αμστερνταμ

All posts tagged αμστερνταμ

Xιονιζει στο Αμστερνταμ…

Published 6 by yvris

Θα φανεί ισως αστειο, αλλα η ομορφοτερη αναμνηση μου απο το Αμστερνταμ ειναι αυτη:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

η θεα του χιονισμενου δρομου απο το σπιτι μας,

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

η πισω μας αυλη ντυμενη στα λευκα,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

η γατα της γειτονισσας που αραζε στο καλοριφερ μας,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

πατημασιες στο δρομο εξω απο την πορτα μας

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

η γατα της γειτονισσας, ετοιμη να ξαναμπει μεσα, στη ζεστασια του σπιτιου μας.

Τόση, μα τοση αγαπη σε εκεινο το σπιτι. Που ηταν το σπιτι *μας*. Ενα σπιτι γεματο αγαπη. Με στιγμες δικες μας, μονο δικες μας, με μαγειρεματα, πειραματα, αγαπη… με φιλους, γενεθλια, γιορτες, ομορφες στιγμες, μεθυσια με ρακομελο, με αγαπη. Απο τις πιο ευτυχισμενες στιγμες της ζωης μου… και σιγουρα, οι πιο ευτυχισμενες απο οσες περασα στο Αμστερνταμ.

Γιατι εφυγες, τοτε, θα μου πεις… Ουτε που φανταζομουν ποτε ποσο θα μου ελειπαν τωρα εκεινες οι στιγμες. Πεντε μερες πηγα στο Αμστερνταμ, και ηταν επωδυνα, τουλαχιστον στην αρχη. Να βλεπω εκει τι εχασα και τις ευκαιριες που θα ειχα· να θυμαμαι πώς ηταν να εχεις το δικο σου σπιτι που τακτοποιεις οπως εσυ θελεις, με ενα-ενα τα επιπλα απο το marktplaats και με τη δικη μου κουζινα· να θυμαμαι πώς ηταν το να δουλευουν τα πραγματα και να γινονται· το πώς ηταν η καθημερινοτητα μου εκει, και ποσο ευκολο ηταν να βρεθω απο το ενα μερος στο αλλο και να κανονισω πραγματα και σχεδια· αλλα πανω απ’ολα μου λειπετε εσεις, ενας ενας, και τα μεσημερια/απογευματα/βραδια που κανονιζαμε και περνουσαμε μαζι. Θα ηθελα, αν ηταν δυνατον, καθε μερα να κανονιζα ενα τετοιο απογευμα, απογευμα αγαπης. Να μαζευομαστε στο σπιτακι μας και, οσο κρυο κι αν ειχε απεξω, μεσα ηταν παντα ζεστα.

Με μια πιο ψυχραιμη σκεψη, ξερω οτι δε θελω να ειμαι εκει. Κλεινω τα ματια και φανταζομαι τη ζωη μου εκει, και δεν ειναι αυτο που θελω. Εκτος απο τα απογευματα και τα βραδια τα δικα μας, αυτο που θελω ειναι να ειμαι εδω. Και ειμαι εδω. Και ειμαι καλα.

Αλλα παντα θα νιωθω ενα τσιμπημα, ξεροντας οτι στο Αμστερνταμ χιονιζει αποψε.

Amsterdam για τουριστες!

Published 25 by yvris

Αφου οποιος φιλος μου προκειται να επισκεφτει το Αμστερνταμ με ρωταει να του πω σε ποια μερη να παει, και τα εχω γραψει καμια εικοσαρια φορες τον τελευταιο καιρο, αποφασισα κι εγω να τα γραψω εδω μια και καλη, και οποιος με ξαναρωτησει να του δινω το λινκ (να ανεβαινουν και τα views του blog – οχι παιζουμε!)

Λοιπον εχουμε και λεμε:

α) Μουσεια

Για τους μουσατους φιλους μας που τη βρισκουν με τα μουσεια, εχω να προτεινω τα παρακατω. 1ον, τα μουσεια Van Gogh και Rijksmuseum θεωρουνται τα classics, ειναι σα να πηγαινεις στην Αθηνα και να μην πηγαινεις στην Ακροπολη ας πουμε – οποτε, δε χρειαζεσαι το δικο μου μπλογκ για να τα μαθεις. Εχουν μεσα πινακες που θεωρουνται masterpieces της δυτικης τεχνης. Παρολα αυτα, δεν ειναι τα αγαπημενα μου μουσεια του Αμστερνταμ. Προσωπικα, προτιμαω πολυ περισσοτερο το Amsterdams Historisch Museum στην περιοχη Spui, το οποιο σε ξεναγει στην ιστορια του Αμστερνταμ με χρονολογικη σειρα και πολλα interactive features. Αν παλι στο σχολειο γουσταρες τη φυσικη και τα πειραματα, θα την καταβρεις πιθανοτατα με το Nemo που ειναι κοντα στο σταθμο, στο λιμανι – αν και προσωπικα μου φανηκε σα να ειναι πιο πολυ σχεδιασμενο για παιδια. Μια νεα διασταση στην εννοια «μουσειο» δινει το Ηeineken Experience, στο οποιο ακομα δεν εχω παει, αλλα επειδη για να διαβαζεις αυτο μαλλον εισαι ρεμαλι φιλος μου, νομιζω οτι θα το απολαυσεις, οποτε it’s worth a try. Αλλο που μπορει να σε ενδιαφερει ειναι το Anne Frank Huis, το σπιτι που κρυβοταν η Αννα Φρανκ με αντιστοιχη ξεναγηση που σε βαζει τελειως στο κλιμα (αλλα κλεισε εισιτηρια απο το ιντερνετ γιατι εχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ουρες διαφορετικα), καθως και το Rembrandthuis. Tελος, υπαρχει και το Ηermitage που φιλοξενει ενδιαφερουσες εκθεσεις συχνα.

β) Ψωνια – Δωρα – Παζαρια

Για νορμαλ mainstream ρουχα, η Kalverstraat ειναι η αντιστοιχη Ερμου, κι επισης εχει και πολλα τουριστικα μαγαζια με σουβενιρ, δωρακια και μπλουζακια με σταμπες. Γενικα ειναι μια ομορφη αγορα οπου εκτος απο τα κλασικα μπορεις να βρεις ρουχα που στην Ελλαδα γινονται μοδα ενα χρονο αργοτερα. Για πιο ακριβα και μαρκες και αγορα αντιστοιχη με Κολωνακι-Κηφισια, ειναι η Leidsestraat, που ειναι πιο νορμαλ, και λιγο πιο κατω κοντα στο Vondelpark που ειναι πιο ακριβα. Πιο εναλλακτικη, hipster και vintage αγορα ειναι στο Jordaan, σε μια συνοικια που λεγεται 9 straatjes.

Παζαρια: Φυσικα εννοειται το Bloemenmarkt, η αγορα των λουλουδιων, οπου ειναι πολυ καλη ιδεα να αγορασεις βολβους απο τουλιπες και αλλα λελουδα τα οποια η μαμα σου, η θεια σου, η φιλη σου ή κι εσυ, αν ασχολεισαι με κηπο ή γλαστρες, θα φυτεψετε και θα καμαρωνετε οταν φυτρωσουν. Η Waterlooplein ειναι σαν το Μοναστηρακι περιπου, με αντιστοιχης αισθητικης ρουχα και αντικες. Το πιο φθηνο απο ολα τα παζαρια ειναι το Dappermarkt, στο οποιο μπορεις να βρεις ευκαιριουλες ενω γενικα θυμιζει λιγο λαϊκη. Το αγαπημενο μου ομως ολων ειναι το παζαρι Albert Cuyp markt, που εχει απο ποδηλατα μεχρι ρουχα και απο ντελικατεσεν μεχρι λαχανικα. Αγαπημενα stand εκει περα ειναι το stand με τα smoothies απο διαφορα φρουτε, με ή χωρις γιαουρτι, γυρω στο 1.5 ευρω, και το μαγαζακι με ολων των ειδων τα μπαχαρια, αφεψηματα και λοιπα αξεσουαρ κουζινας που λεγεται Peperbol. Θεωρω επισης εγκλημα το να φυγει κανεις απο εκει χωρις να εχει δοκιμασει stroopwafels: 2 πολυ λεπτες βαφλιτσες που στη μεση εχουν καραμελα και κλεινουν σαν σαντουιτς, με απιστευτο αρωμα κανελας και καραμελας. Υπαρχει εκει ενας τυπος που τις φτιαχνει επιτοπου και μυριζει ολη η αγορα, κι ετσι οπως ειναι ζεστες και μυρωδατες, ειναι απο τα ελαχιστα πραγματα που αξιζει να φαει κανεις στο Αμστερνταμ. Προτεινω, δε, να τις παρεις σε μικρο μεταλλικο κουτακι με τα χρωματα της πορσελανης του Delft: ειναι μια πολυ καλη ιδεα για δωρακι, διοτι και παραδοσιακο ειναι, και νοστιμο, και ομορφο, και το κουτακι μετα μενει και ειναι χρησιμο (εγω πχ βαζω μεσα τις μπατονετες, αλλα μπορεις να βαλεις μολυβια, συνδετηρες, καφε/ζαχαρη κλπ). Eνα αλλο πολυ αγαπημενο παζαρι ειναι το Puremarkt, το οποιο εχει βιολογικα προϊοντα καθε ειδους (τα αγαπημενα μου ειναι κατι σαπουνακια με αρωμα ανθη νεραντζιας), φαγητα, διαφορα ντελικατεσεν (αρωματισμενο ελαιολαδο, σπιτικες μαρμελαδες, εξαιρετικα φαγητα οπως πιτσες με ζυμη ολικης αλεσης κλπ). Αυτο το παζαρι δε βρισκεται σε ενα σταθερο μερος και οι ημερομηνιες ανακοινωνονται στη σελιδα του, πχ καθε τελευταια Κυριακη του μηνα για τους καλοκαιρινους μηνες ειναι στο παρκο Frankendael. Eπισης υπαρχει και το Nordermarkt Farmers Market για βιολογικα προϊοντα κατευθειαν απο τους παραγωγους – τα Σαββατα στη συνοικια Jordaan. Nαι, ειμαι food junkie (και οχι junk foodie).

Τελος, μια καλη ευκαιρια ειναι αν σε ενδιαφερουν τα βιολογικα προϊοντα, να επισκεφτεις ενα απο τα βιολογικα σουπερ μαρκετ (πχ υπαρχει ενα στη Waterlooplein) τα οποια εχουν μεγαλη ποικιλια οχι μονο σε τροφιμα αλλα και σε σαμπουαν, καθαριστικα σπιτιου κλπ.

