όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

Φτανει.

Published 27 by yvris

Φτάνει. Λυπήσου με.

Εχουν περασει κοντα 2 μηνες.

Μου ζητησες το χωρο σου και σου τον εχω δωσει. Αλλα φτανω στο οριο μου.

Δεν αντεχω αλλο την αβεβαιοτητα. Αυτο που θελεις να μου πεις μπορει να ειναι το οτιδηποτε.

Και εγω δεν ξερω πώς να χειριστω την αλληλεπιδραση μας ως τοτε.

Αυτη η αβεβαιοτητα με σκοτωνει. Μου χαλαει τη μερα απο το πρωι που ξυπναω μεχρι το βραδυ που ξαναπεφτω για υπνο χωρις σημα σου.

Δεν μπορω να βαζω εγω συνεχεια τα ορια, πρεπει καποια στιγμη να μαθεις κι εσυ τα δικα μου ορια και να τα σεβεσαι απο μονος σου.

Αλλα δεν την παλευω αλλο.

Τελειωνε.

δεν παμε καλα…

Published 24 by yvris

Κοίτα να δεις.

Εφόσον είσαι τοσο υπεράνω και τόσο γαμάτος και καλά με έχεις γραμμένη και δεν ασχολείσαι,

τοτε ΟΝΤΩΣ να ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ!!

Να έχεις τα αρχίδια να μην ασχολείσαι, και να στηριζεις αυτο που παριστανεις!

Αν είναι να μου το παίζεις εμένα ότι και καλά δεν ασχολείσαι, αλλα να πηγαινεις να λες μαλακιες για μενα πισω απο την πλατη μου, τοτε ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ.

Και οχι να μου το παιζεις εμενα υπερανω και λουλου.

Καταλαβες;

Fuck this shit.

Published 20 by yvris

Δε λεω οτι δεν εχω θυμωσει και με τον εαυτο μου. Δεν το λεω καθολου.

Αλλα κανουμε ενα ανοιγμα και δε μας βγαινει, οκ. Δεν ειναι η πρωτη ουτε η τελευταια φορα.

Αλλα το να λες σε καποιον ανθρωπο «πρεπει να τα πουμε», και μετα να τον αφηνεις εναμιση μηνα στο περιμενε, ειναι σκληρο. Πραγματικα σκληρο.

Σου ειπα οτι ηθελα τη φιλια σου. Το εννοουσα.

Τις τελευταιες 2 εβδομαδες εχω βρεθει με τον Κ 5 φορες. Εχουμε μιλησει στο τηλ αλλες 10. Εχουμε μιλησει στο chat σχεδον καθημερινα.

Και δεν τον θεωρω καν φιλο μου.

Ετσι ομως ρε φιλε ειμαι εγω. Κοινωνικη, ανοιχτη στους ανθρωπους. Και τους θελω διπλα μου.

Οι φιλοι δεν κλανουν τους φιλους και στα παπαρια τους οι δικες τους αναγκες.
Και ακομα και να γινει αυτο, γιατι συμβαινει ενιοτε οταν περναμε τις χοντρα ασχημες φασεις μας.
Οι φιλοι δεν αποκλειουν τους φιλους απο τη δυνατοτητα επικοινωνιας.

Αν ειχα εγω αναγκη να σου μιλησω και να σε εχω κοντα μου ολο αυτο το διαστημα;

Δινω το benefit of the doubt επειδη μπορει να εχει συμβει κατι πραγματικα ασχημο.

Ομως δυο Δημητρηδες μου ειπαν κ οι δυο μια πολυ σωστη κουβεντα, με 9 μηνες διαφορα μεταξυ τους:

Αν κατι δεν εχει αλλαξει μεσα σε ενα μηνα, δεν προκειται να αλλαξει ποτε.

Δεν εχει αλλαξει ενα χρονο τωρα. Δεν ειμαι εδω; Δεν προσπαθω; Δεν τρωω στη μαπα το καθετι αδιαμαρτυρητα, δεχομενη οτι «ετσι εισαι εσυ»; Ποσο σκατοτεστ θα μου κανεις ακομα τελος παντων; Και γιατι;

Λιγο ακομα και πλεον αυτο που εχεις να μου πεις δε θα με ενδιαφερει.

Αυτο το υπομονετικο πλασμα που κραταει την αποσταση του και δε μιλαει για το πώς αισθανεται, δεν ειμαι εγω. Δε θελω να ειμαι εγω. Και μη με κανεις.

