όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

life goes on

Published 12 by yvris

Ε τι να γινει, αυτα εχει η ζωη.

Ανοιγομαστε, εκτιθεμεθα, τρωμε τις πιτες μας.

Άλλες φορές πάλι υπερεκτιμούμε τους ανθρωπους. Προβαλλουμε πανω τα δικα μας θελω και συναισθηματα. Ενω ισως αυτοι τελικα να μην το εχουν.

Δεν πειραζει. Η ζωή συνεχίζεται.

Do not lose your faith.

Πουτανα

Published 20 by yvris

Δεν ξερω αν θα σταματησω ποτε να σε σιχαινομαι και να σε περιφρονω, πουτανα.

Γιατι με εκλεψες.

Μου πηρες το τελευταιο καλοκαιρι μαζι του, πουτανα.

Μου πηρες αυτο που περιμενα ολη τη χρονια, ενω τσακιζομουν στη δουλεια (κι εγω και αυτος) και δεν κρατιομουνα για μερικες μερες μαζι του, μακρια απο ολους, μονοι μας. Μηπως και ξαναζουσαμε αυτο που μου ελειπε, πουτανα.

Μου πηρες τις τελευταιες μερες μαζι του. Τις δικες μου μερες.

Γιατι οταν αυτος σκιζοταν καθε μερα στη δουλεια εγω ημουν εκει, πουτανα, σε ο,τι χρειαζοταν. Οταν αυτος ηταν ανεργος και αφραγκος, εγω ημουν εκει να φροντιζω να μην του λειψει τιποτα, και χωρις να τον αφηνω να το καταλαβαινει. Οταν αυτος ηταν αρρωστος, εγω εμαθα να φτιαχνω κοτοσουπα και καθομουν διπλα του οσο κοιμοταν, μεχρι να ξυπνησει.

Αλλα πού να ξέρεις εσυ απο αυτα. Εσυ τον ειδες εκει πανω και σου γυαλισε.

Και αυτος φερθηκε σα μαλακας εντελως. Αλλα αυτο δε μειωνει την ευθυνη τη δικη σου, πουτανα.

Γιατι το ηξερες οτι ηταν μαζι μου. Αλλα αυτο δε σε σταματησε απο το να κανεις εσυ την κινηση σου, πουτανα. Και γιατι; Απλα για να παιξεις, να ικανοποιησεις την ανασφαλεια σου για 5 μερες, κ μετα να τον πεταξεις στα σκουπιδια. Τοσο σημαντικος ηταν για σενα.

Τοσο σημαντικος, για να γαμησεις ο,τι ομορφο ειχε απομεινει μεταξυ μας. Να μη μου αφησεις εστω ομορφες αναμνησεις ενος ομορφου κλεισιματος. Να μου γαμησεις ο,τι ομορφο θα μπορουσα να εχω εκεινες τις μερες, που τις περιμενα σα διαολος, να παρεις τις αναμνησεις μου απο ενα ομορφο νησι και ομορφες μερες που περιμενα και να μου αφησεις να θυμαμαι απο εκει ενα ματσο σκατα.

Για να μου παρεις τις τελευταιες μου μερες μαζι του. Μου πηρες το καλοκαιρι μου. Που ηταν δικο μου. Δικο μας. Το καλοκαιρι μας.

Που αν ειχε μεινει δικο μας, και δεν ειχε εξελιχθει στο χειροτερο καλοκαιρι της ζωης μου, ποιος ξερει πώς θα ηταν τα πραγματα τωρα, πουτανα.

Συγχαρητηρια, λοιπον. Ετσι δημιουργεις γυρω σου ανθρωπους που να ευχονται για το κακο σου.

Μονο μη σε πετυχω πουθενα μπροστα μου.

Πουτανα.

υγ. Δεν μπορεις να αναγκασεις καποιον να γουσταρει την παρεα σου, αν δεν την γουσταρει απο μονος του. Αλλα κριμα.

σκεψεις δηλητηριωδεις ατακτως ερριμμενες

Published 1 by yvris

και δε σου φταιω εγω.

