όσα δεν ειπώθηκαν..

All posts in the όσα δεν ειπώθηκαν.. category

.

Published 18 by yvris

Σε μισώ. Σε μισώ βαθιά. Σε μισώ για καθε ενα κομματι του εαυτου σου που δε μου εδωσες. Σε μισω για όλα οσα κρατησες για τον εαυτό σου.

Καντα ενα κουβαρι, τσαλακωσε τα και βαλτα στον κωλο σου. Μαζι με ό,τι ένιωσα για σενα.

Μαζί με την κάθε πουτανίτσα που αξίζει το χρόνο σου παραπάνω από μένα. Και στο καλό.

Να σου κρατήσουν αυτές παρεούλα τις νύχτες που έρχονται και θα χει κρυο. Αφού εγώ δε σου ήμουν αρκετή.

Τα πραγματα σου να τα παρεις οποτε θες, κλειδι εχεις και ξερεις ποτε δεν ειμαι σπιτι. Θα σου εχω αφησει και ενα πακετο χαρτομαντηλα μαζι, για δωρο.
Είτε σου λείψω, είτε όχι, σε καθε μια απο τις δυο περιπτώσεις, με κάποιον τρόπο θα σου χρειαστούν.

Κρίμα μόνο που δεν καταλαβες τι εκανες. Κριμα.

μη σταματας να λες πως μ αγαπας

Published 18 by yvris

Γιατι εχεις βαλθει να με τρελανεις εσυ, αγορακι μου; Νομιζεις ότι θα σε αφησω;

Γιατι να με τρελανεις θελεις, δεν εξηγειται αλλιως. Να μου κανεις *τετοιο* έρωτα χθες βράδυ *ετσι*, και σημερα να εισαι η παγωμαρα της Ανταρκτικης.

Μου κανεις πλακα, ετσι; Τι δεν καταλαβαινεις; Εκτος αν ηθελες ηδη να με τζασεις και απλα κωλωνες να το πεις, και με εκανες να στο πω εγω. Που δε στο χω.

Αλλα βγαζει νοημα. Που εχεις χρονο να ασχοληθεις με το καθε τσουλακι αλλα οχι για να μου στειλεις ενα μηνυμα.

Που περιμενα πώς και πώς τις διακοπες των χριστουγεννων για να περασουμε λιγο χρονο μαζι, κι εσυ με εφερες προ τετελεσμενου κανονιζοντας να σηκωθεις να φυγεις μονος σου, χωρις καν να αναρωτηθεις αν εχω σχεδια για εμας, χωρις καν να με ρωτησεις.

Δηλαδη οταν ενας ανθρωπος σηκωνεται και ξεκουβαλιεται μεσα στην κινηση και τη βροχη για να σε παει στο Περιστερι μετα απο μια μερα δουλειας, τι ακριβως δεν καταλαβαινεις;

Γιατι καθε μερα και μια απογοητευση; μια φορα να εχω απο σενα αυτο που θελω, να νιωσω γεματη, παιζει να υπαρξει..;

τι ηθελα..; μια αγκαλια, ενα γλυκο φιλι, μια κουβεντα οτι με νοιαζεσαι.. τοσο πολλα ηταν..;

Και πού εισαι τωρα που είναι νύχτα και κάνει κρύο, να μου χαϊδεψεις τα μαλλια να μη φοβάμαι, να με παρει ο υπνος γλυκα…;

πριν το τελος…

Published 17 by yvris

τι να πω, όταν τα λόγια τελειώνουν..;

τι μου εχεις κανει..;

πώς να νιώσω τώρα εγώ;

οταν το κορμι μου στροβιλίζεται ακόμα στο ρυθμο και στη δίνη του δικου σου κορμιου και της δικιας σου αγκαλιας και του αγκαλιασματος που δεν υπαρχει τιποτε αλλο παραεξω;

και τι να νιωσω τώρα εγώ, όταν η γεύση από τα φιλιά σου και τους χυμούς σου ειναι ακομα στα χειλια μου και ανακατευεται με την αλμυρη γευση απο τα δακρυα και τη γλυκια σοκολατενια γευση της ζεστασιας οτι καποιος σε θελει; οτι καποιος σε αγαπαει;

και ανακατευονται ολα γλυκά πικρά και ανακατευομαι κι εγω απο τον πόνο στο αδειο μου στομαχι που δε θα ξανανιωσω το αγγιγμα σου το καυτο πανω μου να αγκαλιαζει το κορμι μου, και τη γλυκια φωνουλα σου και τα ματια σου τα κουταβισια να μου κανουν «κάι», και την αγαπη σου και την καρδιά σου και την ενέργειά σου και τα θέλω σου να είναι για μένα, και δε θα πάρω ποτέ αυτά που ήθελα..

το παράπονο το δικό σου ήταν ότι σε κράταγα μακριά από τους άλλους.

το παράπονο το δικό μου ήταν ότι με κραταγες μακριά από σενα.

