Αλλαγες.

Published 11 Νοεμβρίου, 2012 by yvris

Παράξενο, το χω ξαναπει, το πως αλλαζουν οι διαθεσεις για το ιδιο πραγμα αναλογα το λεπτο. Αλλη στιγμη, αλλη διαθεση.

Εγω, που τοσο ημουν σιγουρη οτι θελω να παιξω δεξια-αριστερα, οταν παρουσιαζεται η ευκαιρια να μην εχω ορεξη.

Που ημουν σιγουρη οτι ηξερα με ποιους ηθελα, και οταν τους βλεπω να μη μου κανει κλικ.

Που γουσταρω τοσο τα παρτυ και μου λειπουν, και να ξερω οτι ειναι εκει κι ομως να βαριεμαι να τρεχω. Που νιωθω οτι δεν τα εχω χορτασει, ρε γαμωτο!

Και απλα να θελω να γυρισω σπιτι να χουχουλιασω, εκει που νιωθω ηρεμια και ασφαλεια. Αγαπη και γαληνη.

Να ειναι που ενοχληθηκα με το μαγειρεμα, που ενιωσα σα να θελω να αποδειξω τι ειμαι, και να επεστρεψα εκει που με ξερουν και μ’αγαπουν και δεν εχω να αποδειξω τιποτα;

(Ειδα κι εσενα, μου φανηκες κουρασμενος, στενοχωρημενος, τοσο μονος. Σα να ζητουσες απεγνωσμενα ενα φιλο, καπου λιγο να ακουμπησεις να ξεκουραστεις. Μεγαλωσες. Λες και μεγαλωσες 5 χρονια μεσα σε 5 μηνες. Σχεδον σε λυπηθηκα.. αλλα και παλι, οπως παντα, ειμαι αμφιθυμη.)

Να ειναι που ηταν τοσο κουρασμενοι…; Τοσο απογοητευμενοι, απαισιοδοξοι… Τοσο απομακροι, τοσο πολυ χαθηκε αυτο που ειχαμε καποτε; Που δεν ειχα πια την αισθηση της ομαδας και του «ανηκω»;

Να ειναι που ηταν ολο νεα προσωπα που δεν ηξερα κανενα;

Να ειναι που σε ενα χωρο που αγαπω δεν ειχε μεινει τιποτα απο αυτα που αγαπησα;

Ή μηπως ειναι οτι μεγαλωνω, αλλαζω και καποια πραγματα δε με εκφραζουν πια; Αλλα δεν τα εχω χορτασει, ρε γαμωτο… Aλλα τι γινεται οταν ερχονται αλλαγες που δεν εισαι ακομα ετοιμος να δεχτεις; Οταν περνας απο τη μια φαση της ζωης σου σε μια αλλη, για την οποια δεν εισαι ετοιμος ακομα… Οταν πρεπει να αφησεις πραγματα πισω που δεν εισαι ακομα ετοιμος να αφησεις.

Το κανεις; Κι αν τελικα ειναι η λαθος αποφαση και δεν εισαι για εκεινη την κατευθυνση, αν το μετανιωσεις μετα; Ποια απο τις δυο φωνες μεσα σου ειναι η σωστη; Πώς διαλεγεις;

Κι αν απλα ειναι μονο μια κουρασμενη νυχτα;…

One comment on “Αλλαγες.

  • Ίσως να είναι όλα τα παραπάνω μαζί, ίσως η φλόγα του ανικανοποίητου,
    η αλλαγή του καιρού, η οικονομική κρίση.
    Ίσως απλά κάνεις διάλειμμα και γεμίζεις τις ματαρίες με ενέργεια.
    Ίσως τα δρώμενα του χώρου δεν σε εκφράζουν πλέον και τα έχεις ξεπεράσει.
    Σε κάθε περίπτωση ο χρόνος θα ξεκαθαρίσει τα ουσιώδη από τα ανούσια.

    Δεν μπορείς πάντοτε να σταματάς τη ροή των γεγονότων,
    προσπαθούμε να προσαρμόσουμε το χαρακτήρα μας στις αλλαγές
    αλλά και να προσαρμόσουμε τις αλλαγές στο χαρακτήρα μας
    έτσι ώστε να μπορούμε να δημιουργήσουμε ξανά!
    «I watch the ripples change their size
    but never leave the stream»
    David Bowie «Changes»

    Και επιλέγουμε πάντα τη φωνούλα που μας συναρπάζει περισσότερο,
    αυτή που μας οδηγεί «στην Ιθάκη» από το δρόμο των εμπειριών
    Κωνσταντίνος Καββάφης «Ιθάκη»

  • Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: