πολιτικά

All posts in the πολιτικά category

Για σκεψου λιγο… (αλλη μια αναδημοσιευση για το μεταναστευτικο)

Published 28 by yvris

Οι μετανάστες γίνονται μετανάστες γιατί θέλουν να αποφύγουν τη φτώχια, την πείνα, την εξαθλίωση και τους πολέμους. Όσο υπάρχουν οι παραπάνω «προϋποθέσεις», οι μετανάστες δε θα σταματήσουν να έρχονται.

Οι μετανάστες έρχονται στην Ελλάδα λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της εύκολης πρόσβασης που οφείλεται στις γεωφυσικές ιδιομορφίες των συνόρων της χώρας. Όμως, οι μετανάστες δεν έρχονται στην Ελλάδα με σκοπό να μείνουν εδώ. Η κρίση χρέους που πλήττει τη χώρα για πάνω από δύο χρόνια δεν έχει ελαττώσει τον αριθμό των μεταναστών. Η Ελλάδα παραμένει ο πρώτος σταθμός στο δρόμο για την Ευρώπη.

Οι μετανάστες, ακόμα και όταν είναι παράνομοι, έχουν τα ίδια ατομικά δικαιώματα με όλους τους άλλους πολίτες της χώρας στην οποία βρίσκονται. Η εργασία είναι δικαίωμα, η υγεία είναι δικαίωμα, η τροφή είναι δικαίωμα. Κάθε ευνομούμενη πολιτεία αλλά και οι διεθνείς οργανισμοί (π.χ. ΕΕ) οφείλουν να εξασφαλίζουν τα ατομικά δικαιώματα όλων. Άρα και των μεταναστών.

Νομιμοποίηση των μεταναστών σημαίνει: παροχή ταξιδιωτικών εγγράφων σε όσους θέλουν να πάνε όπου θέλουν, εξασφάλιση των εργατικών δικαιωμάτων όσων μεταναστών εργάζονται για χρόνια στη μαύρη εργασία και ταυτόχρονα αναζωογόνηση των ασφαλιστικών ταμείων, καταπολέμηση του trafficking και σωτηρία χιλιάδων γυναικών, καταπολέμηση των αυθαιρεσιών της αστυνομίας και των υπόλοιπων διωκτικών αρχών αλλά και των εγκλημάτων των αυτόκλητων προστατών της ελληνικής κοινωνίας.

Όσο για τα στρατόπεδα που αποφάσισε να στήσει προεκλογικά η «δημοκρατικά» εκλεγμένη κυβέρνηση πιστεύει κανείς ότι αν φτιαχτούν θα εξασφαλίσουν συνθήκες καλύτερες από τα ήδη υπάρχοντα κέντρα κράτησης;

Υ.Γ. Πόσοι από μας ξέρουν ότι το 60% των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες ( η λεγόμενη «υγειονομική βόμβα») οφείλεται, σύμφωνα με τους Γιατρούς του Κόσμου, στις συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής των κέντρων κράτησης;

Αναδημοσιευω απο εδω: https://www.facebook.com/La.Ronda.bar

Μεταναστευση: καποιες προτασεις (Αναδημοσιευση)

Published 4 by yvris

Το παρακατω κειμενο εχει γραψει η Τατιάνα Παπαναστασίου, υποψήφια Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και δημοσιεύτηκε στο http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=13908&fb_source=message . Το αναδημοσιευω γιατι θεωρω τις προτασεις της αξιολογες κι εμπεριστατωμενες, παρολο που στο παρον κειμενο παρουσιαζονται συνοπτικα και οχι αναλυτικα.

Θα ξεκινήσω με μια διαπίστωση. Λυπάμαι πολύ που όλα τα σοβαρά ζητήματα στην Ελλάδα τα συζητάμε αποκλειστικά και μόνο προεκλογικά. Και μάλιστα μετά από δηλώσεις των πιο ακραίων στοιχείων της κοινωνίας. Διότι ας μην ξεχνάμε ότι οι ανακοινώσεις για τα νέα κέντρα κράτησης των μεταναστών ήρθαν περίπου μία βδομάδα μετά τις δηλώσεις του προέδρου του ΛΑΟΣ για στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και οπλοκατοχή των Ελλήνων πολιτών. Βεβαίως αυτά αναφέρθηκαν μαζί, ώστε να γίνει από όλους η σύνδεση ότι μετανάστης σημαίνει εγκληματίας.