γ) Φαγητο – Καφες – Γλυκο- Μπυρα

Αν περιμενεις να δοκιμασεις την ολλανδικη κουζινα, γενικα προτεινω να μην το κανεις. Παιζει να ειναι η δευτερη χειροτερη στην Ευρωπη μετα την Αγγλικη. Ομως, αν σταματησουμε να σκεφτομαστε με τους κλασικους ορους του φαγητου, μπορουμε να βρουμε και καποια καλα κομματια. Tι εννοω, αντι για την κλασικη μεριδα μπριζολα-ρυζακι-σαλατα (που υπαρχει κι αυτη), εδω κυριαρχει το σαντουιτς. Το οποιο σερβιρεται σε γενναιες μεριδες, ενιοτε και με συνοδευτικο, σε ολα σχεδον τα παραδοσιακα καφε, σε ασπρο ή μαυρο ψωμι και με διαφορα μεσα. Αν πας σε ενα καφε ας πουμε και παρεις μια σουπα ημερας (που συνηθως ειναι πολυ ωραιες) κι ενα σαντουιτς, εχεις καθαρισει για μεσημεριανο με λιγα λεφτα, και εισαι κι ελαφρυς για να συνεχισεις το sight-seeing σου. Προτεινω ανεπιφυλακτα για τετοια σκηνικα το Crea Cafe, αγαπημενο μερος, οπου εκτος απο σαντουιτς και εκπληκτικες σουπες ημερας μπορεις να βρεις και πολυ νοστιμο πιατο ημερας σε καλη τιμη, μαζι με -εννοειται- καφεδες, μπυρες, τσαγια, χυμους, γλυκα και ο,τι αλλο περιμενεις να βρεις σε ενα cafe. Στα συν του συγκεκριμενου ειναι η ατμοσφαιρα του, καθως προκειται για την καφετερια της λεσχης του πανεπιστημιου, οποτε και ειναι τιγκα στους καλλιτεχνες/φοιτητες – αν πας βραδυ, δε, πολυ συχνα θα εχει και καποιο event, οπως πχ συναυλια απο τους μουσικους που δραστηριοποιουνται στη λεσχη. Προτεινω τραμ 9 κ 14 (2 στασεις απο Waterlooplein), ειναι στα 5 λεπτα περπατημα απο τη σταση. Ενα αλλο ομορφο μερος, πιο πολυ ομως για καφε/τσαι/χυμο και bagel, ειναι η αλυσιδα Bagels&Beans, με καταστηματα σε διαφορα μερη της πολης.

Το αλλο χαρακτηριστικο της ολλανδικης κουζινας, ειναι το οτι λογω αποικιων και μεταναστων, μπορεις να βρεις παρα πολλα μερη με εξωτικα φαγητα, τα οποια δεν ειναι ολλανδικα, αλλα ειναι πλεον μερος της ολλανδικης διατροφης. Σε πιο κλασική φαση εστιατοριο, εμεις ειχαμε ξεχωρισει δυο, τα οποια συνδυαζουν πολυ καλο φαγητο με πολυ καλες τιμες. Το πρωτο ειναι το Bird, ταϊλανδεζικη κουζινα και πολυ γενναιες μεριδες! Το δευτερο ειναι το Meram, τουρκικη κουζινα και καταπληκτικα κεμπαπ και τουρκικα γλυκα. Επισης, χωρις να εχω να προτεινω συγκεκριμενο εστιατοριο, προτεινω ανεπιφυλακτα αν δοκιμασετε ινδονησιακη κουζινα, αν βρειτε ενα μερος και σας κανει κλικ.

Σε κατι πιο προχειρο και fast food, χωρις ομως να ειναι fast food: Το Vapiano, στον πρωτο οροφο της δημοτικης βιβλιοθηκης, διπλα στον κεντρικο σταθμο, με καταπληκτικη ιταλικη πιτσα και πολυ ωραια τιραμισου και πανακοτες. Και στη Rembrandtplein, το Burger Bar, για burgers απο πραγματικο και οχι πλαστικο μπιφτεκι, και burger με ψητο μανιταρι για τους vegetarians. Το προτεινω εγω, που κανονικα δεν μπορω να φαω μπιφτεκι γιατι κανω 2 μερες να το χωνεψω, ομως το συγκεκριμενο δε μου προκαλεσε ποτε προβλημα.

Παμε στα γλυκα: εδω, εχω να προτεινω ανεπιφυλακτα ενα μαγαζι με αμερικανικα cakes, το De drie graefjes, με δικο μου αγαπημενο εκει το Red velvet cake. Το ειχαμε παρει στα γενεθλια μου και μετα επαθα συνδρομο στερησης. Εννοειται οτι ως λατρις της σοκολατας εχω να προτεινω το μαγαζι με πρωτοτυπους γευστικους συνδυασμους στις πραλινες του, και με αλλα προϊοντα σοκολατας, το Pucinni Bomboni. Λιγο ακριβο αλλα αξιζει τα λεφτα του γαμωτη μου – που αλλου θα βρεις σοκολατακι με γευση τσιλι ή μοσχοκαρυδο; (μαζι με τα κλασικα, εννοειται)! Για νοστιμο ιταλικο παγωτο, Venezia (Scheldestraat 68) (γενικα ο δρομος εχει πολλα εστιατορια και το καλοκαιρι θυμιζει λιγο ατμοσφαιρα νησιου), και για γαματο τουρκικο παγωτο, Gulluoglu στη Rembrandtplein, επισης και για σνακ ή φαγητο.

ΜΠΥΡΕΣ: Προτεινω, οχι απλα προτεινω αλλα θεωρω οτι εισαι βλακας αν πας Αμστερνταμ και δεν επισκεφτεις το μυλο! Συγκεκριμενα, ο λογος περι του Brouwerij ‘t Ij: μια μικροζυθοποιια, στην οποια μπορεις να κανεις και ξεναγηση, με καταπληκτικες οργανικες μπυρες και πολυ νοστιμα μεζεδακια (τυρι και σαλαμι και διαφορα αλλα) σε απιστευτα χαμηλες τιμες. Η φαση ειναι οτι δινουν τα απομειναρια απο την παραγωγη μπυρας σε εναν οργανικο κτηνοτροφο να ταϊζει τα ζωα του, κι αυτος τους πληρωνει με τυρι το οποιο σερβιρουν στο μπαρ. Το μονο μειον ειναι οτι κλεινει στις 8μμ, οποτε πας εκει για μια μπυρα και σνακ νωρις. Αλλο καταπληκτικο μερος για μπυρα ειναι το De Zotte κοντα στη Leidseplein, με πανω απο 100 μπυρες για να διαλεξεις – αν καταφερεις να βρεις τραπεζι.

δ) Διασκεδαση

Το απολυτο μερος για διασκεδαση ειναι η Leidseplein – θα εμενα μακρια απο την πιο τουριστικη Rembrandtplein και απο το red light district, το οποιο ισως αξιζει μια βολτα απλα για να πεις οτι πηγες. Στην αγαπημενη Leidseplein θα βρεις μαζεμενα πολλα λαηβαδικα διαφορετικων ειδων: το Bourbonstreet, που ειναι πιο πολυ blues-rock και με βραδιες latin/funk, τη Waterhole, που ειναι πιο πολυ rock, το Alto που ειναι καθαρα jazz. (Και στα 3 παιζουν jam sessions για φιλους μουσικους! Aλλα οχι τοσο τα Παρασκευοσαββατα) Επισης θα βρεις τα μεγαλα club Melkweg και Paradiso, τα οποια πολυ συχνα φιλοξενουν λαηβ οπως του Goran Bregovic, Joss Stone, The Wailers κλπ. Θα βρεις και πολλα μικροτερα κανονικα clubs – αν σ’αρεσουν, εγω δεν ειμαι φαν. Θα βρεις το N-Joy bar που κανει καταπληκτικα cocktails και το whisky bar L&B με ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ποικιλια σε ουισκι – προτεινω να δοκιμασεις και ενα απο τα ουισκο-μενου που προσφερει, αν βρεις να κατσεις. Τελος υπαρχει και το Boom Chicago oπου μπορεις να απολαυσεις ενα ξεκαρδιστικο stand up comedy show. Σχετικα κοντα βρισκεται και η καταληψη Schijnheilig, της οποιας μπορεις να τσεκαρεις το προγραμμα γιατι παντα εχει ενα καλο παρτυ ή event, οπως και το rock λαηβαδικο Maloe Melo.

Περα απο τη Leidseplein, για βραδυ προτεινω στην περιοχη Jordaan, το δρομο Harlemmerdijk με πολλα μπαρακια και τραπεζακια εξω, ή εστω για βολτες. Και μια που πιασαμε τα λαηβαδικα, υπαρχει και το Bad Cuyp στο Albert Cuyp Market, με αρκετα jam sessions.

Για τους πιο κουλτουριαρηδες, μπορειτε να τσεκαρετε τι θα παιζει στην Οπερα ή στο θεατρο Carre. Eνω για σινεμα, το Tuschinski στη Rembrandtplein προσφερει απολυτη εμπειρια!

ε) Βολτες

Αν εχει καλο καιρο, λεει να πας να την αραξεις σε κανα παρκο, οπως το Vondelpark, το Oosterpark ή το Westerpark. Το καλοκαιρι μπορει να πετυχεις και καποιο φεστιβαλ, οπως το Roots festival με reggae συναυλιες στο Oosterpark (Kαργιολη Αγγελε δεν ξερεις ποσο σε ζηλευω που φετος θα το πετυχεις!) ή το Food Festival στο Westerpark, ή το θερινο θεατρικο φεστιβαλ στο Vondelpark. Ακομα και να μην εχει ομως, νομιζω αξιζει να πακεταρεις μερικα σαντουιτς και λιγο χυμο, και να αραξεις να τα φας στα γκαζονια.

Α-πα-ραι-τη-τη βολτα ειναι στην περιοχη Nieuwmarkt, οπου θα βρεις την ολλανδεζικη chinatown (Zeedijk), πολλα γλυκα bruin cafes και ανοιχτο παζαρι πανω στην πλατεια. Στη συνεχεια μπορεις να αραξεις στο εκκεντρικο κι εναλλακτικο καφε Latei με βιολογικα και vegetarian σνακ, οπου τα παντα που εχει μεσα το μαγαζι, ακομα και οι καρεκλες ή τα πιατα, ειναι για πουλημα. Να παρεις την Sint Antoniesbreestraat και τη Νieuwe Hoogstraat και να χαθεις στα πολλα μικρα μαγαζακια με εκπληξεις, ή να πας προς Κadijksplein και να περπατησεις πανω στο Εntrepotdok, οπου μπορεις να αραξεις για καφε πανω στο καναλι (κι αν εχει καλο καιρο, να κοζαρεις πιτσιρικια που ριχνουν βουτιες με κωλοτουμπες απο το γεφυρακι). To καλοκαιρι, τελη Αυγουστου, μπορεις να πετυχεις και το Uitmarkt Festival, με καταπληκτικες συναυλιες.

