μαλακιες

All posts tagged μαλακιες

Ρομπιες (Καλυτερα να μασας…)

Published 13 by yvris

Το θεμα με μενα δεν ειναι οτι πεταω μια μαλακια και γινομαι ρεζιλι, οοοχι. Ειναι οτι παω να το διορθωσω και τα κανω χειροτερα μετα, με μαλακια ανεβασμενου επιπεδου! Ιδου, λοιπον, καποια περιστατικα, που καλυτερα να’χα μια τσιχλα να μασαγα και να το κραταγα κλειστο, το ρημαδι!

1) Τελευταιες μερες σχολειου, και τα’χαμε που τα’χαμε τα μαθηματα εντελως γραμμενα, φαντασου ΠΟΣΟ γραμμενα ειχαμε τα Θρησκευτικα. Η καθηγητρια των θρησκευτικων, λοιπον, εχοντας επιγνωση, αντι να κανει μαθημα μας βγαζει βολτα στην αυλη. Οπου αραζουμε σε μια σκιερη γωνια και ρωταει τον καθενα μας ποια σχολη σκεφτεται να δηλωσει. Ψιλοαδυναμος συμμαθητης, πιθανως να ηθελε να την κολακεψει και λιγο, λεει οτι στοχευει στο να μπει Θεολογια. Σχολιαζω εγω τοτε με την επαρση που μου εδιναν οι καλοι μου βαθμοι και τα 17 μου χρονια:
-Ελα μωρε, η Θεολογια ειναι γι’αυτους που θελουν να μπουν Νομικη αλλα δεν τα καταφερνουν!
Καθηγητρια Θρησκευτικων: -Ναι, ε; Ε, να “σαι καλα!
Και η ατακα «διορθωσης» που τελικα ηταν χειροτερη:
-Ε τωρα κυρια, στην εποχη σας ηταν αλλιως!

2) Σχολικη γιορτη, ενω ειμαι ηδη 2ο ετος, παω να δω τον αδερφο μου που συμμετεχει στην παρασταση. Συμμαθητης του αδερφου τυχαινει και ο αδερφος του σχολικου μου πρωην (του ψυχακια, αν θυμαστε). Ο αδερφος του πρωην, λοιπον, στο μεταξυ το εχει γυρισει σε τραγουδιστης και ειναι να τραγουδησει στη γιορτη!
Καπου μεσα στην αιθουσα βλεπω πατερα πρωην, ο οποιος ασχετα με το ποσο ψυχακιας ηταν ο γιος του, μου ειχε φερθει καταπληκτικα οσο ημασταν με γιο. Οσο να’ναι νιωθω λιγο αβολα, οποτε στο διαλειμμα την κοπαναω διακριτικα, αλλα αδικος κοπος, τον πετυχαινω απεξω. Σημειωση: Αμεσως μετα το διαλειμμα θα εμφανιζοταν ο αδερφος πρωην.
Εγω: -Γεια σας τι κανετε! Καλα ειστε; Σας ειδα και μεσα στην αιθουσα, σας χαιρετησα αλλα δε με ειδατε!
Πατερας Πρωην: -Ωπ, γεια σου Υβρις! Καλα εισαι; Ησουνα δηλαδη μεσα στην αιθουσα κι εσυ, στην παρασταση;
Εγω: -Ναι, ημουν, και τωρα θα ξαναπαω, θα εχει ΠΟΛΥ γελιο!
Πατερας Πρωην -…!?
Εγω (συνειδητοποιω οτι μολις του ειπα οτι θεωρω το τραγουδι του γιου του γελοιο): -Ωχ, συγνωμη…!
Δεν μπορουσα να πω οτι εκανα πλακα ή κατι τετοιο; Με τη μαλακια μου επιβεβαιωσα οτι ναι, το εννοουσα για προσβολη!
Εννοειται οτι ο ανθρωπος δε βρηκε κατι να πει και απλα πηγε ο καθενας απ’αλλου. Ελπιζω να μη με θεωρει ακομα γαϊδουρα!

3) Ειμαι στη σχολη και γνωστη φοιτητικη παραταξη εχει οργανωσει εκθεση βιβλιου. Γνωστη βιβλιοφαγος εγω, εχω αρπαξει ενα βιβλιο, εχω αραξει παραδιπλα κι εχω απλα αποχαυνωθει στο διαβασμα, εχοντας κοψει καθε συνδεση με τον εξω κοσμο. Ξαφνικα περναει απο διπλα ο αγαπημενος μου καθηγητης, που με ηξερε κιολας, και μου λεει περνωντας:
-Τι διαβαζεις εκει, Μικρο; (το μαθημα του)
Εγω, χωρις να εχω συνειδητοποιησει ποιος μου μιλαει, και χωρις να σηκωσω καν το βλεμμα:
-Ναι, αλλη δουλεια δεν ειχα.
Ενα νανοσεκοντ αργοτερα χτυπαει η συνειδητοποιηση –ΝΤΑΝ!–, σηκωνω τα ματια, αντικριζω το κεραυνοβολημενο βλεμμα του ανθρωπου που εφευγε, και του φωναζω, για να το διορθωσω, καθως απομακρυνοταν:
-Διαβασα πολυ Μακρο αυτο το εξαμηνο, κι εκαψα το μυαλο μου!


Βonus – Ιστορια απο κολλητη: Ειναι σε ενα μαγαζι και ψωνιζει, οταν ξαφνικα μεσηλικη πελατισσα αρχιζει να της μιλαει στο ασχετο, και να της κανει κομπλιμεντα:
-Αχ, τι ομορφη που εισαι κοριτσακι μου, φτου σου, φτου σου! Τι ωραιο παραστημα, και ποσο λεπτη…! εγω οσο να “ναι, τα “χω τα κιλακια μου…
και η φιλη μου, αμηχανα:
-Ε ενταξει, μην ανησυχειτε, λογικο ειναι, ειναι της ηλικιας…!

ΘΕΑ! Με μια φραση, την ειπε ΚΑΙ χοντρη, ΚΑΙ γρια! Νομιζω οτι κερδιζει το αποψινο βραβειο της χρυσης Τριντεντ (αν πιστευετε οτι εχετε χειροτερη ατακα στα υποψη, σας προκαλω να μου την πειτε!), και σταματαω εδω!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.