όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

it’s such a pretty world today…

Published 21 by yvris

Κοίταζα τα παλιά μου ποστ.

Τι όμορφα που πέρναγα..!

Πότε μου καρφώθηκε η ιδεα οτι χρειαζομαι κάποιον δίπλα μου για να ειμαι καλα;

Πότε σταμάτησα να περνάω καλά με τη μοναξιά μου;

Φθινόπωρο… πρωτοβρόχια… από τις πιο όμορφες εποχές

(όλες οι εποχες ειναι ομορφες)

μυρωδια απο βρεγμενο χωμα και πεσμενα πλατανόφυλλα στην άσφαλτο

τόσο όμορφα…

τόσο ομορφα!

καιρός για ανασύνταξη, οργάνωση και εφαρμογή!

και τέρμα οι τοξικοί άνθρωποι από τη ζωή μας!

(με πείραξε η απόρριψη λες… και ποιον δεν τον πειράζει, μάτια μου, που είναι αυτα τα ψυχολογικά μου;

σοβαρα τωρα, που πιστευεις ότι εχεις απορρίψει *εσύ*, *εμένα*;

μάλλον έχεις απορρίψει ήδη τον εαυτό σου και you chickened out… πού να αντέξεις να μπεις στον ανταγωνισμό που προκαλούσες… καλά τα λέγαν οι φίλοι σου…

πάντως θυμάμαι που έλεγες ότι ήθελες μια κοπέλα να περπατάς δίπλα και να λένε οι άλλοι τι κάνει αυτή μ’αυτον το μαλάκα

μάντεψε τι! 😀

κάτσε εκει να σαπίζεις και να κοζαρεις ανήλικες,

καλή βόλτα!)

χρόνος και ενέργεια στα σημαντικά και όχι στο βρόντο 🙂

welcome, fall…

welcome, my new life!

υγ. τι μου έχεις κάνει εσυ, παιδί μου;

τι παιδί είσαι συ!

Τι παιδι είσαι συ!

Μαγικό άγγιγμα.

Κι όμως ( 😉 ), δε μου λειπεις..

Και οι ατάκες σου..! Και οι εκφράσεις στα μάτια σου όταν προβληματίζεσαι… Και αυτά που μου λες 😀

και ο τρόπος που σιγά σιγά με βάζεις μέσα, καρδιά μου

Στις φθινοπωρινες βραδιές, και στα χαμόγελα που έρχονται 🙂

υγ. καποιες φορες θυμωνω. καποιες φορες χρειαζεται να το εκφρασω. Καποιες φορες εχω πολυ ασχημες σκεψεις για σενα. Όχι όλες. Δε σε μισω παντα… Διαβαζεις με δικη σου ευθυνη.

missing you

Published 17 by yvris

Στενοχωριεμαι πολύ για οσα σου ειπα σημερα… Καλα εκανες και δε μου ειπες εσυ. Για σενα, οχι για μενα. Γλιτωσες καποια πολυ ασχημα συναισθηματα που θα ενιωθες τωρα.

Δεν τα εκανες ολα σκατα, ξερεις… Εχω να θυμαμαι πολλα ομορφα πραγματα απο σενα 🙂

Ξερεις ποια. Εχεις να τα θυμασαι κι εσυ.

Ουτε εισαι ολα σκατα. Σου το ειπα, εισαι εξυπνος. Πολύ. Και εχεις πολυ πραμα να δωσεις μεσα σου. Αρκει να βρεις τη συνδεση καποτε. Που θα τη βρεις.

Εισαι γλυκος και τρυφερος. Μην κοιτας που με εμενα δεν. Με εμενα απλα δε νοιαζοσουν. Οταν νοιαστεις, θα ειναι πολυ ομορφα για τον ανθρωπο που θα ειναι διπλα σου τοτε.

Ειναι λιγο περιεργα και μοναχικα αποψε. Ειναι περιεργα να ξερω οτι δεν μπορω πια να σου στειλω ουτε ανεκδοτα. Δε νομιζω οτι θα κρατηθω.

Τοσες φορες που το εχουμε πει, ειναι πλεον η πρωτη φορα που δεν υπαρχει οντως η επιλογη να σου μιλησω;

Ειναι λιγο μοναχικο το facebook οταν ξερω οτι δε θα εισαι εκει πια να κοιτας και να προσεχεις τα οσα ποσταρω.