Μια αλλη βολτα για να δεις λιγο διαφορετικο Αμστερνταμ μπορει να ειναι προς την ομορφη και ζωντανη Indischebuurt οπου μενουν κατα κυριο λογο μεταναστες. Επισης μια ομορφη βολτα ειναι προς το Jordaan, με τις πολλες καφετεριες με τραπεζακια εξω. Mπορεις να παρεις το μετρο, να κατεβεις στη σταση (αν θυμαμαι καλα) Arena ή Bijlmer και να χαθεις σε μια τεραστια αγορα που θυμιζει γκετο με κοσμο ολων των χρωματων. Τελος, μια ενδιαφερουσα βολτα θα μπορουσε να ειναι απο De Pijp και κατα μηκος του ποταμου Amstel που να καταληγει στην ομορφη Rivierenbuurt, οπου τον Αυγουστο παιζει και το Theater Festival. Μπορεις να σταματησεις για καφε ή φαγητο στο καφε Hesp πανω στον ποταμο Αmstel.

Eνας αλλος τροπος να απολαυσεις το Αμστερνταμ ειναι να παρεις ενα απο τα καραβακια που κανουν βολτα στα καναλια. Τα βρισκεις κοντα στον κεντρικο σταθμο. Προσωπικα δε με τρελανε αλλα δεν μπορω να πω οτι δεν ηταν κι ενδιαφερον.

Kαθημερινα μεχρι τις 5μμ μπορεις να πας στο Amsterdamse Bos, το δασος του Αμστερνταμ, οπου εκτος απο πικνικ και χαζι στη φυση μπορεις να κανεις και διαφορες δραστηριοτητες οπως κανο, ποδηλατο, θαλασσιο ποδηλατο, ποδοσφαιρο, βολτα με καραβακι και καμπινγκ. Ιουλιο και Αυγουστο μπορει να πετυχεις και βραδινες παραστασεις.

στ) Εκδρομουλες

Σε περιπτωση που θα κατσεις πανω απο 3 μερες, μπορεις εστω τη μια να πας μια εκδρομουλα σε καποιο απο τα παρακατω μερη, τα οποια ειναι σε πολυ κοντινη αποσταση:

Haarlem / Zaandvoort aan Zee / Bloemendaal: To Haarlem ειναι ενα μικρο χωριουδακι/προαστιο, κανα 20λεπτο με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο, πολυ ομορφο, σα να λεμε η αντιστοιχη Κηφισια. Το Zaandvoort και το Bloemendaal ειναι μερη με παραλιες. Το πρωτο προκειται για μια τεραστια αμμουδερη παραλια η οποια ειναι σχετικα ησυχη, ενω η δευτερη θεωρειται πιο νεανικη, με dj, μπαρακια και event, σα να λεμε Μυκονος. Προσωπικα δεν εχω παει ποτε στη δευτερη και προτιμω την πρωτη, γιατι δε μ’αρεσει η φασαρια ουτε το να ειναι τρελα crowded, οπως μου εχουν πει. Τα νερα της θαλασσας πολυ ομορφα και καθαρα αν και κρυα σε σχεση με το Αιγαιο. Μια καλη ιδεα ειναι να αραξεις στην παραλια και μετα στην επιστροφη να σταματησεις για καφε ή φαι στο Haarlem. Το Zaandvoort ειναι μιση ωρα με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο, και αν θυμαμαι καλα το εισιτηριο ηταν 10 ευρω αλε-ρετουρ.

Ουτρεχτη: Περιπου 20 λεπτα με το τρενο απο τον κεντρικο σταθμο. Μια μικρη κουκλιστικη πολη, με σαφως λιγοτερους εως και καθολου τουριστες και πολλες καταληψεις. Πας εκει για να δεις ενα μερος που μοιαζει του Αμστερνταμ αλλα ειναι πολυ πιο ομορφο και χωρις τη φασαρια και τη βαβουρα.

Κeukenhof: Θεματικο παρκο με κυριο θεμα την τουλιπα αλλα και γενικως τα λουλουδια. Ανοιχτο την ανοιξη (Μαρτιο με Μάιο) καθε χρονο. Ενα δωρο για το ματι.

Ζaanse Schans: Eξαιρετικα γραφικο χωριουδακι, τυπικο της ολλανδικης επαρχιας. Εχει ανεμομυλους, παραγωγους τυριων και ο,τι αλλο τυπικο ολλανδικο θελησεις, αλλα κατα βαση εχει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ομορφια. Το συστηνω ανεπιφυλακτα. Με λεωφορειο απο τον κεντρικο σταθμο ή με πακετο απο τουριστικο γραφειο.

Εdam/Volendam/Marken: Tρια χωριουδακια βορεια του Αμστερνταμ, οπου μπορεις να πας και με ποδηλατο. Το Edam ειναι εκει οπου παραγεται το γνωστο τυρι, και κατα τη γνωμη μου ειναι το πιο ομορφο απο τα τρια χωριουδακια. Το Volendam και το Marken ειναι παραθαλασσια και θυμιζουν λιγο νησι, με ταβερνακια διπλα στη θαλασσα και stand με παγωτο μπανανα. Αν πας με ποδηλατο, πηγαινεις απο μια πανεμορφη διαδρομη ειδικα για ποδηλατες (εχει ταμπελες που δειχνουν απο που να πας) που παιρνει περιπου 2.5 ωρες και περναει μεσα απο αχανη λιβαδια με αγελαδες που βοσκουν, καθως και απο το μικρο παραδεισο που λεγεται Broek in Waterland και ειναι ενα χωριουδακι ολο πανω στο νερο. Aμα θες κανεις και μια παρακαμψη και περνας και απο το ψαροχωρι Monnickendam. Επειδη οι εκτασεις ειναι ολες επιπεδες χωρις ανηφορες κατηφορες, η διαδρομη με ποδηλατο ειναι πολυ λιγοτερο κουραστικη απο οσο ακουγεται και σιγουρα αξιζει σαν εμπειρια.

Ouderkerk aan de Amstel: Ενα αλλο μικρο χωριουδακι για πιο κοντινη βολτα με ποδηλατο, περιπου μιση ωρα απο το Αμστερνταμ. Η αληθεια ειναι οτι το ιδιο το χωριουδακι δε μας ειχε ενθουσιασει, αλλα η διαδρομη ειναι πολυ ομορφη γιατι ειναι διπλα στο ποταμι. Στη μεση περιπου της διαδρομης υπαρχει ενα πολυ ομορφο εστιατοριο/καφε που μπορειτε να κανετε σταση, το Klein Kalfje. Δεν ειναι πολυ φθηνο αλλα εχει ωραια γλυκα και καφε.

ζ) Γενικες πληροφοριες

Εδω θα μιλησω κυριως για τις μεταφορες. Υπαρχουν οι εξης επιλογες: Η μια ειναι να παρεις μια αδεια OV Chipcard, η οποια κοστιζει 7 ευρω (χωρις μοναδες) και στη συνεχεια της φορτωνεις λεφτα και τη χρησιμοποιεις στο τραμ. H αλλη επιλογη ειναι να παρεις μια καρτα απεριοριστων διαδρομων που εχει συγκεκριμενη διαρκεια, αναλογα με το ποσες μερες θα κατσεις. Η τριτη επιλογη, που ειναι κι αυτη που προτεινω, ειναι να νοικιασεις ενα ποδηλατο!

Πολυ βασικο link για τις συγκοινωνιες: 9292ov.nl , το site με ολα τα δρομολογια τρενων και αστικων συγκοινωνιων. Βαζεις το σημειο εκκινησης και το σημειο που θες να πας και σου βγαζει δρομολογιο με το ποιες συγκοινωνιες θα παρεις και σε ποιες στασεις θα αλλαξεις, ποση ωρα θα κανεις και ποσο θα ειναι το εισιτηριο. Μπορεις να το ψαξεις ειτε με την ωρα που θα ξεκινησεις απο το σπιτι σου, ειτε με την ωρα που θες να φτασεις σε εναν προορισμο, οποτε σου λεει και τι ωρα να ξεκινησεις.

Πληροφοριες για διαμονες κλπ δεν εχω, γιατι οσο ημουν εκει ειχα το δικο μου σπιτι και πλεον οταν παω μενω στους φιλους μου. Αρα δεν μπορω να δωσω πληροφοριες για χοστελ καλυτερα απ’οτι θα τις εδινε ενα οποιοδηποτε booking site. Για γενικοτερες πληροφοριες και αν σου λειπει κατι που δεν το εγραψα, τα πιο αναλυτικα που θα βρεις θα ειναι στο I Amsterdam.

Eλπιζω να βοηθησα! Αν υπαρχει κατι που ξεχασα να το γραψω, ρωτησε με σχετικα και αν το ξερω θα στο πω! Καλες διακοπες!

Beautiful days

Published 22 by yvris

Πριν απο ενα χρονο περιπου, πηρα την αποφαση να εγκαταλειψω την Ολλανδια, μετα απο περιπου 2 χρονια διαμονης εκει, και να γυρισω πισω στην Αθηνα.

Η αποφαση αυτη ουσιαστικα ειχε ηδη παρθει ενα χρονο νωριτερα, με σκοπο να γινονταν καποια αλλα πραγματα στο ενδιαμεσο, τα οποια δυστυχως δεν καταφερα τελικα να γινουν. Ετσι, χωρις να εχω τελειωσει με τις υποχρεωσεις μου εκει, μια ωραια πρωια πηρα τα πραγματα που μου ειχε φυγει ο κωλος να μαζευω την προηγουμενη εβδομαδα, εκανα μια ενδιαμεση σταση για δυο μηνακια στην Ινδια (ονειρο ζωης) και εν συνεχεια επεστρεψα στην Ελλαδαρα μας.

