όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

Τι κάνεις;

Published 2 by yvris

Τι ακριβώς είναι αυτό που κάνεις, που από τη μια μου λες ότι δε θες να έχουμε σχέσεις, και από την αλλη όλη την ώρα τριγυρνάς στο προφίλ μου, και στα προφίλ των φίλων μου, και τώρα και στο blog μου;

Αφού το μυαλό σου είναι εδώ.

Έλα να το λύσουμε σαν ώριμοι άνθρωποι και ενήλικες.

Να ήταν ότι όντως δε με γουστάρεις σαν άνθρωπο να το καταλάβω. Αλλά να μη με γουστάρεις για κάτι που ισχύει ρε φίλε. Όχι για κάτι που έχεις βάλει στο μυαλό σου μόνος σου και νομίζεις μόνος σου ότι είναι η πραγματικότητα. Επειδή έτσι σε βολεύει να τα βλέπεις για να με ξεκόψεις και να μη ζηλεύεις, δε σημαίνει ότι έτσι είναι.

Εσύ είσαι αυτός που με κάνει πέρα έτσι απλά, όχι εγώ. Εγώ είμαι εδώ και προσπαθώ με κάθε τρόπο, γιατί σε αγάπησα και δεν ήταν ψέμα, ούτε το παίρνω πίσω με την πρώτη αναποδιά. Πώς είναι δυνατόν να τα διαστρεβλώνεις όλα έτσι μέσα στο κεφάλι σου;

Ακόμα και αν θεωρείς ότι υποκρίθηκα και ότι όλα ήταν ένα ψέμα, και μόνο η ενέργεια και ο χρόνος που έβαλα σε αυτό για να «υποκριθώ», δείχνει ότι όντως υπήρχε κάτι, δε νομίζεις; Πώς είναι δυνατόν όλο αυτό να το πετάς;

Είμαστε ενηλικοι και ώριμοι άνθρωποι που μεταξύ μας έχει υπάρξει αγάπη. Ας το λύσουμε με τον ώριμο τρόπο, σε παρακαλώ. Μην πετάς την αγάπη έτσι επειδή ζήλεψες και θύμωσες, κακό και στους δυο μας κάνεις. Είναι άδικο. Και για μένα και για σένα.

Μην πετάς έτσι την αγάπη.

1198059197japanese_spitz

η συνηθεια…

Published 18 by yvris

και όταν έχεις μάθει αλλιώς, κάποια βράδια είναι δύσκολο να κοιμάσαι χωρίς την αγκαλίτσα σου :)

Αγάπη θέλαμε. Κι εσύ κι εγώ.

Αυτό μου είχες πει. Ότι ήθελες να δώσεις αγάπη.

Κι εγώ αγάπη ήθελα να δώσω. Τόση αγάπη μέσα μου έτοιμο το στήθος μου να σκάσει!

Και πού θα τη δώσω τώρα;

Ποιος θα την παρει;

Και ποιος θα μου δώσει εμενα αγάπη;

Ποιος θα με φροντίσει; Ποιος θα με πάρει αγκαλίτσα το βράδυ να μην κοιμάμαι μόνη;

Πού θα κουλουριαστώ εγώ εργονομικά να νιώσω ζεστασιά και ασφάλεια τριγύρω, να ηρεμήσω;

Σε ποιον ώμο θα κουρνιάζω εγώ σα σκύλος;

ρε γαμώτο, γιατί τόση άμυνα..;

το Ζωάκι είμαι.

δεν είμαι καμία ξένη.

το Ζωάκι είμαι.

το Ζωάκι που ζήσαμε τόσα. το ίδιο.

μη με ξεχνάς. αγάπα με…

2015 φιλια

Published 1 by yvris

Δύσκολες μέρες. Δύσκολες.

Συναισθήματα πόνου, απώλειας, λύπης, χαράς, αγάπης, ανεκπληρωτης αγάπης, νοσταλγιας, θυμου…

Και όλες οι στιγμές να περνάν συνέχεια μπροστά απ τα ματια μου.

Οι καλες στιγμές. Οι αγκαλιες μας. Οι βόλτες μας. Οι στιγμές εκείνες που ελιωνα και χανομουν μέσα στο βλέμμα σου… Πανω στη σκηνή, κάτω απ τη σκηνή, στο δρόμο, στην καφετερια, στο αυτοκίνητο, στο σπίτι, στο κρεβάτι. Οι στιγμές που κάναμε ερωτα, οι στιγμές που ξυπναγα το πρωι και ήσουν εκεί και επινες καφέ, και με εσπρωχνες πίσω στο κρεβάτι και με γεμιζες φιλια. Οι εκδρομές μας, παντού – στην Ανδρο, στα Γιάννενα, στο χωριό σου, στα Χανιά… Τα κουτάβια μας, η κατοχυρωση, οι γλυκες μας. Νοσταλγία.