Δε θα αλλαξω εγω για την παρτη σου. Οχι αν δεν εισαι διατεθειμενος να δωσεις κατι κι εσυ πισω.

Θα αλλαξω αν ειναι για μενα, γιατι βαρεθηκα να τρεχω για ολους, και να μην τρεχει ουτε ενας για μενα.

Fuck this shit.

Somebody that I used to know

Published 16 by yvris

Τώρα που έχουν φύγει πιθανώς τα νευρακια,

Ξέρεις πολύ καλά ότι το όλο θέμα ήταν μία υπερβολή από μέρους σου και μια δικαιολογία/αφορμη.

Δε σου εκανα τιποτα. Ουτε είπα τίποτα κακό, τίποτα που να είναι ψέμα και τίποτα που να μην έχεις ήδη κάνει εσυ άπειρες φορές – με τη διαφορα οτι στη δικη μου περίπτωση αυτά που είπα ίσχυαν. Εχω «χωθει» στη ζωη σου πολυ λιγοτερο απο οσο χωθηκες εσυ στη δικη μου ολους αυτους τους μηνες, ακριβως γιατι εσυ δεν μου επετρεπες να κανω πραγματα που εκανες εσυ (ερωτησεις για τη σχεση μου το λιγοτερο και πολλα παραπανω ακομα), κι εγω το σεβομουν. Εγώ όμως ούτε σε εβρισα έτσι όταν το έκανες εσυ, ουτε σε ξεκοψα, ούτε καν σου επιτεθηκα.

Είχες ήδη αποφασίσει για τους δικούς σου λόγους να ξεκοψεις και, κλασικα, έπρεπε να βρεις ένα τρόπο ρίχνοντας το επάνω μου. Αφου δεν μπορουσες να μου το πεις ευθεως.

Το να πεις όμως σε έναν άνθρωπο έτσι αβίαστα «δε σε θέλω στην ζωή μου» ΑΦΟΥ τον έχεις ήδη χρησιμοποιήσει ως δεκανικι σου, χωρίς να ειχες ποτέ την παραμικρή πρόθεση να είσαι κι εσύ εκεί για αυτόν, δεν το κάνει καλύτερο, ούτε φυσικά ακυρώνει το ότι τον χρησιμοποίησες καταπώς σε βολευει. Ίσα ίσα, το γεγονός ότι τον πετάς όταν παυεις να τον χρειάζεσαι, χωρις να σε νοιαξουν καθολου οι δικες του αναγκες, επιβεβαιώνει ακριβώς το ότι τον χρησιμοποιησες – και τιποτε αλλο.

Δεν με επηρεαζει στο παραμικρο. γιατί και ξέρω και καταλαβαίνω τους λόγους για τους οποίους φέρθηκες έτσι.

Απλα θα προτιμουσα και θα ηταν πιο σωστο, εφοσον θες να ξεκοψεις, να το κανεις ευθεως. Κατα προσωπο και κοιτωντας με στα ματια, οπως παντα σου φερθηκα εγω και οπως αξιζει στον οποιονδηποτε ανθρωπο εχεις μοιραστει τοσα πολλα – και σε σενα τον ιδιο. Οχι ετσι υπουλα και πισωπλατα, με αλλη συμπεριφορα κατα προσωπο και αλλη απο πισω, με ευκολο ξεφορτωμα μεσω πλοκ και email.

Δε με αφορα αλλο αυτη η διαδικτυακη συζητηση. Απλως για να ξερεις οτι δεν εχει περασει τιποτε απο αυτα – δεν ειμαι ηλιθια να μην ξερω τι (μου/σου) γινεται, και για ποιους λογους γινεται ο,τι γινεται. Aν με χρειαστεις, αλλωστε, ειτε για να σταθεις στο υψος της συγκεκριμενης περιστασης με ενα ντομπρο και ευθυ φερσιμο, ειτε για οποιοδηποτε αλλο λογο, ξερεις πολυ καλα πού θα με βρεις.

Ότι είπα στο τελευταίο μου μεηλ ετσι κι αλλιως, εξακολουθεί να ισχύει. Γιατι ετσι ειναι η αγαπη, και οποιος αγαπαει πραγματικα, αγαπαει τον αλλο ακομα και στη χειροτερη εκδοχη του, και στις δυσκολιες ειναι εκει και δεν τον κλανει.

Ευχομαι κι ελπιζω να λυσεις τα θεματα σου.