όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

Ποτε θα σταματησουν να με απογοητευουν οι ανθρωποι;

Published 28 by yvris

Αυτο που με τσαντιζει πιο πολυ απο ολα ειναι το να ειναι καποιος αλλος ο μαλακας της υποθεσης και να το ξερουμε ολοι, αλλα καπως να καταληγω να ειμαι εγω.

Δεν πειραζει ομως. Συνηθισμενα τα βουνα στα χιονια. Ουτε η πρωτη φορα ειναι ουτε η τελευταια που καποιος θα με κρεμασει. Ευτυχως αυτη τη φορα μπορω να δωσω πολυ λιγοτερη σημασια απο ο,τι την προηγουμενη.

Αλλα με πειραζει λιγακι το ποσο ευκολα το δεχτηκαν ολοι. Ουτε μια αντιδραση, ουτε μια φωνη οτι «αυτο δεν ειναι σωστο».

Τι να πω. Τωρα καταλαβαινω γιατι, οταν πρωτομπηκα σε αυτο το γκρουπ, το πρωτο πραγμα που ακουσα ηταν «Μη δεθεις συναισθηματικα. Δες το σα δουλεια. Ελα να παρεις το μεροκαματο σου και να φυγεις». Και σκεφτομουν τοτε, γιατι; Αφου ειναι τοσο καλα παιδια, μπορουμε να εχουμε τοσο ωραιες προσωπικες σχεσεις. Τωρα καταλαβα γιατι.

Αλλα τι να κανω, δοθηκα και δεθηκα. Ειναι λιγο το οτι οταν συναναστρεφεσαι και συνεργαζεσαι με ανθρωπους ερχεσαι κοντα. Ειναι λιγο το οτι οταν κανεις κατι καλλιτεχνικο και βαζεις ενα κομματι απο την ψυχη σου στη δουλεια σου, ερχεσαι ακομα πιο κοντα. Η μουσικη ενωνει τους ανθρωπους.

Ειναι ομως και λιγο τα ψεματα του παπαρα, που ως ενας αλλος Αντωνης Σαμαρας με γεμισε με καποιες υποσχεσεις προκειμενου να με παρει στο γκρουπ. «Γιατι θελεις και αλλες μπαντες, γιατι δεν το κανεις να ειμαστε ΕΜΕΙΣ η μπαντα ΣΟΥ, να βαλουμε κι αλλα τραγουδια δικα σου, να φτιαξεις κι εσυ το προγραμμα οπως το θελεις.» Αυτα μου λεγε. Εγω με αυτους τους ορους ηρθα.

Και ο,τι εγινε, εγινε γιατι ηθελα να βαλω κι εγω σε αυτη την ομαδα κατι απο την ψυχη μου. Ηθελα να βαλω μεσα κατι δικο μου, κατι που να με εκφραζει εμενα, για να μπορω να εκφραστω καλυτερα, να δωσω καλυτερα, να νιωσω καλυτερα, να εχει κι ενα δικο μου κομματακι μεσα, να εχει λιγο απο την προσωπικοτητα μου, να ειναι εστω και λιγο δικο μου. Να ειναι κατι ομαδικο που να το φτιαχνουμε μαζι, και οχι δουλεια γραφειου, ερχομαστε, εκτελουμε, φευγουμε. Σε ολα τα επιπεδα.. οχι μονο στο καλλιτεχνικο. Στο πιο προσωπικο. Ημουν η μονη που το ειδα λιγο πιο συναισθηματικα, η μονη που εψαξα να κανω φιλους και οχι απλα συνεργατες, η μονη που ηθελε με χαρα να βρισκομαστε και εκτος, η μονη που ανοιξα το σπιτι μου με αγαπη σε ολους, η μονη που προσπαθησα να κανονισουμε μια εξοδο ολοι μαζι, η μονη που ασχοληθηκα να φτιαξω κατι να φερω σε γιορτες και γενεθλια, να κανουμε κατι ΠΑΡΕΑ. Να νιωσουμε ομαδα.

Θα μπορουσα να το εχω δει δουλεια γραφειου. Ερχομαι, παιρνω το μεροκαματο, φευγω. Οπως οι υπολοιποι. Ο καθενας την παρτη του. Να τα γραφω ολα στα αρχιδια μου. Και τιποτα δε θα ειχε γινει τωρα.

