

Αλλα αυτο ηταν και το λαθος μου, γιατι τωρα εχεις μουλαρωσει απεναντι μου και δεν προκειται ποτε να δεις τις μαλακιες σου, απλα και μονο επειδη τις λεω εγω. Θα παραμεινεις ο wannabe ξερολας.

Και ειναι κριμα, γιατι κατω απο ολη αυτη τη μαλακια και την ανασφαλεια σου, δεν εισαι κακο παιδι. Εισαι απλα πολυ εγωιστης για να αφησεις καποιον αλλο να εχει δικιο. Εισαι πολυ εγωιστης για να παραδεχτεις εστω και οτι καποιος αλλος μπορει να γνωριζει κατι, ειτε το γνωριζεις εσυ ειτε οχι. Και πολυ ανασφαλης για να παραδεχτεις το λαθος σου, εκτος αν καποιος σε στριμωξει παρα πολυ για να το κανεις. Και αληθεια, δε σε κανει να φαινεσαι μαλακας κατι τετοιο. Μαγκας σε κανει να φαινεσαι και αρχιδατος, γιατι μονο οι αρχιδατοι δεν εχουν κομπλεξ οτι και καλα ειναι οι αλαθητοι και οι τελειοι.

Δεν εισαι τελειος. Απεχεις πολυ απο αυτο. Και δε μου λειπεις καθολου απο τη ζωη μου. Σε κανενα δε λειπει μια συνεχης ενταση.

Αλλα ρε γαμωτο μου τη δινει μετα απο τετοιο ερωτα, ή ο,τι ηταν τελοσπαντων, να ειμαστε τσακωμενοι. Μου τη δινει να υπαρχει αυτη η αρνητικη ενεργεια στον αερα, μου τη δινει να θεωρεις εσυ οτι εχεις το δικαιωμα να απορριπτεις εμενα μετα απο οσα εχεις κανει, μου τη δινει να θελω να σε χαστουκισω οποτε σε δω. Μου τη δινει να μαθαινω νεα σου και να σκεφτομαι «χρμφ, σιγα τη μαλακια», μου τη δινει να ακουω το Abbey Road Medley και αντι να χαλαρωνω και να γουσταρω τη μουσικη, να σκεφτομαι οτι μου την κλεβεις.

Μου τη δινει που το παιζεις οτι και καλα με εχεις ξεχασει και δε με σκεφτεσαι ποτε. Αν εισαι οντως το ατομο που γνωρισα εκεινο το καλοκαιρι, δεν μπορει να εισαι τοσο γαιδαρος. Τι διαολο, το παιζες ευαισθητος για να πηδηξεις κι εσυ;
Αν εισαι αυτος που μου εδειξες οτι εισαι, τοτε ειμαι σιγουρη οτι θυμασαι καποια πρωινα στο καμπινγκ της Καλογριας, με τις πορτες του αυτοκινητου σου ανοιχτες και απο μεσα να ξεχυνεται αυτο:

Κλεισε τα ματια και θυμησου. Αν εισαι αυτος που μου εδειξες οτι εισαι, θα θυμασαι ενιοτε ενα βραδυ στην παραλια που μας πηρε ο υπνος μεσα στον υπνοσακο κατω απο τ αστερια. Θα θυμασαι μια ενοχη αποδραση στην Ερωτοσπηλια, και ποιος ηταν εκει οταν αδειαζε το διαμερισμα σου. Θα θυμασαι ενα φιλι στο Γκαζι σε μια ταρατσα με θεα την Ακροπολη, ενω επαιζει Kid Rock – All summer long. Θα θυμασαι μια καλοκαιρινη συναυλια και το Firewoman στην επιστροφη. Θα θυμασαι μεθυσμενη οδηγηση και κρυφα μηνυματα στο κινητο και το τι ειναι ερωτας..

Αν εισαι αυτος που μου εδειξες οτι εισαι, ξερω οτι διαβαζεις το μπλογκ μου μια στο τοσο, ακομα κι αν παριστανεις οτι δε σε απασχολει. Δεν ειναι αναγκη να μιλαμε και να εχουμε καποια επαφη. Αλλα ειναι κριμα να υπαρχει αυτη η εχθρα. Δε μου αρεσει η εχθρα, δεν ειμαι κακοψυχος ανθρωπος. Ειμαι ετοιμη να σε συγχωρησω, αν εισαι ετοιμος να παραδεχτεις το λαθος σου.

