όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

τι ομορφο…

Published 5 by yvris

…να σε αγαπουν..!

τη στιγμη που πονας να σου κανουν μια αγκαλια

οταν φοβασαι να σου κρατανε λιγο το χερι

να σου κανουν παρεα οταν δεν μπορεις να μιλησεις

και να σου λενε ποσο ομορφη εισαι ακομα και με το προσωπο σου στραπατσαρισμενο

και ποσο ωραια τραγουδησες

να σου φτιαχνουν φαι οταν πρεπει να εισαι ξαπλα, να σου φερνουν παγο και φαρμακα

να σου χαιδευουν τα μαλλια να χαλαρωσεις

και να σου λενε αστεια για να σου φτιαξουν τη διαθεση…

τι ομορφο που ειναι να σε αγαπουν και να σε φροντιζουν!

ολους εσας που ηρθατε σημερα, και στο σπιτι, και στο μαγαζι,

πόσο ευχαριστώ..!

http://youtu.be/WpfViLxCfug

Που εισαι..;

Published 4 by yvris

Που εισαι και δεν εισαι διπλα μου…;

Πού γυρνας τα βραδια και σε ποια αγκαλια τριγυρνας;

Οταν πεφτεις το βραδυ στο κρεβατι σου, δε σου λειπει το κορμι μου, να το αγκαλιασεις, να κουρνιασεις;

Δε φωναζει το κορμι σου απεγνωσμενα για μενα, οπως το δικο μου…; Μια κραυγη αγωνιας… Δεν το νιωθεις;

Δε σου λειπω, οπως μου λειπεις εμενα..;

Μου λειπεις. Δεν ξερω πώς το αντεχω αυτο το πραγμα, πώς καταφερνω και στεκομαι ορθια, μου λειπεις.

Ελα σε μενα. Θα σε περιμενω με ανοιχτη την αγκαλια, αλλα θα πρεπει να ερθεις εσυ. Ελα. Μου λειπεις.

Ζεστασια

Published 3 by yvris

Χαλαρο καφεδακι απογευμα στο κεντρο, με μια αγαπημενη φιλη… μεσα, στη ζεστασια του μαγαζιου, ενω εξω βρεχει, πινοντας πηχτη ζεστη σοκολατα. Ομορφες μουσικες στο background. Η μυρωδια της βροχης μπερδευεται με τις μυρωδιες του καφε, της κανελας απο τα μπισκοτακια, τις νεραντζιες απεξω… μυρωδιες του χειμωνα, τοσο αγαπημενες! Χειμωνιαζει στην πολη. Ποσο ομορφα..!

Ποσο αγαπω το χειμωνα… Οχι οσο την ανοιξη, βεβαια, αλλα ποσο τον αγαπω…

Ενα βλεμμα

Published 3 by yvris

ενα βλεμμα μου εριξες μονο προχτες που σε ειδα, δεν μπορουσες να μιλησεις αλλα το βλεμμα σου ελεγε τοσα πολλα… και καταφερε να με λιωσει.

Γιαγιουλα μου, που με επαιρνες απο το χερι και με πηγαινες στην παιδικη χαρα, και καθοσουν να με κοιτας να κανω κουνια με τις ωρες..

που με επαιρνες τα μεσημερια απο το σχολειο και με περπατουσες μεχρι το σπιτι για να με προσεχεις…

Που ησουν παντα εκει με τις ακυρες συμβουλες σου, που παντα μου εβρισκες κι εναν ακυρο γαμπρο…

Που ηθελες να μου φτιαχνεις τα αγαπημενα μου φαγητα, να τα βρισκω ετοιμα για πρωινο οταν ξυπνουσα το μεσημερι…

Που μια φορα σου ειχα πει οτι μου αρεσε ενα κεικ που εφτιαχνες και μετα το εφτιαχνες τοσο πολυ που μου ειχε βγει πλεον απ’τη μυτη…

Που μου εσπαγες τα νευρα, που πειραζες τα πραγματα μου, να μπορουσες και τωρα να μου τα πειραξεις… να δεις τι ωραια που ειμαι στο καινουργιο σπιτι, να ερχοσουν απο δω να μας δεις να σου καναμε μια φορα το τραπεζι εμεις…

Που ξυπναγα το πρωι και επαιρνα κρυφα το πρωινο μου για να μη με ακουσεις οτι ξυπνησα και μου την πεις, και να παω ανετη να αραξω στο ιντερνετ ενω εσυ ηθελες μονο λιγη παρεα…

που μου αγοραζες εσωρουχα δικου σου γουστου για να μη φοραω string…

Που μπροστα μας παντα εβριζες κι εδιωχνες το σκυλι, και που επιανες κουβεντα μαζι της και τη φροντιζες οταν νομιζες οτι δε σε ακουμε…