Γυρισα γιατι μου ελειπαν καποια πραγματα απο δω, και εβλεπα μερα με τη μερα οτι οσο δεν ημουν εδω απλα δεν ημουν ευτυχισμενη. Μου ελειπε ο ηλιος μας και ο καλος μας καιρος, μου ελειπαν οι μυρωδιες απο τις ανθισμενες νεραντζιες και τα γιασεμια στα μπαλκονια. Μου ελειπαν τα ιδια τα μπαλκονια και οι παρεες που καθονταν σε αυτα και πινανε μπυρες το καλοκαιρι, γιατι στην Ολλανδια δεν ειχε ουτε καλοκαιρι, ουτε μπαλκονια. Μου ελειπαν οι μπυρες στις πλατειες, και μου ελειπαν οι παρεες μου. Εκανα καταπληκτικες φιλιες στην Ολλανδια, αδερφικες. Αλλα μου ελειπε το να βγω καπου χωρις να εχω κανονισει με καποιον, και παλι ομως να μην ειμαι μονη. Και μου ελειπε και η μουσικη, και οσα μπορουσα να κανω σ’αυτην. Και παρολο που ειχα εκει την υπεροχη ζωη μου, το διαμερισμα με το φιλο μου, τις αδερφικες μου φιλιες, τη δουλιτσα μου και ολες τις ευκαιριες να απλωνονται μπροστα μου, εδωσα μια στην καρδαρα με το γαλα και γυρισα.

Λοιπον, δεν ηταν ευκολο. Στην αρχη ημουν εντελως numb. Ειχε προηγηθει και η Ινδια, που με τους εντονους ρυθμους και ολες τις αλλαγες, δε με αφησε να συνειδητοποιησω τι γινεται. Ενιωθα σα να πηγα για λιγο διακοπες και μετα θα ξαναγυρνουσα. Μετα δεν ξαναγυρισα αλλα και παλι δεν το ειχα συνειδητοποιησει εντελως. Σα να συνεβαιναν πραγματα στη ζωη μου και στο χωρο γυρω μου κι εγω να τα παρακολουθουσα στην τηλεοραση και να μην τα ζουσα.

Στη συνεχεια ξεκινησαν τα flashbacks. Δυο ειδων flashbacks. Φλασιες απο τη ζωη στην Ολλανδια, οπως «τι θα γινοταν αυτη τη στιγμη αν ημουν εκει», ή «περυσι τετοια εποχη γινοταν αυτο», ή εστω και «πριν λιγους μηνες γινοταν αυτο». Φλασιες τυπου «ποση αγαπη σε εκεινο το σπιτι διπλα στις ραγες, ποση αγαπη…» ή «θελω να παω για ενα τσαι με την κολλητη μου. οh wait…» Kαι καθε φορα που ερχονταν, εφευγαν αφηνοντας με τσακισμενη απο πονο.

Το δευτερο ειδος ηταν φλασιες απο το 2007. Αυτες παλι ακομα τις εχω. Και να γινονται ολο και πιο εντονες. Δεν ξερω γιατι απο το 2007. Ισως γιατι ηταν μια παρομοια στιγμη στη ζωη μου: χωρις καποιον διπλα μου, με παρομοιες υποχρεωσεις και χωρις να ξερω ποιο θα ειναι το επομενο μου βημα. Ισως γι’αυτο να ερχονται φλασιες απο εκεινη τη συγκεκριμενη χρονια, και οχι απο αλλες, παρολο που δεν ηταν η τελευταια μου χρονια εδω προτου φυγω. Ισως παλι ο λογος να ηταν το οτι ηταν η πιο εντονη. Αλλα οι φλασιες απο τοτε δεν εσκαγαν με τη μορφη εικονων, οχι. Εσκαγαν με deja-vu, πολυ εντονα deja-vu συναισθηματικων καταστασεων της χρονιας εκεινης. Υπηρξαν στιγμες παλινδρομησης που ηθελα να βρεθω κοντα σε ατομα εκεινης της περιοδου, προκειμενου να νιωσω οτι τα πραγματα ειναι στη θεση τους. Αραγε ποτε θα ξεπερασω εκεινη τη χρονια που με σημαδεψε, και ολα οσα εγιναν;

Οι φλασιες συνεχιζουν να σκανε, αν και λιγοτερο εντονα πλεον, αλλα νομιζω οτι θα ακολουθησουν κι αλλες λογω της μουσικης, μολις αλλαξω το στερεο στο αμαξι. Αλλα δεν εχει να λεει αυτο. Παταω γερα στα ποδια μου, κοιταω μονο μπροστα και ειμαι καλα. Ειμαι ηρεμη. Δεν ξερω που θα με παει ο δρομος μου, αλλα θα τον βρω. Οπου κι αν με παει για καλο θα ειναι.

Ηρθα στην Αθηνα για καποια συγκεκριμενα πραγματα. Η μουσικη, παει καλα, αργα αλλα καλα, και θα παει εκει που ειναι να παει.

Οι παρεες, δεν υπαρχουν πια. Δυστυχως διαλυθηκαν. Αλλοι δουλευουν, αλλοι αποσυρθηκαν, αλλοι φαγωθηκαν μεταξυ τους. Αλλοι παλι δεν αποτελουν πλεον για εμενα σημειο αναφορας και δεν εχω δουλεια, ουτε κοινα πια μαζι τους. Κατεβαινω στα Εξαρχεια και μου ειναι σχεδον ξενα. Αλλα δε με πειραζει και τοσο η διαλυση της παρεας. Γιατι εχω ΦΙΛΟΥΣ. Εχω φιλους καλους, που με κανουν να χαζογελαω σαν ερωτευμενο γυμνασιοκοριτσο, οταν φερνω στο μυαλο μου σκηνικα που εχουμε ζησει μαζι και το ποσο αγαπιομαστε. Και ειμαι πολυ περηφανη που ειναι αυτοι οι ανθρωποι στη ζωη μου.

(Και γι’αυτο δεν ψαρωνω με τις ψευτοκουλτουριαρικες μαλακιες που μου λες εσυ, Τολακο. Δε θα σου πω για το Shakespeare γιατι χεστηκε η φοραδα στο αλωνι. Αν ειχες ομως παρακολουθησει, εστω και ΜΙΣΗ απο τις κουβεντες που κανω με τους ΦΙΛΟΥΣ μου… Που δε θα ειχες καταλαβει Χριστο με το στενο, κολλημενο μυαλο σου, που οσο κι αν λες οτι εχεις διαβασει δυστυχως δεν ανοιγει. Θα καταλαβαινες, οτι οταν εχω τετοιους ανθρωπους στη ζωη μου, οταν εχω συνηθισει να κανω τετοιες κουβεντες, να παιρνω τετοια ερεθισματα, να μοιραζομαι τετοια συναισθηματα και να κανω ερωτα με το μυαλο προτου κανω με το σωμα… θα καταλαβαινες οτι οι παπαριες σου δε μου λενε τιποτα. Δε με συγκινουν, ουτε καν με αγγιζουν. Εχω γνωρισει ανθρωπους σαν εσενα… ο πρωτος μου ηταν ετσι. Σας εμαθα. Σας βαριεμαι. Δεν προκειται να πεσω οταν ο αλλος προσπαθει να με ριξει προκειμενου να ανυψωθει στα ματια μου. Δε μου λες κατι. Το παιζεις μουσικαρα, αλλα αναθεμα κι αν θα μπορουσες να καταλαβεις τιποτα απο τη συναυλια που ημουν προχτες και που ειχα φτασει στην απολυτη εκσταση. Δε θα μπορουσες ποτε να το νιωσεις αυτο, δε θα μπορουσες ποτε να νιωσεις πραγματα που εχω νιωσει, γιατι εισαι απορροφημενος στον εαυτο σου οσο δεν παει, ψωναρα. Δε με αγγιζουν αυτα που λες. Οπως ειπε και η φιλη μου, εχω κανει πολλα πραγματα και οι βενταλιες που ανοιγουν πολυ ειναι κι αυτες που κανουν τον περισσοτερο αερα. Τι να μου πεις εσυ.)

Η αισθηση ασφαλειας που υποτιθεται οτι μου δινει το να ειμαι στη χωρα μου, στο δικο μου περιβαλλον… Αυτο κι αν ειναι ενα μεγαλο ανεκδοτο. Η χωρα μου παει κατα διαολου. Αορατα γκριζα δολια ανθρωπακια μου κλεβουν τα ονειρα, μερα με τη μερα. Γιατι εχω ζησει εξω, εχω δει πώς ειναι να εχεις ευκαιριες και δρομους ανοιχτους μπροστα σου. Εδω, μας τους κλεινουν στα μουτρα, επειδη ειναι μαλακες. Μας στερουν το μελλον μας, μας στερουν τις ελπιδες και τα ονειρα. Ομως εγω δε σταματω να ονειρευομαι, κουφαλες.

Ο ηλιος ομως… ο ηλιος… Την προηγουμενη εβδομαδα, βγηκα απο το σπιτι καποια στιγμη το μεσημεροαπογευμα. Εσκαγε ο τζιτζικας, η απολυτη χαυνωση. Ο ηλιος κυριολεκτικα με εκαιγε, απλα και μονο το να στεκομαι με εκανε σωματικα να υποφερω, τοση καψα. Θα μπορουσε να ηταν μαρτυριο. Κι ομως εκεινη τη στιγμη, ξερεις τι ηταν αυτο που ενιωσα;

Δικαιωση. Ενιωσα δικαιωμενη.

Ο ηλιος εκαιγε τα παντα γυρω μου, η ασφαλτος αχνιζε απο τη ζεστη, το δερμα μου τσουρουφλιζοταν, σε καμια περιπτωση δεν ηταν ενα ευχαριστο συναισθημα. Κι ομως εγω εκεινη τη στιγμη ενιωθα δικαιωμενη, για την επιλογη μου να ερθω εδω.

Γιατι τετοιο ηλιο δε θα εβρισκα πουθενα αλλου, ενω ολα τα αλλα μπορω να τα φτιαξω.

Ειμαστε στην ομορφοτερη χωρα του κοσμου, στο οικοπεδακι που κραταει ο Θεος για τη συνταξη. Προχτες, οταν βγηκαν τα αποτελεσματα που βγηκαν στις εκλογες, και ειδα για αλλη μια φορα τα ονειρα μου να πετανε μακρια απο μενα και να ισοπεδωνονται κατω απο μια τεραστια χοντρη σολα που λεγεται καπιταλισμος και υποδουλωση, οταν για αλλη μια φορα ενιωσα να τρωω την πορτα σα χαστουκι στα μουτρα μου, ηταν η πρωτη φορα που απο οταν γυρισα αναρωτηθηκα μηπως εκανα λαθος. Μηπως οι ευκαιριες που αφησα πισω ηταν πολυ καλες για να τις χασεις, αφου εδω δεν προκειται να μου προσφερθουν αντιστοιχες.

Οσο και να αναρωτιομουν ομως, βαθια μεσα μου ηξερα οτι εδω ειναι αυτο που ζηταω, και που με κανει να ειμαι ηρεμη.

