όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

σιγολιώνεις…

Published 8 by yvris

και ενω τα ειπατε, κανατε μια ωραια κουβεντα, ειλικρινη, ανοιχτη

και καταληξατε ρε παιδι μου οτι δεν ταιριαζετε, συμφωνησατε οτι δεν το εχετε, ότι δε θελετε ο ενας τον αλλο

μεσα σου εξακολουθεις και σιγολιωνεις

σε καιει, τσουρουφλιζεσαι

γιατι ξερεις

στο πισω μερος του μυαλου σου

οτι ακομα θες

οτι ακομα μεσα σου δεν πιστευεις οτι εχει τελειωσει

οτι συνεχιζεις και λες στον εαυτο σου οτι υπαρχει ακομα…

το μαζι…

;;

Published 4 by yvris

Πάει;

Αυτό ήταν;

Τελείωσε;

Η ζωή σου κι ζωή μου;

Και πώς θα ζήσω εγώ τώρα;

Πώς θα ζω από εδώ και μπρος;

Ζόμπι; όπως και πριν; Για να μην πονάω;

Δεν έχει νόημα, ψυχή μου… Δεν μπορώ στιγμή να σε βγάλω από το μυαλό μου.

Είσαι παντα εκεί, συνέχεια στη σκέψη μου, και στο πίσω μέρος όταν δεν είσαι στο μπροστα.

περπατάω στο δρόμο και κάτι μου λείπει

οδηγάω και κάτι μου λείπει

με τυφλώνει ο ήλιος και δακρύζω και εκείνη τη στιγμή ξέρω πως κάτι μου λείπει

λείπει ένα κομμάτι μου, και δεν είμαι ολόκληρη, δεν είμαι ιδια

εσύ μου λείπεις. κομμάτι μου. Εσύ.

Τα χαμογελαστά ερωτευμένα σου ματάκια που τα κοίταζα και ήταν η απόλυτη ευτυχία. και δεν ήθελα τίποτε άλλο.

η αγκαλιά που κούμπωνε. τα βράδια στο κρεβάτι. Απλά να σε κρατάω αγκαλιά…

να βλέπουμε σειρές, να κάνουμε βόλτες. να με βοηθας με το σπίτι, που είχες πάρα πολύ καιρό να κάνεις.

Να σε φροντίζω όπως καμία. Να σε νοιάζομαι.

Να σε κρατάω στην αγκαλιά μου μικρό σπουργιτάκι, στρειδάκι που έκλεισες πάλι. Να με χαϊδεύεις και να σε χαϊδεύω.

Να παίζουμε μουσική και να λέμε αστεία. Να μην κάνουμε τίποτα, απλά να υπαρχεις στον ιδιο χωρο και να σε αγγιζω. Να χωνομαι στην αγκαλια σου. Να με κρατας σφιχτα κατω απο τα σκεπασματα και να σβηνεις το φως. Και να είναι όλα όπως πρεπει.

Μου λείπεις. Βάσανο. Βάσανο η απουσια σου, βάσανο τα γενέθλια χωρίς εσενα.

Βάσανο η ελλειψη της αγκαλιας σου. Βάσανο ο πόνος στο κορμί μου. Βάσανο η απουσία σου.

Αγάπη μου. Α-γ-ά-π-η  μ-ο-υ. Σ’αγαπώ.

Σ’αγαπώ και σε αγάπησα με δύναμη, από την αρχή μέχρι το τέλος (;) και δεν επαψα και δε μειωθηκε ποτε.

Η λαχταρα μου να σε σφίγγω πάνω μου δε μειώθηκε ποτέ.

Σ’αγαπώ βαθιά και με πάθος.

Η τελευταια φορα που ερωτευτηκα.

Ποιος θα με ξαναχαϊδεψει όπως εσύ; Ποια θα σε ξαναχαϊδεψει όπως εγώ;

και (το) εμείς; τι θα γίνει με εμάς;

μήπως είναι λάθος;

και μέχρι τότε ζόμπι;

Cause I saw the end before we’d begun,
Yes I saw you were blinded and I knew I had won.
So I took what’s mine by eternal right.
Took your soul out into the night.
It may be over but it won’t stop there,
I am here for you if you’d only care.
I’ve kissed your lips and held your hand.
Shared your dreams and shared your bed.
I know you well, I know your smell.
I’ve been addicted to you.

Κι αν σου είναι δύσκολο να βρεις τόσα χρόνια
Κάτι ν’αξίζει σε εμάς
Το σ’αγαπώ μου κράτησε σαν κολώνια
όταν λείπω να τη φοράς……

Σ’αγαπώ ❤

Εικονες

Published 28 by yvris

σκατα σκατα σκατα. γαμωτο θα σταματησεις ποτε να μου λειπεις; θα σε ξεπερασω ποτε;

ιδεα δεν εχεις…

εικονες απο τις στιγμες μας, απο τα μερη που περασαμε, τις ατακες που ειπαμε, τις στιγμες που ζησαμε, τις εκφρασεις του προσωπου σου, τον τροπο που (χαμο)γελας, τα αγγιγματα, τις αγκαλιες…

εκει, σε ανυποπτο χρονο. γιατι παντα παθαινω οταν προκειται να σε χασω;

πώς θα σε βγάλω από το μυαλο μου, μου λες;

τι νομιζεις; οτι δε θυμαμαι επειδη δεν τα λεω;…

καληνυχτα. ποναω.

Published 5 by yvris

τι ομορφα να με παρει ο υπνος με τη φωνουλα σου στο αυτι μου.

σαν ονειρο.

τοσες μερες να συνηθισω να κοιμαμαι χωρις εσενα διπλα μου, δεν ειχα την επιλογη βλεπεις… δε μου παρεχοταν

κάτι κατάφερα τελικα 😦

Αυτες οι μέρες… σαν όνειρο.

Όνειρο.

Και πώς ξυπνάνε τωρα..;

Να ξέρεις οτι δεν μπορω να προχωρησω σε κατι καινουργιο, ξεροντας οτι εσυ πονας.

Τιποτα δε μου κανει αισθηση, τιποτα δε με τραβαει.

Δεν ειναι εσυ.

Με τραβηξες παλι κοντα σου και κολλησα στο μελι σου.

Μου λείπεις. Πολύ.

Καλη σου νυχτα αγαπη μου. Η σκεψη μου μαζι σου.

I touch your lips and all at once the sparks go flying
Those devil lips that know so well the art of lying
And though I see the danger, still the flame grows higher
I know I must surrender to your kiss of fire

Just like a torch, you set the soul within me burning
I must go on, I’m on this road of no returning
And though it burns me and it turns me into ashes
My whole world crashes without your kiss of fire

I can’t resist you, what good is there in trying?
What good is there denying you’re all that I desire?
Since first I kissed you my heart was yours completely
If I’m a slave, then it’s a slave I want to be

Give me your lips, the lips you only let me borrow
Love me tonight and let the devil take tomorrow
I know that I must have your kiss although it dooms me
Though it consumes me, the kiss of fire!