Η σύνδεση των μεταναστών με την εγκληματικότητα δεν είναι ελληνική εφεύρεση, συμβαίνει παγκοσμίως. Στο παρελθόν οι Έλληνες μετανάστες σε άλλες χώρες έχουν κατηγορηθεί κατά κόρον για την αύξηση της εγκληματικότητας. Φυσικά οι περισσότεροι θα πείτε “άλλο εμείς”. Πάντα έτσι λέμε. Άλλο εμείς.

Θα μου πείτε για τους λαθρο-μετανάστες. Όλοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι αυτοί φταίνε. Για την εγκληματικότητα, την οικονομική κρίση, τα πάντα. Οι λαθρο-μετανάστες είναι μετανάστες που έχουν εισέλθει στην Ελλάδα χωρίς να τους δοθεί άδεια από τις αρμόδιες αρχές της χώρας. Αυτή είναι μια παράνομη πράξη, με βάση το ελληνικό δίκαιο. Αλλά αυτό δεν τους κάνει εγκληματίες. Αλήθεια, έχετε αναρωτηθεί πόσοι από τους μετανάστες που δουλεύουν στα σπίτια σας, στις επιχειρήσεις σας ή στα χωράφια σας εισήλθαν παράνομα στη χώρα και νομιμοποιήθηκαν αργότερα; Οι περισσότεροι. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία για να μπει κανείς νόμιμα στη χώρα είναι τόσο περίπλοκη και χρονοβόρα που είναι απαγορευτική. Οπότε οι περισσότεροι επιλέγουν να μπουν παράνομα ή ημινόμιμα και να προσπαθήσουν να νομιμοποιηθούν αργότερα.

Οι μετανάστες που στοιβάζονται στα κέντρα κράτησης σε απάνθρωπες συνθήκες, συνθήκες για τις οποίες η χώρα μας έχει κατηγορηθεί πολλές φορές διεθνώς, είναι οι ίδιοι με αυτούς που βάζουμε στα σπίτια μας. Στη μία περίπτωση φωνάζουμε και κατηγορούμε και στην άλλη κάνουμε τα στραβά μάτια γιατί τους χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τους χρειαζόμαστε γιατί επί δεκαετίες δουλεύουν πολλοί μετανάστες σε αυτή τη χώρα. Όταν δεν έβρισκαν δουλειά προσπαθούσαν να φύγουν. Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι ήδη έχει φύγει ένα μεγάλο ποσοστό μεταναστών από την Ελλάδα λόγω της κρίσης, τουλάχιστον ένα 10%.

Τα κέντρα κράτησης παρουσιάζονται ως η μόνη λύση. Αυτό είναι λογικό γιατί οι περισσότεροι που συμμετέχουν στο δημόσιο διάλογο για αυτά τα θέματα επίτηδες δεν παρουσιάζουν άλλες λύσεις αλλά τονίζουν μόνο τα προβλήματα. Οι λύσεις είναι πολλές, αν κάποιος ασχοληθεί ουσιαστικά με το ζήτημα. Τα νέα κέντρα κράτησης δεν είναι μία από αυτές. Θα σας παρουσιάσω μερικές συνοπτικά.

Οι παρακάτω προτάσεις εμπίπτουν σε δύο κατηγορίες, αυτές που μπορεί να υλοποιήσει η Ελλάδα και αυτές για τις οποίες χρειάζεται τη βοήθεια άλλων χωρών. Τα αίτια που οδηγούν στη μετανάστευση είναι πολλά και διαφορετικά και ξεπερνούν τις δυνατότητες μιας χώρας. Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αντιμετωπίζει πιο έντονα το φαινόμενο και καλείται να διαχειριστεί τις επιπτώσεις του.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να δημιουργηθεί, επιτέλους, στη χώρα σοβαρή μεταναστευτική πολιτική. Δηλαδή πολιτική υποδοχής και πολιτική ένταξης των μεταναστών. Να υπάρχουν απλοί τρόποι να μπει κάποιος νόμιμα στη χώρα για να εργαστεί και να μην είναι απαγορευτική μια τέτοια διαδικασία. Επίσης να υπάρχουν συντονισμένοι και επίσημοι μηχανισμοί που θα βοηθάνε στην ομαλότερη προσαρμογή αυτών των ανθρώπων στην κοινωνία και θα κατοχυρώνουν τα βασικά δικαιώματά τους. Οι μηχανισμοί που υπάρχουν τώρα είναι λίγοι, δεν είναι κρατικοί και υπάρχει μικρός συντονισμός. Συχνά οι μετανάστες δε γνωρίζουν καν για αυτούς. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και επιπλέον θέσεις εργασίας σε όλες τις περιφέρειες της χώρας.