Θα ηθελα να μπορουσα να σας παρω ολους, να σας φερω να ζησετε εδω. Να πηγαινουμε για σουβλακια και μεζεδες, να μαζευομαστε στο σπιτι μου για επιτραπεζια ή ξερωγωτιαλλο και να τα πινουμε και να χασκογελαμε, να παμε ολοι μαζι στη Μανη. Μου λειπετε πολυ.

Αλλα ξερεις τι; Τιποτα δε με εμποδιζει να φυγω οποιαδηποτε στιγμη στο μελλον το θελησω. Αλλα μεχρι τοτε, Ελλαδα, κλεινε μου εσυ την πορτα στα μουτρα οσες φορες θελεις. Εγω ειμαι εδω για να κανουμε την αλλαγη μαζι.

Γιατι εγω δε γυρισα για κανενα Σαμαρα και για κανεναν αλλο μαλακα. Γυρισα για τα γιασεμια, τις νεραντζιες και τις παρεες στα μπαλκονια.

Αυτη ειναι η Ελλαδα μου, και οσο και να προσπαθειτε να με διωξετε, δε φευγω.

Σ’αγαπω, Ελλαδα. Σ’ευχαριστω για τον ηλιο σου, τη θαλασσα, τα νησια και για αυτες τις ομορφες μερες.

Ελληνες στο εξωτερικο

Published 17 by yvris

Εχει πολλη πλακα οταν καποιος ταξιδευει στο εξωτερικο και μιλαει στο δρομο ΠΟΛΥ ανετα, πιστευοντας οτι οι γυρω δεν τον καταλαβαινουν, μια που δε μιλανε τη γλωσσα! Σημερα θα μοιραστω τρεις τετοιες ιστοριουλες που τις βρισκω γουστοζικες, και περιμενω να μοιραστειτε και τις δικες σας οσοι εχετε!

Σκηνικο πρωτο, λοιπον, στο Αμστερνταμ. Εχουμε παει σουπερ μαρκετ με τη συγκατοικο, για τα εβδομαδιαια ψωνια. Εκει που περιμενουμε στο ταμειο, ακουγεται μια φωνη απο τη μια ακρη του σουπερμαρκετ:

– Ρε μαλακα, κωλοχαρτο πηρες;

Προτου προλαβω να πεσω κατω απο τα γελια, ακουγεται η απαντηση απο την αλλη ακρη του μαγαζιου:

– Πηραα!

Ο διαλογος συνεχιζει ως εξης:

– Ναι αλλα απο ποια μαρκα; απο την καλη ή απο την αλλη;

– Απο την καλη, ρε μαλακα, τι με περασες;

– Ε οχι μωρε, ελεγα μην πηρες απο αυτη που εχουν στο γυμναστηριο!

– Τι λε ρε μαλακα, σιγα μην επαιρνα απ’αυτην! Δεν ειναι κωλοχαρτο αυτο, γυαλοχαρτο ειναι!

– Σου σκιζει τον κωλο!

Εμεινε μετα η γερμανιδα να απορει γιατι με μαζευε απο τα πατωματα που ειχα πεσει απο τα γελια!

Σκηνικο δευτερο, παλι Αμστερνταμ. Ειμαι στο τραμ κι επιστρεφω σπιτι απο τη δουλεια. Μπαινει παρεα απο 4 Ελληνες, 3 αγορια και 1 κοριτσι, ζευγαρι με εναν εκ τον αγοριων. Το ζευγαρι καθεται πισω μου κι ακολουθει ο εξης διαλογος:

– Ε αντε, ολη την πολη γυρισαμε τοσο περπατημα, επιτελους παμε στο ξενοδοχειο λιγο!

– Ναι, αντε να παμε, και με το που θα μπουμε μεσα, ξερεις ποιο ειναι το πρωτο πραγμα που θα κανω!

– Ποιο;

– Ε θα τρεξω στην τουαλετα επιτελους, τοση ωρα κρατιεμαι! Πωωω τι εχει να γινει! Ατομικη βομβα θα πεσει!

– Αχου, κι εσυ; Κι εγω θελω!

– Ε τωρα μην τσακωθουμε ποιος θα παει πρωτος!

– Οχι μωρε, νταξει, πηγαινε εσυ!

– Ωραια, και θα πας κι εσυ μετα απο μενα, ετσι να ενωσουμε τις μυρωδιες!

……………………………………………………………………………………………..!

Επειδη ομως δεν ειναι σωστο να ξεμπροστιαζω μονο τους αλλους και να κρυβω τις δικες μου πομπες: 14 χρονων ειμαι στο Παρισι με την κολλητη μου σε γκρουπακι, και μας εχουν παει στο καραβακι που κανει βολτα το Σηκουανα. Το αστειο γενικα της παρεας εκεινες τις μερες ηταν το «ε καλα μωρε, αφου δε μας καταλαβαινουν εδω μπορουμε να λεμε ο,τι θελουμε!», οποτε πηγαιναμε και τη λεγαμε σε αλλους στα ελληνικα (κυριως αλλα ατομα απο το γκρουπακι μας, που ηταν μουλτιεθνικ). Ε νταξει τωρα, 14 χρονων ημασταν, μην περιμενετε το sophisticated χιουμορ!

Anyways, εκει που ειμαστε λοιπον στο καραβακι, μπροστα μπροστα εχει στρογγυλοκατσει ενας χοντρος με μουσι και μου χαλαει ολες τις φωτογραφιες μου, γιατι εμπαινε στο πλανο και η κεφαλα του. Στο πνευμα των ημερων, αρχιζω κι εγω: «Μα τι μαλακας αυτος ο χοντρος με το μουσι! Που πηγε και στογγυλοκατσε ο χοντρος με το μουσι! Θελω να κατσω εκει που καθεται ο μαλακας ο χοντρος με το μουσι!»

Ε, ναι, καλα το καταλαβατε, ο χοντρος με το μουσι ηταν ελληνας. Νταξ δε μας ειπε τιποτα ο ανθρωπος, οταν γυρισε και μιλησε στην παρεα του το καταλαβαμε. Και ναι μεν εγω το ξεπερασα σχετικα γρηγορα το ρεζιλι (σαμπως θα τον ξαναβλεπα ποτε;), αλλα το μαθημα μου εμεινε! Γι’αυτο λοιπον παιδια προσοχη! Και στην ακρη του κοσμου να ειστε, ποτε δεν ξερετε ποιος σας ακουει και αν θα γινετε ποτε ρομπα σε ενα μπλογκ!

Βουρτσες και …τσες

Published 15 by yvris

Λοιπον αυτη τη στιγμη που μιλαμε ειμαι σε ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ διαθεση λογω του οτι ανακαλυψα κατι ΓΑΜΙΣΤΕΡΕΣ μουσικες που δεν ηξερα οτι υπηρχαν! Θα περασω την υπολοιπη εβδομαδα ψαχνοντας να βρω περισσοτερα στο ιδιο ειδος και αποφασιζοντας ποια μου αρεσουν περισσοτερο. Ως τοτε ομως ιδου μια μικρη ιστοριουλα απο τοτε που πρωτομετακομιζα στο Αμστερνταμ ως μεταπτυχιακη φοιτητρια:

Εχουμε παει λοιπον με την κολλητη μου (Ολλανδεζα) σε ενα καταστημα με ειδη σπιτιου για να αγορασουμε ολα τα χρηστικα αντικειμενα για το καινουργιο σπιτι μου, αφου η φοιτητικη εστια το μονο που μου παρειχε ηταν ΕΝΑ πιρουνι, ΕΝΑ κουταλι, ΕΝΑ μαχαιρι, ΕΝΑ πιατο και μια κατσαρολα. Μεταξυ αλλων επρεπε να αγορασω προφανως σκουπα για το πατωμα.

Οι σκουπες ηταν στον 3ο οροφο του καταστηματος. Ανεβαινοντας, βλεπουμε οτι σκουπες ολοκληρες δεν υπηρχαν, το σκουποξυλο και η βουρτσα πουλιονταν ξεχωριστα, με διαφορετικα ταμπελακια τιμων. Υπηρχαν σε 2 στυλ: μια σκετη μπλε και μια με ροζ/μοβ σχεδιακια. Δεν ξερω αν το αντιληφθηκατε ηδη απο το μπλογκ, αλλα λατρευω το ροζ/μοβ! Ομως το σκουποξυλο της μπλε σκουπας φαινοταν πιο φιλικο για τα χερια, διοτι ηταν καλυμμενο με ενα πιο μαλακο υλικο. Αποφασιζω λοιπον να αγορασω το μπλε σκουποξυλο για να ειναι βολικο, και τη ροζ βουρτσα για να μου φτιαχνει το κεφι οταν σκουπιζω. Εφοσον πουλιουνταν ξεχωριστα δεν εβλεπα προβλημα στο να κανω παραταιρο συνδυασμο (το κανω ενιοτε και με τις καλτσες μου).

Καθως ομως παμε να κατεβουμε στο ισογειο για να πληρωσουμε, η υπαλληλος που ηταν υπευθυνη οροφου ειχε διαφορετικη αποψη! «Εεεπ, που πατε εσεις με τις διαφορετικες σκουπες;» μας λεει. «Αυτες πανε σετ, δεν μπορειτε να τις αγορασετε ανακατεμενες!»

«Μα, της λεει η κολλητη μου (στα ολλανδικα ολα αυτα), αφου τις πουλατε ξεχωριστα!»

«Δεν εχει να λεει, ειναι σετ! Πρεπει να τις αγορασεις μαζι, αλλιως το καταστημα θα ξεμεινει με μονα σκουποξυλα και βουρτσες»

«Μα, αν μου ειχε σπασει πχ το σκουποξυλο και ηθελα να αγορασω ΜΟΝΟ το σκουποξυλο, εφοσον πουλιεται μονο του, μου λετε οτι δε θα μπορουσα να το αγορασω;»

«Αλλο αυτο! Αν το αγοραζες μονο του ειναι αλλο. Αλλα εφοσον θες να αγορασεις και τα δυο μαζι, θα πρεπει να παρεις το σετ.»

«Νομιζω πως εχετε αδικο!»

«Καλα, πηγαινετε στο ταμειο και θα δειτε οτι δε θα σας αφησουν να τα παρετε. Εγω το λεω για να σας βγαλω απο τον κοπο να ανεβαινετε να τα ξαναλλαζετε»

Τελος παντων, πορευομαστε στο ταμειο, και μεχρι να κατεβουμε στο ισογειο εχουμε αποφασισει να παρει η μια το σκουποξυλο και η αλλη τη βουρτσα και να προσποιηθουμε οτι δε γνωριζομαστε μεταξυ μας και οτι και καλα τα αγοραζουμε ξεχωριστα, σε περιπτωση που μας ελεγαν τιποτα οι πωλητριες. Παω εγω μπροστα, τις βλεπω να κοιταζουν λιγο περιεργα, τους μιλαω στα αγγλικα, και λενε κατι μεταξυ τους στα ολλανδικα ενω εγω πληρωνω τη σκουπα μου.