Οι κακές στιγμές. Οι τσακωμοι. Οι αλλες που τραβαγαν την προσοχή σου. Οι στιγμές που δεν είχα την προσοχή σου, που δεν είχα την αγάπη που θα ήθελα. Που ένιωσα να δίνω και να μην παίρνω, που ένιωσα να μην είσαι εκεί για μένα, να μη με στηρίζεις, να μη με θες , να μη με νοιαζεσαι, να μη σε νοιάζει, να μη με αγαπάς. Να μη θες να με βαζεις στη ζωη σου, να μη με εχεις προτεραιοτητα. Που σε ήθελα εκεί και δεν ήσουν. Οσα ειπες που με πληγωσαν. Θυμός.

Όλες οι στιγμές που ζησαμε. Ολες οι στιγμες που δε ζησαμε. Όλες οι στιγμές που δε θα ζήσουμε. Όλες οι στιγμές που θα μπορούσαμε…

Τα καινούργια μου βρακακια που δε θα με δεις να φοραω.

Το καινούργιο σου σπίτι που δε θα είμαι η κυρά του. Που θα είναι κάποια αλλη. (Πόνος. Ζήλεια.)

Οι τσοντες που δε θα δουμε μαζί δημιουργώντας πυροτεχνήματα.

Η τελευταια φορά που δεν κάναμε ερωτα. Λυπη. Λείπει.

Η τελευταια φορά που κάναμε ερωτα 💜 Το τελευταίο μας απόγευμα μαζί 💜 Χαρά.

Και μαζί όλο μου το είναι, και κάθε κύτταρο του κορμιού μου, και κάθε φωνη μέσα μου, να ουρλιάζει «ΜΗ ΦΥΓΕΙΣ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΔΕ ΘΕΛΩ, ΣΕ ΘΕΛΩ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ, ΝΑ ΜΕ ΣΦΙΞΕΙΣ ΝΑ ΧΩΘΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ».

Αλλά δε θα ναι. Και όλο να πρεπει να θυμιζω στον εαυτό μου οτι ήρεμα ζωάκι, αν ηταν όλες οι μέρες σαν το τελευταίο μας απόγευμα δε θα χρειαζόταν ποτε να φτάσουμε εδώ. Αλλιως κάποια στιγμη θα ξαναρχοταν που κάτι θα ήθελα απο σένα, ενα απόγευμα που δε θα ήθελες να με δεις, μια αγκαλιά (ξέρεις τώρα) που δε θα θέλεις να με παρεις, ενα μυστικο που δε θα θέλεις να μοιραστείς. Και θα το θελα. Και θα γινομουν πιεστική, φορτική, κακιά. Και θα σε ένιωθα λίγο. Και δεν είναι δίκαιο για μας.

Να ξέρεις οτι μου λείπεις πολύ. Να ξερεις οτι σκουπιζω τα δακρυα που τρεχουν ποταμι πανω στο ταμπλετ. Να ξέρεις οτι το κορμι και το μυαλό μου το μονο που ζηταν αυτή τη στιγμη είναι να σε σφίγγω στην αγκαλιά μου και να σηκώνω το βλέμμα μου να κοιταω τα χαμογελαστα σου ματια. Και το στραβό πονηρο χαμόγελο.

Να ξέρεις οτι είσαι στο μυαλό μου. Να ξέρεις οτι αν δε σου στείλω κάτι αυτές τις μέρες θα κάνω μεγαλο αγώνα γι’αυτο. Να ξέρεις οτι αν ποσταρω οτιδήποτε στο φεησμπουκ οτι περναω καλά, θα ειναι για να προσπαθήσω να πεισω τον εαυτό μου πρωτα. Και να ξέρεις οτι θα υπάρχει και ενα μικρο μηνυματακι κρυμμενο για σένα εκεί μέσα. Όχι για να στη σπασω. Για να ξέρεις οτι προσπαθώ να είμαι καλα, να είσαι ήσυχος.

Συγνώμη για όλες τις φορες που σε πίεσα, σε προσβαλα η σε πληγωσα. Σ ευχαριστώ που μου εδειξες χθες οτι θα σου λειψω κι εγώ. 💜

Να ξέρεις οτι σε αγαπώ πολύ και να παίρνεις δυναμη απο αυτό κάθε φορά που θα τη χρειαζεσαι.