Λειπεις.

Και παρα τα οσα ειπαμε, το πιστευω, δεν εχουμε τελειωσει.

Μπορει να μην ξανακανουμε ποτε τιποτα. Μπορει να μη θελουμε. Αλλα δεν εχουμε τελειωσει. Αυτο που ηταν, ειναι παντα εκει, και το ενιωσες κι εσυ σημερα.

Τη χημεια μας.

Μου λειπει το κορμι σου, η αγκαλια η απιστευτη, τα γαμησια μας τα θεικα που γινονταν τα παντα μουσκεμα. Μου λειπει η γευση σου απο το στομα μου.

Εισαι παντα το κουταβι μου.

Καληνυχτα, λοιπον, περιεργη και μοναχικη, κουταβι μου. Ειμαι παντα μαζι σου.

Κουρνιαζω και βολευομαι, και μη με ενοχλεις τωρα, κοιμομαστε :*

υγ. Δες το παρακατω. Επρεπε!

once in a blue moon

Published 9 by yvris

έχω μείνει με ένα χαμόγελο στο στόμα

κάθε φορά που σε σκέφτομαι

και την ανάμνηση από τα χέρια σου πάνω στο σώμα μου

και όλο ψάχνω αφορμές να μιλώ για σένα

για να χαμογελώ ξανά

(γιατί μου χει λείψει να χαμογελώ)

και να λεω το όνομά σου

δυνατά, να το ακούω,

να το αισθάνομαι στο στόμα μου, στη γλώσσα μου,

να μου γεμίζει το στόμα και την καρδιά χαμόγελα.

δεν ξέρεις πώς με κράτησες…

σ’ ευχαριστώ

γι’ αυτές τις 2 μέρες

songs 2013 – now

Published 21 by yvris

some kind of friend 😉

you’re amazing… καλοκαιράκι ❤

On our bodies we share the same scar
Love me, wherever you are

Ανοίγει διάπλατα η πόρτα μου όταν έρχεσαι
Και πλημμυρίζει μουσικές η κάμαρά μου
Τρέχουνε πίσω σου οι καρέκλες να μη στέκεσαι
Κι απ’ το παράθυρο το σκάει η ερημιά μου

να μπερδευτούν τα όνειρά μας αγκαλιά μου δυνατή και αγάπη μου

κι όλη τη νύχτα γίναμε σκυλάκια και ξεδίναμε και γλείφαμε ο ένας τ άλλου τις πληγές
Μεθούσαμε και πίναμε απ τα φιλιά που δίναμε και σβήναν μία μία οι φωτιές ❤

κι ένα δάκρυ…

τα μάτια σου…

all night long baby

EΡΤ live

ΟΑΚΑ. Δωρακι ❤

Όπου και να πας…

στη σκηνη μαζι

σεπτέμβρης

μ’ αρεσει να μου μιλας με τραγουδια

Δωσ’ μου φωνή δώσε μου χρώμα
κι ασε με πάλι να καώ
Αντέχω για ένα γύρο ακόμα
η αγάπη θέλει σ’ αγαπώ

Κυριακάτικη καλημέρα ❤

😀

Is it in your mind at all
It should be me, it could be me
Forever

μην ενοχλεις τωρα ειπα!

Oooooh, it’s free of charge
Just one more chance

ΓΡΑΦ!

κοίτα να δεις που βρεθήκαμε κάπου 🙂

δε γινόταν να μην το βάλω!

δεύτερες

χτυπάει μια, χτυπάει δυο και σταματάει…

γράφουμε!

αουυυυυ ❤

You know where my heart is
The same place that yours has been

you can’t say we never tried ❤

υγ. αν πατήσεις το 1ο είναι έτοιμη και η playlist :*

bits and pieces ii

Published 29 by yvris

Τι ομορφη ηλιολουστη μερα..κι εμεις ειμαστε χωρια..
Μια τοσο λαμπερη μερα σαν αυτη θα ξυπνουσαμε νωχελικα μαζι, θα λεγαμε 2 μαλακιες με καφε, τσαγακι κ πισι στο σαλονι, εσυ στον καναπε κ εγω στο γραφειο, μπορει να απλωνα κ καμια μπουγαδα.. και μετα θα σου κανα λιγο γραφ, γλυκια αγκαλιτσα κ χαδακια, κ θα φευγαμε για καφεδακι! Πετραλωνα, Θησειο η Νεα Σμυρνη η οπουδηποτε αλλου, σ ενα καναπεδακι ζεστο να τριβουμε τα ποδαρακια μας καυω απο το τραπεζι και να απολαμβανουμε εσυ το καφεδακι σου κ εγω τη σοκολατα μου με χαμογελα στα χειλια και στα ματια!