Δεν πειραζει ομως. Δεν πειραζει που θα ηθελα κατι παραπανω, δεν πειραζει που εγω θα αντιδρουσα αλλιως αν εβλεπα να κρεμιεται ετσι ενας συνεργατης. Τουλαχιστον μου αρκει που ολοι ξερουν ποιος ειναι ο μαλακας. Μου αρκει που το βλεπουν οτι ο «επαγγελματιας» «συνεργατης» προτιμαει να με διωξει, παρα να κανει ενα βημα πισω προκειμενου να νιωσω κι εγω οτι δινω κατι παραπανω και εκφραζομαι, να νιωσω μια μινιμουμ ικανοποιηση σε αυτη την ομαδα. Οπως κανω εγω βηματα πισω τοσο καιρο για να μην εχουμε θεμα, και με το που τολμησα να φερω μια φορα μια αντιρρηση στον αρχηγο Αντωνη Σαμαρα, επειδη φτανω σε ενα σημειο που πραγματικα δεν αντεχω αλλο γιατι τοσο καιρο κανω το μαλακα και ξανακανω το μαλακα, αντι να συνελθει λιγο να συνεργαστουμε σαν ανθρωποι, διαγραφηκα απο το κομμα. Οτι τι, οτι και καλα επειδη τσακωθηκαμε; Αηδιες, οι ανθρωποι θυμωνουν, τσακωνονται, τα βρισκουν, ο καθενας με τη γκομενα του εχει ριξει πολυ μεγαλυτερους τσακωμους, τα βρηκαν ομως, δεν ειναι ο τσακωμος το θεμα, ειναι το μετα. Το θεμα ειναι οτι δε θελει να κανει πισω, γιατι ειναι θεμα εγωισμου, και γιατι βαριεται.

Και μπορει να μην τους νοιαζει αρκετα για να αντιδρασουν, μπορει να με εχουν στα αρχιδια τους κι εμενα, μπορει να ειμαι η μονη που το ειδα λιγο πιο προσωπικα (κακως) και κακως περιμενα μια κινηση συμπαραστασης ενω απλα να τους νοιαζει να κανουν τη δουλεια τους. Αλλα τουλαχιστον το βλεπουν. Πώς δε διστασε να με κρεμασει τελευταια στιγμη, και πώς δεν ειχε καν τα αρχιδια να μου το πει ο ιδιος. Πώς πηρε την αποφαση μονος του χωρις να ρωτησει κανεναν και χωρις να υπολογισει κανενος τη γνωμη και πώς την επεβαλε σε ολους. Kαι μαλιστα την ΕΠΟΜΕΝΗ μερα, ενω ο ιδιος το ειχε αποφασισει και κανονισει απο ΧΤΕΣ, ειχε ηδη ανακοινωθει ΔΗΜΟΣΙΑ και οχι στους συνεργατες του – μιλαμε για τετοιο αδειασμα και κρεμασμα δηλαδη.

Το βλεπουν, γιατι βλεπουν οτι δεν εχουν τσακωθει ποτε αλλος με αλλον μεταξυ τους, ουτε με εμενα, παρα μονο ολοι εχουν τσακωθει μονο με το μαλακα. Οχι επειδη ειναι ο αρχηγος. Γιατι εχουν συνυπαρξει με αλλους σε αλλες μπαντες που ηταν αλλοι οι αρχηγοι, αλλα δεν τσακωθηκαν ποτε μαζι τους, γιατι εκεινοι ηξεραν πώς να το χειριζονται καλυτερα. Οχι λοιπον επειδη ειναι ο αρχηγος, αλλα επειδη ειναι αυτος που ειναι.

Και φυσικα ο μαλακας μαλακας θα παραμεινει. Μπορει να κανει καλυτερους χειρισμους τωρα, προκειμενου να πετυχει το σκοπο του. Μπορει να αφησει περισσοτερο λασκα στη νεα συνεργατιδα, τουλαχιστον στις αρχες, για να την κανει να αισθανθει οτι και καλα εχει καποιο μερος σε ολο αυτο και οτι «αυτος ειναι ο καλος και κοιτα τι ωραια που βαζεις και τα δικα σου στοιχεια μεσα». Μπορει να κανει το αντιθετο, να ειναι ειλικρινης μαζι της οτι η φαση της θα ειναι session, το μεροκαματο και φυγε, αντι να τη γεμισει και αυτη με ψεματα και ψευτικες υποσχεσεις οτι «αυτη εδω θα ειναι η μπαντα ΤΗΣ», οπως εμενα, τοτε που με ειχε αναγκη. Ναι, γιατι ειναι πονηρος, ξερει απο χειρισμούς, ξερει πώς να το χειριστει καλα στις αρχες. Αλλα καποια στιγμη τη μαλακια θα την ξανακανει, γιατι αυτος ειναι. Και την επομενη φορα μπορει να την κανει σε σενα.

ΥΓ. Το να σε κρεμασει ο αλλος 3 μερες πριν απο κλεισμενη δουλεια, ειναι, οκ, αντιεπαγγελματικο. Το να ανακοινωθει κατι στο FB ομως πριν σου το πει εσενα (εστω και δι’αντιπροσωπου γιατι ο ιδιος ειναι χεστης), δεν ειναι αντιεπαγγελματικο. Ειναι σκατανθρωπια.