Να επισπευστούν οι διαδικασίες χορήγησης πολιτικού ασύλου για πρόσφυγες. Το περίφημο Δουβλίνο ΙΙ που ακούγεται πολύ συχνά στα ΜΜΕ αφορά μόνο τους πρόσφυγες. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι μετανάστες δηλώνουν ψευδώς ότι είναι πρόσφυγες για να κερδίσουν παραπάνω χρόνο. Όμως το αν δικαιούται κάποιος προσφυγικό καθεστώς ή όχι μπορεί να διαπιστωθεί από ειδικούς, αλλά πρέπει πρώτα να εξεταστεί η κάθε περίπτωση. Με την υπάρχουσα κατάσταση και μόνο η κατάθεση των δικαιολογητικών είναι μια πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία.

Να αναλάβει, επιτέλους, η Ευρώπη τις ευθύνες της. Πολλοί από τους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα θέλουν να πάνε σε κάποια άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Συνήθως δε μπορούν είτε γιατί οι έλεγχοι στα σύνορα και στα λιμάνια είναι πολύ αυστηροί, είτε γιατί έχουν δηλώσει (αληθώς ή ψευδώς) ότι είναι πρόσφυγες και υπάγονται στο Δουβλίνο ΙΙ. Βέβαια πλέον το Δουβλίνο ΙΙ ακυρώνεται στην πράξη διότι πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν αποφασίσει ότι δε θα επαναπροωθούν στην Ελλάδα όσους συλλαμβάνουν στην επικράτειά τους διότι κρίνουν ότι στη χώρα μας οι μετανάστες κακομεταχειρίζονται, βασανίζονται και καταπατώνται τα βασικά τους δικαιώματα. Μια ιδιαίτερα ντροπιαστική διαπίστωση για τη χώρα μας.

Υπάρχουν όμως και πολλοί μετανάστες που θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, παρά τις άσχημες συνθήκες. Όπως γοητεύει εμάς η χώρα μας έτσι γοητεύει και πολλούς ξένους. Αυτοί πρέπει να νομιμοποιηθούν. Διευκρινίζω ότι η νομιμοποίηση είναι διαφορετική από τη χορήγηση υπηκοότητας, καθώς είναι προσωρινή και η άδεια παραμονής ανανεώσιμη. Όταν νομιμοποιηθούν, θα είναι πιο δύσκολο να καταπατηθούν τα δικαιώματά τους και πιο δύσκολο να τους εκμεταλλευτούν. Φυσικά η εκμετάλλευση δε θα εξαλειφθεί, αλλά αν δημιουργηθούν παράλληλα οι κατάλληλοι μηχανισμοί στήριξης θα μειωθεί. Επίσης, όταν νομιμοποιηθούν θα πληρώνουν όλοι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και φόρους. Με βάση το νόμο, για να ανανεωθούν οι άδειες παραμονής πρέπει οι μετανάστες να έχουν εκπληρώσει κάποιες υποχρεώσεις τους.

Να αντιμετωπιστούν, με τη βοήθεια της Ευρώπης, τα κυκλώματα λαθρεμπορίας μεταναστών. Σε αυτά τα κυκλώματα συμμετέχουν και πολλοί Έλληνες. Επίσης αντίστοιχα πρέπει να αντιμετωπιστούν σοβαρά και τα κυκλώματα οργανωμένου εγκλήματος μέσα στη χώρα τα οποία, συνήθως, ηγούνται Έλληνες και εκμεταλλεύονται κάποιους μετανάστες. Φυσικά δε συμμετέχουν όλοι οι μετανάστες σε τέτοια κυκλώματα, μόνο λίγοι. Αυτό το ζήτημα που αφορά μια μειοψηφία μεταναστών χρησιμοποιείται πολύ συχνά από πολλούς για να χαρακτηρίσει λανθασμένα το σύνολο των μεταναστών, αγνοώντας παράλληλα τη συμμετοχή των Ελλήνων.