Δε σου φταιω εγω. ο εαυτος σου σου φταιει

Ο δήθεν θυμός σου προς εμένα είναι στην πραγματικότητα προς τον εαυτό σου που με είχες στα χέρια σου και στην αγκαλιά σου και με άφησες να φύγω.

Και οι εκβιασμοι αυτοι είναι ο τελευταίος σου τρόπος να με βασανισεις κ να ασκήσεις εξουσία πάνω μου τώρα που (νιωθεις πως) δεν μπορείς αλλιώς.

Γιατί εκεί με ειχες στα χέρια σου, ας ήσουν αρκετά άξιος να με κραταγες. Εγώ έκανα τόσα πολλά, εκεί ήμουν στην άνδρο μαζί σου τότε που μου αρνιοσουν την αγκαλιά κ το άγγιγμα σου, και τις 2 μέρες μας μαζί, μακριά από όλους, εγώ κι εσύ, κ πόσο μετανιώνεις τώρα που δε μας τις έδωσες ποτέ.. σκυλομετανιωνεις σα σκυλος για ολες τις αγκαλιες που σου ζητησα και μου αρνηθηκες, για ολα τα φιλια που δε μου εδωσες ενω μπορουσες γιατι προτιμουσες να κανεις κατι αλλο (τα πρωινα στο κρεβατι σου στα Ιλισια που ξυπναγα και περιμενα σα σκυλος την καλημερα σου), για ολες τις νυχτες που αρνηθηκες να κοιμηθεις μαζι μου γιατι «βαριοσουνα» κ μετα ευχοσουν να ημουν ακομα εκει.. για το διημερο που δεν πηγαμε ποτε μαζι που τοσο λαχταρουσα, εγω κι εσυ μονο και κανενας αλλος… για την πουτσα που δε μου εριξες στην Ανδρο και προτιμησες να κοιμηθεις, ενω σε περιμενα ετοιμη, απαλη, μυρωδατη και γλυκια να χωθεις στην αγκαλια μου και να σε φιλησω να λιωσεις.. και μετανιωνεις που τωρα δε με εχεις διπλα σου αγκαλια σου στο κρεβατι σου να μου ριχνεις πουτσο κ να μη με χορταινεις και να μη σε χορταινω. μετανιωνεις, γιατι οσο με ειχες σε παρακαλουσα και δεν το εκανες

Και εφυγα εγω τελικα, εφυγα γιατι δεν αντεχα αλλη αδιαφορια και ακυρωση, εφυγα γιατι ηθελα προσοχη φροντιδα και αγαπη, εφυγα γιατι ειδα οτι κατι τελειωσε. Γιατι επιασα τον εαυτο μου να ειμαι διπλα σου και να επιθυμω κατι αλλο. Να θελω να φυγω απο εκει και να ανυπομονω να παω καπου αλλου, γιατι στο αλλου χαμογελουσα και γελουσα και ενιωθα επιθυμητη και περνουσα καλα. Και ας μη γινοταν τιποτα ποτε, εφτανε που η επιθυμια μου, το μονο πραγμα που βγαινει απο μεσα μας και δεν μπορουμε να το ελεγξουμε, ηθελε να ειμαι αλλου. Και αμα φυγει η επιθυμια, τι; Περα απο την επιθυμια μας την αβασταχτη, την ακαταμαχητη, την ελξη του μαγνητη μεταξυ μας, δεν υπηρχε τιποτε αλλο καλο να με κρατησει. Και μετανιωνεις για αυτο, γιατι ξερεις πως ό,τι καλο ηταν εκει σε αυτη τη σχεση, το εβαλα εγω.

Και γι’αυτό το βγαζεις τώρα όλο πάνω μου, και άντε γαμησου με τις δικαιολογιες απέναντι στο εαυτό σου οτι δηθεν σου φταιω εγω. Που προσπαθω, βάζω όλη μου την αγάπη να σε συγχωρήσω να τα αφήσω όλα πίσω μπας κ μπορούμε να είμαστε καλά και πάλι βγαινω εγώ να φταιω. Και να χάνω τον ύπνο μου εξαιτίας σου.