που σου ζητησα τη συνταγη για τη σπανακοπιτα, και αφου μου την ειπες στο σκαηπ, μου την εστειλες και σε γραμμα γραμμενη τρεις φορες, μην τυχον και τη χασω…

γιαγια μου… ολα αυτα μου τα ειπες με το βλεμμα σου. ποσο νοημα μεσα σε μια ματια; ολα τα θυμοσουν και ολα μου τα ειπες, τη στιγμη που με κοιταξες και με γνωρισες.. και μου εσκασες χαμογελο :)

αχ, γιαγιακα μου, γιατι σε σενα αυτο..; γιατι σε εναν τοσο ζωντανο ανθρωπο, παντα αεικινητο, μια καταδικη ακινησιας..; Απο ολους, γιατι σε σενα..;

γιαγια μου…

Σιωπη

Published 3 by yvris

Μου λειπεις.

Δυο λεξουλες απλες, μονο, κι ομως τοσο δυσκολες να τις προφερεις.. Αλλα δεν κωλωνω και στο λεω εγω πρωτη, γιατι ξερω οτι σου λειπω κι εγω. Ξερω πώς νιωθεις. Ξερω πως την Κυριακη το βραδυ σφιγγοσουνα για να με αγνοησεις και να το παιξεις ανετος. Ξερω οτι καθε φορα που σου ερχεται μηνυμα κοιτας το κινητο σου με λαχταρα μηπως ειμαι εγω. Ξερω την απογοητευση σου οταν δεν ειμαι. Ξερω οτι κανεις πραγματα, μιλας με κοσμο, βγαινεις με φιλους προσπαθωντας να γεμισεις τις ωρες σου και να απασχολησεις το μυαλο σου για να μη με σκεφτεσαι συνεχεια, για να μη σου λειπω συνεχεια. Και ισως το καταφερνεις και για καποια λεπτα, ισως υπαρχουν και καποιες στιγμες που περνας πραγματικα καλα. Αλλα ξερω, οτι μολις ολα αυτα κοπασουν, αυτο που δεν συνειδητοποιουσες τοση ωρα, που ηταν ολη την ωρα στο πισω μερος του μυαλου σου και ενιωθες κααατι εκει περα να σε ανησυχει, να μην ειναι ολοκληρωμενο, ερχεται μπροστα. Οτι θα ηθελες να ειμαι εκει. Οτι θα ηταν ολα πολυ πιο ομορφα αν ημουν εκει. Οτι δε θα κοιταζες το κινητο σου καθε λιγο, ουτε την πορτα ασυναισθητα περιμενοντας να μπω. Οτι σου λειπω εγω, σου λειπει η παρουσια μου απο διπλα σου.

Γιατι απλα, ειναι ομορφα.

Το ξερεις. Το ξερεις οταν σηκωνεις το τηλεφωνο να με παρεις για να μου πεις ενα ακυρο ανεκδοτο, ετσι απλα και μονο για να το μοιραστεις μαζι μου, γιατι ξερεις πως θα το πιασω, και θα συνεχισω να τρολαρω, και θα συνεχισεις κι εσυ το δικο μου τρολαρισμα σα να ηταν η ιδια προταση. Οταν πας να πεις το αστειο και δεν ειμαι διπλα να το ακουσω. Το ξερεις οταν βλεπεις ποσο πιο ομορφο ειναι το live οταν επικοινωνουμε πανω στη σκηνη. Οταν πεφτεις για υπνο μονος σου και νιωθεις το χωρο διπλα σου στο κρεβατι να ειναι αδειος, και περιμενεις οτι οπου να’ναι απλα θα ερθω να ξαπλωσω, θα με παρεις αγκαλια και θα μπουν τα πραγματα στη θεση τους. Οταν ξυπνας μονος σου το πρωι, και θυμασαι πώς ηταν το να ξυπναμε αγκαλια, με φιλια και χαδια και να με πασπατευεις, και απλα σου λειπω. Θα το ξερεις αυτες τις μερες στο χωριο, που δε θα μιλαμε στο σκαηπ. Οταν θα γυρισεις με το κτελ και δε θα σε περιμενω στο σταθμο… Θα το νιωσεις την επομενη φορα που – ίσως λιγο καταλαθος, ισως οχι και τοσο – θα με αγγιξεις την ωρα που θα μου μιλας, και θα νιωσεις το χερι σου να καιει στο αγγιγμα μου, γιατι οσο κι αν το μυαλο σου θα προσπαθει να ξεχασει, το σωμα σου θα θυμαται.