Αυτές είναι κάποιες προτάσεις για το ζήτημα της μετανάστευσης στην Ελλάδα. Μπορούμε να συζητήσουμε και άλλες. Να το κάνουμε σοβαρά όμως και να μην ηγούνται το διάλογο οι ακραίες ομάδες, όπως κάνουν τώρα, με την ανοχή όλων μας. Το να στοιβάζουμε τους μετανάστες σε καινούρια κέντρα κράτησης σε απάνθρωπες συνθήκες σίγουρα δεν είναι λύση. Εκτός από τους ανθρωπιστικούς λόγους, το μέτρο αυτό είναι προσωρινό και αντιπαραγωγικό, σε καμία περίπτωση δεν αποθαρρύνει τους νέους μετανάστες. Η μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο που επηρεάζει ιδιαίτερα τη χώρα μας, λόγω θέσης, οπότε πρέπει να αναπτυχθεί μια πολιτική που να διαχειρίζεται το ζήτημα συνολικά και σε βάθος χρόνου.

Σε καιρό κρίσης είναι λογικό το κράτος να λειτουργεί με καθυστέρηση και όχι ολοκληρωμένα, για όλους. Όμως το ζήτημα της μετανάστευσης προϋπήρχε της κρίσης και ποτέ ως τώρα δεν έγινε σωστή διαχείριση του θέματος. Όπως απαιτούμε τη σωστή διαχείριση όλων των υπόλοιπων ζητημάτων, έτσι πρέπει να απαιτούμε και τη διαχείριση του συγκεκριμένου, για τους σωστούς λόγους.

17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας

Published 29 by yvris

Αναδημοσιεύω απο το http://oikogiorti.gr/ :

17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας
«Ένας άλλος κόσμος είναι εδώ»
30 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου, Πάρκο Τρίτση, Ίλιον Αττικής

«Ένας άλλος κόσμος είναι εδώ», υπαρκτός και με αυτοπεποίθηση. Ένας κόσμος που δημιουργεί, που γεύεται, που μοιράζεται και γιορτάζει.

Φέτος, η 17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας έρχεται στην Αθήνα Σκοπός της είναι να συναντηθούν οι ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες οικολογικής γεωργίας, διατήρησης των ντόπιων ποικιλιών, απαγόρευσης εισαγωγής των μεταλλαγμένων με εγχειρήματα αλληλέγγυας οικονομίας, εναλλακτικούς τρόπους κατανάλωσης και δίκτυα ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων. Πρόθεση των συμμετεχόντων είναι να αναδείξουν έναν τρόπο ζωής που βασίζεται στις αξίες της αυτάρκειας, της αλληλεγγύης, του μοιράσματος, του κοινοτισμού, του σεβασμού προς την φύση.


[το πρόγραμμα σε διάφορες μορφές]

Στη Γιορτή συμμετέχουν:

  • Αγρότες που χρόνια τώρα επιλέγουν μία βιώσιμη και αειφόρα γεωργία χωρίς δηλητήρια (βιολογική και φυσική καλλιέργεια, βιοδυναμική και ομοιοδυναμική γεωργία). Αγρότες που επιλέγουν, επιδιώκουν και προάγουν ένα μοντέλο παραγωγής το οποίο βασίζεται στην ποιότητα και τοπικότητα των προϊόντων και όχι στο χρηματικό κέρδος.
  • Χειροτέχνες και μεταποιητές που επιλέγουν φυσικά υλικά και ήπιες μεθόδους κατεργασίας.
  • Συλλογικότητες που ασχολούνται με ζητήματα οικολογικού περιεχομένου, με το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, με την αυτοδιαχείριση των βασικών αναγκών και με την επανοικειοποίηση και δημιουργική αξιοποίηση των δημοσίων χώρων.

Η έκθεση και πώληση των προϊόντων δεν γίνεται για αναζήτηση πελατών. Είναι η διάθεση των συμμετεχόντων να μοιραστούν τον ιδρώτα τους, τις γνώσεις τους, τις δεξιότητές τους και να αναπτύξουν άμεσες και τίμιες σχέσεις με τους καταναλωτές των προϊόντων τους.
Είναι η διάθεση να σπάσει το ανταγωνιστικό δίπολο παραγωγού-καταναλωτή που ευνοεί τη διαμεσολάβηση, την εκμετάλλευση και τον κατακερματισμό και να αναζητήσουμε νέες συνθέσεις.