Σ αγαπω και μου λειπεις

Πέρασα παλι σημερα απο κοντα απο το παλιο σου σπιτι, θυμαμαι που ερχομουν το καλοκαιρι τα απογευματα κουρασμενη μετα τον εοπυυ και ηταν τοσο ομορφη φωλιτσα 🙂 ♥

Καλημέρα σου…………

Ξέρεις τι θέλω;
Θέλω όταν βρεθούμε το βράδυ, να με πάρεις μια μεγάλη και ζεστή αγκαλιά. Θέλω μετά να με γδυσεις, και να γδυθεις κι εσυ, και να χαιδεψεις κάθε μικρο σημειο από το κορμί μου. Ας πηδηχτούμε ή ας μην πηδηχτούμε, δε με νοιάζει. Θέλω να χαϊδεψεις το κορμί μου, την πλάτη μου, το στήθος μου, τα ποδαράκια μου, τους ώμους και το λαιμό μου, το πρόσωπο και τα μαλλιά μου, όπως έχεις πολύ καιρό να τα χαϊδεψεις. Και όπως θα τα χαϊδευεις, κοιτα με στα ματια και λέγε μου πόσο με αγάπησες, ποσο αγάπησες το κορμι μου, τι αφησα μεσα σου… Δε θέλω να πω ότι μου το χρωστας… αλλά διάολε, πέρασα 12 μήνες δίπλα σε έναν άντρα που δε με ηθελε. Δειξτο μου μια φορα το γαμίδι. Δωσε μου αυτό που δεν επαιρνα από σενα οσο ήμασταν μαζί, να το πάρω, να ηρεμήσω και να φύγω. Δώσε μου closure. Και μετα πια το υπόσχομαι, θα είμαι το φιλαράκι σου. Το πηρα πρεφα πια ότι δε θες και δεν εχει νοημα να επιμενω. Αλλά δώσε μου κατι, να μπορεσω να προχωρησω. Να φυγω και να αισθανομαι γεματη, και όχι άδεια και στερεμένη. Να αισθανομαι ότι αγαπηθηκα, και όχι ότι σπατάλησα 1,5 χρόνο από τη ζωή μου μάταια. Για ένα τελευταιο βράδυ, μην εχεις κάτι άλλο στο μυαλό σου παρά εμένα. Πες μου πόσο όμορφη με βρηκες, πόσο με γούσταρες, πόσο καμία δεν έπιανε μία για σενα διπλα μου, γιατι γαμωτη μου εγω θα φυγω, αυτές θα μεινουν. Πες μου ότι κοιταξες μεσα στην ψυχη μου και ειδες κατι που σου αρεσει. Μπορει να βουρκωσω, αλλα θα είναι δάκρυα χαράς. Και θα φύγω από σένα γεμάτη. Και έτοιμη να προχωρήσω μπροστά, και να σε αφησω στην ησυχια σου. Δωσε μου αυτό που προσπαθώ να σου δώσω κι εγώ τόσες μέρες και προσπαθώ να πάρω από σένα και δεν εχω. Δώσε μου επιβεβαιωση, την εχω αναγκη. Δωσε μου αγάπη. Δώσε μου closure.

Σε παρακαλω, βοήθα με να προχωρησω και να σε αφησω ησυχο! Δωσε μου αγαπη, δωσε μου αυτα που μου ελειπαν διπλα σου και που ερχομαι σαν το σκυλο και ζητιανευω μπας και παρω, δωσε μου για τελευταια φορα το βραδυ σου και λιγο θαυμασμο.. Να φυγω απο σενα γεματη, και με ενα πλατυ χαμογελο σαν αυτο που σου αρεσε, και οχι με απωθημενα κ κατι να μου λειπει. Να μπορω απο αυριο να ειμαι το φιλαρακι σου. Ειμαι ετοιμη τωρα.