πόσο ήθελα να μπω…

να μου ανοίγεις την καρδουλα σου να μπαινω. να μοιραζεσαι μαζι μου τις σκεψεις σου. τα προβληματα σου. τα θελω σου. την καρδια σου.

και δε νικησα, γαμωτο.

εχασα.

δεν αλλαξε αυτο. ουτε με το να φύγω αλλαξε κατι.

φευγω και εξακολουθεις να προτιμας αλλα πραγματα από μενα.

φευγω και εξακολουθεις να μη μου εδωσες ποτε κλειδι, που δε στο ζητησα ποτέ ακομα και οταν ηταν αποδεδειγμενο οτι χρειαζοτανε, που ερχομουνα και ξεροσταλιαζα στη βροχη, που εκανε 3 ευρω μονο το γαμημενο, που αλλου ηθελες να το δωσεις με περισση προθυμια και σε μενα οχι… Ειμαι αυτη που ηταν διπλα σου τοσο καιρο, προσεχε παντα να σε κραταει να μην πεσεις, και δεν της προσφερες ποτε το κλειδι σου.

φευγω και μια φορα δεν κρατησες ενα απογευμα για μενα. να πεις «αυτο το κοριτσι σημερα μου εφτιαξε ενα γλυκο, με πηγε στο ταχυδρομειο, μου εβαλε μπουγαδα, μου κουβαλησε τα πραγματα, αραγε τι να θελει; να της κανω ενα μασαζ;» Να γυρισω μια γαμημενη μερα στο σπιτι και να εχεις κρατησει το απογευμα για μενα, να με υποδεχτεις με κερακια και ενα ωραιο φαγητο. Και μια μεγαλη αγκαλια μονο για μενα. ποσο το ηθελα.

θυμασαι που το βλεπαμε στο how i met your mother και ειχε αυτο το παραπονο η robin απο τον barney. καπως ετσι νιωθω. και με το να φυγω δε θα λυθουν ολα αυτα..

φευγω και το μονο που θελω ειναι να ξανανιωσω όπως χτες βραδυ, ερωτευμενη, ολοκληρωμενη στην αγκαλια σου και να νιωθω σιγουρη οτι με θες. οτι με αγαπας.

οτι ολοκληρωνεσαι κι εσυ μεσα σε αυτη την αγκαλια και οτι δε θελεις τιποτε αλλο.

το κορμί μου να τρέμει και να σε λαχταρά όπως στην αρχή.

γαμωτη σου γιατι. μου το δινεις μονο. οταν. φευγω.

κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά
και παραδίνομαι στο ρυθμό σου που καίει ακόμα
κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία
κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

the way we were

Published 8 by yvris

πώς γινεται, τοσο παθος, τοση ενταση, τοσο ταιριασμα, καποια στιγμη απλα να εξαφανιζεται λες και τραβηξες το καζανακι;

πώς γινεται δυο κορμια που ετρεμαν στο αγγιγμα το ενα του αλλου, να ξαπλωνουν διπλα αδιαφορα;

πώς γινεται καποιος για τον οποιο ένιωθες τοσο τρυφερα ξαφνικα να σου ειναι τοσο αδιαφορος;

πώς γινεται να ζεις και να γνωριζεις καποιον καλυτερα και αντι να τον αγαπας περισσοτερο και να γινεσαι περισσοτερο κομματι του, να σε βαριεται ολο και πιο πολυ;

πού πανε ολα αυτα τα συναισθηματα οταν τελειωνουν…;

δεν ηθελα να γινει ετσι. Ηθελα να το ζησουμε μεχρι να το εξαντλησουμε. Ηθελα τον ερωτα μας και το παθος, τη μαγεια, τη σπιθα, τη φωτια που αναβε αναμεσα μας. Το μαγνητη.

Δεν τα ηθελες. Σου τελειωσανε. Πηρε λιγο παραπανω, αλλα μου τελειωνουν κι εμενα. Δεν αντεχω αλλο. Να ειμαι η μονη που νιωθει.

Δεν το ηθελα ετσι. Ηθελα να κοιτας πισω και να θυμασαι τη φωτια, να θυμασαι τα απιστευτα γαμησια που ριξαμε που δεν μπορουσαμε να ξεκολλησουμε ο ενας απο τον αλλο. Να θυμασαι την αγαπη μεταξυ μας με ενα τρυφερο χαμογελο.

Ουτε αυτο θα γινει. Ζουμε τοσο πολυ καιρο τη μετριοτητα που στο μυαλο σου θα γινει το στανταρ.

Μονο που εγω δεν ξεχνω. Δεν ξεχναω οσα ενιωσα και οσα εζησα μαζι σου.