Βγαινοντας εξω, μου λεει η κολλητη μου τι λεγανε μεταξυ τους: «Καλα, γιατι μας πηρε αυτη η χαζη απο πανω, και μας ειπε να μην αφησουμε τις κοπελες να αγορασουν τα πραγματα;» «Καλα, μα ειναι τελειως ηλιθια;»

Παιδια δεν επαιζε, η τυπισσα ασχοληθηκε να παρει και τηλεφωνο στο ταμειο, προκειμενου να μην αγορασουμε εμεις την παραταιρη σκουπα!

Οπου σχολιαζει εκει η κολλητη μου, τελειως ευστοχα:

«Ευτυχως που για καθε επιπεδο εγκεφαλικης λειτουργιας υπαρχει κι ενα αντιστοιχο επαγγελμα». 🙂

Δουλεια στο Amsterdam

Published 13 by yvris

Λοιπον επειδη βλεπω στα στατιστικα μου οτι πολλοι ερχεστε σε αυτο το blog ψαχνοντας στο google για «δουλεια στο Αμστερνταμ» (και προφανως απογοητευεστε γιατι μονο για δουλεια δε μιλαω εδω μεσα..). Θα σας δωσω καποιες βασικες οδηγιες που ελπιζω να σας φανουν χρησιμες.

Το πρωτο και βασικοτερο πραγμα που πρεπει να τακτοποιησει κανεις φτανοντας εκει ειναι να κανει εγγραφη στο Δημο (gemeente), ωστε να παρει το Burgerservicenummer (BSN, παλιοτερα γνωστο και ως SOFI nummer) του. To BSN ειναι ο αριθμος πασπαρτου που χρησιμευει για να ανοιξεις τραπεζικο λογαριασμο, να βρεις ασφαλιση, να παρεις επιδοματα και να πληρωνεις φορους, γενικα τα παντα ολα και τα κοαλα τιποτα. Χωρις BSN δεν υπαρχεις ενα πραμα.

Το BSN το παιρνεις δηλωνοντας στο Δημο τη διευθυνση σου και κανοντας εγγραφη σε αυτη τη διευθυνση. Ειναι πολυ σημαντικο να το κανεις αυτο, διοτι αν σε πιασουν να ζεις καπου χωρις να εισαι εγγεγραμμενος εκει υπαρχουν πολυ υψηλα προστιμα. Πού μπορει να υπαρξει προβλημα τωρα: Για να παρεις το BSN πρεπει να εχεις μονιμη διευθυνση. Για να βρεις να νοικιασεις σπιτι στο Αμστερνταμ (αν δεν εισαι φοιτητης, οποτε και λογικα θα εχεις εστια) σου ζητανε το συμβολαιο με τη δουλεια σου οπου αναφερετε ο μισθος σου. (Αυτο γινεται για δυο λογους: α) για να εχουν κατι σαν εγγυηση οτι εχεις μισθο για να τους πληρωνεις τα νοικια και β) αν εχεις πολυ υψηλο μισθο δεν επιτρεπεται να νοικιασεις φθηνο σπιτι, ωστε να μπορουν να τα παρουν πιο χαμηλομισθοι). Για να βρεις δουλεια ομως, αν δεν την εχεις βρει ηδη κι εχεις κανει τις σχετικες συνεννοησεις, συνηθως σου ζητανε το BSN για να γινει η προσληψη – ειναι κατι σαν ΑΦΜ και αριθμος κοινωνικης ασφαλισης ολα-σε-ενα. Χωρις BSN δεν μπορεις να δουλεψεις διοτι εισαι εκτος συστηματος, παρανομος και ανασφαλιστος.

Πώς μπορει να λυθει αυτο: Υπαρχουν οι εξης τροποι. Ο πρωτος ειναι, οταν θα βρεις δουλεια, να συνεννοηθεις με τους εργοδοτες για το οτι σου λειπει το BSN και οτι θα το βγαλεις αμεσα, ωστε να σου δωσουν (conditional, εστω) συμβολαιο βαση του οποιου θα καταφερεις να βρεις σπιτι. Ο δευτερος ειναι να βρεις εναν πιο συνεννοησιμο ιδιοκτητη ή μεσιτη, που θα καταλαβει το προβλημα και θα προσφερθει να βοηθησει (λεφτα αλλωστε θελει να βγαλει κι αυτος), και ολο και καποιος τροπος θα υπαρξει. Πχ οταν νοικιασαμε το 2ο σπιτι μας, επειδη δεν δουλευαμε τοτε, χρειαστηκε να παρασχεθουν αλλες εγγυησεις, οπως πχ να υπογραψουν οι γονεις μου ως εγγυητες με ενα αντιγραφο της φορολογικης τους δηλωσης. Ενας τριτος τροπος ειναι, εαν εχεις κανενα φιλο εκει και φιλοξενεισαι καπου, να πατε μαζι στο Δημο και να κανει δηλωση αυτος (εφοσον φυσικα ειναι εγγεγραμμενος εκει) οτι θα μενεις μαζι του και δεχεται να εγγραφεις στη διευθυνση του. Προσοχη: Μην το κανετε αυτο και μετα πας να μεινεις αλλου χωρις εγγραφη, διοτι αν σας πιασουν θα φατε προστιμο και οι δυο. Αν μεινεις οντως εκει προσωρινα και στο μεταξυ, αφου εχεις αποκτησει το BSN βρεις αλλου σπιτι, θα πρεπει να δηλωσεις τη νεα σου διευθυνση. Παλι προσοχη: Επιτρεπεται μεχρι ενας συγκεκριμενος αριθμος ατομων για καθε σπιτι (αναλογα τα τετραγωνικα), οποτε ενδεχεται ο φιλος σου να μη μπορει να σε εγγραψει, ακομα και αν εχει καθε καλη διαθεση. Επισης, να κοιταξει το συμβολαιο του με τον ιδιοκτητη διοτι ειναι πολυ πιθανο να πρεπει να ενημερωσει και τον ιδιοκτητη για κατι τετοιο, αλλιως αν στραβωσει ο ιδιοκτητης σας πεταει και τους 2 εξω.

Τα ενοικια ειναι αρκετα πιο ακριβα απ’ό,τι στην Ελλαδα. Ενδεικτικα, ενα στουντιο στο κεντρο κοστιζει περιπου 800-1000 ευρω το μηνα (τα ενοικια ειναι συνηθως all-inclusive), ενω με ενα budget 300-500 ευρω βρισκεις ειτε μια τρυπα ειτε συγκατοικηση. Αν φυγεις λιγο απο το κεντρο ομως μπορει να βρεις κατι πιο αξιοπρεπες με καλυτερα λεφτα.

Προσοχη στις αγγελιες! Ειδικα στο craigslist υπαρχουν παρα πολλες απατες. Μη δωσετε σε ΚΑΝΕΝΑΝ λεφτα πιο μπροστα αν δε συναντηθειτε, δειτε το σπιτι και υπογραψετε πρωτα το συμβολαιο. Emails του τυπου «ειμαι στην Αγγλια τωρα για μια δουλεια αλλα αν μου στειλεις τα λεφτα θα σου στειλω το κλειδι» ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΕΣ, οσο ωραια κι αν φαινονται τα σπιτια!

Χρησιμα links ειναι σιγουρα τα εξης:

http://www.kamernet.nl -> site με αγγελιες για σπιτια και διαμερισματα. Θα χρειαστει να πληρωσειες ενα μικρο ποσο για εγγραφη στο site ωστε να μπορεις να απαντας στις αγγελιες, αλλα αυτο ειναι ουσιαστικα για να προστατεψει τους χρηστες του site απο διαφορους απατεωνες (οι οποιοι δε θα ηθελαν να πληρωσουν). Σε αυτο το site βαζουν αγγελιες κατα 95% ιδιοκτήτες ή νοικαρηδες που θα φυγουν για ορισμενο χρονικο διαστημα και οχι τοσο μεσιτες. Στα συν: Δε θα πληρωσεις προμηθεια μεσιτη, δε θα γινει ιστορια με συμβολαιο, η δουλεια θα γινει πολυ πιο γρηγορα. Στα πλην: Περιπου στα μισα απο αυτα τα σπιτια δε θα επιτρεπεται να κανεις εγγραφη, πραγμα το οποιο δεν το προτεινω.

http://www.iamsterdam.com/en/living: Τα παντα ολα για οποιον ενδιαφερεται να μετακομισει στο Αμστερνταμ, στα αγγλικα, με links, διευθυνσεις και τηλεφωνα. Ενας πολυ πιο αναλυτικος οδηγος οσων γραφω εγω εδω.

Μια που ειπα αγγλικα… Ειναι υποχρεωτικο να μιλαει κανεις ολλανδικα για να βρει δουλεια στο Αμστερνταμ; Η απαντηση ειναι πως οχι, δεν ειναι, ολοι εκει μιλανε αγγλικα, αλλα ειναι σιγουρα πολυ πιο δυσκολο. Βεβαια αν μιλαμε για high skill δουλειες εξαρταται παντα απο τη δουλεια και τον εργοδοτη, αλλα για δουλειες τυπου McJobs (ανειδικευτου) μπορεις να βρεις σε τουριστικα μερη. Μαθηματα ολλανδικων προσφερουν παντως καποιοι Δημοι, και ακομα δωρεαν μια φορα την εβδομαδα στην Ελληνικη κοινοτητα (διευθυνση: De Wittenkade 111). Οι μισθοι ακομα και για τις κατωτατες δουλειες (τυπου σερβιτορος, ταμιας κλπ) ξεκινανε απο περιπου 9 ευρω την ωρα (συν πλην). Δουλειες γενικα υπαρχουν και για αγγλοφωνους, αλλα οσο πιο συγκεκριμενο ειναι αυτο που ψαχνεις τοσο πιο δυσκολα θα το βρεις.