Είδα ενα καικακι στο αεροδρόμιο. Φορούσε χριστουγεννιάτικο λουρί (έλα Χριστέ και Παναγια!) και έριξε ενα γενναίο χασμουρητό με τη γλώσσα οοολη εξω! Μετα πήγε και πήδηξε πανω στο αφεντικό του και το κατοχύρωσε για τα καλά. Και του έκανε τη μούρη πουτανα :-)

2015 φέτος είναι η χρόνια που θα γίνω 30. Και που θα τα καταφέρω. Να με καμαρωνεις.

Να σε καμαρωνω.

Ο,τι χρειαστείς να μη διαστάσεις να με πάρεις. Ο,τι χρειαστείς. Οτιδήποτε. Θα είμαι εδώ.

Τα φυτακια μου σε παρακαλώ μην ξεχάσεις… θέλουν νεράκι.

Να πεις στους δικους σου τις ευχές μου για καλη χρόνια. Και οτι ελπίζω ο μικρός να είναι καλά.

Και στέλνε μου καμια βοήθεια στο καντι κρας. Έχω κι εγώ τα παιχνίδια μου :-)

Μικρουλι μου. Κουταβακι μου. Τζακρασελακι κοπρε μου 💜

Κομματι μου.

Σ’αγαπω.

γιατι ομως;

Published 30 by yvris

Δεν ξέρεις πόσο θα ηθελα να ησουν εδω να περασουμε την τελευταια μας νυχτα μαζι, οπως την ειχαμε σχεδιασει, ακομα και τωρα.

Να ησουν εδω να μου χαϊδευεις τα μαλλια, να φυγει ολος ο πονος.

Να ακουγαμε για αλλη μια φορα το «χοτ ντογκ χοτ ντογκ ζεστο κολατσιο…» να μαθαιναμε και τι λεει, και να μην αντεχαμε να το ξανακουσουμε.

Να με εκανες μια μεγααααλη ζεστη αγκαλια να βουλιαξω μεσα…

Δεν ηταν αρκετα σημαντικο για σενα.

Δεν μπορεσες να κρατηθεις.

Πότε της εστειλες; Οταν μου εσφιξες το κεφαλι και τελειωσες στο στομα μου;

Λιγο πριν; Λιγο μετα;

Οταν καναμε αγκαλια στο κρεβατι και ενιωθα τα χερια σου γυρω μου και κολλουσα πανω σου σα στρειδι και ηταν λες και ημασταν ενα, οταν μας επαιρνε γλυκα ο υπνος ετσι κολλημενους;

Οταν εβγαινες στο μπαλκονι για τσιγαρο; τοτε της εστελνες;

Οταν ημασταν για καφε και εβγαζες το κινητο ή το λαπτοπ σου;

Οταν με ειχες διπλα να προσπαθω να κλεισω εισιτηρια;

Οταν μου προτεινες αυτο που μου ειχες προτεινει για σημερα; Λιγο πριν; Λιγο μετα; Ποτε της εστειλες; Ποτε ειχες εμενα διπλα σου και σκεφτοσουν αυτην;

Ποτε;

Οταν καναμε βολτα στα Χανια;

Οταν καθομασταν στον παιδοτοπο με τον αδερφο σου και το μωρο;

Οταν ερχοσουν και μου εκανες αγκαλια και καναμε δαγκωματιες ο ενας στο λαιμο του αλλου; οταν σου αγριευα και με χουφτωνες και σταματαγα την αγριαδα και σου εσκαγα χαμογελο; λιγο πριν; λιγο μετα; ποτε της εστελνες;

οταν καναμε τον πιο τρυφερο ερωτα με τις πορτες μισανοιχτες και σιγα σιγα μη μας ακουσουν αλλα χωρις να μπορουμε να κρατηθουμε να μπουμε ο ενας μεσα στον αλλο;

λιγο πριν απο αυτο;

λιγο μετα;

εσυ μαλλον δεν κρατιοσουν για κατι αλλο…

οταν γυρναγα το κεφαλι μου; οταν πηγα στην τουαλετα; οταν πηγα να αγορασω το λαδι κι εσυ ησουνα για καφε; οταν εβγαινες στο καταστρωμα για τσιγαρο; ποτε της εστελνες;

οταν γαβγιζαμε μαζι στον ανιψιο σου και μας γάβγιζε πίσω το σκασμένο, και μου σφιγγες το δαχτυλο για να μη φυγω;

οταν ερχομουν και σου λεγα «γραφ, γραφ, μη στελνεις στην αλλη τωρα, οταν φυγω στειλε»;

και γιατι; γιατι τωρα; γιατι οχι απο αυριο; γιατι;

θα εκανε τοσο μεγαλη διαφορα; τοσους μηνες, θα εκαναν διαφορα οι 2 μερες;

Ποτε της εστειλες; Ποια στιγμη απο ολες αυτες ειχες εμενα διπλα σου και σκεφτοσουν αυτην;

Γιατι;

Δεν περναγαμε ομορφα;

εγω σημερα το πρωι εκανα ενα γενναιο μπανιο, ξυριστηκα παντου να ειμαι καθαρουλα και απαλη για αποψε… για την αγκαλια σου και μονο.