Ερχομαι.. Και ελπιζω.. Να χεις κατι για μενα να φυγω με χαμογελο. Σ αγαπω.

Σ ευχαριστω αγαπη μου. Σ ευχαριστω που με βοηθας να προχωρησω. Ειναι αλλιως να φευγεις απο καπου και να ξερεις οτι εκει λατρευτηκες, αγαπηθηκες, θαυμαστηκες. Απλα δεν αντεχα μεσα μου να ειναι ολα τα αλλα το καλο, το thrill, κ εγω το «ενταξει μωρε», το αδιαφορο. Τι βλακειες σκεφτομαι κ εγω, πως ειναι δυνατον να ειναι το ζωακι αδιαφορο! Αφου αγαπιομαστε, καρδια μου, καμια φωτογραφια δε θα σε κοιταξει ποτε στα ματακια κ να σου χαμογελασει οπως εγω, καμια φωτογραφια δε θα σε παρει ποτε αγκαλιτσα, καμια φωτογραφια δε θα χυσεις ποτε στα ποδαρακια και απο την αβασταχτη καβλα σου να τιναχτει οπουδηποτε αλλου εκτος απο τα ποδαρακια! Αγαπη μου ηταν πολλα μεταξυ μας πξυ δεν ταιριαξαν. Αλλα απ αυτα διορθωνονται κ ηταν απλα θεμα κακου timing, κακης συνεννοησης, κακης αντιμετωπισης. Αλλα παλι οχι, ειναι απλα διαφορες. Εκανα κι εγω πολλα λαθη, τα ειδα μετα, οχι τοτε που επρεπε. Τοσο μπορουσα, τοσο εκανα, και πιστεψε με ο,τι ειχα, το εδωσα ολο. Μακαρι να μπορουσα να διορθωσω με καποιο τροπο ο,τι εκανα και σε πληγωσα..αν μπορω, καπως, πες το να το κανω, οπως στο ζητησα εγω. Σε λατρευω, καθε τι μικρο σου, καθε τι που εσενα δε σ αρεσει. Σε λατρευω. Ελπιζω να φευγεις γεματος απο μενα. Μου λειπεις και θα μου λειψεις κι αλλο, ηδη θελω να σε παρω τηλ. Να συνεχιστει κι αλλο αυτο το υπεροχο που ηταν χθες κ σημερα το πρωι. Γιατι αυτο ειμαστε εμεις, αγαπη, αγκαλιες και χαμογελα. Σε λατρευω. Σ ευχαριστω για ολα οσα ζησαμε, και που τα ζησαμε σημερα αλλη μια φορα. Το ειχα αναγκη. Νομιζω τωρα πια μπορω να κοιταω πισω, πχ οταν περναω απο το σπιτι σου, και να χαμογελαω, οχι να ματωνω. Σ αγαπω.

Καλημέρα αγάπη μου, τι να κανεις σήμερα;

και που εισαι σημερα να με δεις που ειμαι στις ομορφιες μου 🙂 ♥

Πού να χεις χαθει σημερα, και δε μου χεις κανει ουτε ενα γραφ… Αραγε να μου χαρισες εστω και μια μικρη απο τις σκεψεις σου; καλη σου νυχτα :*

βρε σ’ αγαπάω. να το φωνάξω θέλω! ♥

Μωρό μου όμορφο… λες και είναι φτιαγμένα το ένα για το άλλο… πώς γλίστρησε έτσι πάλι και τι υπέροχο που ήταν….

Αγορι μου γλυκο!

κάι

κάι

αρρωστούλι 😦

μοναχούλι 😦

κάι. υποφέρω 😦

Βλακείες… οσο και να ξεγελας τον εαυτο σου με τηλεφωνα, αυτο το καταραμενο αισθημα της μοναξιας οταν μενεις μονο εσυ και ο πυρετος σου δεν πολεμιεται με τιποτα… Μου λειπεις τοσο πολυ, θα ηθελα τοσο πολυ ενα ομορφο χαδακι τωρα, και ας μην ειμαι εγω καθολου ομορφη ετσι κουλουριασμενη στον καναπε μου με το φουτερ και τα μαλλια μπουρδελε. Τι να κανω που σε νοιαζομαι πιο πολυ απο οσο ηθελα να ερθεις… υπομονη θελει κ θα περασει κ αυτο οπως περασαν τοσα αλλα. Απλα υπομονη μεχρι να φυγει.

