όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

Ελληναρας γειτονας

Published 31 by yvris

Καλοκαιρι 2005 ξερωγω και ανακαινιζουμε το σπιτι στο χωριο. Μέσα σε όλα είναι ένας μαραγκός που εχει κάνει σχεδόν στα πάντα μαλακίες. Στην παρουσα φαση λοιπον επιδιορθωνει το ραφι κατω απο το οποιο προκειται να τοποθετηθει το ψυγειο, διοτι οπως το εχει κανει δε χωραει.

Αδερφος μου ειναι στον πανω οροφο και μαζι με εναν απο τους εργατες στηνουν το διπλο κρεβατι. Φαση ο ενας κραταει τις σανιδες στη θεση τους ενω ο αλλος τις βιδωνει.

Ξαφνικα ακουει μια αγωνιωδη φωνη απο κατω: «Γιάννηηηηηηη…!!!»

-Τι ειναι;

-Ελα λιγο κατω!

-Ειναι αναγκη να γινει τωρα; δε γινεται σε λιγο;

-Τωρα!!!

Τι να κανει, παραταει τα σανιδια, γυρνάει στον εργατη, «με συγχωρεις λιγο, ετσι;», κατεβαινει κατω και αντικριζει την εξης σκηνη:

Ο μαραγκος με το ψυγειο μισοριγμενο επανω του, να αγωνιζεται να κρατησει την ισορροπια του και μαζι και το ψυγειο.

Και ο γείτονας.

Στρογγυλοκαθισμενος στην καρεκλα της κουζινας, 20cm αποσταση απο το μαραγκο.

Με την κοιλουμπα ακουμπισμενη πανω στα αρχιδια του.

Κρατωντας στο ενα χερι το τσιγαρο του, το οποιο, απο τη βαριεστημαρα να τιναξει τη σταχτη σε καποιο τασακι, εσταζε πανω στην κοιλουμπα του.

Κρατωντας στο αλλο χερι και παιζοντας μπεγλερακι

Και με τιγκα μουστακαλιδικη ελληναροφατσα,

Γυρναει, και υψωνοντας το χερι με το μπεγλερακι δείχνοντας τον μαραγκό, λέει:

«Βόηθα τον άνθρωπο!»

*λαμπω*

Published 31 by yvris

σ’ευχαριστώ καρδιά μου για τη συμπεριφορά σου αυτόν τον τελευταιο καιρο.

σ’ευχαριστω για τις στιγμές που γίνεσαι για μένα στήριγμα.

σ’ευχαριστω για το χέρι που μου άπλωσες όταν το χρειάστηκα. σ’ευχαριστω που εμπρακτα εδωσες σημασια σε αυτα που σου εχω κατά καιρούς πει… σ’ευχαριστώ για την εξήγηση, τώρα ξέρω.

όμορφο πλάσμα. Μην ακούς που σε πειράζω.. είσαι απο τους ομορφότερους άντρες που είχα τη χαρά να κρατήσω στην αγκαλιά μου. Εξωτερικά τουλάχιστον. Για τα υπόλοιπα, εδώ είμαστε, βλέπουμε…

κράτα ότι εδώ θα είμαι, ό,τι χρειαστείς.

Φαρμακερες ατακες vol. 367

Published 29 by yvris

Απόσπασμα από γκομενοκουβέντα:

-Φιλενάδα, μήπως να πας να τον βρεις και να του πεις την αλήθεια;
-Οκ, καλη ιδεα! Τι αληθεια να του πω;

😀


 

Παρεάκι δίνει εξετάσεις, και ειναι μια καινουργια στην παρεα κοπελιτσα, τύπου ξανθιά, αισθητική σκυλάδικου/μπουζουκιων αλλα χαμογελαστουλα καλο κοριτσακι. Ας την πούμε Μαριλού.

Στο διαλειμμα απο την εξεταση συζητανε αν εχει κανεις το ταδε βιβλιο, για να ριξουν μια ματια πριν ξαναμπουν, και λεει η Μαριλού: «α, εχω εγω μια επιτομη πολ(ι)υ καλ(ι)η!»

Αδερφός μου σχολιάζει: «Μαριλού to the rescue!»

και απαντάει αυτη:

«Α δεν ξερω ποιανου ειναι αλλα ειναι πολυ καλο βιβλιο»

Του Δερέσκιου…..

It’s not over till it’s over…

Published 27 by yvris

Συγνώμη που σε εβρισα.

Δεν το εννοουσα. Δεν το εννοω. Σ’αγαπω. Απλα μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι.

Η πρωτη μου παρορμηση ομως ηταν να ερθω απο εκει, να σου δωσω ενα γερο χαστουκι, και να σου πω:
«Κοιταξε με στα ματια και πες μου οτι εχω αδικο».

Εχω αδικο;

Δε συνηθιζω να σου μιλαω ετσι, να σου εχω μιλησει ετσι μια-δυο φορες ακομα στα 4 χρονια;

Οπως και δε συνηθιζω να διωχνω ανθρωπους απο τη ζωη μου. Παιζει και να μην το εχω κανει ποτε.

Δεν το θελω ετσι.

Πρεπει ομως να προστατεψω τον εαυτο μου. Εφοσον εσυ δεν μπορεις, πρεπει να το κανω εγω.

Ελπιζω να με καταλαβαινεις.

Θα περιμενω κατι ομορφο απο σενα και θα ειμαι εδω. Οπως ημουν παντα.

Σ’αγαπω οπως παντα.