Για να δουλεψεις ειναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ να εισαι ασφαλισμενος – ακομα κι αν εχεις ευρωπαϊκη καρτα ασφαλισης και εισαι ασφαλισμενος εδω, ΔΕΝ μετραει αν βρεις δουλεια εκει, πρεπει να παρεις τοτε ολλανδικη ασφαλιση. Ενιοτε γινονται ελεγχοι και αν δουλευεις και εισαι ανασφαλιστος παλι παιζουν πολυ υψηλα προστιμα. Η βασικη ασφαλιση στο Αμστερνταμ κοστιζει γυρω στα 100 ευρω το μηνα, αν ομως εισαι ανεργος/χαμηλομισθος δικαιουσαι ενα επιδομα που λεγεται zorgtoeslag και σου επιστρεφει περιπου 75-80% των εξοδων ασφαλισης. Αναλογο επιδομα ειναι και το επιδομα ενοικιου, το οποιο λεγεται huurtoeslag, και για να το παρεις ισχυουν ορισμενες προϋποθεσεις σχετικα με το μισθο σου, το υψος του ενοικιου, τη διαρκεια του συμβολαιου, τα ποσα ατομα μενουν στο διαμερισμα και τι μισθο εχουν κλπ. Πχ δεν το δικαιουσαι για σπιτια με πολυ υψηλο ενοικιο, αφου υποτιθεται οτι για να κανεις αιτηση εισαι χαμηλομισθος. Τις προϋποθεσεις κοιταξτε τις μονοι σας, δε θα τα δωσω και ολα μασημενη τροφη εδω μεσα γιατι βαριεμαι τα γραφειοκρατικα. Καλο ειναι ομως να γνωριζετε οτι υπαρχει αυτο το επιδομα, διοτι δε σε ενημερωνει ΚΑΝΕΙΣ γι’αυτο αν δε μυρισεις τα νυχια σου να πας να ρωτησεις, κι εγω εχασα κατι πολυ ωραια λεφτακια που δικαιουμουν για το πρωτο σπιτι μου, διοτι δεν το ηξερα την πρωτη χρονια και οταν το εμαθα ειχε περασει η προθεσμια *&^%%$@!

Για να βρεις τη δουλεια: Αν δε μιλαμε για McJob ή πρακτικη ασκηση, τοτε η πιο σωστη κινηση ειναι να ψαξεις μεσω ενος uitzendbureau (αγγλικα: recruitment agency, recruiter). Ειναι κατι σα μεσιτες εργασιας. Οι εταιριες εμπιστευονται περισσοτερο να παρουν καποιον συστημενο απο ενα γραφειο και τσεκαρισμενο γι’αυτους, παρα να παρουν γουρουνι στο σακι αν κανεις αιτηση ανεξαρτητα. Να φανταστεις, φιλος αναγκαστηκε τελικα να γυρισει στην πατριδα του διοτι εκανε αιτηση στις θεσεις που τον ενδιεφεραν μονος του, απορριφθηκε, και μετα που πηγε τελικα μεσω του recruiter τις ειχε καψει ολες ακριβως επειδη πηγε μονος του. Links για αξιοπιστα γραφεια απο αυτα εχει στο site που σας εδωσα παραπανω 🙂 Βεβαια, εκτος απο την προσληψη, υπαρχει και το status του freelancer ή του homeworker, μπορειτε να τα ψαξετε μονοι σας γιατι λεπτομερειες δεν ξερω, αλλα τουλαχιστον εχετε ενα μπουσουλα για το τι να ψαξετε.

Για να ανοιξεις τραπεζικο λογαριασμο: χρειαζεσαι το BSN σου, το ενοικιαστηριο συμβολαιο σου, ταυτοτητα και δε θυμαμαι τι αλλο, αυτα θα σας τα πει η τραπεζα. Μια μικρη ενημερωση: Το συστημα εκει ειναι αρκετα ανεπτυγμενο, το internet banking, οι debit cards (PIN cards) και το Chipknip (φορτωνεις λεφτα στο chip της καρτας σου τα οποια αφαιρουνται απο το λογαριασμο σου επιτοπου και μετα τα χρησιμοποιεις απο το chip, φαντασου σα να βαζεις καρτα στο κινητο σου, απλα βαζεις καρτα στην ..καρτα) χρησιμοποιουνται πολυ περισσοτερο απο τα μετρητα. Για να διατηρεις λογαριασμο πληρωνεις (εκτος αν ειναι λογαριασμος student) ενα ποσο καθε τριμηνο συνηθως, αναλογως ποσα προνομια σου παρεχει ο λογαριασμος (πχ για εναν απλο βασικο λογαριασμο ειναι κατι λιγοτερο απο 4 ευρα το τριμηνο).

Μηνιαια εξοδα: Καλο ειναι να ξερετε να μαγειρευετε! Το φαγητο εξω στο Αμστερνταμ ειναι πιο ακριβο (και πιο σκατα) σε σχεση με την Ελλαδα, ενω τα σουπερ μαρκετ πιο φτηνα (οχι ολα, πρεπει να ξερεις σε ποιο να πας. Συγκεκριμενα τα Dirk ειναι πολυ φθηνα και με μεγαλη ποικιλια, ενω τα Albert Heijn που ειναι και παντου ειναι τα ακριβοτερα). Εγω με το φιλο μου διναμε για 2 ατομα περιπου 100 ευρω για ψωνια που διαρκουσαν 2-3 εβδομαδες, χωρις ομως να υπολογισουμε καποια τυπου γαλα κλπ που τα αγοραζαμε απο τη γειτονια. Και τρωγαμε ΚΑΛΑ. Επισης η διασκεδαση (καφες-μπυρα) ειναι πιο φτηνη σε σχεση με Ελλαδα, αυτα που ειναι πιο ακριβα ειναι οι συγκοινωνιες και τα ενοικια.

Μετακινησεις: Εν γενει στο Αμστερνταμ δε συμφερει να εχεις αυτοκινητο, ειναι πανακριβο το παρκινγκ κλπ. Εννοειται οτι το βασικο μεσο ειναι το ποδηλατο: παει παντου (δεν υπαρχουν ανηφορες), ειναι οικολογικο, παρκαρεις ευκολα. Ακομα και για να πας σε μια αλλη πολη, με ενα μικρο fee το ανεβαζεις στο τρενο και οταν φτασεις στον προορισμο σου εχεις κι εκει το δικο σου μεταφορικο μεσο. Τα ταξι ειναι πολυ πιο ακριβα απ’ο,τι στην Ελλαδα, ουτε να τα σκεφτεσαι. Οι μαζικες συγκοινωνιες ειναι πολυ καλες. Τα τραμ στην ωρα τους, τα λεωφορεια επισης, τα τρενα ενιοτε πηδανε δρομολογια (πολυ κακο αν πας αργοπορημενος στο αεροδρομιο) αλλα εν γενει ειναι αξιοπιστα. Για να τα χρησιμοποιησεις (κυριως τα αστικα, τραμ λεωφορεια μετρο αλλα ισχυει και για καποια τρενα πλεον) βγαζεις μια GVB OV-Chipkaart, η οποια ειναι μια πλαστικη καρτουλα-εισιτηριο, με την οποια κανεις check-in και check-out στα ειδικα μηχανηματα των μεσων μεταφορας κατα την επιβιβαση και την αποβιβαση. Η καρτα «φορτιζει» με λεφτα σε ειδικα μηχανηματα στους σταθμους ή στα σουπερ-μαρκετ και αφαιρουνται λεφτα με καθε check-in/out. Τετοια μπορεις να βγαλετε ειτε ονομαστικη (με το ατου οτι αν τη χασεις, δε χανεις τα χρηματα που ειχε φορτωμενα επανω), ειτε απλη (με το ατου οτι ειναι πιο ευκολη διαδικασια). Επισης μπορεις να βγαζεις εισιτηριο καθε φορα που παιρνεις καποιο μεσο, αλλα αυτο ειναι πολυ πολυ πιο ακριβο (το εισιτηριο κοστιζει στανταρ 2.80, ενω με την καρτουλα μια διαδρομη μπορει να κοστιζει και 10 cents).

Πολυ βασικο link: 9292ov.nl , το site με ολα τα δρομολογια τρενων και αστικων συγκοινωνιων. Βαζεις το σημειο εκκινησης και το σημειο που θες να πας και σου βγαζει δρομολογιο με το ποιες συγκοινωνιες θα παρεις και σε ποιες στασεις θα αλλαξεις, ποση ωρα θα κανεις και ποσο θα ειναι το εισιτηριο. Μπορεις να το ψαξεις ειτε με την ωρα που θα ξεκινησεις απο το σπιτι σου, ειτε με την ωρα που θες να φτασεις σε εναν προορισμο, οποτε σου λεει και τι ωρα να ξεκινησεις. Απλα οι ωρες για τα αστικα μεσα ειναι λιγο τυχαιες ενιοτε, για τα τρενα ομως ειναι σωστες.

Tελος, αν υποθεσουμε οτι ολα καλα βρηκες σπιτι, ενα site που ειναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ειναι το www.marktplaats.nl . To marktplaats ειναι το σαητ με τα second hand αντικειμενα, απο επιπλα για το σπιτι μεχρι εισιτηρια για συναυλιες. Πολλες φορες βρισκεις πραγματα που καποιος χαριζει κιολας. Εμεις ας πουμε ειχαμε βρει ενα δωρεαν τραπεζι για την κουζινα, καρεκλες με 5 ευρω, διπλο στρωμα ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ με 10 ευρω, γιατι ο τυπος το πηρε μαζι με το κρεβατι που αγορασε αλλα ηθελε να βαλει το δικο του και να το ξεφορτωθει. Μπορεις να κανεις αναζητηση και αναλογα με την περιοχη (πχ ψαχνω καναπεδες σε αποσταση 3 χιλιομετρα το πολυ απο το σπιτι μου), με τα λεφτα (ψαχνω καναπεδες σε αποσταση 3 χιλιομετρα απο το σπιτι μου μεχρι 25 ευρω) κλπ. Αν αποφασισες να μετακομισεις στο Αμστερνταμ, αυτο το site θα πρεπει να μπει οπωσδηποτε στα αγαπημενα σου.

Ενα αλλο πολυ καλο και πολυ αναλυτικο blog στα ελληνικα ειναι αυτο εδω (ολα τα λινκ απο τον ιδιο): http://www.ipernity.com/blog/socrates/home  http://3000meres.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.html, http://www.boreiodytika.com/2010/09/blog-post.html, http://3000meres.blogspot.com/2011/08/mofeueu.html. Σε καποια απο τα πραγματα που αναφερει εγω ειχα διαφορετικη εμπειρια, αλλα εν γενει τα διαδικαστικα τα λεει σωστα. Καλο ειναι αν ετοιμαζεσαι να μεταναστευσεις, να παιρνεις οσο το δυνατον πιο πολλες πληροφοριες απο οσο το δυνατον πιο πολλες πηγες, αλλωστε.