Πώς μου λείπεις…… Καλός μαλάκας είμαι κι εγώ. Έπρεπε να το ειχα αφήσει στο «θα χαρώ πολύ αν έρθεις» και that’s it!

Κοπράκο μου… που φτιαχναμε τορτιγιες και τρωγαμε στον αυτοσχεδιο καναπε μου, πανω στα σουπλα βλεποντας how i met… αυτες τις μικρες στιγμες σκεφτομαι σε ασχετες ωρες, βαζοντας πλυντηριο πιατων ας πουμε. Ή αδειαζοντας το τασακι, που δεν ειναι πια τα δικα σου τσιγαρα μεσα..

Mου λειπεις κοπρακο.

Πώς μου λείπεις ιδέα δεν έχεις..! Η πετσέτα σου η μπλε, που τώρα έχει γίνει των μαλλιών μου αλλά είναι η δικιά σου… Η άδεια θέση της δίπλα στη μπανιέρα μου. Η οδοντόβουρτσά σου που δεν είναι πια στο ραφάκι μπροστά στον καθρέφτη. Μου λείπεις. Μου λείπει η παρέα σου στο σπίτι μου σήμερα που βρέχει, η αγκαλιά σου στο κρεβάτι μου και οι βόλτες που θα σε πήγαινα. Μου λείπει η αγκαλιά που δε σου έδωσα, που πέρασα από δίπλα σου και δε σε είδα.

και ποσο θα ηθελα να με εβλεπες σημερα εστω για λιγο που εχω αδυνατισει παλι με την περιπετεια μου κι εχω κανει κορμαρα! και τον κωλο μου καθομαι και κοιταω στον καθρεφτη και ειναι γαμώ, και τα ποδια μου φαινονται 2 μετρα με τις γοβες τις μαυρες, οπως ετοιμαζομαι και φοραω μονο το σλιπακι μου. που εισαι να με δεις τι κουκλα που εχω γινει, τι ομορφη που θα ημουν διπλα σου με το χαμογελο που ελαμπε, γιατι ρε γαμωτη μου σταματησες να τα βλεπεις αυτα; ξερεις τι αγκαλια που θα σε επαιρνα αποψε, με ποση αγαπη θα σε τυλιγα με τα ποδαρακια μου γυρω σου και θα σε εσφιγγα απαλά, με τρυφεροτητα πανω μου… εξω να βρεχει και τα κουταβια κουλουριασμενα εργονομικα να κοιμουνται τυλιγμενα στο παπλωματακι τους αγκαλιτσα… ♥

και ηθελα τοσο πολυ να σε δω σημερα..! δεν ξερω γιατι. Να σε πάρω στα χέρια μου να σε ζεστάνω μικροσκοπικό μου κουταβάκι, να μην κρυώνεις, να σου κάνω μια αγκαλιά που δε θα θες ποτέ να βγεις από μεσα…

Tι σου ζητησα ρε πουστη μου, λιγο να σε δω ή λιγο να σου μιλησω. Σοβαρα τωρα ηταν τοσο πολυ;! Σοβαρα;!

Ακομα κι αν δε μου μιλας εσυ εγω εδω θα ειμαι.

Σε θέλω και στη ζωή μου και στα γενέθλιά μου. Σ’αγαπω.

Σάββατο βράδυ, μετά από live και με ένα σκασμό ετοιμασίες να κάνω αύριο, και πρέπει να δουλέψω νυχτιάτικα γαμώ το ξεσταύρι μου. Εγώ σημερα με παρέα και από δουλειά σε δουλειά, και η σκέψη μου συνέχεια σε σένα. Εσύ τις προάλλες μόνος, χωρίς κάποια υποχρέωση, και ούτε μισή σκέψη για μένα, και σε ενοχλούμε κιόλας. Αλήθεια ποιο από τα δύο είναι τελικά χειρότερο;

Καλημέρα. Η απουσία σου είναι μορφή βίας που δηλητηριάζει κάθε στιγμή της μέρας μου…