Tο ζητούμενο αυτής της Γιορτής είναι η προώθηση όχι απλά της οικολογικής γεωργίας, αλλά η παρουσίαση και προώθηση μιας αυτοοργανωμένης οικολογικής ζωής. Είναι η ανάπτυξη τίμιων σχέσεων και η δημιουργία δομών αλληλέγγυας οικονομίας.

Η μακροβιότητα του θεσμού μαζί με τα αποτελέσματα των επιλογών και των πρακτικών των συμμετεχόντων στη Γιορτή αυτή, επιβεβαιώνουν και το εφικτό και το βιώσιμο ενός άλλου τρόπου ζωής. Με άλλα λόγια, αυτά  τα πράγματα γίνονται, λειτουργούν! Δεν είναι ουτοπικά, ούτε αποκυήματα της φαντασίας κάποιων ρομαντικών ή θεωρητικών.

Κάθε χρόνο η γιορτή διοργανώνεται σε διαφορετική πόλη από διάφορες συλλογικότητες και παραγωγούς με ανώτατο όργανο τη συνέλευση των συμμετεχόντων. Φέτος, συνδιοργανώνεται από τον συνεταιρισμό για το εναλλακτικό και Αλληλέγγυο Εμπόριο «ο Σπόρος» (www.sporos.org) και το Δίκτυο Οικοκοινότητα (www.oikodiktyo.espiv.blogs.net).

Πληροφορίες για πρόσβαση , πρόγραμμα, τρόπους συμβολής στη διοργάνωση και τους συμμετέχοντες:
http://oikogiorti.gr / info@oikogiorti.gr

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΠΑΥΛΗΣ ΚΟΥΒΕΛΟΥ

Published 12 by yvris

Νεα καταληψη στο Μαρουσι..! σε μια εγκατελειμμενη επαυλη σε πολυ ομορφο σημειο, που θα δωσει ζωη στη γειτονια!
Αναδημοσιευω εδω το κειμενο της καταληψης, και η ιστοσελιδα για οσους την ψαχνουν ειναι http://epavlikouvelou.squat.gr
Παντα τετοια!

Τη στιγμή που ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας αδιαφορεί για τα κοινωνικά δρώμενα, αναλώνοντας το χρόνο του σε κέντρα διασκέδασης και internet café, η δική μας ανάγκη και επιθυμία να αρθρώσουμε πολιτικό λογο μεσα από διάφορες πράξεις και κατ’επέκταση να αντισταθούμε σε ένα καταπίεσης, καταπάτησης και περιστολής των δικαιωμάτων μας και σε μια κοινωνία η οποία προβάλλει σαν μοναδικές αξίες τον πλουτισμό και τον ατομικισμό , μας ώθησε στην αναζήτηση ενός χώρου που μας δίνει τη δυνατότητα να αυτοοργανωθούμε δημιουργώντας έναν ελεύθερο χώρο.

Η έπαυλη Κουβέλου στέκεται εδώ και 30 χρόνια εγκαταλειμμένη και παρατημένη στο έλεος του χρόνου και της φθοράς, περιμένοντας κάποιον να της δώσει ξανά ζωή και χρησιμότητα. Αφ’ότου παραχωρήθηκε στην εκκλησία με σκοπό την ίδρυση στέγης απόρων και ορφανών παιδιών εχει αφεθεί επιδεικτικά να ρημάξει και ο λόγος της εγκατάλειψης και της μη αξιοποίησης είναι προφανής. Για την εκκλησία, η οποία δε διαφέρει στη λειτουργία της απο άλλες εταιρίες, μια στέγη για άπορα παιδιά δε θα της επιφέρει κανένα οικονομικό όφελος.

Έτσι αποφασίσαμε, σαν ομάδα η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως κομμάτι του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, στις 7 Απριλίου 2010 να καταλάβουμε αυτό το κτίριο δημιουργώντας έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο, που θα στεγάσει τις πολιτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις μας και θα γίνει αφορμή για ανταλλαγή ιδεών και απόψεων, πάντα μέσα από συλλογικές διαδικασίες, δρώντας αντιιεραρχικά. Μακριά από κομματικές επιρροές, με βασική αρχή την αυτοοργάνωση, προσδοκούμε να μετατρέψουμε αυτό το κτίριο σε εστία αντιπληροφόρησης, εκδηλώσεων, συζητήσεων και διαφόρων μορφών δράσης. Μας αφήνει εντελώς αδιάφορους οποιαδήποτε οικονομική ή ιδιοκτησιακή εκμετάλλευση αυτού του χώρου. Αντιθέτως, σκοπός μας είναι να τον κάνουμε ένα ενεργό κομμάτι της πόλης για τον καθένα.

