όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

μμμ…

Published 20 by yvris

Θελω να παμε καπου οι 2 μας… Δε με νοιαζει πού, αρκει να ειναι λιγακι μακρια. Να σε εχω για ωρα μεσα στο αυτοκινητο, να ποτισει απο τη μυρωδια σου. Και να ειναι εξοχη, οταν ανοιγουμε τα παραθυρα να μυριζει νοτισμενο χωμα και κοπρια.

Να εχει λιακαδα να κανουμε βολτα να δουμε βουνο ή θαλασσα, δε με νοιαζει, αρκει να ειναι φυση. Πριν και μετα να πηδιομαστε ανελεητα. Ξερεις εσυ πώς. Να ξυπναμε, να πηδιομαστε. Να τρωμε πρωινο, να πηδιομαστε. Να βγαινουμε βολτα στη λιακαδα, να σταματαμε καπου για φαγητο και να ξαναπηδιομαστε. Να αραξουμε λιγο για εναν απογευματινο υπνακο, να παρουμε δυναμεις, και μολις ξυπνησουμε να ξαναπηδηχτουμε, εκει οπως θα ειμαστε στο κρεβατι με την ευκαιρια. Το βραδυ δε με νοιαζει τι θα κανουμε. Ας βγουμε βολτα για φαγητο, ας αραξουμε μεσα να κανουμε τσιγαρο παρεα. Ας παιξουμε ή ας ακουσουμε λιγη μουσικη, να μου δειξεις, να σου δειξω, να δημιουργησουμε.

Ας μη μιλαμε και καθολου αν δεν εχουμε ορεξη. Μου φτανει μονο να σε μυριζω, να σε αγγιζω και να σε κοιταζω.

Βαλεντινος..

Published 15 by yvris

Μικρα μου σκατουλακια, γλυκα μου πλασματα! Ειμαι τοσο τυχερη να ειμαι η δασκαλα σας! ❤ Ποσο σας αγαπαω δε λεγεται!

Ενταξει, καποια λιγο περισσοτερο απο αλλα. Λουκακι μου πανεξυπνο και σπιρτοζικο, Ηλια μου ταλαντουχο πλασματακι, μικρε και τρυφερε μου Αλεξανδρε!

Πλασματακια! Με μια αγαπη τοσο τρυφερη, σχεδον ερωτικη. Πώς ειναι αυτο το συναισθημα οταν αγαπας καποιον ετσι που τον σκεφτεσαι και χαζογελας και η εικονα του στο μυαλο σου σε κανει να λαμπεις , και νιωθεις την καρδια σου μεσα στο στηθος σου να φουσκωνει απο αγαπη και να γινεται μεγαλη μεγαλη και ελαφρια αλλα να νιωθεις και σα να σε αγγιζει κατι μεσα σου βαθια, λιγο πιο βαθια απο ο,τι συνηθως..;

Αυτο! 😀 😀

 

 

Αποχαιρετιστηριο party

Published 13 by yvris

και εκει που οδηγουσα, out of the blue, δεν ξερω πώς, μου ηρθε στο μυαλο εκεινο το σκηνικο απο το αποχαιρετιστηριο παρτι σου.

Δεν ξερω πώς και γιατι, σε σκεφτομαι πολυ τελευταια, μου λειπεις πολυ, αφανταστα πολυ, δηλαδη δεν ξερεις ποσο, πού εισαι επιτελους, την Κυριακη θα ειμαι στα Βριλησσια, ελα στην πλατεια να σε δω. Κατι θα ειδα στο δρομο και θα μου το θυμισε.

Ηταν 2009 και εφευγες για ερασμους. Η ιδεα ηταν της Ελεναλντας. Δικια μου ηταν η εκτελεση.

Ειχαμε προβα Snoozzz το απογευματοβραδο και επρεπε να σε κρατησω με καποιο τροπο να μη φας. Μαγειρευαμε βλεπεις ολοι απο το πρωι 😉 Βρηκα μια μαλακια και σου ειπα, οτι και καλα επαιζε ενα θεατρο το βραδυ, αλλα μη φας (εχει γλαρο), γιατι ειναι dinner theater και το φαγητο περιλαμβανεται στην τιμη.

Τελειωσαμε την προβα, ΔΕΝ πηγαμε για τα καθιερωμενα σουβλακια, πειναγες σα διαολος, ησουν εξαιρετικα ενοχλημενος! Η προβα ηταν Ηλιουπολη, το σπιτι Μελισσια. Πώς σκατα καταφερα και σου πουλησα οτι υπηρχε dinner theater και οτι το θεατρο ηταν και στα Μελισσια, ουτε εγω δεν ξερω. Μεχρι να φτασουμε κοντευες να φας εμενα απο τα νευρα.

Φτανουμε Μελισσια, το σπιτι χωμενο στη μεση του πουθενα, σου λεω εδω ειναι, παμε μισο λεπτο να παρω κατι. Μπαινουμε μεσα, πεταγονται ολοι SURPRIIIIIIISE!!!

Και συ…

Χαχαχα μικρακι μου εσυ.. Βλεπεις ολους τους φιλους σου μαζεμενους. Βλεπεις ενα τονο φαγητα, μουσικη παρτι και να σου φωναζουν surprise.

Και γυρνας και μου λες «Αντε, θα κατσουμε πολυ ακομα; Να τελειωνουμε να παμε στο θεατρο!»

Νυχτα…

Published 17 by yvris

Η ωρα που εισαι μόνο εσύ και οι σκεψεις σου.

Με ενα αναμμενο τσιγαρο στο χερι και ενα σκυλι στα ποδια σου να ανασαινει απαλα.

Μονος σου με τις σκεψεις σου και ενιοτε τις αφηνεις να σε κυριεψουν.

Ονειροπολεις. Τις ζεις.

Ενα χαδι στα μαλλια… ενα «στραβο» χαμογελο… ομορφες εικονες γεμιζουν το μυαλο και ζεσταινουν την καρδια σου…

…και δε θες η σκοτεινη αυτη ωρα να τελειωσει.

Αλλα σε λιγο ξημερωνει.

Καλη σου μερα!