πηγα και κουρευτηκα για να εχεις μια ομορφη τελευταια εικονα απο μενα

κουβαλησα τα πραγματα σου για να εχουμε περισσοτερο χρονο για τους δυο μας το βραδυ..

εβγαλα στην ακρη ποια ρουχα θα φορουσα στις φωτογραφιες να ειμαι ομορφη…

φορτιζα τη μηχανη να ειναι ετοιμη για το δωρο σου…

ετοιμαζα κερακια και σαντουιτς για να σου κανω εκπληξη πικνικ στο καινουργιο σπιτι…

περασα ολη τη μερα με εσενα στο γαμημενο το μυαλο μου, ανυπομονωντας για το βραδυ μας

εσενα το μυαλο σου ηταν αλλου.

ποια στιγμη απο ολες αυτες της εστειλες; ποια στιγμη απο ολες αυτες που περναγαμε τον παραδεισο μαζι ειχες εμενα διπλα σου και το μυαλο σου σε κεινη..;

γιατι ρε γαμωτο…

δε γινεται να κρατας και τα δυο κλαδια μαζι. αν παραλυγισει το ενα μπορει και να σπασει.

 

.

Published 18 by yvris

Σε μισώ. Σε μισώ βαθιά. Σε μισώ για καθε ενα κομματι του εαυτου σου που δε μου εδωσες. Σε μισω για όλα οσα κρατησες για τον εαυτό σου.

Καντα ενα κουβαρι, τσαλακωσε τα και βαλτα στον κωλο σου. Μαζι με ό,τι ένιωσα για σενα.

Μαζί με την κάθε πουτανίτσα που αξίζει το χρόνο σου παραπάνω από μένα. Και στο καλό.

Να σου κρατήσουν αυτές παρεούλα τις νύχτες που έρχονται και θα χει κρυο. Αφού εγώ δε σου ήμουν αρκετή.

Τα πραγματα σου να τα παρεις οποτε θες, κλειδι εχεις και ξερεις ποτε δεν ειμαι σπιτι. Θα σου εχω αφησει και ενα πακετο χαρτομαντηλα μαζι, για δωρο.
Είτε σου λείψω, είτε όχι, σε καθε μια απο τις δυο περιπτώσεις, με κάποιον τρόπο θα σου χρειαστούν.

Κρίμα μόνο που δεν καταλαβες τι εκανες. Κριμα.

μη σταματας να λες πως μ αγαπας

Published 18 by yvris

Γιατι εχεις βαλθει να με τρελανεις εσυ, αγορακι μου; Νομιζεις ότι θα σε αφησω;

Γιατι να με τρελανεις θελεις, δεν εξηγειται αλλιως. Να μου κανεις *τετοιο* έρωτα χθες βράδυ *ετσι*, και σημερα να εισαι η παγωμαρα της Ανταρκτικης.

Μου κανεις πλακα, ετσι; Τι δεν καταλαβαινεις; Εκτος αν ηθελες ηδη να με τζασεις και απλα κωλωνες να το πεις, και με εκανες να στο πω εγω. Που δε στο χω.

Αλλα βγαζει νοημα. Που εχεις χρονο να ασχοληθεις με το καθε τσουλακι αλλα οχι για να μου στειλεις ενα μηνυμα.

Που περιμενα πώς και πώς τις διακοπες των χριστουγεννων για να περασουμε λιγο χρονο μαζι, κι εσυ με εφερες προ τετελεσμενου κανονιζοντας να σηκωθεις να φυγεις μονος σου, χωρις καν να αναρωτηθεις αν εχω σχεδια για εμας, χωρις καν να με ρωτησεις.