Έτσι, προχωρήσαμε σε διάφορες εργασίες (καθαρισμός κήπου και σπιτιού, μάζεμα μπάζων κλπ.), γεγονός που ενεργοποίησε μετά απο 30 χρόνια τα υποκριτικά αντανακλαστικά του ιδρύματος «Στέγη Αχιλλέως και Ευδοκίας Κουβέλου», το οποίο άσκησε μήνυση κατ’αγνώστων με την κατηγορία της διαταραξης οικιακής ειρήνης, ενημερώνοντας παράλληλα για άμεση εκκένωση του κτιρίου.

Θεωρούμε δικαίωμά μας να έχουμε ένα χώρο ώστε να μπορούμε να ξεδιπλώσουμε τις δράσεις μας. Πρόθεση μας είναι να συμβάλλουμε με τον τρόπο μας στις κοινωνικές διεκδικήσεις και αγώνες ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.

ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΠΑΥΛΗΣ ΚΟΥΒΕΛΟΥ

Διονύσου και Σόλωνος
(πίσω από το το ΙΚΑ Αμαρουσίου)

Ταξίδι στο χωροχρόνο – Ποιήματα δρόμου σε ασπρόμαυρο φόντο

Published 6 by yvris

Σημερα εχω πολλα να πω… Υπαρχουν πολλα πραγματα μεσα μου που θελω να εκφρασω. Δεν εχουν βρει ομως ακομα το δρομο τους προς το χαρτι (ή το πληκρολογιο αν προτιματε).

Γι’αυτο απλα θα αναδημοσιευσω. Απο την παραπανω εκδοση, δυο ποιηματα τα οποια με εκαναν να νιωσω…


Γεννηθήκαμε χωρίς όνομα

Γεννηθηκαμε χωρις πατριδα

Γεννηθηκαμε χωρις φυλή,

χωρις θρησκεια, χωρις ταυτότητα.

Και μας εδωσαν ονομα.

Μας εδωσαν πατρίδα, θρησκεια, ταυτότητα.

Μας εδωσαν δικαιωματα

κι ετσι εγειραν υποχρεωσεις απεναντι τους.

Μας εμαθαν να διαλεγουμε ο,τι γυαλιζει, μας διδαξαν ότι αυτο που αξιζει ειναι αυτο που δεν εχει ο αλλος.

Μας επεισαν οτι για να προοδευσουμε πρεπει να ακολουθησουμε τα δικα τους ονειρα για το μελλον μας, να πιστεψουμε στα δικα τους ιδανικα, στους δικους τους περιορισμους, μας εμποτισαν με τις ανασφαλειες που ηθελαν και μας τρομαξαν.

Η Δημοκρατια τους απετυχε.

Η Δημοκρατια τους ειναι αυτη που διαχωριζει.

Ειναι αυτη που ομαδοποιει και φυλακιζει.

Η συγχρονη Δημοκρατια τους δεν ειναι παρα ενα χρυσοκεντητο κλουβι που μας προστατευει απο ολη την κακια της ανθρωπινης φυσης.

Χωρις νομους μας ειπαν θα σκοτωνουμε, θα βιαζουμε, θα κλεβουμε και θα κανουμε κακο στον αλλον για να προαγουμε το δικο μας συμφερον. Ομως η κλεψια, ο φονος, ο βιασμος, η ασεβεια προς την προσωπικοτητα και την ελευθερια του αλλου δεν ειναι παρα αρρωστιες που γεννησε το δικο τους συστημα πλουτοκρατιας και ψευδοελευθεριας.

Γιατι να κλεψω απ’τον αλλον οταν οι υπολοιποι δε θα με κρινουν με βαση αυτα που φοραω, γιατι να σκοτωσω τον αλλον όταν ο θανατος του δεν θα φερει τιποτα παρα τυψεις στη συνειδηση μου; Γιατι να βιασω και να μην σεβαστω την ελευθερια του αλλου όταν δε θα εχω τη θρησκεια, την ιδεολογια κι ολα τα δηθεν ενοποιητικα τους ευφυολογηματα να με ωθουν;

Ο,τι μας ενωνει

την ιδια στιγμη μας διαχωριζει.

Ο,τι μας χαροποιει την ιδια στιγμη ριχνει στη δυστυχια καποιον αλλον.

Καθε μπουκια στο στομα μας δεν ειναι παρα ενα ποτηρι κλεμμενο νερο απο καποιον αλλον,

καθε στιγμη οικογενειακης γαληνης στο καινουργιο αμαξι δεν ειναι παρα η μπουλντοζα που γκρεμιζει το σπιτι ενος πολυτεκνου γιατι δεν ειχε χρηματα να πληρωσει την τραπεζα.

Ετσι δρα, ετσι ζει κι ετσι αναπνεει η Δημοκρατια τους, μεσα απ’την αντιθεση επιβιωνει η κοινωνια τους.

Γεννηθήκαμε χωρίς όνομα, χωρις πατριδα, χωρις φυλή και χωρις θρησκεια.

Για ποσο ακομα θα υποδουλωνουμε το σωμα και το πνευμα στις δικες τους επιταγες;

Ελευθεροι ειμαστε πιο ομορφοι.

Ελευθεροι μπορουμε να ζησουμε πιο αγαπημενοι.

Θοδωρης Κ.


Εμενα οι φιλοι μου δεν ειναι πουλια

απλως μαυροι

μαυροντυμενοι κουκουλοφοροι

γνωστοι-αγνωστοι

γνωστοι ως «παρακρατικοι ταραξιες»

μα αγνωστοι για την ανθρωπια τους.

Εμενα οι φιλες μου δεν ειναι συρματα

απλως τεντωμενες

τεντωνονται προς την ουτοπια

και ας λενε οι «σοφοι» της κοινωνιας

πως ειναι αλητειες αυτα.

Εκεινες συνεχιζουν να τεντωνονται.

Ελισαβετ


Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον…

Published 10 by yvris

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον…

Κάτω από το πέπλο της γαλήνιας περιόδου διακοπών και ειρήνης βρίσκεται η πραγματικότητα: κοινωνική κρίση, φτώχεια, ανεργία, εκμετάλλευση, ανελευθερία… Η μόνη ελπίδα αυτού του αποτυχημένου καπιταλιστικού κράτους και των εξουσιαστών είναι η ολοένα και μεγαλύτερη συντηρητικοποίηση της καθημερινότητας απέναντι στην κοινωνική έκρηξη και οργή που συνεχώς οξύνεται και πλησιάζει. Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη έδειξε ότι αφορμές για επίθεση σ’ αυτόν τον χρεωκοπημένο κόσμο δίνονται καθημερινά και το ανταγωνιστικό κίνημα βρίσκεται παντού. Στους δρόμους, στα πάρκα, στις πλατείες, στους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, τα στέκια και τις καταλήψεις. Εκεί που χτίζονται οι ελευθεριακές δομές του αύριο, εκεί που η αντίσταση, η συλλογικοποίηση των αρνήσεων, η αλληλεγγύη και η ομορφιά του αγώνα συναντιούνται και αναπνέουν ελεύθερα, δημιουργώντας ρήγματα στο σάπιο σύστημα. Τα κατασταλτικά έργα έχουν ήδη δρομολογηθεί και κάποια από αυτά νομοθετηθεί. Αφορούν τη νομιμοποίηση των καμερών, την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου, το φακέλωμα μέσω DNA, την ποινικοποίηση της αυτοπροστασίας απέναντι στα χημικά και την κάλυψη του προσώπου, την επωνυμία των κινητών τηλεφώνων και την άρση του απορρήτου, την επίθεση στην ανωνυμία και στην ύπαρξη ελεύθερων σελίδων αντιπληροφόρησης.