Tελικα αξιζει να παει κανεις εκει; Αυτο ειναι μια απαντηση που θα δωσει κανεις μονος του. Σιγουρα ειναι μια πολη με πολυ υψηλη ποιοτητα ζωης, αλλα απο την αλλη δεν ειναι τοσο ευκολο να βρεις δουλεια – ξερω αρκετους που εψαχναν για καιρο και τελικα δε βρηκαν και τα παρατησαν. Συντομα θα ανεβασω ενα συγκριτικο ποστ με τα καλα και τα κακα του Αμστερνταμ σε σχεση με την Αθηνα, και κανει ο καθενας την επιλογη του. Μεχρι τοτε ομως, ελπιζω να βοηθησα λιγακι με τα βασικα. Για περισσοτερες ερωτησεις αφηστε σχολιο!

In the middle somewhat elevated*

Published 17 by yvris

03.08.2004

          Ξημερωνει. Εξω ηδη ο ουρανος εχει αρχισει να παιρνει αυτο το γαλαζιο-σκοτωμενο χρωμα. Ομως εδω, στο μικρο μου δωματιακι, εχω κατεβασει τα στορια και προσπαθω να παρατεινω οσο μπορω, στην πραγματικοτητα και οχι στο μυαλο μου, την ομορφοτερη ωρα της ημερας: τη νυχτα. Την ωρα αυτη, πριν το ξημερωμα, που ειναι αρκετα αργα ωστε να μην κυκλοφορει πλεον κανενας στο δρομο, αλλα και αρκετα νωρις ωστε να μην εχει προλαβει η πολη να δειξει την ασχημια της στο πρωτο πρωινο φως.
          Την ωρα αυτη, που η πολη ειναι δικη μου. Ειλικρινα, δεν ξερω πώς και αν θα μπορουσα ποτε να μεταδωσω σε καποιον το ποσο γαληνια νιωθω εκεινη την ωρα, που περπατω μονη μου, αναμεσα στα δεντρα, και μπορω απο πανω να κοιταζω τ’αστερια, και να διακρινω αστερισμους. Νιωθω ηρεμη, και νιωθω παραξενα ολοκληρωμενη…
Παραξενο. Το κειμενο αυτο το εγραψα στο ημερολογιο μου πριν απο 7 ολοκληρα χρονια. 7 χρονια! Κι ομως, θα μπορουσα να το εχω γραψει μολις πριν λιγο. Ολα εκτος απο «την ασχημια της πολης» δηλαδη, γιατι εχω την ευτυχια να ζω σε μια πολυ ομορφη πολη αυτον τον καιρο. Αλλα ειναι αστειο τελικα το ποσο πολυ και ταυτοχρονα ποσο λιγο μπορει να αλλαξει ο ανθρωπος. Και ταυτοχρονα, ειναι εξισου ενδιαφερον κατι που παρατηρησα για πρωτη φορα περυσι: Το πώς η Ανοιξη μπορει να ειναι ακριβως ιδια, σε διαφορετικα μερη του κοσμου. Και ναι, ειναι διαφορετικη ως προς πολλα πραγματα, πχ εδω δεν εχουν νεραντζιες φυτεμενες στο δρομο να σου σπανε τη μυτη, εχουν αλλες μυρωδιες, αλλες διαφορετικες κι αλλες ιδιες. Το «ιδια» αναφερεται στον τροπο που αυτη η γαμημενη εποχη σε κανει να νιωθεις, και αυτος ειναι ο ιδιος. Και γι’αυτο σε κανει να νιωθεις σπιτι σου.

Ε ναι μ’εχει πιασει η Ανοιξη! Ηλιος, λουλουδακια μελισσουλες και τα σχετικα, ανθισμενα λουλουδια, μυρωδιες – κι ας μην ειναι νεραντζιες. Ειναι σαπουνια απο ανθη νεραντζιας σε ενα βιολογικο παζαρι σε ενα παρκο ομως, που σε φερνουν σπιτι.. Απο τελη Μαρτιου μας εκανε εναν υπεροχο καιρο, δε μιλαμε απλα οτι δεν ειχε ψοφοκρυο και μπορουσα επιτελους να βγαινω λιγο απο το σπιτι χωρις να μου παγωνουν αυτια/δαχτυλα/μυτη/ποδια. Μιλαμε για καιρο παραλιας (και φυσικα ηταν και αυτη στο προγραμμα). Αλλα περα απο τη μερα, πλεον ακομα και οι νυχτες ειναι μαγικες. Δηλ βγαινω εξω με το ποδηλατο, πως παλια εβγαινα αυτοκινηταδα στην Αθηνα και ενιωθα στο κορμι μου να χτυπαει ο παλμος της πολης. Ετσι κι εδω.

Ειναι και που μετακομισαμε τελευταια και μενουμε σε μια κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-η γειτονια! Αληθεια, αυτη η γειτονια τα σπαει. Ειναι που ζουν εδω διαφορετικης προελευσης ανθρωποι (και πολλοι φοιτητες γιατι εχει φοιτητοσπιτα) και οχι οι καθαροαιμοι ξανθοι Ολλανδοι, και οι εδω γειτονες εχουν τη ζωντανια και την εγγυτητα και τη θαλπωρη των Ελληνων. Γυριζω σπιτι μου το βραδυ και ρε φιλε μου φτιαχνει η διαθεση και μονο που περναω απο το δρομο και βλεπω τα μαγαζια, βλεπω κοσμο εξω να πινει μπυρες και οχι νεκρα και ησυχια και υπνος. Εχει ζωη! Εχει μαγαζια με χυμα λαχανικα και λαικη αγορα, κι εχει κοσμο που ξερει να απολαμβανει τη νυχτα του. Εχει γειτονες που τα βραδια κοιτας απο το παραθυρο που βλεπει στην πισω αυλη, και βλεπεις τα φωτα τους αναμμενα. Κι εχει και φεγγαραδα απο το παραθυρο μου.

Την αλλη φορα γυριζα απο νυχτο-ποδηλατοβολτα-κιθαρα-διπλα-στο-καναλι-υπο-το-φεγγαροφως στις 3 τα μεσανυχτα. Μονη μου. Κι ετσι οπως παρκαρω το ποδηλατο μου, κοιταω και ηταν ενας γειτονας (που δεν τον ξερω) στο παραθυρο του και κοιταζε εξω. Και απολαμβανε τη νυχτα. Και μου μιλησε! Και του μιλησα κι εγω, σα να χαιρετουσα παλιο φιλαρακι, και μου’ρθε να του χτυπησω και να μπω μεσα να αραξουμε για κουβεντουλα και να ενωσουμε τις αϋπνιες μας. Πολυ cozy γειτονια..

Οχι βεβαια οτι η προηγουμενη δεν ηταν ωραια. Ηταν ψιλοαμιγους κατοικιας μεν, αλλα γαμουσε απο πολλες αποψεις. Ειχε μια ησυχια και μια γαληνη τη νυχτα.. ηταν διπλα σε παρκο/δασακι και εδινε την εντυπωση οτι εισαι σε καποιο χωριο, σε καποιο μερος διακοπων. Ψιλοαποκομμενος απο το αστικο κεντρο αλλα σε 5-10 λεπτα βρισκοσουν στο κεντρο των παντων οποτε ηθελες. Πραγματικα πολυ εντονη αυτη η αισθηση διακοπων. Κι ας ειχα να παω στη δουλεια 🙂 Κι αυτη σα διακοπες ηταν!

Το αλλο υπεργαματο που ειχε εκεινο το σπιτι (εκτος απο την κουζινα του.. για πολλες δημιουργιες) ηταν οτι βρισκοταν διπλα σε σταθμο τρενων. Και κατι εχουν οι σταθμοι που με κανουν να νιωθω απιστευτα ρομαντικα. Ισως ειναι που καθε φορα που ταξιδεψα με τρενο ο προορισμος ηταν τοσο γλυκος, που εκανε γλυκο και το ταξιδι. Και φυσικα (για μενα μιλαμε) το 99% απο τα τρενο-ταξιδια μου ηταν παντα μεταμεσονυχτια, και αυτη η αισθηση που εχεις οταν ο καρβουνιαρης εκανε σταση σε καποιον απομακρυσμενο καμενο σταθμο (ξερωγω Λιανοκλαδι), με τις μυρωδιες της νυχτας ανακατεμενες με τις μυρωδιες του τρενου και τις μυρωδιες της εξοχης, την προσμονη σου για να φτασεις στο γλυκο προορισμο και την αγουροξυπνηλα των νυχτερινων ταξιδιωτων, αναβιωνε καθε φορα που ακουγα μεσα στην ησυχια της νυχτας το χαρακτηριστικο «τσαφφφφ» απο ενα τρενο που κανει σταση..

Και σε κεινο το σπιτι απολαυσαμε απιστευτες φεγγαραδες.

Ενα αλλο πραγμα ομως που με εχει συγκινησει πολυ, περα απο την Ανοιξη, ειναι οι ανθρωποι. Μπορω να πω οτι εδω δεν εχω γνωρισει πολλους ανθρωπους. Ειναι ενας σταθερος πυρηνας 5 ατομων, συν η μπαντα. Κι επισης δεν τους ξερω τοσο καιρο, αφου με τα 2/3 εξ αυτων αρχισαμε τη στενη παρεα μετα το καλοκαιρι. Αρα δεν ξερω αν μπορω να πω οτι ειμαστε φιλοι και οχι γνωστοι. Κι ομως ρε φιλε ο τροπος που εχουν σταθει διπλα μου, με πραξεις, και στα δυσκολα και στα ευκολα, και ο τροπος που εχουν παντα προσφερθει απλοχερα να βοηθησουν..! Ειναι κατι που δεν το συναντας ευκολα απο ανθρωπους που ξερεις τοσο λιγο. Και πολλες φορες η καλοσυνη τους μου φερνει δακρυα (ειμαι και λιγο ευσυγκινητη κλαψουλα), γιατι δεν το περιμενω. Οπως το να προσφερουν σπιτι για τους φιλους σου που επισκεπτονται, γιατι στο δικο σου εχεις προβλημα, η να σε βοηθησουν να μετακομισεις, η ακομα και η γιαγιακα απο τη χορωδια που με καλεσε σπιτι της να κανω Πασχα για να μην ειμαι μονη μου μακρια απο την οικογενεια μου.. Speechless.

Κατα τα λοιπα, ειμαι σε πολυ καλη φαση. Τα πραγματα εχουν αρχισει και παιρνουν πια μια πορεια εδω περα. Και αφου την προηγουμενη λιστα στοχων την πετυχαμε ολη, οπως ειπαμε και σε προηγουμενο ποστ, τωρα βρισκομαι στο drafting της επομενης. Δεν την εχω τελειωσει ακομα. Βασικα δεν την εχω αρχισει καν ακομα. Αλλα ειμαι κοντα 😉

η συνεχεια συντομα

*http://www.youtube.com/watch?v=NVWf-JDw8CQ