Ο,τι κι αν νομίζεις ότι βλέπεις τώρα, δεν μπορεις να παραβλεψεις ο,τι εχει συμβει τον τελευταιο 1.5 χρονο. Δεν μπορείς να το παραβλέψεις γιατι εχει συμβει. Και εχει συμβει γιατι ημουν εκει και εκανα πραγματα, εμπρακτα, επειδη σε αγαπουσα και σε αγαπαω.
Εχει συμβει γιατι σε ηθελα στη ζωη μου με καθε τροπο, εκανα χρόνο για εσένα και εμάς για να ζούμε στιγμές μαζί και ημουν διπλα σου κάθε στιγμή.
Δεν μπορεις να παριστανεις ότι όλες αυτές οι στιγμές μας δε συνεβησαν. Ησουν εκει και ημουν εκει, και ηταν η αληθεια. Αν δεν ηταν αληθεια, δε θα ειχαν γινει πράξεις. Δε θα ειχε δημιουργηθει χρόνος για να ζήσουμε στιγμες. Αλλά έγινε. Συνέβησαν.

δεν ειναι που προσπαθησα, οσο κανεις δεν ξερει
ειναι που οσα κρατησα, μου καψανε το χερι…
Τι όμορφο 🙂

Βάλε φωτιά σ’ ό,τι σε καιει, σ’ ο,τι σου τρώει την ψυχή…!
Καλημέρα!

bits and pieces

Published 29 by yvris

Καλημέρα! Αυτό που πας στα μπαρ κλπ το βράδυ για να φλερταρεις και να γνωρίσεις κάποιον να καταλήξεις μαζί του να π***ξεις το βράδυ, αν γινόταν και για να γνωρίσεις κάποιον να κοιμηθείτε αγκαλιά απλά, τι ωραία που θα ήταν!

Βασανιζομαι.

Δεν αντεχω χωρίς την αγαπη σου

Μου λείπεις.

Μου λέιπεις βλάκα και ας μου λες ένα κάρο βλακείες. Μου λείπει η αγκαλιά σου και η αγάπη σου. Βλαμένο.

τι συμβαινει ολα καλα ρωταει λες και δεν καταλαβαινει. Βλαμενο. Οχι δεν ειναι ολα καλα. Μου λειπεις.

Και τόση αγάπη.. πως μπορεί να χάνεται; και που παει;

Καλημερα σου, λοιπον.

Και εκει που εισαι ωραια κ ανετα στο καβουκι σου, ερχεται ο αλλος «και οχι ερωτευσου,ειναι ωραια». Και την πατας κ ερωτευεσαι! Και νιωθεις να πετας, να χανεσαι στην αγκαλια του, να σε κοιτα σα να σαι θεα, να λιωνεις μεσα του. Και μετα στο παιρνει. Και δεν ξερεις που πατας. Με ρωτησες εμενα αν θελω να κοιμαμαι χωρις την αγκαλια σου;

Που δεν εχω καταλαβει τα γουστα του, λεει! Καλα! Αμα τα καταλαβεις κ εσυ ελα πες τα μου! Γιατι μεχρι ενα σημειο τα γουστα σου ημουν εγω, και μου το λεγες με καθε τροπο! Και μετα σταματησα να ειμαι, χωρις εγω να αλλαξω κατι.. Και απο τοτε ψαχνω. Ημουν τρυφερη, δε σ αρεσε, ημουν δυναμικη, δε σ αρεσε, ημουν καβλιαρα, δε σ αρεσε, διεκδικουσα την αγαπη σου, δε σ αρεσε, σ αφηνα στην ησυχια σου, δε σ αρεσε, ημουν χαλαρη, σ αρεσε υποτιθεται αλλα μετα φτιαχνοσουν με τα διχτυωτα κ τα τακουνια, κ μετα οταν τα βαζα για σενα δε σ αρεσε..και οποτε σε ρωταγα, αλλαζες το θεμα, τι να εκανα; ποια επρεπε να ειμαι για να με θες; να ξερες τα γουστα σου να τα ξερα κ εγω, να γινομουν αυτο που θελες να χα για παντα την αγαπη σου, να μην ξεκολλαγες απο διπλα μου, να μ αγαπαγες παντα οπως μ αγαπουσες τοτε, να μην ημουν τωρα ετσι.. Που μια φορα απεριποιητο το σπιτζακι δε σου ρθε γιατι σε φροντιζε, κ ξερεις με τοσο τριχωμα ποσο δυσκολο ειναι αυτο για το σπιτζ!