Ο καθενας τελικα επιλεγει και εχει τους συνεργατες που του αξιζουν.

Baby, take off your cool

Published 6 by yvris

Δε γραφω αλλο. Ζω!

Αυτο που νιωθεις οτι ολα τα τραγουδια ειναι γραμμενα για σενα, και μιλουν για τη φαση σου; Και οταν ψαχνεις να βρεις ενα τραγουδι εσυ να την εκφρασεις δε βρισκεις κανενα.

Αυτο που τοσο καιρο γραφω και νομιζω οτι περιγραφω το πώς ενιωθα εγω…

Baby, take off your cool
I wanna see you, I wanna see you

Που πηγε το χαμογελο απο τα ματια σου;

Published 31 by yvris

Τι ειναι αυτη η θλιψη που τα σκιαζει ολη την ωρα..;

Πού πηγε το χαμογελο, που σε κοιταζα στα ματια και ανετειλε ο ηλιος στα χειλη σου;

Γιατι χαθηκε;

Τι σε τρωει, πουλι μου..;

Νομιζεις δεν ξερω…;

Νομιζεις δε σε ξερω πώς εισαι, οταν ψαχνεις να πιαστεις απο καπου..;

Στρειδακι μικρο, ανοιξες καποια στιγμη και μου εδειξες… μεσα σου…

Τωρα εχεις κλεισει παλι. Προστατευεις την πληγωμενη σου καρδουλα.

Ξερω.

Ξερω πιο πολλα απο οσα νομιζεις.

Φοβισμενο πουλακι.

Την καρδουλα σου τη γλυκια, να στην προστατεψω. Ξερεις μεχρι πού μπορει να ανεβει…

Στα ειπα και πιο κατω. Ξερεις.

Στρειδακι. Δε με ψαρωνεις με αυτα. Σε ξερω.

Πρωινο ξυπνημα

Published 30 by yvris

και ειναι εκεινες οι στιγμες οταν ξυπνας…

πριν προλαβεις ακομα να ανοιξεις τα ματια σου, που γλυκοκοιμασαι ακομα…

που δεν θυμασαι ουτε ποιος εισαι ουτε τι γινεται γυρω σου

πριν προλαβεις ακομα να βαλεις τη μασκα

εκεινες τις στιγμες που νιωθεις ακομα σα να ειμαι διπλα σου

που απλωνεις το χερι να με αγκαλιασεις, να με αγγιξεις

που πας να χαιδεψεις με τα ποδαρακια σου τα δικα μου, οπως παντα

που πας να με σφιξεις πανω σου, να κανεις «δικο μου»

και να μου δωσεις ενα κοιμισμενο φιλι στα σκοτεινα

οπως καθε πρωι

και δευτερολεπτα μετα συνειδητοποιεις οτι δεν ειμαι εκει…

damn..!

(πώς νομιζεις οτι το ξερω..;)

Σε βλεπω, δε νομιζεις;

πώς εισαι συνεχεια πανω απο το κινητο αυτες τις τελευταιες μερες

αυτο μπορει να σημαινει ή οτι εισαι ερωτευμενος, που δεν εισαι,

ή οτι ψαχνεις απο καπου για να πιαστεις…

σε ξερω πιο καλα απο οσο νομιζεις

δεν ειναι αυτη για σενα, οταν την αγγιζεις το ξερεις

οταν της μιλας και βαριεσαι το ξερεις

οταν ξυπνας και σου λειπω το ξερεις

οταν θυμασαι την πρωτη μας φορα, και καθε φορα απο τοτε το ξερεις

oσα σ αρεσουν πανω της ειναι οσα σου θυμιζουν εμενα

και μου βγαζεις το θυμο σου

κι εγω νομιζεις δε θυμωνω..; οταν της δινεις οσα μου εδινες, εμενα; μονο εμενα..;

μη βγαζεις το θυμο σου σε μενα

οταν ειμαστε γυμνοι, εκει ηταν παντα η αληθεια

βγαλε μου την αληθεια σου, αυτη που ξερεις, που ξερουμε

εγω κι εσυ

χωρις μαλακιες

το χεις;

Οταν ποναει

Published 30 by yvris

Οταν βλεπεις ολα αυτα που αγαπουσες

τωρα να τα μισεις

γιατι δεν τα νιωθεις πια δικα σου

(γροθια στο στομαχι)

τοτε πιεζεις τον εαυτο σου να ξεχασει

σα να μην εγινε ποτε.

Θα τα καταφερεις;

Αξιζει;

Εγω ειμαι εδω, ειμαι για σενα. Εχω προσπαθησει τοσες μερες.