Δε σε εχω αναγκη. Περνουσα γαματα και πριν σε γνωρισω, και ηδη περναω και τωρα, ειδα σημερα και χτες αγαπημενα προσωπα που ειχα πολυ καιρο να δω… Αλλα ειναι ακομα πιο γαματα με εσενα στη ζωη μου. Γιατι αυτο να πρεπει να το χασουμε;

Εχεις δικιο. Ηταν μια δυσκολη βδομαδα. Λιγο ο τσακωμος με τον Κας, λιγο το ολο αγχος, λιγο οι καταραμενες οι ορμονες, στενοχωρηθηκα κι εγω λιγο παραπανω και το εβγαλα και πανω σου. Ειχα αδικο σε αυτο. Απο την αλλη, μιλησαμε και αναγνωρισες κι εσυ τα δικια τα δικα μου. Λιγη αγαπη παραπανω ηθελα μονο απο σενα αυτη τη βδομαδα, οκ δεν ειχα τον καλυτερο τροπο να σου το δειξω, αλλα κι εσυ μπορουσες να μου τη δωσεις. Παντα μου την εδινες. Αξιζει να το πεταξουμε, να το σπαταλησουμε ολο αυτο για ενα λαθος; Για μια βδομαδα pms, τοσο ευκολα, αυτο ειμαστε εμεις;  Δε γινεται να μαθουμε απο αυτο για την επομενη φορα, να βγουμε πιο δυνατοι και να παμε παρακατω; Eγω σ’αγαπω, ετσι απλα κι απεριττα, με τον δικο μου τροπο και σου το δειχνω. Το ξερεις, οταν σε κρατουσα αγκαλια να ζεσταθεις, οταν σου εφτιαχνα τσαι, οταν πηγαινα στο φαρμακειο να σου παρω χαπια για το στομαχι σου. Οταν κανω τη μπουγαδα σου και σου τα φερνω παντα ετοιμα διπλωμενα, γιατι θελω να σε φροντιζω, θελω να εισαι καλα και ακομα περισσοτερο να ειναι αυτο αποτελεσμα καποιας δικιας μου πραξης, γιατι σε ν ο ι α ζ ο μ α ι. Ρε γαμωτη μου, μπορει να μη σου αρεσει αυτος ο τροπος που σ’αγαπω. Αλλα το ξερεις, καθε φορα που θα κοιτας το δρακουλη σου και την ατζεντα σου και τις φωτογραφιες απο τα γενεθλια σου με την τουρτα, και θα σκεφτεσαι «αυτη η κοπελα ηθελε να με ευχαριστει, να μου δινει ο,τι ειχε μεσα της». Και θα ξερεις οτι εχεις αγαπηθει, και αυτο θα ειναι το φυλαχτο σου.

Μπηκες εδω, και με διαβαζεις, αυτο σημαινει οτι ενδιαφερεσαι.. βρηκες τον κωδικο, ξερεις γιατι.. Αφου ενδιαφερεσαι ψυχη μου, δεν ειναι αυτος ο τροπος να ξαναπλησιασουμε αγαπη μου, οχι δεν ειναι αυτος, δε χρειαζονται ολες αυτες οι βλακειες αγαπη μου… Οχι αλλες βλακειες. Στειλε μου απλα ενα μηνυμα:

«Ζωακι.. Κι εμενα μου λειπεις».

http://www.eyedoll.gr/ngine/article/1757/αύριο-πες-του-ότι-τον-αγαπάς

ποτε θα μαθω;

Published 23 by yvris

οταν δεν κανει κινηση, δεν ειναι γιατι δεν μπορει, γιατι χαλασε το κινητο του, γιατι πεθανε η γατα του.

Ειναι γιατι δε θελει.

Δε θελει, δε θελει, δε θελει.

Κι αν ηθελε μεχρι χτες, αυτο δε σημαινει οτι θελει και σημερα.

Δε θελει.

Αν θελει, θα κανει κινηση.

Θα σε παρει, θα σου πει να βρεθειτε, θα σου πει οτι του ελειψες. Θα ψαξει να δημιουργησει ευκαιρια για να ειναι κοντα σου.

Αν δεν το κανει, δε θελει.

Το λεω και στον εαυτο μου μπας και το καταλαβω κι εγω επιτελους.

Οποιος θελει, κανει.

Οποιος δεν κανει, δε θελει.

Δε θελει.

Μαθε το, ηλιθια.

( Ποσο ηλιθια μπορει να αισθανομαι..; )

I’ll force my heart to beat again
it’s all frail and tender
Our time is up
we’ll never wait for my surrender

Το χειροτερο πραγμα ειναι να εισαι ερωτευμενη φθινοπωρο χωρις ανταποκριση..

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 34 ακόμα followers