Πως γινεται ρε γμτ μου τη μια στιγμη να σε θελει καποιος τοσο τρελα, τοσο πολυ κ παθιασμενα, με τοση αναγκη, κ την αλλη στιγμη αυτο να φευγει ετσι απλα, δεν μπορω να καταλαβω. Αφου δεν αλλαξα κατι, το ιδιο Ζωακι ημουν που λατρεψες, τι εκανα λαθος; που τοση αγαπη σου εδινα, τοση, τοση αγαπη, να θελω να εισαι καλα και να νιωθεις ομορφα, γλυκα, τοση προσπαθεια ακομα κ οταν σκιζομουν για να μη νιωσεις στιγμη οτι δεν αγαπιεσαι. Τοσα εδωσα κ παιρνω τα @@ μου τωρα, αδεια κ ομως με τοση αγαπη ακομα να δωσω.. και που; Να σε φερνω στο μυαλο μου να λες «μ αρεσει ολο το ποδι, απο κατω μεχρι τον κωλο» κ να σκεφτομαι «ολο εκτος απ το δικο μου, που αγαπηθηκαμε τοσο πολυ».. να σε σκεφτομαι να λες «θελω να δοθω..αλλα οχι με σενα» λογια μαχαιρια που πονανε, που σου δωσα την ψυχουλα μου δικια σου και μια καλη κουβεντα μονο με το ζορι..

Αγαπα με, γαμωτη σου! Αγαπα με. Δεν ηθελα τιποτε αλλο καμια στιγμη απο σενα. Αγαπα με. Κοιτα με στα ματια μια φορα και πες μου κατι ομορφο. Πες μου τι σημαινω για σενα, τι σημαινε η σχεση μας, πες μου γιατι με αγαπησες. Πες μου τι σου αρεσε πανω μου, μεσα κ εξω. Πες μου τι ενιωσες για μενα, αν ηταν δυνατο. Οτι δε θα με ξεχασεις. Οτι μ αγαπας. Δωσε μου κατι ομορφο να φυγω ετσι, να σ αφησω ησυχο, να σταματησω να το ζηταω. Αγαπα με!

Καληνυχτα σου, αγαπη μου. Σε σκεφτομαι.

Παλι εξω απο το σπιτι σου περναω. Το παλιο. Που στεγασε την αγαπη μας, μεσα στο μικρο σου το δωματιακι, με τα ιδρωμενα καλοκαιρια πανω στα σεντονια σου και να μην ξεκολλαμε,τους κρυους χειμωνες να τριβουμε τα ποδαρακια μας κατω απ το παπλωμα. Ποσο μου λειπει η αγαπη σου, αγαπη μου.. Ποσο μου λειπουν τα ερωτευμενα σου ματακια, η αγκαλια σου και τα χαδια σου το βραδυ.. Να ημουν αγκαλια σου τωρα.. να σου λειπα οσο μου λειπεις..αγαπα με. Κρατα μια ομορφη σκεψη και για μενα..

Καλημέρα, λοιπόν, καλημέρα. Καλημέρα χωρίς εσένα. Καλημέρα χωρίς το χαμόγελό σου στο μαξιλάρι μου, χαμόγελο που έσκαγες επειδή απλά και μόνο ανοιξες τα ματια σου και με ειδες… Καλημερα χωρίς φιλι, χωρις εσενα να παιζεις criminal case στο σαλονι μου, χωρις να ερχομαι και να σου κανω το κουταβι. Καλημερα 🙂

Γραφ

Γιατι να μην ειμαστε τωρα αγκαλια..

Μου λειπεις

Δωσε μου κατι ομορφο σημερα που θα ρθω. Εσυ δεν εχεις καμια αμφιβολια για το τι εχω νιωσει και το τι σημαινεις για μενα, θεο μου σ εχω κανει. Εγω γιατι; γιατι να αναρωτιεμαι και να αμφιβαλλω και να βασανιζομαι; αν με αγαπησες, για ποιο σαδιστικο και με τι νοημα λογο δεν το λες και δεν το δειχνεις ποτε, και πρεπει μονη μου να το σκεφτομαι; γιατι να μη μοιραζεις την αγαπη αν υπαρχει, και τι νοημα εχει να την κρατας για σενα;

Οκ.