Εσυ;

Αν οχι, πες το μου να το αφησω πισω μου κι εγω. Σα να μην εγινε ποτε. Γραψαρχιδινη. Και ολη η αγαπη που σου εχω δωσει (οχι αυτη με τα βλεμματα και τα λογια, η εμπρακτη), κι οσο κι αν σ αγαπω ακομα και σε νοιαζομαι, ας παει στο διαολο, ας μην την παρω ποτε πισω. Ρισκαρα κι εχασα με αλλον ενα που δεν αξιζε.

Αν ναι, πες το μου. Εδω ειμαι κι εγω. Περιμενω μια λεξη σου για να τα γαμησω ολα.

Το χεις;

More than words

Published 23 by yvris

Οταν συναντιομαστε… ο μαγνητης… το ιδιο υλικο… η αναγκη… η ολοκληρωση… η αγαπη…

Η απογειωση… το χαμογελο… το κυμα χαρας..!

Τα ματια σου στα δικα μου και δεν υπαρχει τιποτα αλλο τριγυρω.

Το αγγιγμα μας μεθυστικο… το αρωμα μας εθιστικο…

οι βαθιες ανασες, η τρικυμια…

Οι αγκαλιες μας παραδεισος… τα φιλια μας κολαση…

Η τελειοτητα.

Το ξερεις οσο το ξερω κι εγω.

Κλεψε μια νυχτα για μενα.

Now I feel the time is right
Love will flow like wine tonight
Give your love and it will come to you, yeah
If you feel that you and me
Could escape and hold the key
To a paradise that’s true and free, yeah

Steal away
Steal away
Steal away the night

Happiness is what you give to me, yeah

Home.. Home again..

Published 19 by yvris

I like to be here when I can..

Μετα απο μια τοσο γεματη μερα, πισω στο σπιτακι μου:) Πισω στο ζεστο μου σπιτακι, με τα χριστουγεννιατικα φωτακια του, τη μυρωδια του μαλακτικου απο τα ρουχα που στεγνωνουν στο σαλονι, τη μυρωδια του βουτυρου και της βανιλιας απο τα μπισκοτα που ψηνονται στην κουζινα… Μετα απο μια μακρια, κουραστικη μερα, που με αφηνει να νιωθω ενα πραγμα: γεματη.

Γεματη γιατι μου αφηνει αυτο το γαματο συναισθημα του feeling accomplished: αυτο που εχεις οταν εχεις φερει εις περας ολες σου τις υποχρεωσεις για σημερα. Αυτο που νιωθεις οτι ανταποκριθηκες καλα, οτι γινεσαι καθε μερα ολο και καλυτερος σε αυτο που αγαπας.. Που νιωθεις οτι εισαι ενα βημα ακομα πιο κοντα στο ονειρο σου..! ολη την εβδομαδα αυτο το συναισθημα, οχι μονο σημερα! Ετοιμαζω ωραια πραγματα:)

…και γιατι αγαπη. Ετσι απλα. Αγαπη.

Ποση αγαπη πηρα σημερα, απο κοντινα αλλα και απο απροσμενα προσωπα! Οταν ακριβως την ειχα πιο πολυ αναγκη.. (Ενα μικρο μονο μελανο σημειο, στη σημερινη μερα, αλλα μην ανησυχεις, μικρουλα, ολα καλα θα πανε). Ποση αγαπη..!:) Αλλα και εδωσα. Εκει που την χρειαζονταν. Τελικα οση πιο πολλη δινεις, τοση πιο πολλη παιρνεις😀 Ή το αναποδο. Ή και τα δυο, ή το ενα προκαλει το αλλο τελος παντων.

Αλλα η αγαπη. Μπορει να σε απογειωσει.

(Η αγαπη σου. Με απογειωνει.)

Οταν ξερεις οτι σε αγαπουν.

Μπορει να ειναι αναγκη, ή μπορει να ειναι το κερασακι μεσα στην ηδη ομορφη μερα σου – οταν πατας στα δυο σου ποδια, ξερεις που πας και σου δινει το κατι παραπανω. Ή μπορει να ειναι αναγκη.

Μην την κρατατε την αγαπη σας. Μοιραστειτε την. Αν τη νιωθετε για καποιον, let them know. Απογειωνει.

Καποια βραδια, οταν βρεχει εξω, ειναι πραγματι πιο ωραιο να κοιμασαι μεσα σε μια αγκαλια…
Αλλα καποιες αγκαλιες ειναι εκει, ακομα και οταν δεν ειναι. Απλα τις νιωθεις.
Ποσο τυχερη..!

Με περιμενει μια ακομα πιο μακρια μερα αυριο.

Αλλα γουσταρω:)

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 33 ακόμα followers