Σ’ όλα αυτά έρχονται να προστεθούν οι απροκάλυπτες επιθέσεις ακροδεξιών στοιχείων σε συνεργασία με την αστυνομία και οι επισκέψεις του υφυπουργού Εσωτερικών Μαρκογιαννάκη σε πλατείες και χώρους, όπου τα κάθε λογής φασιστοειδή εκμεταλλευόμενα την εξαθλίωση των μεταναστών, του πλέον καταπιεζόμενου κομματιού της κοινωνίας, επιδιώκουν να κερδίσουν έρεισμα. Έτσι ξεδιπλώνεται ξεκάθαρα σε όποιον επιλέγει να έχει τα μάτια του ανοιχτά η ολοφάνερη σύμπραξη κράτους και παρακράτους. Δεν είναι τυχαίο όμως πώς φτάσαμε ως εδώ. Ο εθνικιστικός παροξυσμός που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια με αφορμή αθλητικά γεγονότα και όχι μόνο (Ολυμπιακούς αγώνες, Euro 2004, κτλ.) ενισχύθηκε και συντηρήθηκε, ώστε να διαφυλαχθεί η ψευδαίσθηση της εθνικής ενότητας. Πλαισιώθηκε από τις ναζιστικές συμμορίες, το εκτελεστικό όργανο, το μακρύ χέρι του κράτους, που κάνει πράξη τη διάχυτη ρατσιστική προπαγάνδα και την ξενοφοβία που προβάλλεται από κράτος και μέσα μαζικής εξημέρωσης.

Το κράτος, μέσα από τις εξαγγελίες του υπουργού του στοχοποιεί επίσημα τους μετανάστες και τους κατειλημμένους χώρους ως τους δύο βασικούς εσωτερικούς εχθρούς του. Τις εκκενώσεις κτιρίων που κατοικούνταν από μετανάστες, όπως η εκκένωση του Εφετείου, της Βεραντζέρου και αλλού, ακολουθούν οι επιθέσεις σε καταλήψεις, στέκια και άλλους απελευθερωμένους χώρους.

Τα τελευταία χαρακτηριστικά παραδείγματα παρακρατικών επιθέσεων αποτελούν η επίθεση στο στέκι των Αγωνιστικών Κινήσεων στη Θεσσαλονίκη, η επίθεση με μολότοφ στον κατειλημμένο χώρο που στεγάζεται το Radio Revolt στο κέντρο της Πανεπιστημιούπολης στο ΑΠΘ, η τοποθέτηση εμπρηστικών μηχανισμών στη σιδερένια κεντρική είσοδο της κατάληψης Φάμπρικα ΥΦΑΝΕΤ στη Θεσσαλονίκη, η προσπάθεια παραβίασης του ελευθεριακού στεκιού Πικροδάφνη στο Μπραχάμι, μερικές μέρες μετά την παρακολούθηση του στεκιού από ασφαλίτες, και η αποτυχημένη επίθεση στη Βίλλα Αμαλίας.

Τα ξημερώματα της 1ης Αυγούστου, γύρω στις 2 π.μ., παραβιάζονται τα συρματοπλέγματα του κτήματος Πραποπούλου και δύο κρανοφόροι, που κατέβηκαν από μηχανή κρατώντας λοστούς, κινούνται προς το κτίριο της κατάληψης και επιχειρούν ανεπιτυχώς να διαρρήξουν πόρτες και παράθυρα. Στο κτήμα εκείνη τη στιγμή βρίσκεται άνθρωπος οικείος στην κατάληψη, άστεγος και μετανάστης. Όταν τον αντιλαμβάνονται, του επιτίθενται χτυπώντας τον αλλεπάλληλα στο κεφάλι και στο σώμα με τους λοστούς και φωνάζοντας ρατσιστικές βρισιές, και διαφεύγουν από το σημείο που ήρθαν, στο οποίο βρέθηκε και ένα στουπί με βενζίνη.

Τις εκκλήσεις του χτυπημένου για βοήθεια ακούν οι γείτονες που καλούν ασθενοφόρο και τον περιθάλπτουν προσωρινά. Μεταφέρεται στο νοσοκομείο, όπου και παραμένει δυο μέρες με ελαφρά ευτυχώς τραύματα στο κεφάλι και στο σώμα. Άμεσα κινητοποιούνται η συνέλευση της κατάληψης και αλληλέγγυοι/ες.

Ο οποιοσδήποτε εφησυχασμός απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και δίπλα μας είναι αφελής και η αντίληψη ότι δεν μας αφορούν όλους επικίνδυνη. Η σιωπή είναι συνενοχή. Απέναντι σε κάθε είδους ρατσιστικές και παρακρατικές βιαιότητες αντιτάσσουμε τη ζωή, την αλληλεγγύη και τις διανθισμένες δημιουργικά αρνήσεις μας και δηλώνουμε ξεκάθαρα προς κάθε κατεύθυνση πως είμαστε και θα παραμείνουμε εδώ.

Κατάληψη Κτήματος Πραποπούλου και Αλληλέγγυοι/ες

protovouliaxalandriou.blogspot.com