Ενταξει, ρε, μη δωσεις λιγη αγαπη..! Κρατα την ολη για σενα. Ειμαι σιγουρη οτι εχεις να κανεις πολυ σημαντικοτερα πραγματα απ αυτο, αλλωστε. Ειμαι σιγουρη οτι αυτα θα παρεις μαζι σου, κοιτωντας πισω οταν πεθαινεις.

Μη δωσεις λιγη αγαπη, δεν τη χρειαζομαι. Κανεις δεν τη χρειαζεται αλλωστε, τι, ανθρωποι ειμαστε;

Θυμαμαι που τρομαζα στο δρομο με τις κατσαριδες κ πηδαγα πιο διπλα, κι εσυ γελουσες 😀

Τι ομορφη βραδια. Ναι, θα ηθελα να μεινω, αν και πράγματι δεν ειχα ερθει με αυτο το σκοπο. Αλλα ενας απο τους λογους που ηθελα να μεινω, ειναι ο φοβος μου οτι δε θα ξαναησουν μαζι μου ετσι, και θα ηθελα να το ζησω πριν φυγει. Μπορεις να εισαι μαζι μου ετσι, οπως σημερα; ♥

Πες ομως και καμια καληνυχτα ρε κοπρε, δε βλαπτει 🙂

Σ’αγαπω πολυ και μου λειπεις….

Kαλα δεν πειραζει, μη μου πεις καληνυχτα.. Μου τη λεει ο σκυλος απο απεναντι!

Χιλιες καλημερες για σενα που εκανες τη μερα μου να μου χαμογελασει με την καλημερα σου 😀

Ποσο λειπεις απο μικρες καθημερινες συνηθειες δεν εχεις ιδεα. Μαζευω τις κουπες απο το τραπεζακι να τις βαλω στο πλυντηριο, μα η δικια σου με τα απομειναρια καφε δεν ειναι αναμεσα σ αυτες.. Με ποση αγαπη κ τρυφεροτητα τη μαζευα καθε φορα! Με ποση χαρα που γεμιζες το σπιτι μου με την αυρα σου και την αγαπη μας! Το σπιτι μου κοντευει να ξεχασει πως ειναι να σαι μεσα του..εχεις πανω απο μηνα να ρθεις. Και μονο εγω καθομαι να σε θυμαμαι, κατι στιγμες που ξεπαρκαρω και δεν εισαι στο καθισμα του συνοδηγου.

Κάι. Κανει τοσο κρυο σημερα και θα κοιμηθουμε μοναχουλια.

Γραφ!

Μου λειπεις!

Κανει κρυο, παρε με στην αγκαλια σου να με ζεστανεις..

που εχεις χαθει; μου λειπεις 😦

σ’αγαπω

εδω χιονιζει και το χει στρωσει… ειναι τοσο ομορφα! κι εμεις θα κοιμηθουμε χωρια αποψε, μεσα στο κρυο… αντι να ζεσταινουμε ο ενας τον αλλο κατω απο το παπλωμα 😦 με τα ποδαρακια σου πανω στα δικα μου και να κανουμε ο ενας στον αλλο χαδακια…κουλουριασμενοι και αγκαλιασμενοι σαν τα κουταβια ♥

Όλη μέρα χαμένος βρε κόπρε, ούτε ένα γεια, ούτε μια καληνύχτα δεν αξίζω..; τόσο χεσμένη πια με έχεις; 😦

Να ήσουν εδώ μαζί μου να χαζεύαμε αγκαλιά τις νιφάδες που πέφτουν… να μου χάιδευες το χέρι με τα ζεστα σου δαχτυλακια και να μου έδινες ένα απαλό φιλί…
όχι. ούτε μια κουβέντα. σιγά μωρέ και τι είναι η αγάπη για να τη δώσεις στον καθένα.

Άραγε να με σκέφτεσαι κι εσύ καθόλου, όσο σε σκέφτομαι κι εγώ;
και αν ναι, γιατί δε μου το λες…;
και αν ναι, τι κάνεις και είσαι μακριά μου;

άντε, τα παμε και για σημερα.. τώρα θα χαθεις όπως χάθηκες και χθες, αυριο πάλι, εντάξει μη μου μιλάς, δε με πειράζει.