Δηλαδη οταν ενας ανθρωπος σηκωνεται και ξεκουβαλιεται μεσα στην κινηση και τη βροχη για να σε παει στο Περιστερι μετα απο μια μερα δουλειας, τι ακριβως δεν καταλαβαινεις;

Γιατι καθε μερα και μια απογοητευση; μια φορα να εχω απο σενα αυτο που θελω, να νιωσω γεματη, παιζει να υπαρξει..;

τι ηθελα..; μια αγκαλια, ενα γλυκο φιλι, μια κουβεντα οτι με νοιαζεσαι.. τοσο πολλα ηταν..;

Και πού εισαι τωρα που είναι νύχτα και κάνει κρύο, να μου χαϊδεψεις τα μαλλια να μη φοβάμαι, να με παρει ο υπνος γλυκα…;

πριν το τελος…

Published 17 by yvris

τι να πω, όταν τα λόγια τελειώνουν..;

τι μου εχεις κανει..;

πώς να νιώσω τώρα εγώ;

οταν το κορμι μου στροβιλίζεται ακόμα στο ρυθμο και στη δίνη του δικου σου κορμιου και της δικιας σου αγκαλιας και του αγκαλιασματος που δεν υπαρχει τιποτε αλλο παραεξω;

και τι να νιωσω τώρα εγώ, όταν η γεύση από τα φιλιά σου και τους χυμούς σου ειναι ακομα στα χειλια μου και ανακατευεται με την αλμυρη γευση απο τα δακρυα και τη γλυκια σοκολατενια γευση της ζεστασιας οτι καποιος σε θελει; οτι καποιος σε αγαπαει;

και ανακατευονται ολα γλυκά πικρά και ανακατευομαι κι εγω απο τον πόνο στο αδειο μου στομαχι που δε θα ξανανιωσω το αγγιγμα σου το καυτο πανω μου να αγκαλιαζει το κορμι μου, και τη γλυκια φωνουλα σου και τα ματια σου τα κουταβισια να μου κανουν «κάι», και την αγαπη σου και την καρδιά σου και την ενέργειά σου και τα θέλω σου να είναι για μένα, και δε θα πάρω ποτέ αυτά που ήθελα..

το παράπονο το δικό σου ήταν ότι σε κράταγα μακριά από τους άλλους.

το παράπονο το δικό μου ήταν ότι με κραταγες μακριά από σενα.

πόσο ήθελα να μπω…

να μου ανοίγεις την καρδουλα σου να μπαινω. να μοιραζεσαι μαζι μου τις σκεψεις σου. τα προβληματα σου. τα θελω σου. την καρδια σου.

και δε νικησα, γαμωτο.

εχασα.

δεν αλλαξε αυτο. ουτε με το να φύγω αλλαξε κατι.

φευγω και εξακολουθεις να προτιμας αλλα πραγματα από μενα.

φευγω και εξακολουθεις να μη μου εδωσες ποτε κλειδι, που δε στο ζητησα ποτέ ακομα και οταν ηταν αποδεδειγμενο οτι χρειαζοτανε, που ερχομουνα και ξεροσταλιαζα στη βροχη, που εκανε 3 ευρω μονο το γαμημενο, που αλλου ηθελες να το δωσεις με περισση προθυμια και σε μενα οχι… Ειμαι αυτη που ηταν διπλα σου τοσο καιρο, προσεχε παντα να σε κραταει να μην πεσεις, και δεν της προσφερες ποτε το κλειδι σου.

φευγω και μια φορα δεν κρατησες ενα απογευμα για μενα. να πεις «αυτο το κοριτσι σημερα μου εφτιαξε ενα γλυκο, με πηγε στο ταχυδρομειο, μου εβαλε μπουγαδα, μου κουβαλησε τα πραγματα, αραγε τι να θελει; να της κανω ενα μασαζ;» Να γυρισω μια γαμημενη μερα στο σπιτι και να εχεις κρατησει το απογευμα για μενα, να με υποδεχτεις με κερακια και ενα ωραιο φαγητο. Και μια μεγαλη αγκαλια μονο για μενα. ποσο το ηθελα.

θυμασαι που το βλεπαμε στο how i met your mother και ειχε αυτο το παραπονο η robin απο τον barney. καπως ετσι νιωθω. και με το να φυγω δε θα λυθουν ολα αυτα..

φευγω και το μονο που θελω ειναι να ξανανιωσω όπως χτες βραδυ, ερωτευμενη, ολοκληρωμενη στην αγκαλια σου και να νιωθω σιγουρη οτι με θες. οτι με αγαπας.

οτι ολοκληρωνεσαι κι εσυ μεσα σε αυτη την αγκαλια και οτι δε θελεις τιποτε αλλο.

το κορμί μου να τρέμει και να σε λαχταρά όπως στην αρχή.

γαμωτη σου γιατι. μου το δινεις μονο. οταν. φευγω.

κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά
και παραδίνομαι στο ρυθμό σου που καίει ακόμα
κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία
κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.