Πού πηγαν ολα αυτα; Κριμα…

Κρίμα να σε απογοητευει τοσο αυτος που ηθελες διπλα σου.
Κριμα η εικονα αυτου που αγαπας, τα οσα εχεις δει σε αυτον, αυτα ολα που νομιζες οτι ηταν, να γκρεμιζονται ετσι μπροστα στα ματια σου.
Κριμα γιατι προλαβα και σε εχω αγαπησει, μικρουλι.
Μου αρεσε να σε φροντιζω. Μου αρεσε που περνουσαμε στιγμες μαζι… Μου αρεσε το να εφτανες το full potential σου διπλα μου…

Θα μου λειψεις.
Αλλα θα μου πεις… ηδη μου λειπεις…

βλακειες

Published 21 by yvris

και πού εισαι τωρα που θελω να μιλησω με εναν ανθρωπο για τα κουλα που συμβαινουν στη δουλεια και να με καταλαβει;

να αναλυσουμε τους συσχετισμους, τις δυναμικες, το πώς οι φελλοι επιπλέουν και οι αληθινοι μενουν στο περιθωριο, και η δουλεια που κάνεις δε μετράει;

με ποιον θα τα πω εγω αυτα;

και πού εισαι τώρα που οι νύχτες στο χαλάνδρι και στα βριλήσσια είναι μαγικές, όπως πάντα;

πού είσαι όταν βγαίνω από το στούντιο με ένα φεγγάρι ολοφώτεινο στον ουρανό και τα λουλούδια να μοσχοβολάνε και δεν είσαι εκει;

και ποιον θα παίρνω τώρα εγώ τηλέφωνο όταν είμαι στη γειτονια σου;

γαμώτη σου…

Κι εσυ, Βρουτε;

Published 5 by yvris

Δεν πειραζει. Καταλαβαινω. Δεν χειριζονται όλοι οι άνθρωποι τα πράγματα όπως εγώ, ούτε είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.

Άλλωστε σε ξέρω. Πολύ καλά. Ξέρω τα ζόρια που τραβάς στο κεφάλι σου, ξέρω το χαος και την εντροπία μέσα σου, ξέρω πώς λειτουργεις και σ αγαπω γι’αυτο που είσαι, σχεδόν unconditionally. Σε ξέρω.

Να πω πως δεν το περίμενα; Θα πω ψέματα.

Να πω πως δεν πικράθηκα; Πάλι ψέματα θα’ναι…

Οδηγιες χωρισμου

Published 21 by yvris

Οταν χωριζεις δυο πραγματα ειναι κατα βαση αυτα που σε πονανε που χανεις. Το ενα ειναι η καθημερινοτητα με τον αλλο, οι μικρες στιγμες και συνηθειες που μοιραζοσασταν μαζι. Που πας να τις κανεις μονος σου και κατι σου λειπει, κατι δεν ειναι σωστο. Το αλλο ειναι ολα αυτα που ειχες σχεδιασει να κανεις μαζι του, και τα ειχες βαλει στο προγραμμα σου και ειχες ηδη αρχισει να τα ονειρευεσαι. Κανεις δε θελει να απαρνηθει τα ονειρα του.

Γι’αυτο αν συντομα σκοπευετε να βγαλετε καποιον απο τη ζωη σας, ή αν δεν ειστε σιγουροι τελος παντων και θελετε καποιο χρονο να το σκεφτειτε, εαν βλεπετε οτι υπαρχει αυτη η πιθανοτητα σας παρακαλω πολυ

1. Φροντιστε σιγα σιγα να βγαλετε τον εαυτο σας απο την καθημερινοτητα του, μειωστε τις στιγμες που περνατε μαζι. Τη μια προφασιστειτε μια δουλεια, την αλλη μια υποχρεωση, σταδιακα και με τροπο που να ειναι πιστευτες (γιατι αλλιως εχει το αντιθετο αποτελεσμα) και οχι απο βαριεστημαρα, μεχρι να αρχισει να ξεχναει το πως ειναι η καθημερινοτητα μαζι σας… Να γεμισει τις ωρες του με αλλα πραγματα.

2. Μην κανετε σχεδια μαζι του. Μην αναφερεστε στο μελλον και στις διακοπες σας το καλοκαιρι. Δεν του φτανει του ανθρωπου που χανει εσας, θα πρεπει να πργραμματισει και τα παντα του απο την αρχη, σκεπτομενος κιολας παραλληλα «τι ωραια που θα ηταν αν αυτο το καναμε μαζι…»

Οσο για το σεξ, δεν ξερω. Δεν ξερω αν λεει να υπαρξει ενα ωραιο μεγαλο αποχαιρετιστηριο γαμησι, ή αν ειναι καλο να περιλαμβανεται μεσα σε αυτα που θα ξεχαστουν σιγα σιγα. Ας αποφασισει ο καθενας αναλογα.

Και αφηστε τα μεγαλα λογια. Δεν υπαρχει αναγκη για μεγαλεπηβολες δηλωσεις, ουτε για να πληγωσετε τον αλλο, ουτε ομως να πειτε ψεματα. Να θυμαστε: ο καθενας δικαιουται να γνωριζει το λογο. Δωστε του αυτο του το δικαιωμα. Πειτε του γιατι. Με οσο το δυνατον πιο ομορφο τροπο.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.