Εισαι;

Σκορπιες σκεψεις καποιες νυχτες απο τη συναυλια των Μetallica και μετα 13/7/2007

Published 9 by yvris

Ματωμενο το φεγγαρι αποψε, Στεφανε, κι εσυ μακρια μου. Που να’σαι, αραγε, που να γυριζεις, τι να κανεις, καρδια μου? Θυμαμαι, καποτε σ’εσφιγγα μεσα στην αγκαλια μου – ομως ποτε στα ματια δε με κοιτουσες αλλα εγω σε ενιωθα κοντα μου. Ας ειναι. Ενας αντρας που ποτε δεν ειχα, εκτος απο καποιες ελαχιστες στιγμες. Τις οποιες, αυτες τις στιγμες, τις φυλαω σα θησαυρο, δεν τις φερνω πια στη σκεψη μου, ομως τις εχω φυλαξει μεσα μου βαθια, εχουν γινει πια μερος μου, κομματι μου, στοιχειο μου και με εχουν αλλαξει. Αλλα πια δεν τις σκεφτομαι γιατι ειναι εγω. Συνηθως σε ονειρευομαι.

Ονειρευομαι νεες στιγμες που θα γινονταν οταν σε συναντησω, αν ηθελες και συ. Γιατι μονο αυτο ηθελα απο σενα τελικα, στιγμες. Που θα ειχα ενα βλεμμα σου παιχνιδιαρικο, ενα λογο, μια αντιδραση. Αυτα ονειρευομαι τωρα, κοιτωντας το φεγγαρι πισω απο τα συννεφα καθως παιχνιδιζει με αυτα.

Ονειρο ησουν, και ονειρο θα μεινεις… Ενα ονειρο που εμφανιστηκε ξαφνικα, εφυγε χωρις να φυγει απο τη ζωη μου, χωρις καν να μπει, εγινε μερος μου και μ’ αφησε μια γλυκια πικρα, και ηταν αερας, μια πνοη… Και μακαρι να μπορουσα να σου μεταδωσω οσα νιωθω, και οσα εχω νιωσει. Σ’αγαπω, ονειρο μου.

Σ’αγαπω.

 

Ερχεται ομως μια στιγμη που πια δεν αντεχεις αλλο. Ερχεται μια στιγμη που κουραζεσαι, που δεν μπορεις πια να παλευεις με αυτα που τελικα ισως ειναι απλα μεσα στο μυαλο σου. Τι ειναι τελικα πραγματικο? Ποσο μπορεις να κυνηγας το ονειρο, κατι που δεν υπαρχει, κατι που ειναι απλα δημιουργημα της δικης σου φαντασιας και θελησης?

Τα παρακατω λογια δεν ανηκουν σε μενα, αλλα με εκφραζουν τοσο που ελπιζω η Ναντια να μου συγχωρησει αυτο το μικρο κλοπηright

Κουραστηκα να παραμιλω, να ξαναζωντανευω παραισθησεις και να καραδοκω αναμνησεις.

 

Ναι λοιπον, κουραστηκα!

Κουραστηκα πια να εχω μεσα μου μια θαλασσα συναισθηματων και να μην μπορω να τα εκφρασω, να τα μοιραστω και τελικα να τα κραταω μονο για μενα.

Κουραστηκα να φοβαμαι να ανοιχτω γιατι απλα καποιοι δε θελουν να το δεχτουν.

Κουραστηκα πια να τρεχω πισω απο κατι που δεν υπαρχει παρα μονο στη φαντασια μου επειδη εγω το θελω.

Κουραστηκα. Θελω να φυγω απο αυτο.

Θελω να μπορω να εκφραστω ελευθερα.

Θελω να σπασω, να κλαψω, να κυλιστω να φυγει απο μεσα μου ολο αυτο το βαρος τοσων μηνων αλλα δεν μπορω.

Θελω να μην ειμαι δυνατη. Θελω να παρασυρθω απο τη δινη των συναισθηματων μου και να αφεθω σε αυτα.

Θελω να δωσω αγαπη.

Και θελω να μπορουν να την παρουν. Κουραστηκα με τους μαλακες που φοβουνται και δεν μπορουν να δεχτουν κατι τοσο ομορφο. Προβλημα τους στην τελικη και κριμα για τους ιδιους να μην μπορουν να απολαυσουν ενα απο τα μεγαλυτερα δωρα της ζωης.

Προβλημα τους επισης οσων κωλωνουν να διεκδικουν αυτο που θελουν. Και προβλημα τους οσων ειναι τοσο εγωιστες που δεν μπορουν να δουν περα απο τη μυτη τους.

Αλλα εγω δεν αποτελω τον ψυχολογο κανενος. Θελω απλα να δωσω αγαπη. Και υπαρχουν ανθρωποι που τη θελουν. Οι υπολοιποι, ΑΕΙ ΣΙΧΤΙΡ. Οσο μπορουσα προσπαθησα.

Στο καλο.

insomniac#2 17/4/2007

Published 7 by yvris

Αλλη μια νυχτα χωρις να κοιμηθω…

Δεν ηρθες τελικα αποψε… και ηθελα πολυ να σε δω σημερα.

Εκανες καποτε μια προσπαθεια να με προσεγγισεις και κατι κερδισες, καπου το πηγες. Τωρα διεκδικω εγω μια θεση στη ζωη σου, λιγο περισσοτερο απο το χρονο σου, και τιποτε αλλο.

Γιατι επιμενω σ’αυτο? Γιατι θεωρω οτι περναμε καλα παρεα, και γιατι μου αρεσει να περναω καλα. Δεν ειναι οτι αν δεν εισαι μερος της ζωης μου θα μου λειψεις. Ειναι οτι ειμαι μια χαρα οπως ειμαι, αλλα γιατι να μην υπαρχει και κατι εξτρα σε αυτο?

Οποτε κανω μια προσπαθεια προκειμενου αυτο να το κερδισω.

Το μονο που θελω απο σενα ειναι να ειμαι σιγουρη οτι η επικοινωνια μας ειναι αδιαμεσολαβητη και αμεση.

Θελω να ξερω οτι σου μιλαω, και δεν ψαχνεις κρυμμενα νοηματα πισω απο τις λεξεις.

Θελω να κανω πραξεις για σενα και να σου δινομαι, χωρις εσυ να νομιζεις οτι κατι κρυβεται πισω απο τις πραξεις.

Θελω απλα να τις απολαμβανεις.

Θελω να κανεις πραξη αυτα που μου ελεγες.

Θελω να ειμαι ελευθερη να εκφραζομαι ακριβως οπως νιωθω, χωρις να πρεπει να περιοριζομαι απο το φοβο οτι εσυ μπορει να νομιζεις κατι αλλο. Γιατι τοτε η επικοινωνια δεν ειναι ειλικρινης.

Θελω να επικοινωνω μαζι σου με διαφορους τροπους, χωρις να περιοριζομαι μονο σε εναν, γιατι για μενα ολα ειναι αλληλενδετα και προκυπτουν, οχι μονοπλευρα. Αν σε ενδιαφερει μονο ενας συγκεκριμενος τροπος τοτε μαλλον εχουμε προβλημα και θα πρεπει ο καθενας να ψαχτει αλλου.

Γιατι υπαρχουν τοσα πραγματα που θα ηταν ωραια να καναμε μαζι… διαφωνεις? γιατι παντα με παρεα ειναι καλυτερα, αν η παρεα ειναι καλη. Γιατι με σενα περναω καλα.

Ειμαι γενικα απλο κοριτσι και αν θελω κατι το λεω. Ειμαι πολυ διεκδικητικη για να μην το πω. Οποτε αν εννοουσα κατι αλλο θα το ελεγα. Και αν θελησω θα το πω. Αλλα οταν λεω οτι πχ θελω να παμε μαζι μια βολτα στο Θησειο, εννοω πολυ απλα αυτο. Οτι θελω να παμε μια βολτα στο Θησειο. Τιποτε αλλο.

Σου ειπα καποτε οτι παντα ημουν χομπιστρια σε ολα, εκτος απο ενα.

Αυτο το ενα ειναι οι σχεσεις.

Με αποτελεσμα να εχω μεινει πολυ πισω σε πολλα πραγματα που ηθελα να κανω, επειδη τα εδινα ολα καπου αλλου.

Πραγμα που με εχει κανει τωρα να ΖΩ, τοσο εντονα που να αναρωτιεμαι φωναχτα: ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ???

Αυτο ειναι ενα πολυ μεγαλο προνομιο για να το χασω.

Αλλωστε εχω τοσα σχεδια…

Αυτο ομως δε σημαινει οτι δεν εχω χωρο στη ζωη μου για επικοινωνια σε διαφορα επιπεδα (ναι, ισως και σε φιλικο, γιατι να σε εκπλησσει αν σε βλεπω ετσι;), οτι δε θελω να απολαμβανω τον ερωτα οπως απολαμβανω το καθε τι, οτι δε θελω να εκφραζομαι αυθορμητα, οτι θα πρεπει να αντιμετωπιζω καθε σχεση ψυχρα…

Μου αρεσει η ζεστασια.

constant craving 4/4/2007

Published 7 by yvris


I wish I had met you tonight… I miss you so much. When did all this happen, I did not realize. You were just an acquaintance, then I started appreciating your mind, then I fell in love with your hands, and now here I am, craving for you, missing you like crazy. My whole being is crying out your name, my heart is rushing every time I think of you and I can’t catch my breath when talking on the phone. Haven’t felt like this for a long time… could it be? Whenever you are around I don’t get this stressed feeling at all, just enjoy the happiness of sharing your aura and let your existence fill me. All I want is to be around you, to talk with you, to touch you, to feel you. To get this warmth from you, this familiar feeling, the coziness, your smell… I love to make you smile. I have missed you. I miss you. I want to caress you, to softly touch your lips with mine, a tender kiss; and then run my fingers through your hair till you peacefully sleep. And then rest my head on your shoulder, sucking up your smell. I want to sleep hugging you tonight.