Επειδη εσυ νιωθεις οτι δεν μπορεις να με εχεις αλλιως και πρεπει να με πονας για να εχεις επιρροη πανω μου. Φιλοι ειναι σαφες οτι δε θες να ειμαστε, ασχετα απο οποιαδηποτε προϋποθεση.. Απλα θες να με χειριστεις με καποιο τροπο ωστε να μη χαθει η επιρροη σου πανω μου εντελως, τωρα που νιωθεις να σου φευγω. Αφου δεν ειμαι δικια σου, να ποναω η σκροφα, και να με κανεις να ποναω εσυ, ωστε εσυ να καθοριζεις το πώς νιωθω, αφου νομιζεις οτι δεν μπορεις να καθορισεις τιποτε αλλο.

και επεμενες, επεμενες να με κανεις να σε ερωτευτω, να πιστεψω ξανα στον ερωτα, και να με παλι, πιο λαβωμενη, πιο πληγωμενη, πιο καμενη, πιο νεκρη απο πριν

και δεν πιστευεις λες στην αγαπη αλλα αγαπη δεν ειναι να καθεσαι για παντα εκει ενω ο αλλος καθημερινα σε ποναει. αυτο ειναι μαζοχισμος. αγαπη ειναι να ειμαι διπλα σου οποτε με χρειαστεις και θα ειμαι. και το ξερεις.

Δε χρειαζεται να με κανεις να ποναω, ξερεις, για να εχεις επιρροη στη ζωη μου και να καθοριζεις το μεταξυ μας. Μπορει να γινεται και με ομορφο τροπο αυτο, να υπαρχει αγαπη και να υπαρχει συγχωρεση. Και οταν λεω συγχωρεση, εννοω πρωτα πρωτα τον εαυτο σου να συγχωρεσεις.

Η αγαπη.

Published 15 by yvris

«Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά.» είπε ο Λουντέμης κάποτε στο «Καληνύχτα ζωή», κι έχει δίκιο. Αγαπάμε για την πάρτη μας. Η αγάπη δε ζητάει ανταπόδοση, γιατί η ανταπόδοσή της είναι η ίδια η αγαπη. Αυτο το υπεροχο συναισθημα χαράς κι ευτυχίας που σε γεμιζει, όταν αρχίζεις και γνωρίζεις κάποιον πραγματικά (γιατί είναι δύσκολο να φτάνεις να ξέρεις κάποιον βαθιά και να μην τον αγαπάς, εστω και μόνο για το ότι σε άφησε να τον γνωρίσεις, έστω και για το χρόνο που περάσατε μαζί για να φτάσεις να τον γνωρίζεις), όταν αρχίζεις και τον νοιάζεσαι. Όταν ανοιγεις λιγο την πανοπλια σου και αφηνεις μια χαραμαδα να μπει ενας ανθρωπος. Και γίνεσαι δοτικός και φροντίζεις, γιατί αυτό γεμίζει πάνω απ’όλα εσένα.

Εγώ λοιπον σ’αγαπω για μένα, και δε με νοιάζει τι κάνεις εσυ. Σ’ευχαριστω που μ’άφησες να πλησιάσω, και να κοιτάξω λίγο μέσα σου.

σιγολιώνεις…

Published 8 by yvris

και ενω τα ειπατε, κανατε μια ωραια κουβεντα, ειλικρινη, ανοιχτη

και καταληξατε ρε παιδι μου οτι δεν ταιριαζετε, συμφωνησατε οτι δεν το εχετε, ότι δε θελετε ο ενας τον αλλο

μεσα σου εξακολουθεις και σιγολιωνεις

σε καιει, τσουρουφλιζεσαι

γιατι ξερεις

στο πισω μερος του μυαλου σου

οτι ακομα θες

οτι ακομα μεσα σου δεν πιστευεις οτι εχει τελειωσει

οτι συνεχιζεις και λες στον εαυτο σου οτι υπαρχει ακομα…

το μαζι…

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 33 ακόμα followers